Kendine Has, Volkswagen, Jack Lives Here ve Metro Türkiye’nin destekleriyle düzenlenen Bozcaada Caz Festivali, zengin müzik içeriğiyle ve disiplinlerarası KEŞİF programıyla cazın ustalarını ve genç müzisyenleri fiziksel olarak Bozcaada’da ve çevrimiçi platformunda buluşturuyor.

Sunduğu kültürel ve sanatsal deneyime ek olarak adayla kurduğu bağ ile ilk yılından beri büyük beğeni ile karşılanan Bozcaada Caz Festivali, bu yıl 5. yaşını kutlamaya hazırlanıyor.

Bozcaada’nın ilham veren doğasında 2017 yılından beri gerçekleştirilen festival, farklı jenerasyonlardan uluslararası müzisyenleri dinleyiciyle buluşturmanın yanı sıra, katılımcılarına çağdaş sanat ve gastronomi dahil olmak üzere farklı disiplinlerin yer aldığı kapsamlı bir etkinlik programı sunuyor. Festivale adını veren ve ev sahipliği yapan Bozcaada’nın doğasına zarar vermeden, kalıcı ve sürdürülebilir katkı sağlamak amacıyla yola çıkan etkinlik, herkese nefes alabilecek bir alan sunuyor.

Bozcaada Caz Festivali herkesi ‘akış’ halinde olmaya davet ediyor!

Katılımcılarını anın içinde ve farkında olmaya davet eden Bozcaada Caz Festivali, ‘akış’ kavramını literatüre kazandıran psikolog Mihály Csíkszentmihályi’nin, kişiyi konfor alanından çıkaran ve gündelik konulardan uzaklaştıran aktivitelerin getirdiği mutluluk ile zamanın hızla akması arasındaki ilişkiyi araştıran ototelik kavramından esinlenerek yola çıkıyor.

Amacı kendisinde olan anlamına gelen ototelik, yaşanılan deneyimin ve gerçekleştirilen eylemin kalitesini arttıran, bireyin konsantrasyonunun yüksek, anın içinde ve farkında olduğu, zaman algısının değiştiği bir akış hali olarak tanımlanabilir. Öz farkındalığın dahi kaybolduğu ve geçici sürelerle yakalanan bu hakimiyet, doğaçlama anındaki müzisyenlerde de karşımıza çıkıyor.

Bu kavramdan yola çıkarak; “Albert Einstein ve Miles Davis’in ne gibi benzerlikleri olabilir?, İzafiyet teorisini geliştirmek ve ‘‘So What’’ parçasının solosunu çalmak arasındaki bir ilişki var mıdır?, Mutlu hissettiğimiz anlara katkı yapan unsurlar nelerdir?, Ototelik bir eylemde öz farkındalığın kaybolması hissi nasıl tanımlanabilir?” ve benzeri soruları tartışmaya açan festival, sanatçısı, katılımcısı, çalışanı ve ada sakinleriyle birlikte herkesi akış halini keşfetmeye davet ediyor.

Bozcaada Caz Festivali Keşif programı detayları çok yakında

Medya ve içerik partneri Aposto!’nun desteğiyle gerçekleşecek 5. Bozcaada Caz Festivali’nin enerjisini hem katılımcılara hem de ada sakinlerine aktaracağı Keşif programının detayları yakında duyurulacak.

Kendine Has, Volkswagen, Jack Lives Here ve Metro Türkiye ile işbirliğini kesintisiz olarak sürdüren, 20-21-22 Ağustos 2021 tarihleri arasında gerçekleşecek Bozcaada Caz Festivali ile ilgili duyuruları takip etmek için bozcaadacazfestivali.com adresini ziyaret edebilir ve sosyal medya hesaplarını takip edebilirsiniz.

3dots ve fermente tarafından, T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı ve Türkiye Turizm Tanıtım ve Geliştirme Ajansı’nın (TGA) katkılarıyla düzenlenen festival biletleri ise çok yakında Passo’da.

The post Bu Yıl 5. Yaşını Kutlayan Bozcaada Caz Festivali İçin Geri Sayım Başladı! appeared first on Sanat Duvarı.

İSTANBUL DEVLET SENFONİ ORKESTRASI, 21 ŞUBAT 2020 CUMA AKŞAMI KEMAN SANATÇISI ERSUN KOCAOĞLU’NA  EŞLİK EDECEK                                            

İDSO DenizBank Konserleri İstanbulluları klasik müzikle buluşturmaya devam ediyor. Her Cuma akşamı İstanbul’un çeşitli salonlarında müzikseverlere klasik müzik ziyafeti sunan İDSO, 21 Şubat 2020 Cuma  akşamı saat 20.00’de Caddebostan Kültür Merkezi’nde ( CKM )Orkestra Şefi Can Okan yönetiminde solist Ersun Kocaoğlu’na ( Keman ) eşlik edecek.

 Konserde;  Ludwig Van Beethoven’in “ Keman Konçertosu” ve “ Senfoni No.6”  adlı eserleri icra  edilecek.

İDSO Müdürü  Bülent Evcil; “21 Şubat 2020  Cuma akşamı gerçekleştireceğimiz konserde tüm müzikseverleri Caddebostan Kültür Merkezi’nde   görmekten mutluluk duyacağız. Bu klasik müzik akşamını hep beraber yaşayalım” diyor. 

PROGRAM :

•  Ludwig Van Beethoven  “ Keman Konçertosu”                             
•  Ludwig Van Beethoven’ “ Senfoni No.6”      

The post İDSO Şubat Ayının 3. Konseri Caddebostan Kültür Merkezi’nde… appeared first on Sanat Duvarı.

Klasik Müzikle Tango’nun kesiştiği çok özel bir repertuvarı olan TangoNEVA; dinleyici ve izleyicilerine Klasik Tango’nun Kralı Carlos Gardel, Tango Nuevo akımının yaratıcısı Astor Piazzolla, aynı zamanda besteci de olan Charlie Chaplin ve çağdaş besteci Şostakoviç gibi pek çok ismin tangolarını kaliteli icrasıyla sunmaktadır.  

Ekip…

TangoNEVA; Piyanist Ayşe Nil Ülgener liderliğinde Yonca Sülün (Keman), Gaye Süslüoğlu (Keman), Ayşe Didem Hekimoğlu (Viyola), Jülide Canca Eke (Viyolonsel) ve Ceren Akçalı’dan (Kontrabas) oluşuyor. Ekibin tüm üyeleri Türkiye ile birlikte dünyanın sayılı klasik müzik eğitim kurumlarından eğitim almış ve şu an kariyerlerinin en başarılı noktasında çalışmalarını sürdürmektedir.

Farklı…

TangoNEVA kurucusu piyanist, girişimci kadın Ayşe Nil Ülgener; “Amaçlarının Tangonun tüm alt türlerini kapsayan farklı bir repertuvarla dinleyicileri tango diyarında keyifli bir yolculuğa çıkartmak olduğunu”  söylüyor.

TangoNEVA konserlerinde sanat camiasının yakından tanıdığı oyuncu – şarkıcı Ali Pınar;   görseller eşliğinde , “kabare tarzını” andıran bir üslupla eserleri anlatıp canlandırmalar yapıyor. Böylece konserlerde izleyicilerle hikayesi, tarihi ve dedikodusuyla “TANGO”nun zirve yaptığı 1930’lardan bugüne zaman tünelinde keyifli bir yolculuk yapılıyor.

TangoNEVA Konserleri Şubat Ayı Programı…

Şubat ayında Sevgililer Günü kapsamında İstanbul’da peşpeşe konserlerle müzikseverlerle  buluşacak olan TangoNEVA’nın konserleri:

• 12 Şubat 2020 Çarşamba saat 19.00’da Bahçeköy Açı Okulları
• 14 Şubat 2020 Cuma saat 19.30’da Zorlu PSM  (SEVGİLİLER GÜNÜ)
• 20 Şubat 2020 Perşembe saat 20.00’de Garanti Kültür Merkezi – Ayhan Şahenk Salonu

The post Tangoneva Kurumsal İletişim Medya Proje Geliştirme Çalışmalarını Beze Group İle Sürdürmeye Karar Verdi appeared first on Sanat Duvarı.

İSTANBUL DEVLET SENFONİ ORKESTRASI, 10 OCAK 2020 CUMA AKŞAMI MIZRAPLI TAMBUR SANATÇISI MURAT SALİM TOKAÇ’A EŞLİK EDECEK                                             

İDSO DenizBank Konserleri İstanbulluları klasik müzikle buluşturmaya devam ediyor. Her Cuma akşamı İstanbul’un çeşitli salonlarında müzikseverlere klasik müzik ziyafeti sunan İDSO, 10 Ocak 2020 Cuma  akşamı saat 20.00’de Caddebostan Kültür Merkezi’nde ( CKM )  Orkestra Şefi Hasan Niyazi Tura  yönetiminde solist Murat Salim Tokaç’a ( Mızraplı Tambur )eşlik edecek.

Konserin tekrarı;  11 Ocak Cumartesi günü ise Özel Sezin Okulu’nda ( Çekmeköy ) saat 20.00’de “ Eğitim Konseri“  olarak gerçekleştirilecek.

      Konserde;  Wolfgang Amadeus Mozart’ın “ Sihirli Flüt Uvertürü”,  Joseph Haydn’ın  

      “ 88. Senfoni, Sol Majör” ve  “Senfoni için düzenlenmiş saz eserleri “ icra  edilecek.

İDSO Müdürü  Bülent Evcil; “10 Ocak 2020  Cuma akşamı gerçekleştireceğimiz             konserde tüm müzikseverleri Caddebostan  Kültür Merkezi’nde  görmekten mutluluk duyacağız. Bu klasik müzik akşamını hep beraber yaşayalım” diyor. 

PROGRAM :

10 OCAK 2020 CUMA  – CKM – SAAT:20.00

11 OCAK 2020 CUMARTESİ –  ÖZEL SEZİN OKULU ( ÇEKMEKÖY ) – SAAT:20.00 ( Eğitim Konseri )

• Wolfgang Amadeus Mozart  “ Sihirli Flüt Uvertürü”                                    
• Joseph Haydn “ 88. Senfoni, Sol Majör”
• Senfoni için düzenlenmiş saz eserleri        

The post İDSO Caddebostan Kültür Merkezi’nde… appeared first on Sanat Duvarı.

İSTANBUL DEVLET SENFONİ ORKESTRASI, 03 OCAK 2020 CUMA AKŞAMI LEIF SEGERSTAM’IN “MINISINFONIA NO.334” ESERİNİN PRÖMİYERİ’NDE OBUA SANATÇISI JONATHAN KELLY’E EŞLİK EDECEK                                             

İDSO DenizBank Konserleri İstanbulluları klasik müzikle buluşturmaya devam ediyor. İDSO yeni yılın ilk konserinde 03 Ocak 2020 Cuma  akşamı saat 20.00’de Cemal Reşit Rey Konser Salonu’ nda ( CRR )  Orkestra Şefi Leif Segerstam  yönetiminde solist Jonathan Kelly’e ( Obua ) eşlik edecek.

      Konserde;  Leif Segerstam’ın “ Minisinfonia No.334  – You were you died, You are you don’t…” , Richard Strauss’un “ Obua Konçertosu” ve  Johannes Brahms’ın         

      “ Senfoni No.4”  adlı eserleri   icra  edilecek.

İDSO Müdürü  Bülent Evcil; “03 Ocak 2020  Cuma akşamı gerçekleştireceğimiz Yeni Yılın bu ilk konserinde tüm müzikseverleri Cemal Reşit Rey Konser Salonu’nda görmekten mutluluk duyacağız. Bu klasik müzik akşamını hep beraber yaşayalım” diyor. 

PROGRAM :

• Leif Segerstam “ Minisinfonia No.334- You were you died, you are you don’t…“                                          
• Richard Strauss “ Obua Konçertosu”
• Johannes Brahms “ Senfoni No.4”                    

The post İDSO 2020 Yılının İlk Konseri Cemal Reşit Rey Konser Salonu’nda appeared first on Sanat Duvarı.

İDSO Yeni Yıl Konseri 28 Aralık 2019 Cumartesi akşamı Lütfi Kırdar Uluslararası Kongre ve Sergi Sarayı’nda gerçekleştirilecek. Konserle birlikte izleyiciler, dünyanın önemli bestecilerinin birbirinden güzel eserleriyle unutulmaz bir klasik müzik akşamı yaşayacak.

Saat 20.00’de başlayacak konseri Japon Orkestra Şefi Toshiyuki Shimada yönetecek. Konserde solist olarak  Birgitta Wetzl ( Soprano ) yer alacak.  Programda seçkin uvertürler ve valsler sanatseverlerle buluşacak.

İDSO Müdürü  Bülent Evcil; “ Dünyanın önemli bestecilerinin birbirinden güzel uvertür ve valsleriyle birlikte unutulmaz bir klasik müzik akşamı yaşayacağız.Gerçekleştireceğimiz konserimizi dinlemek için İstanbullu müzik ve sanatseverleri Lütfi Kırdar Uluslararası Kongre ve Sergi Sarayı’ndaki Yeni Yıl öncesindeki  bu konserimizde görmek istiyoruz.” diyor.

PROGRAM :

• Johann Strauss ,Jr. “ Çingene Baron Marş”                                        
• Johann Strauss ,Jr.  “ Yarasa Uvertürü”
• Johann Strauss ,Jr.  “Klange  Der Heimat (Yarasa)“
• Franz Lehar “ Meine Lipen Kussen So Heiss“ (Giuditta ) “
• Franz Lehar “Vilia Lied“ (Die Lustige Witwe)”
• Josef Strauss “Frauenherz, Polka Mazurka, Op. 166”
• Johann Strauss ,Jr.  “Eingesendet, Polka Schnell, Op. 240”
• Johann Strauss ,Jr.  “Rosen Aus Dem Suden, Op 388”
• Johann Strauss ,Jr.  “Blue Danube”
• Johann Strauss ,Jr.  “Waldmeister Uvertür”
• Johann Strauss ,Jr.  “Annen Polka, Op. 117“
• Rudolf Sieczynski “Wien, Du Stadt Meiner Traume“
• Emmerich Kalman “Hore Ich ZIigeunergeigen“ (Grafin Mariza)”
• Robert Stolz “Du Sollst  Der Kaiser Meiner Seele Sein “ (Der Favorit)”
• Johann Strauss ,Jr.”Unter Donner Und Blitz Polka Schnell, Op. 324”
• Johann Strauss ,Jr.”An Der Schönen Blauen Donau, Op. 314”

The post 2020’ye İDSO ile Görkemli Merhaba!.. appeared first on Sanat Duvarı.

Erhan Karaca (Müzisyen, yönetmen), yaşadığı Kadıköy’ün sokaklarını, ruhunu ve insanların yaşamını yansıttığı video çalışması yayınlandı. Çekimlerine Temmuz ayında başlanan ve Kasım ayında kurgusu tamamlanan video ayrıca Kadıköy Belediyesi ile yapılan ortak çalışma sonrasında belediyenin sosyal platformlarında da paylaşıldı.

Video’da Kadıköy’ün önemli noktaları ve sokak çekimlerinin yanı sıra Can Temiz(Müzisyen), Murat Akkoyunlu (Oyuncu), Ayşe Erbulak Özgürdal (Oyuncu-Yazar), Cenk Ünnü (Müzisyen) gibi ünlü isimler de yer alıyor.

Yönetmen ve Kurgu: Erhan Karaca

Müzik: Ludovico Einaudi – Choros

Youtube:

Instagram:

http://www.instagram.com/erhankaracadrum

The post Görmek İçin Yaklaşmalısın appeared first on Sanat Duvarı.

İSTANBUL DEVLET SENFONİ ORKESTRASI, 11 EKİM CUMA AKŞAMI OBUA SANATÇISI SEZAİ KOCABIYIK’A EŞLİK EDECEK                                             

İDSO DenizBank Konserleri İstanbulluları klasik müzikle buluşturmaya devam ediyor. Her Cuma akşamı İstanbul’un çeşitli salonlarında müzikseverlere klasik müzik ziyafeti sunan İDSO,  11 Ekim Cuma akşamı saat 20.00’de Cemal Reşit Rey Konser Salonu’nda  Orkestra Şefi Natalia Ponomarchuk yönetiminde  solist  Sezai Kocabıyık’a ( Obua ) eşlik edecek.

Konserde;  Ralph Vaughn Williams’ın “ Fantasia On a Theme By T.Tallis” ve   

“ Obua Konçertosu” eserleriyle  Edward Elgar’ın  “ Enigma Varyasyonları”adlı eseri   icra  edilecek.

İDSO Müdürü  Bülent Evcil; “11 Ekim Cuma akşamı gerçekleştirilecek konserimizde tüm müzikseverleri Cemal Reşit Rey Konser Salonu’nda  görmekten mutluluk duyacağız. Bu klasik müzik akşamını hep beraber yaşayalım” diyor. 

PROGRAM :

• Ralph Vaughn Williams  “ Fantasia On a Theme By T.Tallis”                                                    
• Ralph Vaughn Williams  “ Obua Konçertosu”
• Edward Elgar “ Enigma Varyasyonları”

The post DenizBank Konserleri’nde Ekim Ayının 2. Cuma Konseri Cemal Reşit Rey Konser Salonu’nda… appeared first on Sanat Duvarı.

Türkiye’nin en genç caz piyanisti Hakan Başar’ın Ubuntu Music ile imzaladığı sözleşmenin  ardından ilk albümü “ On Top of the Roof” 18 Ekim’de Türkiye’de müzikseverlerle  buluşacak . Türkiye dağıtımını da Equinox Music yapacak.            

Hakan Başar’ın bu ilk albümünde başta Ferit Odman olmak üzere Halil Çağlar Serin, Kağan Yıldız, İmer Demirer gibi ustaların yanı sıra, “Star Eyes” adlı parçada babası Fahrettin Hakan Başar yer aldı. 2018 yılında stüdyoya girilen albüm, titizlikle seçilen eserler ile 2019 yılında tamamlandı. “On Top of the Roof”; Spotify, Apple Music, iTunes Store, Deezer, Amazon, Amazon Music, YouTube ve Tidal dijital platformlarından da indirilebilecek.

Bu albümün tanıtım programı içinde ilk konser İstanbul’da 22 Ekim 2019 Salı saat 20.00’de Hakan Başar’ın eğitimini sürdürdüğü Pera Güzel Sanatlar Lisesi’nin Konser Salonu’nda yapılıyor.Sonrasında ise; İkinci Konser, Londra Caz Festivali’nde olacak.

Hakan Başar’ın bir başka sürprizi de önümüzdeki günlerde sizlerle olacak. Hakan, Yellow Jackets’ın davulcusu Will Kennedy  ve basçısı Jimmy Haslip ile yaptığı “Hub Art (take 2)” kaydını geçtiğimiz günlerde bitirdi. Kayıtlar düzenlenip, yeniden Ubuntu Music farkıyla dinleyenlerine sunulacak.

TÜRKİYE DESTEK KOMİTESİ…

Ülkemizin en genç caz piyanisti Hakan Başar’ın yurtdışında da olduğu gibi Türkiye’de de önemli isimlerden oluşan bir “ Hakan Başar Destek Grubu” mevcut. Destek Grubu’nda ünlü müzik adamı İzzet Öz; 33 yıllık BEZE Group’tan Bengü Bilik, Serpil Sabaz, Hakan Özmen; EMT – Event Management Team, Inc. / Hakan Türkkuşu; Equinox Music/ Yeşim Akan ve Pera Güzel Sanatlar Lisesi / Sebahattin Özbakır yer alıyor.

The post Türkiye’nin En Genç Caz Pianisti Hakan Başar appeared first on Sanat Duvarı.

Söz-Müzik: Ekin Üzeltüzenci
Düzenleme: Ahmetcan Gökçeer
Mix: Ahmetcan Gökçeer, Ekin Üzeltüzenci
Mastering: Gökhan Deneç
Kapak Fotograf: Uğur Demirçubuk
Grafik Tasarim: Uğur Demirçubuk

Tesekkürler: Barış Ergün, Can Ozan, Gencay Ünsalan
2019

İletişim ve bilgi için renkarenkarenk@gmail.comYoutube’tan dinlemek için https://www.youtube.com/watch?v=lICEEKF4gywSpotify’dan dinlemek için: https://open.spotify.com/album/1TLt9DjxhTcyTJk7GQmcAD
Itunes’dan dinlemek için: https://music.apple.com/us/album/bata-%C3%A7%C4%B1ka-single/1470468940?app=itunes&ign-mpt=uo%3D4

Apple’dan dinlemek için: https://music.apple.com/us/album/bata-%C3%A7%C4%B1ka-single/1470468940?app=apple%20music&ign-mpt=uo%3D4
instagram:
https://www.instagram.com/renkarenka_official/
facebook:https://www.facebook.com/renkaofficial/
renka – Bata Çıka adlı YouTube videosunu önizleRenka – Bata Çıka

The post Renka’nın Yeni Teklisi “Bata Çıka” Yayında! appeared first on Sanat Duvarı.

Firuze taşının tanıtımı üzerine bilgiler vermeden önce benim kişisel tarihimdeki Firuze adının ve bu adı taşıyan albümün sahibi Sezen Aksu’nun şarkısından bahsederek girmek istiyorum konuya.

Bilindiği gibi Firuze bir kadın ismidir. Benim indimde gösterişli, alımlı, güzel bir kadın figürünü canlandırır. Can yakan, canlara can katan, aşığına vurgun bir kadın ismi, neden mi? Kim bilir belki de sözlerini Aysel Gürel’in yazdığı ve Atilla Özdemiroğlu’nun beste ve düzenlemesini yaptığı bu unutulmaz şarkı yüzünden. Hani 1982 yılında albüme de adını vererek çıkan ünlü Firuze şarkısı… Dinlememiş olan varsa diye…

Gençliğin zirvesi bir yaşta anlamları anlamlandırmaktan çok uzakta, aşkın kokusu bile tuzakken bizlere daha, yüreğimde bir yerlerde bir ateş yanmaya başlamıştı. Gerek Sezen Aksu’nun yorumu, gerekse şarkının arabeske kaçan melankolisi içinde kaybolup gitme korkusu, ilk dinlediğimde gözlerimi yaşla doldurmuştu. Bilmediğim bir kadının bilmediğim hikâyesine duyulan üzüntüden ziyade, kendi olmayan hikâyeme duyduğum özlemdi, kanıma giren bu eşsiz, hüzünlü, melodik seyirlik…

İnsan on sekiz yaşında, bütün duyguları birbirine karıştırır. On sekiz yaş, delikanlılığın deliliğinde çağlayan bir pınar gibi, aşılmaz dağlara doğru Ferhat gibi yaşanır.

1982 yılında, Yedikule’de bir çay bahçesinde kulağıma ilk kez çalınan bu ezgilerle,  yaşadığımız dönemin ağır sarsıntılarında ezilmiş çocuk gülümsemelerimize umut olmuştu.  

Bir gün dönüp bakınca düşler
İçmiş olursa yudum yudum yudum yıllarını
Ağla, ağla Firuze ağla
Anlat bir zaman ne dayanılmaz güzellikte olduğunu

Kıskanır rengini baharda yeşiller
Sevda büyüsü gibisin sen Firuze
Sen nazlı bir çiçek, bir orman kuytusu
Üzüm buğusu gibisin sen Firuze

Kıskanır rengini baharda yeşiller
Sevda büyüsü gibisin sen Firuze
Sen nazlı bir çiçek, bir orman kuytusu
Üzüm buğusu gibisin sen Firuze

Duru bir su gibi, bazen bir volkan gibi
Bazen bir deli rüzgar gibi
Gözlerinde telaş, yıllar sence yavaş
Acelen ne bekle Firuze…

Bir gün dönüp bakınca düşler
İçmiş olursa yudum yudum yudum yıllarını
Ağla, ağla Firuze ağla
Anlat bir zaman ne dayanılmaz güzellikte olduğunu

Acılı bir bakıs yerleşirse eğer
Kirpiğinin ucundan…

Bu umutta görmüştük mavi gözlerini Nazım’ın, İstanbul’un geçen vapurlarına boğazda el sallarken. Bile bile sızlayan burunlarımızın direği, sevincimizi kursağımıza hapsedenleri, asla unutmayacaktı… Unutmadık umutlarımızı çalanları, Firuze bir bahar sabahının serin esen mavi rüzgârıydı…

Firuze adının bir kadına yakışmasının ötesinde bir değerli taş olması sebebiyle, şimdiden baktığımda geriye, anlamını pekiştiren ne kadar doğru bir isim olduğunu hissettiriyor bana. Hani yıllar geçtiğinde okunan romanlar, şiirler ve dinlenen şarkılar nasıl değişirse insanın indinde, öyle değişiyor anlamı Firuze’nin. Mavi rengin yeşile çalan gökkuşağındaki bu 3. rengin…

Firuze nam-ı diğer Turkuaz… Şiirlerin, şarkıların rengi… Belli ki bir yaşam biçimi, bir taşa adını verecek kadar değerli.

Turkuaz taşı, hakkında ilk söylenenler “iyileştirici olup ruha ve bedene esenlik ve içtenlik kazandıran kadim bir taş” olduğu yönünde. Koruyuculuğu en belirgin özelliği, hatta öyle ki ihaneti renk değiştirerek haber verdiğine bile inanılmış. Sezgileri geliştiren, boğaz çakrasını açan, ruhun kendini ifade etmesine imkân sağlayan, negatif enerjileri dağıtan bir taş olduğu için, nazarlık olarak da kullanılmış.

“Doğal taşlar arasında özel bir yeri olan Firuze (Turkuaz) taşının kadın ve erkeklerde çeşitli süslemelerde ve aksesuarda kullanıldığı bilinmektedir.” Günümüzde oldukça popüler olan doğal taş yüzükler, doğal taş kolye ve teşbihlerin yapımında en çok tercih edilen taşlardan biri de firuze taşıdır. Firuze taşı diğer adıyla turkuaz taşı olarak bilinen bu taşın kişiye pek çok faydası vardır. Türk taşı olarak da bilinen Firuze taşı gökyüzünün mavisi yeryüzünün yeşili birleşimini temsil ettiği için denge taşı olarak bilinir.” Bu nedenle adını bir renge vermiştir, Türkuaz Türklerin milli rengi olarak bilinmektedir.

“Turkuaz taşlı aksesuarlar arasında en çok tercih edilen firuze taşlı tesbihlerdir. Özellikle gün içinde elle en çok temas etmenizi sağlayan tesbihler doğrudan kişinin ruh sağlığına müdahale gibidir. Firuze taşlı yüzük ve bileklikler de özellikle kadınlar tarafından yaz aylarında sıklıkla kullanılır. Rengi dolayısıyla kişiye mutluluk ve heyecan veren turkuaz taşının özellikle teninize teması önemlidir. Bileklik olarak kullanıldığında sol ele takılması önerilir. Kalbe ve damarlara doğrudan iyi geleceğine inanılmaktadır.” *

“ Psikolojik olarak Turkuaz güçlendirici bir taştır. Kendine işkence etmeyi kendini sabote etmeyi engeller. Fiziksel olarak yorgunluk, depresyon veya panik ataklar için mükemmel bir taştır.”

Mavinin en güzel tonuna adını vermiş olan turkuaz benim kişisel hayatımda en sevdiğim renklerin başında gelir. Bu taştan olan bilekliğimi mümkün oldukça sık kullanmaya gayret ederim.

Her şeyden önemlisi ne yaşarsak yaşayalım umudun bizi terk etmesine asla izin vermemeye çalışalım…

Turkuaz tadında günlere…

*Değerli Taşlar Kitabı; Judy Hall, Alfa yayınları, 2013

The post Sessiz Dostların Sesi -3- Firuze / Turkuaz appeared first on Sanat Duvarı.

İSTANBUL DEVLET SENFONİ ORKESTRASI, 03 MAYIS 2019 CUMA AKŞAMI KEMAN SANATÇISI SOYOUNG YOON’A EŞLİK EDECEK                                             

İDSO DenizBank Konserleri İstanbulluları klasik müzikle buluşturmaya devam ediyor. Her Cuma akşamı İstanbul’un çeşitli salonlarında müzikseverlere klasik  müzik ziyafeti sunan İDSO, 03 Mayıs 2019 Cuma akşamı saat 20.00’de Cemal Reşit Rey Konser Salonu’nda (  CRR )  Orkestra Şefi Michal Nesterowicz yönetiminde solist Soyoung Yoon’a ( Keman)  eşlik edecek.

Konserde; Johannes Brahms’ın “ Keman Konçertosu Re Majör, Op.77” ve Vaughan Williams’ın “ Senfoni No.5 Re Majör” eserleri icra edilecek.

İDSO Müdürü & Program Koordinatörü Bülent Evcil; “ 03 Mayıs Cuma akşamı gerçekleştirilecek konserimizde tüm müzikseverleri Cemal Reşit Rey Konser Salonu’nda görmekten mutluluk duyacağız. Bu klasik müzik akşamını hep beraber yaşayalım” diyor.  

PROGRAM :

• Johannes Brahms “ Keman Konçertosu Re Majör, Op.77”
• Vaughan Williams’ın “ Senfoni No.5 Re Majör“

The post İDSO’dan Mayıs Ayının İlk Konseri Cemal Reşit Rey’de appeared first on Sanat Duvarı.

İSTANBUL DEVLET SENFONİ ORKESTRASI, 26 NİSAN 2019 CUMA AKŞAMI ARP SANATÇISI MERVE KOCABEYLER VE KEMAN SANATÇISI OLGU KIZILAY’A EŞLİK EDECEK                                             

İDSO DenizBank Konserleri İstanbulluları klasik müzikle buluşturmaya devam ediyor. Her Cuma akşamı İstanbul’un çeşitli salonlarında müzikseverlere klasik müzik ziyafeti sunan İDSO, 26 Nisan 2019 Cuma akşamı saat 20.00’de Caddebostan Kültür Merkezi’nde (  CKM )  Orkestra Şefi Nikos Haliassas yönetiminde  solist Merve Kocabeyler  ( Arp ) ve solist Olgu Kızılay’a ( Keman)  eşlik edecek.

Konserde; Christos Papageorgiu’nun “ Keman Konçertosu”, Claude Debussy’nin  “ Danses Sacree Et Profane” ve Georges Bizet’in “ Carmen Süit Numara 1&2“ eserleri icra edilecek.

İDSO Müdürü & Program Koordinatörü Bülent Evcil; “26 Nisan Cuma akşamı gerçekleştirilecek konserimizde tüm müzikseverleri Caddebostan Kültür Merkezi’nde görmekten mutluluk duyacağız. Bu klasik müzik akşamını hep beraber yaşayalım” diyor. 

PROGRAM :

• Christos Papageorgiu “ Keman Konçertosu”
• Claude Debussy “ Danses Sacree Et Profane”
• Georges Bizet “ Carmen Süit Numara 1&2“

The post İDSO Nisan Ayının Son Konseri Caddebostan Kültür Merkezi’nde… appeared first on Sanat Duvarı.

• Her 23 Nisan İDSO Konseri’nde olduğu gibi bu kez anlatıcı ünlü tiyatro, sinema ve dublaj sanatçısı Tilbe Saran…
• 23 Nisan İDSO Konserinin şefi son yıllarda olduğu gibi yine ünlü maestro    Howard Griffiths…
• İDSO, Howard Griffiths’in Çocuklar için Müzikli Masal “ The Flying Orchestra” eserini icra edecek                                                             

İDSO DenizBank  “ Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı Konseri”  20 Nisan 2019 Cumartesi saat 16.00’da Lütfi Kırdar Uluslararası Kongre ve Sergi Sarayı’nda coşkuyla gerçekleştirilecek.

Ünlü Şef Howard Griffiths yönetimindeki konserde ünlü Tiyatro, Sinema ve DublajSanatçısı     Tilbe Saran da Howard Griffiths’in Çocuklar İçin Müzikli Masal “ The Flying Orchestra” eserinde   “ Anlatıcı” olarak sahnede olacak. Özetle, 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı Konseri’nde Howard Griffiths’in Çocuklar İçin Müzikli Masal “ The Flying Orchestra” adlı eğlenceli eseri icra edilecek.

İDSO Müdürü & Program Koordinatörü Bülent Evcil; “T.C Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı Konserimize küçük, büyük tüm sanatseverleri davet ediyoruz. Dinleyicileri eğlenceli ve masalsı bir müzik yolculuğuna çıkaracak bu konserde çocuklarla sizlerin de çok seveceğine inandığımız bir program hazırladık. Ünlü Tiyatro , Sinema ve Dublaj Sanatçısı Tilbe Saran da “ Anlatıcı” olarak bizlerle birlikte olacak. 20 Nisan 2019 Cumartesi saat 16.00’da Bayram coşkusunu klasik müziğin şemsiyesi altında hep birlikte yaşayalım” diyor. 

PROGRAM :

20 Nisan Cumartesi – Lütfi Kırdar Uluslararası Kongre ve Sergi Sarayı – Saat: 16.00

• Howard Griffiths – Çocuklar İçin Müzikli Masal “ The Flying Orchestra”

Howard Griffiths Kimdir?

Howard Griffiths, İngiltere’nin Hastings şehrinde doğmuş ve Londra Kraliyet Müzik Akademisi’nden mezun olmuştur. 1981 yılından beri de İsviçre’de yaşamaktadır.On yıl boyunca Zürih Oda Orkestrası’nın sanat yönetmenliğini yapan Griffiths, uluslararası anlamda da bir çok önemli orkestrayı yönetmiştir. Howard Griffiths, dünyanın dört bir yanındaki birçok önde gelen orkestrada konuk orkestra şefi olarak yer aldı. Bunlar arasında Londra Kraliyet Filarmoni Orkestrası, Ulusal Fransa Orkestrası, Radyo Moskova’nın Çaykovski Senfoni Orkestrası, İsrail Filarmoni Orkestrası, Aydınlanma Çağı Orkestrası, Varşova Filarmoni, Basel Senfoni Orkestrası, Londra Mozart Oyuncular, Ulusal İspanya Orkestrası, WDR Senfoni Orkestrası ve Almanya’daki diğer radyo orkestraları mevcut. Eşi de Türk olan Howard Griffiths; gerçek bir Türk ve Türkiye dostudur.

Tilbe Saran Kimdir?

Türk tiyatro, sinema, dizi oyuncusu ve seslemdirme sanatçısı olan Tilbe Saran, 20 Mayıs 1961 tarihinde

İstanbul‘da doğmuştur. Saint Benoit Fransız Lisesi’nin ardından, İstanbul Üniversitesi Sanat Tarihi Bölümü ve İstanbul Belediye Konservatuvarı Tiyatro Bölümü’nden mezun oldu.1986 yılında Dormen Tiyatrosu’nda başladığı profesyonel tiyatro hayatını, Kenter Tiyatrosu, İstanbul Belediyesi Şehir Tiyatroları, Aksanat Prodüksiyon Tiyatrosu, Semaver Kumpanya ve Aysa Prodüksiyon Tiyatrosu’nda sürdürdü. Ayrıca 1995 yılında Aksanat Prodüksiyon Tiyatrosu’nu Cüneyt Türel ve Işıl Kasapoğlu ile birlikte kurdu. Oynadığı birçok rolle ödüle layık görülen oyuncu, çeşitli radyo, sinema ve TV çalışmalarının yanı sıra seslendirme ve eğitmenlik de yapmaktadır.

The post İDSO Lütfi Kırdar Uluslararası Kongre Ve Sergi Sarayı’nda appeared first on Sanat Duvarı.

İSTANBUL DEVLET SENFONİ ORKESTRASI, 12 NİSAN 2019 CUMA AKŞAMI GERÇEKLEŞTİRİLECEK “ BAHAR KONSERİ”NDE DİLARA SAKPINAR VE GRUBUNA EŞLİK EDECEK                                   

İDSO DenizBank Konserleri İstanbulluları klasik müzikle buluşturmaya devam ediyor. Her Cuma akşamı İstanbul’un çeşitli salonlarında müzikseverlere klasik müzik ziyafeti sunan İDSO,  12 Nisan 2019 Cuma akşamı saat 20.00’de Caddebostan Kültür Merkezi’’nde (  CKM )  Şef Ender Sakpınar yönetiminde  solist Dilara Sakpınar ve Grubuna  ( Klavye Burak Irmak, Gitar Ertuğrul Güney,  Davul Berkay Küçükbaşlar, Bas Ozan Kısaparmak , Akordeon Yuri Ryadchenko ) eşlik edecek.

Konserde;Lara Di Lara Grubu ve İstanbul Senfoni Orkestrası  “ Hazineler İçindesin”, Tolga Taviş’in  “ Orkestra için Düzenlemeler” eserleri icra edilecek.

İDSO Müdürü & Program Koordinatörü Bülent Evcil; “12 Nisan 2019 Cuma akşamı gerçekleştirilecek “ Bahar Konseri”nde  tüm müzikseverleri Caddebostan Kültür Merkezi’nde görmekten mutluluk duyacağız. Bu klasik müzik akşamını hep beraber yaşayalım. Ayrıca, bu konserde İDSO’nun resmi şefi Ender Sakpınar ile kızı Dilara Sakpınar ve Grubuna eşlik etmekten özel memnuniyet duyacağız” diyor. 

PROGRAM :

• Lara Di Lara Grubu ve İstanbul Senfoni Orkestrası  “ Hazineler İçindesin”
• Tolga Taviş  “ Orkestra için Düzenlemeler”

The post İDSO DenizBank “ Bahar Konseri” Caddebostan Kültür Merkezi’nde… appeared first on Sanat Duvarı.

İSTANBUL DEVLET SENFONİ ORKESTRASI, 05 NİSAN 2019 CUMA AKŞAMI PİYANO SANATÇISI ANTONIO DI CHRISTOFANO’YA  EŞLİK EDECEK                                             

İDSO DenizBank Konserleri İstanbulluları klasik müzikle buluşturmaya devam ediyor. Her Cuma akşamı İstanbul’un çeşitli salonlarında müzikseverlere klasik müzik ziyafeti sunan İDSO,  05 Nisan 2019 Cuma akşamı saat 20.00’de Cemal Reşit Rey Konser Salonu’nda (  CRR )  Orkestra Şefi Hakan Şensoy yönetiminde  solist Antonio Di Christofano’ya ( Piyano ) eşlik edecek.

Konserde;Modest Mussorgsky ’nin “Çıplak Dağda Bir Gece”;Dmitri Schostakovich’in “ 2 Numaralı Fa Majör Piyano Konçertosu,  Op.102” ve Modest Mussorgsky’nin  “ Bir Sergiden Tablolar”eserleri icra edilecek.

İDSO Müdürü & Program Koordinatörü Bülent Evcil; “05 Nisan Cuma akşamı gerçekleştirilecek konserimizde tüm müzikseverleri Cemal Reşit Rey Konser Salonu’nda görmekten mutluluk duyacağız. Bu klasik müzik akşamını hep beraber yaşayalım” diyor. 

PROGRAM :

• Modest Mussorgsky  “Çıplak Dağda Bir Gece”
• Dmitri Schostakovich “ 2 Numaralı Fa Majör Piyano Konçertosu,  Op.102”

                                                                — ARA—

• Modest Mussorgsky  “ Bir Sergiden Tablolar”

The post Nisan Ayının İlk Konseri Cemal Reşit Rey Konser Salonu’nda… appeared first on Sanat Duvarı.

İSTANBUL DEVLET SENFONİ ORKESTRASI, 22 MART CUMA AKŞAMI PİYANO SANATÇISI MUHİDDİN DÜRRÜOĞLU’NA EŞLİK EDECEK                                             

İDSO DenizBank Konserleri İstanbulluları klasik müzikle buluşturmaya devam ediyor.   

Her Cuma akşamı İstanbul’un çeşitli salonlarında müzikseverlere klasik müzik ziyafeti sunan İDSO, 22 Mart 2019 Cuma akşamı saat 20.00’de “ Süleyman Seba Kültür ve Sanat Merkezi’ndeOrkestra Şefi Theodore Kuchar yönetiminde  solist Muhiddin Dürrüoğlu’na ( Piyano ) eşlik edecek.

Konserde; Bedrich Smetana’nın “ Ma Vlast – Moldau  (Vitava ) ” ( * ), Franz Liszt’in “ Piyano Konçertosu, No.1 ” ( ** ) ve Antonin Dvorak’ın“ Senfoni No.6” ( *** )  adlı eserleri icra edilecek.

( * ) Bedrich Smetana ‘nın moldau nehrinin  akışını müziğe dökmesi sonucu oluşan eserdir. Çek besteci Bedrich Smetana‘nin má vlast serisinin en tanınmış senfonik şiirine adını veren moldau (vltava, 1874) Çek Cumhuriyeti’nin en uzun nehridir. Smetana’nın “Má Vlast” (Vatanım) isimli senfonik şiirinde büyük bir ulusal özgürlük mücadelesi anlatılmaktadır. Eserin belki de en çok bilinen ikinci bölümü olan Vltava (The Moldau) ise Prag’ı baştan sona kesen nehrin adını taşımaktadır. Vltava’da, Çek folk müziğine ait bir şarkının melodisi kullanılır. Besteci, bu bölümde nehrin devinimlerini, suyun akışını resmeder.

( ** )  Franz Liszt tarafından 1849 yılında yazılan konçertodur. Konçerto, ara verilmeksizin çalınan dört bölümden oluşmakta ve yaklaşık 20 dakika sürmektedir. İlk gösterimi Weimar’da 17 Şubat 1855’te, piyanoda Liszt eşliğinde Hector Berlioz yönetiminde yapılmıştır.

( *** ) Antonin Dvorak Çek klasik batı müziği bestecisi , keman ve org virtüözüdür.Bu eser;  1880 yılında yazılmış bir  senfonidir.

İDSO Müdürü & Program Koordinatörü Bülent Evcil; “ Süleyman Seba Kültür ve Sanat Merkezi’nde  22 Mart 2019 Cuma akşamı gerçekleştireceğimiz konserimizde yine klasik          müzik dolu bir akşam yaşayacağız. Tüm sanatseverleri konserimizde görmek istiyoruz” diyor.                             

PROGRAM :

• Bedrich Smetana “ Ma Vlast – Moldau  (Vitava ) ”
• Franz Liszt “ Piyano Konçertosu, No.1 ”
• Antonin Dvorak “ Senfoni No.6” 

The post İDSO 22 Mart Konseri Süleyman Seba Kültür ve Sanat Merkezi’nde appeared first on Sanat Duvarı.

• Bu proje nasıl doğdu kısaca anlatır mısın?

Mert Mıcık – Merhabalar, öncelikle projemize gösterdiğiniz ilgi için kendim ve tüm arkadaşlarım adına çok teşekkür ediyorum. Emeğimizin karşılığını almış olmak ve ulaştığımız insanlarda güzel duygular uyandırmak hepimizi çok mutlu etti.
Projenin doğuşunda kulübümüzün fikir babası Özgür Haznedar’ın çok büyük emeği var. Yaklaşık 1 ay önce dışarıdan yardım almadan tamamen kendi isteğimiz ve emeğimiz ile kurduğumuz kulüp odasına ilk girdiğimiz anda aklımızda tek bir düşünce vardı: İlk yapacağımız iş gençlerin farkını ve farkındalığını ortaya koyacak, gören/dinleyen insanların yüreğine dokunacak bir proje olmalıydı. Bu doğrultuda Çanakkale Türküsü’nü seçtik çünkü 18 Mart da yaklaşıyorken herkesin bildiği ve sahiplendiği bu parçadan daha iyi bir başlangıç noktası olamazdı. Sonrasında zaten uzun süren çalışma süreci başlamış oldu.

• İstanbul’un değişik yerlerinde çekim yapmışsınız, teknik zorlukları oldu elbette, lise öğrencileri olarak bunları nasıl aştınız?

Mert Mıcık – Hepimiz lise öğrencisi olmamıza rağmen ekibimiz içindeki insanlar gelişmeye açık ve kabiliyetleri yaşının çok üstünde bireyler olduğundan dolayı klip çekimi sürecinde istikrarlı, belli bir standardın altına düşmeyecek bir çalışma akışı gerçekleştirmemiz mümkün oldu. Bu süreçte emeği geçen başta yakın arkadaşlarım Berkay Eken ve Sedat Can Tuncalı olmak üzere tüm video ekibine teşekkür ediyorum.

• Müzikal kalitesi çok yüksek bir klip olmuş, katılan bütün arkadaşlar çok başarılı. Öğretmenlerinizden ya da daha yetkili büyüklerinizden yardım aldınız mı?

Mert Mıcık – Kompozisyon ve aranjman olarak aslında parça öğrencilerin elinde pişti denebilir. Özellikle aranjman kısmında saatlerce masa başında arkadaşlarımla oturup nerede neyi farklı yapabiliriz diye düşündüğümüz günler oldu. Amatör duyulma riskine rağmen öğrencinin ön planda olduğu bir iş olmasını istediğimizden, yalnızca son noktalarda müzik öğretmenlerimizden yardım aldık diyebilirim. Parçada vokal yapan arkadaşlarımızın bir kısmının kayıtları almasında Hidayet Can Özcan hocamızın da desteklerini es geçmemek gerekir.

•  Üzerinizdeki polarlardan anlaşılıyor ki bazılarınız 12. sınıf öğrencisi. Bu da ayrı bir zorluk demek. Malum, mezun olmak ve üniversite sınavına hazırlanmak gibi yükümlülükleriniz var. Zor olmadı mı?
  Ortaya çıkan bu güzel yapıt sizde nasıl bir duygu yarattı? Mesela bir meslek olarak düşünecek misiniz, yani bu bir başlangıç olacak mı?
  

Mert Mıcık – Ben de dahil olmak üzere projede yer almış toplam 6 kişi şu an üniversite sınavına hazırlanıyor. Aslında bu iş hepimizin motivasyonunu arttırdı ve sınav kaygısından uzaklaştırdı desem yanlış olmaz. Ben de müzik teknolojileri okumak istediğimden projeye harcadığım emek benim için staj gibi bir şey oldu esasında. Her şey bittikten sonra oturup videoyu izleyişimiz ve birbirimize bakıp minnet duygusuyla doluşumuz bence tüm sınavlardan, denemelerden ve derslerden daha değerliydi.

• Son olarak şunu merak ediyorum, böyle bir ilgiyi bekliyor muydunuz? En başta, yani işin başında?

Mert Mıcık – Aslında biz sadece ilk projemizin hakkını verme amacıyla yola çıkmıştık, bu kadar ilgi görmesi bizi mutlu etti ve daha da heveslendirdi. Emeği geçen her insan gerekli çaba sonucunda insanların sessiz kalmayacağını görmüş oldu. Sonraki çalışmalarımızda bunun etkisi de yoğun şekilde hissedilir zaten diye düşünüyorum.

Mert, çok teşekkür ediyorum sana Sanat Duvarı adına, ve aslında bizlere umut olduğunuz için bütün emeği geçen arkadaşlarına.

Müzik öğretmenleriniz Feryal Sadıkoğlu ve Murat Kaya başta olmak üzere,

Öğrenciler: Almila Köksal, Alp Eren Barutçu, Alper Ayaz, Altay Bayraktar, Ayşegül Bozoğlu, Başar Özkan, Berkay Eken, Doğa Dirikan, Ece Öner, Efe Arda Deniz, Elif Özsüle, Gökalp Özer, Gülce Uysal, İlke Öncü, Kaan Kale, Kutay Düzel, Kutay Kutaş, Mert Çorumlu, Mert Mıcık, Özgür Haznedar, Rüzgarer Engin Aydın, Sedat Can Tuncalı, Tuana Demir, Yalım Barlas, Zeynep Akat, Zeynep Savaş.

Çok teşekkürler, daha nice çalışmalarda görüşmek dileğiyle yolunuz açık olsun gençler…

Videoyu izlemek için linkte tıklayınız lütfen…

https://www.youtube.com/watch?v=8X09owx2Ylk

The post Çanakkale İçin KAL appeared first on Sanat Duvarı.

İSTANBUL DEVLET SENFONİ ORKESTRASI, 08 MART CUMA AKŞAMI DÜNYA KADINLAR GÜNÜ KONSERİ’NDE FLÜT SANATÇISI PATRICK GALLOIS,VİYOLONSEL SANATÇISI JAMAL ALIYEV VE RESSAM TIINA OSARA’YA EŞLİK EDECEK                                            

İDSO DenizBank Konserleri İstanbulluları klasik müzikle buluşturmaya devam ediyor. Her Cuma akşamı İstanbul’un çeşitli salonlarında müzikseverlere klasik müzik ziyafeti sunan İDSO, 08 Mart 2019 Cuma akşamı saat 20.00’de “Dünya Kadınlar Günü Konseri’nde  Süleyman Seba Kültür ve Sanat Merkezi’ndeOrkestra Şefi Patrick Gallois yönetiminde  solist Patrick Gallois  ( Flüt ) solist Jamal  Aliyev  ( Viyolonsel ) ve solist Tiina Osara’ya ( Ressam ) eşlik edecek. Konserin ikinci yarısında  Tiina Osara  Brahms’ın Senfonisi eşliğinde izleyiciler için canlı olarak resim çizecek.

Konserde; Wolfgang Amadeus Mozart’ın “ Flüt ve Orkestra için Rondo Re Majör, K.184” ve“Flüt ve  Orkestra için Andante Do Majör, K.315” eserleriyle Niccolo Paganini’nin“ Rossini Teması Üzerine Varyasyonlar”, David Popper’in “ Polonaise” ve Johannes Brahms”ın “ Senfoni No.2 Re  Majör, Op.73”  adlı eserleri icra edilecek.

İDSO Müdürü & Program Koordinatörü Bülent Evcil; “ Süleyman Seba Kültür ve Sanat Merkezi’nde  Dünya Kadınlar Günü çerçevesinde gerçekleştireceğimiz bu anlamlı  konserimizde yine klasik müzik dolu bir akşam yaşayacağız. 8 Mart Dünya Kadınlar Günü çok özel bir gün. Konserimizi tüm kadınlarımıza armağan ediyoruz. Dünyadaki, ülkemizdeki ve üyelerimiz arasındaki tüm kadınlarımızın 8 Mart Dünya Kadınlar Gününü kutluyor, sevgi ve saygılarımızı sunuyoruz” diyor.                            

PROGRAM :

• Wolfgang Amadeus Mozart  “ Flüt ve Orkestra için Rondo Re Majör, K.184”
• Wolfgang Amadeus Mozart  “Flüt ve  Orkestra için Andante Do Majör, K.315”
• Niccolo Paganini “ Rossini Teması Üzerine Varyasyonlar”
• David Popper  “ Polonaise”                                                
• Johannes Brahms  “ Senfoni No.2 Re  Majör, Op.73” 

The post İDSO DenizBank Konserleri Dünya Kadınlar Günü Konseri appeared first on Sanat Duvarı.

İDSO DENİZBANK KONSERLERİ’NDE BU CUMA SANATSEVERLER USTA GAZETECİ ÇETİN EMEÇ’İ ANACAK.

İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası (İDSO), 01 Mart  2019 Cuma akşamı muhteşem bir klasik müzik şöleni sunacak. İDSO Denizbank konserinde gazeteci Çetin Emeç aramızdan ayrılışının 29. yılında sevgi, saygı ve özlem dolu muhteşem bir konserle anılacak. CKM’desaat 20.00’de başlayacak “Çetin Emeç’i Anma Konseri” nde; İDSO, Orkestra Şefi Can Okan  yönetiminde solist Murat Berk ( Viyolonsel ), solist  Evrim Güvemli ( Klarinet ), solist Recep Fıçıyapan ( Flüt ) ve solist Aslı Erşen’e ( Trombon )  eşlik edecek.

Konserde;  Felix Mendelssohn’un “ Fingal Mağarası Uvertürü”, Franz Danzi’nin  “ Flüt ve Klarinet için düzenlenmiş Senfoni Konçertant Op.41”, Robert Schumann’ın  “ Genoveva Uvertür”, Max Bruch’ın  “ Kol Nidrei Op.47” ve Ferdinand David’in“ Trombon Konçertosu”adlı eserleri icra edilecek.

02 Mart Cumartesi akşamı ise; Kartal Hasan Ali Yücel Kültür Merkezi’ndesaat 20.00’de  Çetin Emeç’i Anma Konseri çerçevesinde  “Eğitim Konseri” gerçekleştirilecek. İDSO,  Orkestra Şefi Can Okan  yönetiminde solist Murat Berk  (Viyolonsel ), solist   Evrim Güvemli ( Klarinet ), solist Recep Fıçıyapan ( Flüt ) ve solist Aslı Erşen’e  ( Trombon )  eşlik edecek.

İDSO Müdürü & Program Koordinatörü Bülent Evcil; “ 01 Mart Cuma ve 02 Mart Cumartesi akşamı gerçekleştireceğimiz konserimizde usta gazeteci Çetin Emeç’i sevgi, saygı ve özlemle anacağız. Tam 29 yıl önce üzücü bir şekilde aramızdan ayrılan Çetin Emeç’i anacağımız bu anlamlı konsere tüm sanatseverleri bekliyoruz” diyor.                         

PROGRAM :

01 MART 2019 CUMA CADDEBOSTAN KÜLTÜR MERKEZİ – SAAT.20.00

02 MART 2019 CUMARTESİ – KARTAL HASAN ALİ YÜCEL KÜLTÜR MERKEZİ – SAAT.20.00 – Eğitim Konseri

• Felix Mendelssohn  “ Fingal Mağarası Uvertürü”
• Franz Danzi  “ Flüt ve Klarnet için düzenlenmiş Senfoni Konçertant Op.41”,

                                                — ARA—

• Robert Schumann “ Genoveva Uvertürü
• Max Bruch “ Kol Nidrei Op.47”
• Ferdinand David “ Trombon Konçertosu”

The post Çetin Emeç’i Anma Konseri appeared first on Sanat Duvarı.

Türk Sanat Müziği’nin uluslararası boyutta ele alınacağı, koroların, ünlü sanatçıların, üstadların ve müzik sevenlerin bir araya geleceği Uluslararası TSM Koro Festivali’nin ilki  11-14 Nisan tarihlerinde Antalya Belek’de  düzenlenecek. Çeşitli  ülkelerde  mevcut  olan sayıları  binlerle ifade edilen  korolara destek olmayı ve gençlere Türk Sanat Müziğimizi tanıtmayı hedefleyen Festivalin sanat direktörlüğünü TRT sanatçısı Cengizhan Sönmez yapıyor. Çok zengin bir içerikle hazırlanan  Festivalde;   paneller, söyleşiler, virtüöz dinletileri, amatör korolar  ve  profesyonel sanatçıların  konserlerinin   yanı sıra  müzik enstrümanları, müzik kitapları  ve  saz yapım    standları ve atölye çalışmaları da yer alıyor.

Detaylı programın www.tsmkorofest.com adresinden incelenebileceği Uluslararası TSM Koro Festivali Türk Sanat Müziği tutkunu Ayşe Öztürk’ün başkanlığında ki Komite tarafından düzenleniyor. Festival Komitesinde  sanatçılar, akademisyenler, iş insanları  yer alıyor. Festivalin ana  destekçisi  Palet Lojistik ve HDH  şirketleri Yönetim Kurulu Başkanı  Türk Sanat Müziği sevgisiyle tanınan  genç  iş insanı Erhan Özdemir. BEZE Stratejik İletişim Grubu da Festivalin destekleyicisi olarak çözüm  ortağıdır.

Yurtiçi ve  yurtdışından katılan  koroların  kendilerini tanıtma  fırsatı bulacağı Uluslararası TSM Koro Festivali’nde Kültür Bakanlığı Sanatçıları, TRT Sanatçıları ve Türk sanat müziği üstadları seyircisiyle buluşacak. Zekai Tunca, Munip Utandı, Tahir Aydoğdu, Fahrettin Yarkın, Talat Er, Derya Türkan, Hasan Esen, Murat Salim Tokaç, Çiğdem Gürdal, Uğur Işık, Gülşah Sönmez  ve  Cengizhan Sönmez gibi  ünlü sanatçıların katılacağı  festivali TRT, Tümfed ve Mesam da  destekliyor.

Koroların yanı sıra  sanat müziğine gönül verenlerin  bireysel katılımına da açık olan  Festivalde “Makamdan Şifaya” kitabının yazarları Prof.Dr.Levent Öztürk, Muharrem Fadıl Atik  ve  Halil Erseven, bilimsel  verilerle hazırladıkları kitap içeriğini anlatacak. Bestekar ve güftekarla söyleşi oturumunda ise Hüseyin Balkancı, Talat Er, Zekai Tunca, Hasan Esen ve  Mesam’dan Ali Haydar Timisi yer alacak.

The post Uluslararası TSM Koro Festivali’nin İlki Antalya’da… appeared first on Sanat Duvarı.

İSTANBUL DEVLET SENFONİ ORKESTRASI, 22 ŞUBAT 2019 CUMA AKŞAMI KEMAN SANATÇISI JONGEUN LEE’YE EŞLİK EDECEK                                             

İDSO DenizBank Konserleri İstanbulluları klasik müzikle buluşturmaya devam ediyor. Her Cuma akşamı İstanbul’un çeşitli salonlarında müzikseverlere klasik müzik ziyafeti sunan İDSO, 22 Şubat 2019 Cuma akşamı saat 20.00’de Caddebostan Kültür Merkezi’nde ( CKM ) Orkestra Şefi Ender Sakpınar yönetiminde  solist Jongeun Lee’ye( Keman ) eşlik edecek.

Konserde; Ludwig Van Beethoven’in “Keman Konçertosu Op.61” ( * ) ve

Felix Mendelssohn’un “İskoç Senfonisi No.3, Op.56” ( ** ) adlı eserleri icra edilecek.

( * ) Beethoven’in Keman konçertosu, müzik tarihinin en meşhur eserlerinden biridir. 150 yıldan uzun bir süredir çok sayıda farklı baskısı yapılmış olmasına karşın, bugüne kadar bu baskılardan hiçbiri eseri tam olarak doğrulayamamıştır. Ludwig van Beethoven 1806 yılında  bestelediği tek keman konçertosunu kemancı Franz Clement  için yazmasına karşın, gençlik arkadaşı Stephan von Breuning’e ithaf etmiştir. Keman konçertoları arasında gerçekten de zirvede duran eser, bir bütün halinde dinlendiği zaman içtenlikli keman-orkestra diyaloğu sezilebilen, gösterişe ve solistik virtüözlüğe önem vermeyen, tekniğin üzerindeki anlamlı güzelliğiyle Beethoven’in tek lirik konçertosudur.

( ** ) İlk yorumu 1842 yılında Leipzig’de gerçekleştirilmiştir.  Felix Mendelssohn‘un 1829 yılında İskoçya’ya yaptığı gezi ile  “İskoç” adıyla bilinen senfoni oluşmuştur.  Aynı zamanda çok iyi bir ressam olduğu için bu yörelerin resimlerini yaparken  müziksel izlenimini ise İskoç Senfonisi ile duyurmuştur..

İDSO Müdürü & Program Koordinatörü Bülent Evcil; “ 22 Şubat 2019 Cuma akşamı gerçekleştirilecek konserimizde tüm müzikseverleri Caddebostan KültürMerkezi’nde  görmekten mutluluk duyacağız. Bu klasik müzik akşamını hep beraber yaşayalım” diyor. 

PROGRAM :

• Ludwig Van Beethoven  “Keman Konçertosu Op.61”

                                               — ARA—

• Felix Mendelssohn “İskoç Senfonisi No.3, Op.56”

The post Şubat Ayının Son Konseri Caddebostan Kültür Merkezi’nde… appeared first on Sanat Duvarı.

 İDSO DENİZBANK SEVGİLİLER GÜNÜ KONSERİ’NDE İSTANBUL 12 ORKESTRASI İLE EN GÜZEL AŞK ŞARKILARI EŞLİĞİNDE DUYGU DOLU  BİR AKŞAM YAŞANACAK

İDSO DenizBank Konserleri İstanbulluları klasik müzikle buluşturmaya devam ediyor. Her Cuma akşamı İstanbul’un çeşitli salonlarında müzikseverlere klasik  müzik ziyafeti sunan İDSO, 15 Şubat 2019 Cuma – “Sevgililer Günü Konseri“nde saat 20.00’de Süleyman Seba Kültür ve Sanat Merkezi’ndeOrkestra Şefi Carlo Rizzari yönetiminde  solist  İstanbul 12 Orkestrası’na eşlik edecek. Konserde; İstanbul 12 Orkestrası  ile  En Güzel Aşk Şarkılarının yanısıra; Hector Berlioz’un “ Romeo  Et Juliette  Senfonisinin İkinci Bölümü” ( * )  ve Leonard Bernstein’in “ Batı Yakası Hikayesinden Senfonik Danslar” ( ** )

Romeo ve Juliet Aşkının 20.  YüzyılVersiyonu  dinleyicilerle buluşacak.

İstanbul 12 Orkestrası Hakkında:

İsmini, medeniyetlere ev sahipliği yapmış güzel İstanbul’dan alan, şarkılarını ilk önce Boğaz’a karşı söyleyen bir orkestra, İstanbul12…

İngilizce, Fransızca, İtalyanca, İspanyolca, Rumca, İbranice ve Balkan dillerinde; Vals’ten Napoliten’e, Çigan’dan Fransızca “Chanson”lara, Tango’dan Yöresel Eserlere, Kanto’dan Rock&Roll’a, Müzikallerden Pop Şarkılarına çok geniş bir yelpazede evrensel bir müzik icra eden orkestranın  lk albümleri “ilk”; orkestra üyelerinin bestelerinden ve çeşitli coverlardan oluşan çok renkli bir albüm. Sahne performansları gibi albüm de çok türde şarkılardan oluşuyor.

( * )  1803-1869 yılları arasında yaşamış Fransız Besteci & Müzisyen  olan Hector Berlioz;  1839 yılında  yedi bölümlü orkestra, koro ve solo için bir dramatik senfoni olan  “ Romeo  Et Juliette”i  bestelemiştir.

( ** )  20’nci yüzyılın büyük dehalarından biri kabul edilen Leonard Bernstein’ın sevilen müzikali Batı Yakasının Hikâyesi’ne ne kadar bağlı olduğu ve her notasını ne kadar derin hislerle yazdığı, yapıtın her kaydedilişinde, provasında ya da konserinde yeniden anlaşılır. Besteci  çok özendiği bu yapıtından  “Senfonik Danslar” başlıklı bir süit çıkarmıştır.

İDSO Müdürü & Program Koordinatörü Bülent Evcil; “Sevgililer Günü Konseri’nde çiftleri ve tüm müzikseverleri duygu dolu bir müzik ziyafeti yaşamak için 15 Şubat 2019 Cuma akşamı Süleyman Seba Kültür ve Sanat Merkezi’nde  gerçekleştirilecek İDSO DenizBank Konserine bekliyoruz” diyor.

PROGRAM :

• İstanbul 12 Orkestrası  ile  En Güzel Aşk Şarkıları

                                          — ARA—

• Hector Berlioz “ Romeo  Et Juliette  Senfonisinin İkinci Bölümü”
• Leonard Bernstein  “ Batı Yakası Hikayesinden Senfonik Danslar” 

                                               ( Romeo ve Juliet Aşkının 20.  Yüzyıl Versiyonu )

The post 15 Şubat 2019 Cuma Akşamı Sevgililere Muhteşem Bir Konser… appeared first on Sanat Duvarı.

Sepetteki balık göz dikermiş nehirde yüzen eşine.
Ağacın tepesindeki sığırcık büyüklenirmiş böceğin önünde.

Güçlü kartalın pençesini yiyince ensesine,
Tek lokmalık yemcikmiş meğer avcı olanın midesinde…

Not: Sığırcıkgiller, Omurgalı hayvanlardan Kuşlar sınıfının ötücükuşlar üst familyasına giren bir familyasıdır. Dünyanın hemen hemen her yanında sürü halinde yaşarlar, kış mevsiminde sıcak bölgelere göç ederler. Sesleri çok güzeldir, lekeli renkli dişiler ötücüdür. Gagaları düz ya da hafifçe aşağıya doğru kıvrıktır. Tüyleri yumuşak ve parlaktır. İnsana sokulgan kuşlardır. Böcek, kurkçük, solucan ve meyvelerle beslenirler. 32 cins ve 125 kadar türü vardır.

SIĞIRCIK KUŞLARI NEDEN TOPLU UÇAR?

Sığırcık kuşlarının bir anda yön değiştirerek çarpışmadan gerçekleştirdiği toplu uçuşlarının sebebi henüz bilinmiyor. Bu konuda yapılan yorumların en başında, akrobatik gösterileri andıran uçuşlarının yağmur ve fırtına öncesi gerçekleştiği yönündedir. Bir diğer yoruma göre atmaca, şahin, doğan gibi yırtıcı kuşlardan korunmak amacıyla kalabalık uçuşlar yaptıkları şeklindedir.

İşte sığırcıkların akşam üstü yaptıkları iddia edilen dansı. Neden yaptıklarını tam olarak bilemesek de, hayatta kalmak için olduğunu düşünmek gayet de mantıklı…

https://www.youtube.com/watch?v=qha6nUvgZoU

The post Sığırcık Masalı appeared first on Sanat Duvarı.

Özet Bilgi:

Temeli; 1827’de Donizetti Paşa’nın kurduğu Muzika-i Hümayun Orkestrasına dayanan “ İstanbul Belediye Şehir Orkestrası”, 1945 yılında öncü besteci Cemal Reşit Rey yönetiminde kuruldu. 1972’den bu yana İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası adını alan İDSO, 23 Kasım Cuma akşamı “ Öğretmenler Günü” Konserinde üstad Cemal Reşit Rey’in adını taşıyan 1989’dan bu yana izmette olan “ Cemal Reşit Rey Konser Salonu”nda dinleyicileriyle buluşuyor.

İDSO, “ Öğretmenler Günü Konseri” 23 Kasım Cuma akşamı saat 20.00’de Cemal  Reşit Rey ( CRR ) Konser Salonu’nda !

İDSO, bu hafta; 23 Kasım Cuma akşamı  saat 20.00’de  Cemal  Reşit Rey ( CRR ) Konser Salonu’ndaki  konserinde;  Şef Lior Shambadal yönetiminde  solist Pelin Halkacı Akın’a ( Keman ) eşlik ediyor.

Konserde;  Eduard Lalo’nun “ İspanyol Senfonisi Op. 21”, Ottorino Respighi’nin “ Fontane Di Roma” ve  “ Pini Di Roma” eserleri icra ediliyor.

İDSO Müdürü & Program Koordinatörü Bülent Evcil; “Üstad Cemal Reşit Rey’i saygıyla bir kez daha anıyor ve Cemal Reşit Rey Konser Salonu’ndaki bu çok özel konsere tüm İDSO dostlarını davet ediyoruz” diyor.

PROGRAM :

• Eduard Lalo  “ İspanyol Senfonisi Op. 21”

          — ARA—

• Ottorino Respighi “ Fontane Di Roma”
• Ottorino Respighi “ Pini Di Roma”

The post Cemal Reşit Rey’i Saygıyla Anıyoruz… appeared first on Sanat Duvarı.

Oysa siz engel sanırsınız başınızda, günahlarınızın tozluklarında…

Ebeden kaçan çocuklar gibiyim rüzgârın önünde, bulamayın diye, kaldırım taşlarınızın derzlerine saklanırım. Bulmayın sakın! Yoksa mızıkçılık yaparım.

Sefil bir hayatım var, boşuna kıskanırsınız gökkuşağından beni. Seviyorum işte gökyüzünüzü. Siz de çevirip bakın bir kez yüzünüzü, görürsünüz belki kendi özünüzü…

Aldırmayın böyle konuşuyorum diye, takılmayın söylediklerime, serseriyim size göre… Parayla pulla işim olmaz. Bana ne!

Rızkımı aramam sizin ceplerinizde. Sefilim dedim ya, çok şükür zenginlik bulaşmadı asla suratıma. Alnım açık yüzüm pak, el etek öpmedim, yağlı ballı sofralara hiç tünemedim. Aç kargalar gibi üşüşmedim kırıntıların üzerlerine. Size bırakıyorum kalanları, doldurun doymak bilmeyen gözlerinize…

Bana uymaz sizin kurallarınız… Hepiniz öyle hırslısınız, öyle saplantılısınız ki, eninde sonunda nasıl olsa yine siz kazanacaksınız. Çıkarın artık beni oyununuzdan! Uyumsuzum ben, görmüyor musunuz? Atın beni, oynayamazsınız artık hayallerimin ucundan.

Vicdan kanının pıhtısından çatlamış ar damarınız, saplanmış yüreklerinizin tam ortasına haset oklarınız. Lütfen arkamdan lanet okumayınız. Döner gelir sizi bulur biliyorsunuz beddualarınız.

Kalıcıyım sandınız da korktunuz değil mi gözlerimin neşesinden? Evirip çevirdiniz sözcükleri, kendinize sakladınız gerçekleri… Kandırırım sandınız da kandığınız yalanlarınızla boğmağa kalktınız beni; kendi kötülüğünüzde boğdunuz kendi kendinizi… Gülünç zaferlerinizle avunup, sahte sahnelere kuruldunuz, kibrinizden ağzı salyalı köpekler gibi kudurdunuz…

Söküklerinizi dikmiştim oysa sektirmeden iliklemiştim mintanlarınızın her bir düğmesini. Kravatlarınızı bağlamıştım o kalın enseli boynunuza. Öğrenememiştiniz bir türlü bağlamayı, hiç yakışmıyordu ipek kravatlarınız ucuz parfüm kokunuza… Çiğdiniz, sakil bir sıradanlıkla duruyordu redingotlarınız. Taşralılığınız sarkıyordu eteklerinizden. Şoson ayakkabılarınızın ruganlarını parlatmıştım, farkında bile değildiniz. Görgüsüzce saçılıyordu ağzınızın kenarından konuşurken tükürükleriniz. Şapırdattığınız lokmalarınız fırlıyordu beyaz masa örtüsüne, işlemeli mendilimle ben temizlemiştim pisliklerinizi. Bu yüzden adam sanmışlardı sizi…

Siz de adam sandınız kendinizi, az kalsın ezecektiniz kibrinizin altında beni. Canımı zor kurtarmıştım elinizden…

Yalnızdınız. Bir elma kurdu kadar bencildiniz.  Yediğiniz elma mezarınızdı sizin, çürümüştünüz çoktan. Hiçtiniz en az benim kadar, bir nokta idiniz siz de boşlukta sallanan…

Oynamıyorum oyununuzda artık! Sahne sizin, rol sizin, replikler sizin, buyurun oyunu siz yönetin. Senaryosu zaten yazılmış sizin tarafınızdan…

Seferiydim ben, bilemediniz siz. Lütfen yolumdan çekiliniz…

•  “Maviye âşığım“ diye haykırdı deniz kenarında duran.
•  “Mavi benim, görmüyor musun? Dedi gökyüzünden bakan.
•  “Mavi bensiz olamaz ki” Dedi şarkıları bilen,
•  “Ben maviyle varım, fedadır maviye canım” Dedi martı…
• “ Gözlerimi serdim yoluna, gel de beni benden sakla “ Dedi mavi bakışlı âşık.

Haklıydı elbete hepsi de. Kendi maviliklerini bulana kadar kaybolacaklardı mavide. Mavi onlara hasret, onlar ise mavide mahkûmdular.

Oysa mavi her daim karşılarında, hemen yanı başlarında, hatta hep arkalarında, çoğu kez başlarının üzerinden onlara bakmaktaydı. Sabrı kuşanmış gönüllerde, farkındalık yaratmaktaydı.

Onlar kendi maviliklerinin tutsaklığında gizli beklerken, hakikatin uzağında, maviye âşık, yalnız ve suskundular…

Aşkı aşk ile tarif ederken bile korkarım aşksız kalmaktan. Son nefesimde ‘aşk olsun’ diyememekten.

AŞK OLSUN !

Sey-i sülük da artık sukûn zamanıydı. Nun vakti gelip çoktan çatmıştı…

The post Mavi Rüya Öyküleri -Son- ‘ Aşk Olsun’ appeared first on Sanat Duvarı.

İDSO, “Atatürk’ü Anma  Konseri “ 09 Kasım Cuma akşamı saat 20.00’de Caddebostan Kültür Merkezi’nde yapılacak.

09 Kasım Cuma akşamı  saat 20.00’de Caddebostan Kültür Merkezi’nde Şef Raoul Grüneis  yönetiminde Devlet Çoksesli Korosu’na eşlik edecek.

Konserde ayrıca; Wolfgang Amadeus Mozart’ın “ Requiem Re Minör K.626”  eseri dinleyiciyle buluşacak.

 İDSO Müdürü & Program Koordinatörü Bülent Evcil; “Sanatseverleri  Atatürk’ü Anma Konserimize davet ediyoruz. Ulu Önder Atatürk’ü Saygı ve Müzik dolu bir akşamla anacağız”diyor.

PROGRAM :

 Wolfgang Amadeus Mozart “ Requiem Re Minör K.626”

The post İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası (İDSO) ’dan 09 Kasım’da ”Anma Konseri” appeared first on Sanat Duvarı.

İDSO DenizBank Konserleri’nde Kasım  Ayının İlk Konseri Caddebostan Kültür Merkezi’nde…  Konserin Orkestra Şefi Milan Turkovic…

İSTANBUL DEVLET SENFONİ ORKESTRASI, 02 KASIM CUMA AKŞAMI VİYOLONSEL SANATÇISI MATTHIAS BARTOLOMEY’E EŞLİK EDECEK                                             

İDSO DenizBank Konserleri İstanbulluları klasik müzikle buluşturmaya devam ediyor. Her Cuma akşamı İstanbul’un çeşitli salonlarında müzikseverlere klasik müzik ziyafeti sunan İDSO,  02 Kasım 2018 Cuma akşamı saat 20.00’de Caddebostan Kültür Merkezi’nde (  CKM )  Orkestra Şefi Milan Turkovic yönetiminde  solist Matthias Bartolomey’e

( Viyolonsel ) eşlik edecek.

Konserde; Mozart’ın “Divertimento KV138 Fa Majör”, J.Hayd’ın “Çello Konçerto

Do Majör” ve W.A.Mozart’ın “Prag Senfoni No.38 Re Majör K.504”eserleri icra  edilecek.

İDSO Müdürü & Program Koordinatörü Bülent Evcil; “02 Kasım Cuma akşamı gerçekleştirilecek konserimizde tüm müzikseverleri Caddebostan Kültür Merkezi’nde görmekten mutluluk duyacağız. Bu klasik müzik akşamını hep beraber yaşayalım” diyor. 

• PROGRAM :
• Mozart  “Divertimento KV138 Fa Majör”
•  J.Hayd  “Çello Konçerto Do Majör”

                                       — ARA—

• A.Mozart “Prag Senfoni No.38 Re Majör K.504”

The post İDSO DenizBank Konserleri’nde Kasım Ayının İlk Konseri Caddebostan Kültür Merkezi’nde… appeared first on Sanat Duvarı.

İSTANBUL DEVLET SENFONİ ORKESTRASI, 19 EKİM CUMA AKŞAMI KEMAN SANATÇISI IGOR PIKAYZEN’E EŞLİK EDECEK                          

İDSO DenizBank Konserleri İstanbulluları klasik müzikle buluşturmaya devam ediyor. Her Cuma akşamı İstanbul’un çeşitli salonlarında müzikseverlere klasik müzik ziyafeti sunan İDSO,  19 Ekim Cuma akşamı saat 20.00’de Fulya Sanat Merkezi’nde  Orkestra Şefi Thomas Rösner yönetiminde  solist Igor Pikayzen’e ( Keman ) eşlik edecek.

Konserde;  Dmitri  Shostakovich’in “ 1 Numaralı Keman  Konçertosu OP.99” ve

Anton Bruckner’ın  “ Senfoni No.6” eserleri icra  edilecek.

İDSO Müdürü & Program Koordinatörü Bülent Evcil; “19 Ekim Cuma akşamı gerçekleştirilecek konserimizde tüm müzikseverleri Fulya Sanat Merkezi’nde görmekten mutluluk duyacağız. Bu klasik müzik akşamını hep beraber yaşayalım” diyor. 

PROGRAM : 

• Dmitri  Shostakovich “ 1 Numaralı Keman  Konçertosu OP.99” 
• Anton Bruckner  “ Senfoni No.6”

The post İDSO DenizBank Konserleri’nde Ekim Ayının 3. Cuma Konseri Fulya Sanat Merkezi’nde… appeared first on Sanat Duvarı.

Beş yıl önceydi ilk kez evime gelişin, yuvama kendi yuvam değişin. Hiç unutmadığım bir gündü. Mart’ın 11 idi. Sevdiceğim, evimin direği, gönlümün sultanı o gün bırakıp gitmişti beni. Çeyrek asırlık eşini, kendi elleriyle kurduğu evini, köyünü bırakıp, tek bir kelime dahi etmeden sır olup sırra bürümüştü kendini. Alıp başını, birkaç parça eşyasını, bir de yıllarca biriktirdiği parasını, kimselere görünmeden yolunu ummana vurmuştu. O günden sonra kimse ağzını açmaz olmuştu. Ne bir haber gelmişti, ne gören vardı ne de yerini bilen. Konu komşu çırpınmalarıma aldırış etmeden, derin bir yalnızlığa terk etmişlerdi beni. Sanki bir şeyler biliyorlardı da benden gizliyorlardı. Herkesin bildiği sır olur muydu hiç. Doğup büyüdüğüm bu köyde kimsesiz kalakalmıştım öylece. Bana acıyanlar vardı içlerinde, yüzüme bakamayanlar, selamıma bile selam ile karşılık vermeyenler. Yüzlerini bir dönseler, bakışlarından anlayacağımı, ne olup bittiğini okuyacağımı bilenler sırt çevirmişlerdi bana. Yapayalnızdım, sen çıkıp gelene, yuvanı benim yuvamda kurana kadar güzel kırlangıçım…

Bir kırlangıçtım ben de, bir yuva istemiştim bu hayattan sadece. Beni seven eşim olsun, evimde çocuklarımın cıvıltısı duyulsun istemiştim. Gözümün içine bakan, beni sevip kollayan eşimi çok seveceğimi biliyordum ta en baştan… Çok sevmiştim biricik eşimi, tıpkı evimdeki misafir kırlangıçlarım gibi…

Ne olmuştu da bir gece böylece koyup beni bırakıp gitmişti, bir elvedayı çok görüp izini kayıp ettirmişti.

Bir başkasını sevdiğini düşündüm yıllarca, onun ilk aşkı geldi aklıma… Adını duyunca hala içinin sızladığını bildiğim bir yavuklusu vardı. Ona koştuğunu düşündüm, nereye gidecekti başka? Oysa ihanet etmişti ona, yıllar önce nişanı atıp başkasına gitmişti. Ama aşktı bu, söz geçer miydi akla? Önünde durulur muydu aşkın yeli kasıp kavurduğunda? Pekâlâ affetmiş olamaz mıydı onu? Senaryo yazdım kafamda, kaçıp gittiği kocası ölmüştü belki de kadının, arayıp bulmuştu benim kocamı. Benden kopartmıştı. Yuvamı dağıtıp beni elemlerde bırakmıştı. Ne de olsa bir çocuk verememiştim kocama. Ne çok istediğim halde olmamıştı işte. Kısır oluşumu bir kere olsun vurmamıştı yüzüme. Sessizce kabullenmişti öylece. Kaderine razı olmuştu, sevmişti beni biliyordum. Yüreği el vermezdi üzülmeme, el üstünde tutardı beni…  Peki  öyle ise neydi kopartan ondan beni?

Bir kere bile kavga etmemiştik, hiç sinirlenmezdi. Sesimizi birbirimize hiç yükseltmemiştik bile.. Yavrusuz kırlangıçlar gibiydik. Ellerimizle yapmıştık evimizi. Her bir eşyada alnımızın teri vardı. Gözümüzün nuru saklıydı perdelerimizde. Hayallerimiz, umutlarımız gizlenmişti her birinin gizli yerlerine. Çocuğumuzun olmasını ne çok istemiştik ama vermemişti işte tanrı. Sessizce kabullenmiştik olanı. Sormamıştık bir günden bir güne kusur kimde diye? Ne önemi vardı ki, olmayınca olmuyordu insanın istediği. Ne çok canı besledik bu evde birlikte. Kedilerimiz, köpeğimiz bir tane ineğimiz ve sayısız kuşlarımız olmuştu. Bahçemizdeki meyve ağaçlarına dadanan haşaratı hiç saymıyorum bile. Onları öldürmezdi kocam. Ağaçlara zarar vermelerini engeller ‘bizim rızkımıza bırak ortak olsunlar’ derdi.  Ah ne çok özledim seni. Nasıl yandı ciğerim, nasıl kala kaldım bu dünyanın ortasında sensiz bir başıma, Ah benim gözleri deniz bakan biricik sevdiceğim…

Aklım almıyor bir türlü, bunca sene geçti bir yastıkta kocadığım kocamın anlayamadım gidişini… Bilmez mi onu nasıl merak ederim, nasıl özlerim, nasıl severim canımla bir… Gelse şimdi çıkıp sormam bir tek soru bile, bakarım o derin mavi gözlerine, sarılırım sıkıca bırakmam bir daha gitmesin diye…

Kapı çalıyor! Geldi! Yıllardır çalmayan kapım çalıyor duyuyorum, geldi sevdiceğim en sonunda duydu hıçkıran sesimi…

• İyi günler size iadeli taahhütlü bir mektup var.
• Mektup mu?
• Evet, şuraya bir imza alayım.
• Nerden, kimden geliyor?
• Onu ben bilmem hanım, açınca öğrenirsiniz nasılsa? Hadi iyi günler…

Kaldım kapıda postacının ardında, elimde mektup. Uzak bir ilden gönderilmiş. Bilmediğim bir isim var zarfın gönderen kısmında. Oturdum verandaya, açtım zarfı korkuyla… İçime bir sıkıntı girdi, kısa bir mektup ile başka bir zarftı içindeki…

Kısa mektubu yazan bir doktordu ve şöyle diyordu. “Eşinizin beş yıldır doktoruyum, size bu mektubu postalamamı rica etti, onun ricası üzerine ben de size gönderiyorum. “

Zarf elimden düştü, başım döndü, karardı yüreğimin aynası… Döküldü gözlerimden kanlı gözyaşları…

Ah sevdiğim yapmıştı bana yapacağını…

Açtım ikinci zarfı;

Sevdiğime, Gözümün Nur’una yazıyordu zarfın üstünde…

İnci gibiydi el yazısı, öptüm kokladım zarfı sinmiştir belki kokusu diye.

Sevdiğim biricik aşkıma,

Kırgınsın, kızgınsın bana biliyorum. Ne desen haklısın. Ama beni hala sevdiğini, beklediğini, bir an olsun benden ümit kesmediğini,  yapayalnız kaldığın için duyduğun öfkeni , okuyorum kilometrelerin ötelerinde bile olsam bir tanem, her şeyini, her duygunu biliyorum.

Benim yaptığım affedilmez, sen yapsan affeder miydim inan bilmiyorum. Kalan ömrümü senin yanında geçirmekten başkaca bir isteğim yoktu. Böyle bitsin istememiştim aşkımız. Ama kader beni çok zamansız ve dahi amansız bir hastalıkla yakaladı. Her gün gözünün önünde çürümektense, bir kere kaybolmayı tercih ettim. Seni her gün öldürmeğe gönlüm razı olmadı. Söylesem sana izin vermezdin biliyorum. Benimle gelmeye kalkardın Ankara’ya…

Tedavi olursam, geçerse belki dönerdim tekrar sana geriye. Ama olmadı işte. Artık tükendi takatim son günlerimde hep senin iyiliğin için dua ettim, buna inanmanı istiyorum.

Bağışla beni, affet bir tanem. Ömrümce yalnız seni sevdim. Aklının bir köşesinden neler geçtiğini tahmin etmem hiç güç değil. Günahımı alsan da inan bana hiç mühim değil. Seni severek göçeceğim öbür tarafa, seni yalnızca ben seveceğim…

Elveda gül kokulu sonsuz aşkıma

Senin olan talihsiz sevdiceğin

Birden bir şey düştü sundurmaya…  Tahta pervazın hemen altında, mavi bir kırlangıç yatıyordu taşın üstünde boylu boyunca…

The post Mavi Rüya Öyküleri-8- Kırlangıç’ın Düşü appeared first on Sanat Duvarı.

Cavit ÇAĞ

 “ Beni sevmeyin, beni yaratan Allah’ı sevin “demiştiniz. “ Ben bir aynayım, bana bakan kendini görür yalnızca.”

Hiç beklenmedik bir anda, birdenbire, öylesine doğal dilinizden dökülüveren bu kelimelerle, gözlerimi dikip gözlerinize, nasıl bir anlam vereceğimi bilemeden, yapışmıştım oturduğum sandalyeye…

Bir insanın benliğinden bu derece vazgeçişine duyduğum şaşkınlıkla, hayran bakakalmıştım karşınızda… Suspus olmuş, durulmuş, kurulu bir saat gibi uymuştum sizin gizemli, dingin dünyanıza, bir parçanız olmuştum adeta, bundan böyle yaşanacak olan bütün anılarımızla sağ yanınızda… 

Doğum günümdü o gün, bilmiyordunuz. Muzip bir şekilde fısıldamıştım size. “ Bugün benim doğum günüm biliyor musunuz?“

Yüzünüzde zeki bir gülümseme ile aniden ayağa kalkmıştınız. “En sevdiğim şiirlerden biridir” diyerek ivedilikle bana bir kağıt uzatmıştınız. “Duymuş muydunuz?” diye de eklemiştiniz.

Hayır, duymamıştım ne şiiri, ne de şairin ismini. ‘Tek Hece’ idi adı şiirin… Cemal Safi’nin bilmecesiydi… Bilenlere sözü yoktu şairin ama bilmeyenlerin hali baştan başa haraptı, öyle anlatıyordu aşkı, ondan sonrası ab-ı hayattı…

Doğum günü hediyesi almayacaktım bir daha sizden, ilk ve son olacaktı bu… Sonu ta öncesinden bilinen…

Soluk benizli çocuklar gibi açlıktan ölüyordum sizi tanıdığımda. Sevgisizlik denizinin orta yerinde, ejderhaların önündeki yem kutusunun içinde, bir kurt kapanında sıkışıp kalmıştım. Kıyıya çıkma umudumu yitirmeden, hiç durmadan yüzüyordum nereye gittiğimi bilmeden. Özümü gören olmamıştı, yüreğimi bilen çıkmamıştı. Varlığımın siluetine tırmananlar duymamıştı iç sesimi. Perdelerin kıvrımlarında saklıyordum içimdekileri. Kelimelerin gücüne dayanamadan daha, sessiz köşe başlarında, yitirdiklerimin ardından yaktığım ağıtlarla, topukluyordum kaldırımları… En çok da erişemediğim kendim için sızlanıp duruyordum bir kenarda. Çocuk yüreğime vurulan ketlere, ezilen sevincime, hayatın acımasızlığı karşısındaki çaresizliğime ağlamaklı gözlerle bakıyordum… Yüzüme vuruyordu çıplak gerçeklerini hayat, indiriyordu en ağır darbelerini hiç durmadan. Kendimden kaçamadan, yakalıyordu bir çırpıda beni. Yüklüyordu cılız omuzlarıma taşıyamadığım yüklerini…  Acz ile altında kalıyordum, hamalıydım kendi günahlarımın… Acıyordum kendime, öğrenilmiş çaresizliğimle kapıp koy vermiştim işte, ne olacaksa olsundu bir an önce…

Oysa sevmek için gelmiştim dünyaya, daha yolun en başında… Her şeyin çok güzel olacağına duyduğum o güçlü inançla geçmiştim bütün yolları. “Bir insanı sevmekle başlayacaktı her şey” . Yaşama sevincimi katık edip ekmeğime,  sol yanımdaki sevgi dolu heybem ile, umutla atıyordum adımlarımı… Kalemim ve kitaplarımla, kulağımda çınlayan adlarını bilmediğim notalarımla, hiç de yalnız değildim bu yolda. Bolluk ve bereket yüklüydü heybem, isteyene vermeden geçmezdim gülümsememi, diz boyu hırçın sularda ara sıra kaybolsam da, hüznümün tınısıyla çıkardı sadrımdan neşem…

Ama artık yorgundum, şu koca, şu yalan dünya kadar pisliğin içinde boğulmuştum. İçi boşalmış ceviz tanesi gibi onu yiyen kurduna âşık, kurumuş bir kabuktum…

Hiç umudumun kalmadığı bir anda;

 “ Sevmek mi daha güzel yoksa sevilmek mi?” demiştiniz olanca çocuksu coşkunuzla bana… Yılların sevgi açlığıyla bir çırpıda cevap vermiştim. “ sevilmek güzel” . Siz ise bütün nezaketinizle düzeltmiştiniz beni“ Sevilmek güzel elbet” gözlerinizi dikip gözlerime “ Ama sevmek daha güzel” demiştiniz…

“ Bir insanı sevmekle başlayacak mıydı her şey?”

“Cennet burası gibi bir yer olmalı” demiştiniz başka bir gün. Ve eklemiştiniz “ İnsanın sevdikleri nerede ise cennet de orası olmalı…”

Cennet ve ben, mümkün müydü gerçekten? Korkmuştum hem de çok, cennetinizdeymişim gibi hissetmekten. İşte o anda anlamıştım gerçek cennetin bu olmadığını. Kulağıma fısıldamıştı biri; cennet bu dünyada bulacağımız bir yer değildi ki… Hele de bu kadar kolay elde edilecek bir şey hiç değildi. Biliyorum kursağımda kalacaktı sevincim. Ömrümce beklediğim vaha karşımdaydı, susuzluktan öleceğimi bilsem de uzatamazdım elimi… Bu sahranın ortasındaki bir seraptı, gözlerimi açtığımda kaybolacaktı…

Sevginizin yumuşaklığında acılarım dinlenmiş, tuz bastığım yaralarım iyileşmişti. Korunmasız çocuk ruhum, tomurcuk vermeye meyilli dallarımla, sizden aldığım gün ışığıyla, dikildiğim toprağımı çok sevmişti. Gençtim artık, hiç olmadığım kadar. Bir fidandım ikinci bir hayatı hak eden.  Sulanmaya muhtaç sürgünlerim, gözlerinizden damla damla köklerime inen sevginizle büyüyorlardı…  Değil yedi veren ormanlarını, bütün kâinatı aşkla kucaklıyorlardı…

Aşkın ateşi, mavisinde saklıydı. İlk kıvılcım anının masumiyetine gizlenmiş, itiraf edilemez bir sırdı o. Dile geldiğinde sönen, yerin yedi kat dibinden yükselen, yarin yangın yeri gönlüne sığmayacak bir volkandı. Aşıka şerefle sunulmuş alevden bir toptu, avucunda tuttuğun müddetçe senindi. Seninle başlayıp, seninle bitendi…

Leyla’ya sormuşlar, “Sen mi daha çok sevdin yoksa Mecnun mu?” diye. Hiç tereddütsüz cevap vermiş Leyla, “ Tabi ki ben “demiş. “ Ama nasıl olur?” demişler , “ Mecnun senin için adından, aklından vazgeçti, benliğini bırakıp çöllere düştü, varlığından oldu ”

Leyla, mütebessim bir hal ile cevap vermiş onlara “ Olsun!” demiş.” O aşkımızı ifşa etti, kurda, kuşa, taşa, toprağa, suya, çöle söyledi… Ben ise sır olarak gönlümde sakladım. Bu yüzden ben daha çok sevdim.” 

Bir gün, bu hikayeyi anlattığımda, her zaman yaptığınız gibi başınızı önünüze eğip suskun kalmıştınız. Ne demek istediğimi çok iyi anlamıştınız.

Aşka aşık kardelen

Güneşe aşık bir kardelen varmış. Kışın soğuğunda, toprağın altında, hep içinden dua edermiş, hiç görmediği ama aşık olduğu gün ışığını bir kez olsun görebilmek için. Melekler dayanamamışlar kardelenin yalvarmasına ve anlatmışlar isteğini tanrısına. Tanrı kabul etmiş kardelenin duasını. Baharın ilk günü için izin vermiş kardelenin topraktan çıkmasına. Melekler haber vermişler müjdeyi kardelene. Sabırla bekleyen kardelen, karlar erimeye başladığında topraktan uzatmış mavi bakışlarını. Güneşi gördüğü ilk anda kör olmuş nazik yaprakları, solmuş maşuğunun ışığında, vermiş son nefesini gün ışığının altında…

Aşık, yok olunca aşk yolunda aşkı uğruna, başlarmış yaşamaya maşuk’unda…

Mavi Lavların Sırrıdır Aşk…

Yeryüzündeki volkanik dağlar gizli aşıklardır. Kimse bilmez bu gerçeği. Ses etmezler, yüzlerce yıldır susarlar, kendi ateşlerinde boyuna yanar dururlar.  Yer üstünde yaşayanlar bastıkları toprağın altındaki olan biteni umursamazlar. Tırmanırlar üzerine, seyre dalarlar manzaranın güzelliğine ama ne çektiğini bilmezler dağların. Taş zannederler  onları,  toprağın altındaki canları, göremez vicdanları…

Oysa ki dağlar, Ferhat’ın deldiği aşk ile çağlar. Bağrından akan pırıl pırıl sular, aşkın safiyetindendir… Duyduğunuz yankılar aşkın türküsüdür, yediğiniz yemişler aşıkın kanıyla sulanmıştır, işte bu yüzden çok tatlıdır. İçtiğiniz billur su, durudur, arıdır, diridir, ölüyü diriltir…

“Aşk yoluna düşenlerin diri olmaları gerek. Ölü aşık olabilir mi? Diri olan kimdir biliyor musun? Aşktan doğan kişi. Aşıklar ölmez.” (1) demiştir Aşkın Piri…

Volkan patladığında ateş kusar ağzından, suskunluğunu bozar, püskürttükçe lavları boşaltır içindekileri… Yakar önüne geleni, yeryüzü olur mahşer yeri… Sonra diner öfkesi, bakar etrafına kalmamış tek bir canlı izi… Yalnızlığında döner onun da çilesi…

Artık mavi lavlarından geriye kalan, kararmış bir volkanın iniltilerinde son bulmuş simsiyah bir sahildir. Mavi okyanus boylu boyunca uzanmış yanında onu seyretmektedir. Sevdiceğine uzaktan bakanların aşkı ile kumları dalgalarıyla dövmektedir…

Basıyorum artık o siyah kumlara, üzerinde yürüyorum çıplak ayaklarımla… Öyle ürkütücü, öyle ıssız ki serinliği bile kalmamış avuçlarımda. Simsiyah kumlarından yaptığım kumdan kalemde yaşıyorum, Rapunzel gibi uzun saçlarımı sarkıtıyorum, bir masal kahramanını oynuyorum kendi hayal dünyamda. Biliyorum ki kimse giremeyecek bir daha, sırça camdan yapılmış gönlümün sırlarına… Çeviriyorum gözlerimi masmavi okyanusa…

Bağışlamak, bize bağışlanan hayatın can damarıdır. Kusur,  kusuru görenlerin gözlerinden nazar ederek senin baktığındır.  Günahlar, utandığın kendini af ettiğinde özgürce uçup gittiğin kendi kanatlarındır…

(1) “Mevlana Celaletin-i Rumi / Divan-ı Kebir

http://www.sanatduvari.com/yelkenli-sevgili/

http://www.sanatduvari.com/mavi-ruya-oykuleri-1-suretteki-siret/

http://www.sanatduvari.com/maviruyaoykulerizamansizzamandanelaman/

http://www.sanatduvari.com/mavi-ruya-oykuleri-2-mavi-yagmurdan-kalan/

http://www.sanatduvari.com/mavi-ruya-oykuleri-4-mavi-sumbul-pembe-lale/

http://www.sanatduvari.com/mavi-ruya-oykuleri-5-yasamak-sakaya-gelmez-mi-nazim-usta/

http://www.sanatduvari.com/mavi-ruya-oykuleri-6-bir-kahvenin-hatirina/

The post Mavi Rüya Öyküleri -7- Mavidir Alevi Aşkın appeared first on Sanat Duvarı.

Gönlümdeki o koca üniversite kapısından girememiştim içeriye, hevesim kursağımda kalsa da, olsundu… O şanlı meydanda, üzerinde 1453 yazan bina bizden uzak olsa da, bir otobüslük mesafedeydi sonuçta. Ara sıra yemek hanesinde kaçamak yediğimiz öğle yemekleri bile keyifliydi nasılsa… Belki de bu yüzden, her ders çıkışında alırdık soluğu Beyazıt’ta… Çınar altının serinliğinde, kurardık mavi hayallerimizi bir simit ve bir bardak çayla. Meteliksizlik bükmezdi boynumuzu asla… Öğrenmiştik aklımızı kullanmayı… Sırası gelen tek bir çay isterdi çaycıdan her uğradığında. Sırayla içerdik çayı belki ama simidi bölüşerek yerdik. Bilirdi de ses etmezdi çaycı, gülümserdi boyuna… Mutluyduk çok, simidimizi paylaştığımız güvercinler kadar… Peri masallarında gezinen gülüşmelerimizi başımızda esen gençlik yeli serinletirdi… Sevgimize katık ederdik umudumuzu bolca… Yüreğimizin bir yanında ışıldayan sevinçlerimizle sarılırdık, hüzün bulutları ne zaman gelip çökse çocuk omuzlarımıza…“ Küçük küçük sevinçler” bulurduk parlak fikirlerimizle, neşe katardık toy hayatımıza, izlediğimiz tiyatro oyununun replikleri arasında…

“Bir zamanlar yüreğim

Sonsuz bir sevinçle çarparken

Deli gibi…

Ne hayaller kurardım

Ne hayaller kurardım

Dolaşırdım bulutlarla birlikte

Konuşurdum dünyanın gözleriyle

Bitmez tükenmez sanırdım sevgilerim!

Avuçlarımdaydı dünya!

Avuçlarımdaydı dünya! *

Işıl Özgentürk’ün yazdığı Küçük Sevinçler Bulmalıyım Oyununa gittikten sonra, ‘ avuçlarımızın arasındaydı artık bizim olan dünya’…

Karlı, fırtınalı bir Şubat ayıydı 1983’tü yılı… Tiyatro oyunun biletleri o gün bende saklıydı. Zar zor edinebilmiştik zaten biletleri. Kardan göz gözü görmez bir İstanbul haliydi. Kocasinan’dan Cağaloğlu’na gitmem kuvvetle gerekliydi. Arkadaşlarla buluşacaktım. Oradan Taksime, İstiklal caddesine geçecektik, Dostlar Tiyatrosuna… Evden izin almam ne mümkündü! Ben gideceğim diye ayak diretince, annem dayanamayıp inadıma, benimle gelmişti Cağaloğlu’na; hiçbir arkadaşımın gelmeyeceğine duyduğu derin inançla… Yazko’nun kafesinde buluşacaktık. Zorlu yolculuğun sonunda kafeye vardığımızda bir sen eksiktin. Üzülmüştüm göremeyince seni. En çok sen istiyordun oyunu seyretmeyi… Gebze’den gelen arkadaşıma şaşırıp kalmışken annem, üstün başın bembeyaz içeriye girdin… Küçükbakkalköy’den yetişmiştin, sabahın erken saatlerinde yola çıkan sen… Susmuştu annem. Arkadaşlığımızdan çok etkilenmişti, karışmadı bir daha da zaten…

“Yürek usulca pas tutar / Gelip geçerken günler / Sevgi uçup gider / Güneş ısıtmaz

Yürek usulca pas tutar / Terlemez avuçların / Düşsüz uykular başlar / Şaşmayı unutursun

Yürek usulca pas tutar / Fark etmez geçmiş gelecek / Fark etmez akla kara / Fark etmez doğru yanlış

Yürek usulca pas tutar”

Deniz Türkali bu şarkıyla girmişti sahneye… Sonrasında hepimizi alıp götüren müthiş bir serüvene… Tek başına bir kabareydi oynadığı, salon adeta onunla bir bütün olmaya başlamıştı… Canlandırdığı karakterlerle genç ruhumuzu eline almış,  yaşayacaklarımızı bilir gibi, önceden haber verir gibi, bir anne şefkatiyle sarsmıştı bizi…

Oyun çıkışı konuşmadık hiç. Herkes kendi payına düşeni kapmış, kendi derinliğine dalmıştı… Okulda görüşmek üzere ayrıldık… Ama ‘küçük sevinçleri ‘ ruhumuza kazıdık…

Üniversite hayatımız boyunca bir ritüel olmuştu sanki, hemen her gün ders çıkışı önce Beyazıt Çınar Altı, sonrası işte…

Sonrası, Beyazıt üzerinden yürüyerek inilen Cağaloğlu…Çoğu kere uğranılan yol üstündeki Çorlu’lu Ali Medresesi… Nargile içenlere takılmadan, bir tanıdık var mı diye bakılıp etrafa, varsa yoksa Divan Yolundan sapardık Bab-ı Ali yokuşuna… Kitapçıları dolanırdık sırayla, almak maksadıyla değil a, nerde bizde her daim o para… Cem, Yazko ve Say’dan dosdoğru aşağıya, istikamet köprü altına…

“Gördüm!

Kaçıverdi avuçlarımdan dünya

Sevgilerim çolak çöllerde kayboldu

Gözyaşları ve acınası bir yüz kaldı

Bana…

Şimdi küçük sevinçler bulmalıyım…”

Sanırlar ki bira içilir köprü altında yalnızca, biz kahve içmeye giderdik seninle, dostça… Dört senede müdavimi olmuştuk kahvehanenin, tiryakilik haddinde severdik kahveyi ve köprü altını… Yaşlı balıkçılar birkaç gün uğramadık mı merak ederlerdi bizi. Anlatırdık inceden, vizeler, finaller, gelemedik falan… Sonra bir gün gerçekten Final dediler… Mezun oldunuz dediler. Bitti bütün bu işkenceler…

Anlayamamışız meğer, gerçek işkencenin ne olduğunu o vakitler… Sahi seninle görüşmeyeli kaç sene oldu?

Birkaç kere aradık birbirimizi telefonla, yüz yüze bir iki sohbet ya sonrasında…

Dostluk ölünceye kadar demiştik, birbirimize doğduğumuz aynı günde hediyeler vermiştik… Köprü altı yok artık, izi bile kalmadı, resmini bulmak hiç kolay olmadı. Senden bir fotoğraf var elimde, köprü altında çekilmiş olan… Bir de kaset hani bana aldığın doğum günümüzde… Bir de söylediğin şarkı kulağımda kalan… “Beni yaktın aykız aykız ataşe…”

“Biliyorum dostluklar yorgun,

Çok yakın savaş tehlikesi,

Biliyorum gülmüyor çocuklar,

Ancak yine de bulunabilir,

Bir cümle

Bir İnsan

Bir dost sıcaklığı

Bir çocuk gülümsemesi gibi

Küçük sevinçler bulmalıyım…”

http://www.sanatduvari.com/yelkenli-sevgili/

http://www.sanatduvari.com/mavi-ruya-oykuleri-1-suretteki-siret/

http://www.sanatduvari.com/maviruyaoykulerizamansizzamandanelaman/

http://www.sanatduvari.com/mavi-ruya-oykuleri-2-mavi-yagmurdan-kalan/

http://www.sanatduvari.com/mavi-ruya-oykuleri-4-mavi-sumbul-pembe-lale/

http://www.sanatduvari.com/mavi-ruya-oykuleri-5-yasamak-sakaya-gelmez-mi-nazim-usta/

The post Mavi Rüya Öyküleri -6- Bir Kahvenin Hatırı Sahi Kaç Yıldı? appeared first on Sanat Duvarı.

Öncelikle grubun solisti Fran Healy’nin sahneye İskoç kilti ile çıkmasına bayıldım. Bir yandan süslü püslü sahne hazırlıklarına tam bir meydan okuma gibi görünürken diğer yandan grubun İskoç kökenlerini de vurgulayan bir tavırdı. Zaten Travis’e dair hemen her şey kimliklerimizin özüne yönelik bir hatırlatma hissi uyandırıyor.

Özümüze yönelmekten kasıt, sadece doğup büyüdüğümüz topraklarla ilgili bir mesele de değil aslında; aramızda bağ bulunan ve öz benliğimizi oluşturan her şey buna dahil olabiliyor. Kısaca insani olan ve tüm insanlarda ortak bulunan bir öz’den, yalnızca ama yalnızca kendin gibi olabilme şartını taşıyan bir öz’den bahsediyorum. Ama her nasılsa ait olduğumuz bağlarımızdan ve öz’ümüzden uzaklaşmak mevzusu günümüz şartlarında çok kaygan bir tabakanın üzerinde direniyor ve bizler maalesef çok unutkanız. Bilhassa medyanın dayattığı keskinlik; neyi, ne zaman, nasıl ve nerede kısacası “hangi uygunlukta” yapacağımızın önceden belirlenmiş sınırlarını çizerken ve bu sanal ortamda bir can’ı olanın “gerçek varlığı” hiçe sayılıyorken, birileri çıkıp “hala gerçek bir şeyler mümkün” diyebildiği zaman o sese doğru koşmaktan başka çaremiz kalmıyor. Biz onların işaret ettiği gerçeği çoktan ölü sanıyorken, bir de bakıyoruz ki o hala hayatta ve onu yaşatmak mümkün. Seviniyoruz. Unuttuğumuza üzülerek…

Hayranlarıyla konuştuğum zaman anlıyorum ki bunlar hemen herkes için Travis’in ifade ettiği şeyler. Hiç beklenmedik bir anda İstanbul’a hediye olarak Türkçe bir şarkı performansı sergileyen bu grubun seçtiği türkünün “dağlar dağlar” olması da başlı başına özümüze davet değil mi?

Fran’in solo performansının ardından:“Bu şarkıyı ilk duyduğumda tüylerim diken diken oldu ve ona tarif edemediğim bir şekilde bağlandım. Artık dünyada böyle şarkılar duyamıyorsunuz” sözleriyle göstermiş olduğu, incelik, anlayış, kavrayış ve müziğe yaklaşımı çok etkileyiciyidi. Hele ki solistin, Türkçe bir şarkıyı olası bir Teoman cover’ından daha da az İngiliz aksanıyla söylemesi üzerine yapılan yorumlar oldukça eğlenceliydi, grup üyeleri bu kısmı pek anlamadı tabi sadece biz güldük.  

Çoğumuzun çocukluk ya da ilk gençlik yıllarının tatlı anılarından olan “The Man Who” albümünün tamamını çaldığı bu özel konser için; kimisi 30 yaş hediyem demiş, kimisi ise yılın en anlamlı günü…Bana göre ise Travis ve benzeri müzisyenler ve sanatçılar – tıpkı değerli Barış Manço’nun da bir zamanlar yaptığı gibi– robot düzenin içindeki can’larımıza ve öz’ümüze ayar çekmeye geliyorlar. Başkasının kullandığı sözcüklere, varoluş tarzına, kişisel anlayışına değil de kendimizinkine yakından bakmayı yeniden ve yeniden öğretmeye… Ve başarıyorlar da… Çünkü zaten başka seçeneğimiz yok ve zaten tam da bu yüzden kayboluyoruz. Gidecek başka bir yerimiz yok. Travis bize ait olduğumuz yeri ne güzel hatırlatıyor. Konserlerine gitsem de gidemesem de; kendilerinden gelen en ufak bir video, audio, haber ve hatta görünümlerinden aldığım ilham bana her zaman inandığımız şeylerden vazgeçmemiz için hiçbir neden olmadığını; her birimizin önce “kendimize ait olduğunu” ve dünyaya “olduğumuz gibi” etki edebileceğimizi hatırlatıyor.

Her zaman konserlerinde az tanınırlıklarından bahseden Healy’nin bu sefer de kendilerinden pek haz etmemiş olan bir gazeteciden söz etmesine gülerken, yakında haklarında bir belgesel yapılacağını bildirmesi ise dolaylı olarak bize “herkesi memnun etmek zorunda olmayıp” yine de birilerini gerçekten etkileyebileceğimizi ve bunun çok şey ifade edebileceğini hatırlatmanın bir başka yoluydu.

Bugün müzik 70’lerde olduğu gibi dünyayı değiştiremiyor gibi görünebilir ve bu durum medyanın çoklu araçları arasında ses’in ya da performans’ın kaybolmasından kaynaklanıyor olabilir; çok daha fazla görsellik ve stilde çeşitlilik arasında müziğin ya sesi çok kısık çıkıyor ya da boğuluyor gibi görünmekte. Oysa ki grubun bas gitarı Dougie Payne’nin daha önce de söylediği gibi “dünyayı değiştiren müzik değil insanlardır”. Müziğin değdiği yerde ve ruhlarda bir etki olmamasından söz edilemez. Travis konserine katılanların, konser sonrasında aldıkları etkiyi çevrelerine saçmaya devam etmesi bu zincirin halkasına bir katkı değil midir?

Keşke böyle insanlar hep daha fazla üretseler, hep daha fazla var olmaya ve ilham olmaya devam etseler…

Çok teşekkürler Travis!

İyi ki varsınız…

The post Yaparsa Travis Yapardı: Dağlar Dağlar appeared first on Sanat Duvarı.

• Sen burada otur ben gidip bir bakayım, dedim.
• Abla gitme ne olur, dedi.
• Belki bir faydam olur Emre, ben hemen bakıp geleceğim, dedim.
• Ablaaaaa! diye bağırdığını işitirken arkamdan, koşarak inşaata girmek istedim. Ustabaşı,
• Nereye çocuk, dur bakalım! Deyip durdurdu beni, tuttu kolumdan usulca…
• Ben ilk yardım dersi aldım amca, dedim ivecenlikle. Bir faydam olur belki diye geldim…

Şaşkın bakışlarından kaçıp, sol tarafı kanlar içinde sedyede yatan işçiye doğru koştum. Sol kolundaki yarası derindi, çok kan kaybediyordu ve hemen durdurulması gerekiyordu. Ambulans gelene kadar bir şeyler yapmalıydım. Hemen temiz bir bez istedim, yarayı sıkıca sardım ve düğüm attım. Sonra da üzerine küçük bir sopayla bastırıp yeniden sardım. Kanama durdu kısa bir süreliğine. Tıpkı öğretmenimden öğrendiğim gibi, üstüne tekrar bir bez sardım. Saati sordum ve sağ elinin avucuna bu saati kalemle yazdım. O kadar hızlı olmuştu ki her şey ben bile şaşkın bakakalmıştım kendi halime. Üstüm başım, her yerim kan içindeydi. Ustabaşı yanıma geldi, alnımdan öptü beni.

• Hızır gibi yetiştin be çocuk, dedi.

Ambulans geldi, beyaz önlüklü hemşireler indiler. Yaralının halini gören baş hemşire,

• Bu turnikeyi kim uyguladı? Dedi. Ustabaşı beni gösterdi.
• Aferin sana, ne güzel yapmışsın turnikeyi, okulda mı öğrendin? Dedi. Ben de başımı sallayarak,
• Evet. Öğretmenimiz ilk yardım dersinde öğretti, dedim.
• Sen büyüyünce hemşire olmalısın, dedi. Bana göz kırptı, saçımı okşadı…

İşte o gün, o anda karar vermiştim, büyüyünce hemşire olacaktım. Zaten öğretmenim de elimin çok yatkın olduğunu söylemişti, ilk yardım derslerinde yaptığım uygulamaları görünce…

İnsanın hayatı bazen tek bir olayla değişiverir, kader tek bir anla seni yol ayrımına getirip bırakıverir. O gün eve döndüğümde kan içindeki mavi okul önlüğümü anneme göstermeden kendim yıkamıştım. Annem ve babam dokuma fabrikasında işçi olarak çalışıyorlardı. Tek amaçları kardeşimi ve beni okutmak, kendi mavi önlüklerinden bizleri uzak tutmaktı. Şaka yapardı bazen babam, “bak bizde okula gidiyoruz” derdi kendi işçi önlüğünü göstererek. Oysaki hiç şikâyet etmediği halde okuyamamış olmaktan gizli gizli üzüntü duyduğunu bilirdim. Hemşire olursam beyaz önlük giyerim dedim kendi kendime. Beyaz kep takarım, ben annem ve babam gibi işçi olmayacağım…

Fabrikanın çalışma koşulları çok ağırdı. Üç vardiya çalışıyorlardı. Annem ve babam iplik bölümündeydiler. İşi öğrenip dokuma tezgâhlarına geçmek istiyorlardı. Orada çalışanlar biraz daha iyi maaş alıyorlardı. “ Dokumacılık iplikçilikten evladır “ derdi babam. Dokumacı olamadan daha fabrikada grev patlak verdi bir gün. Yaz tatili gelmişti. Evdeydik kardeşimle biz. İki ay maaş alamadan öylece bekledi babam. Annemi işten çıkarttı patron. Çünkü ne sigortası ne de sendikası vardı. Evlere temizliğe gitmeye başlamıştı. Karnımızı zor doyuruyorduk aldığı üç beş kuruşla. Fabrikada giydiği mavi önlüğünü, zengin evlerinde temizlik yaparken giyiyordu annem artık…

Annemin işde olduğu bir gün babama yemek götürmeye gittik kardeşimle. Sefer tasındaki kuru fasulyeyi dökmeden götüreyim diye, yol boyunca sağ kolumu hiç sallamamıştım. Sol elimle kardeşimi sıkı sıkıya kavramıştım. Babamın  mavi işçi gömleği yoktu nedense üzerinde. “Grev Gözcüsü” yazan bir başka mavi gömlek vardı. Bu sefer başında mavi bir kasket, “ Bu İş Yerinde Grev Vardır” yazan mavi bir pankart  ellerinde…

Yaşamak şakaya gelmez,
büyük bir ciddiyetle yaşayacaksın
bir sincap gibi mesela,
yani, yaşamanın dışında ve ötesinde hiçbir şey beklemeden,
yani bütün işin gücün yaşamak olacak.

Bir sebze sandığının üzerinde bu şiiri okuyordu babam. Benim babam, ilkokulu zor bitirmiş gazete bile okumayan babam… Ezberinden şiir okuyordu… Beni gördü, elimdeki sefer tasını ve kardeşimin elini nasıl sıkı sıkı tuttuğumu gördü. Gözleri doldu. Sesi çatladı. İndi sandıktan. Yanıma geldi. İki koluyla sarıldı bize…

Bir alkış koptu, neye uğradığımızı bilemedik. Bütün işçiler bize gülen gözlerle bakıyorlardı. Sefer tasını aldı elimden babam. Bir kâğıt tutuşturdu elime, sonra demin indiği sandığa çıkarttı beni. “ Oku” dedi bana. İşçiler bana bakıyordu, babam bana bakıyordu.

• Hadi oku kızım, dedi gururla… Okudum ilk defa hayatımda, Nazım Hikmet’in şiirini…

Yaşamayı ciddiye alacaksın,
yani o derecede, öylesine ki,
mesela, kolların bağlı arkadan, sırtın duvarda,
yahut kocaman gözlüklerin,
beyaz gömleğinle bir laboratuarda
insanlar için ölebileceksin,
hem de yüzünü bile görmediğin insanlar için,
hem de hiç kimse seni buna zorlamamışken,
hem de en güzel en gerçek şeyin
yaşamak olduğunu bildiğin halde.

Yani, öylesine ciddiye alacaksın ki yaşamayı,
yetmişinde bile, mesela, zeytin dikeceksin,
hem de öyle çocuklara falan kalır diye değil,
ölmekten korktuğun halde ölüme inanmadığın için,
yaşamak yani ağır bastığından.

Fonda kaset çalıyordu, uzaktan geliyordu müziğin sesi…

Elim sanata düşer usta yürek acıya,

Ölüm hep bana bana mı, bana mı düşer usta,

Ölüm hep bana bana mı, bana mı düşer usta…

Otuz altı yaşındayım artık, mavi hayallerimden çok uzakta bir hastanede gece nöbetindeyim. Silah sesleri geliyor. Sınıra çok yakın bir yerdeyiz. Savaşın ortasındayız, patlayan bombalardan kopan çocuk kollarını yerlerine dikmeye çalışmaktayız. Hemşire oldum, babama söz verdiğim gibi. Oku demişti, okudum. İşçi olmadım onlar gibi…

Ama giyemedim beyaz önlüğü, beyaz kep takamadım maalesef. Kaldırmışlar ben okurken üniversitede ne yazık ki…

Mavi hemşire önlüğü giyiyorum şimdi. İki tane verdiler, biri kanlanınca yıkayıp öbürünü giyebileyim diye…

İşçi olmadım annem babam gibi… Ama şerefli bir mavi önlük giyiyorum, tıpkı alın teri ve emeğiyle çalışan milyonlarca insan gibi…

Yaşamak Şakaya Gelmez Değil Mi Nazım Usta? Sen öğrettin bunu bana, yaşamanın ne demek olduğunu bilmeden daha…

http://www.sanatduvari.com/yelkenli-sevgili/

http://www.sanatduvari.com/mavi-ruya-oykuleri-1-suretteki-siret/

http://www.sanatduvari.com/maviruyaoykulerizamansizzamandanelaman/

http://www.sanatduvari.com/mavi-ruya-oykuleri-2-mavi-yagmurdan-kalan/

http://www.sanatduvari.com/mavi-ruya-oykuleri-4-mavi-sumbul-pembe-lale/

The post Mavi Rüya Öyküleri -5- Yaşamak Şakaya Gelmez Mi Nazım Usta? appeared first on Sanat Duvarı.

Yürüyordun, hatırlıyor musun? Bir gece vaktiydi, vakit 00.00 olmadan hemen önceydi. Yeni bir güne dönmeden gece daha, daha sıfırlamadan gelip geçeni – artık neyi sıfırlıyorsa – bitirmeden uykunun gölgesinde görülen rüyaları, zaman herkes için hızla akıyorken karanlığın koynunda, sen, hızlı adımlarla yürüyordun bilmediğin yollarda… Korkun, yüreğinin bir köşesinde sinmiş bekliyordu ağzından çıkmayı ve delicesine geceye haykırmayı… Oysa sen, korkuna yenik düşmeden, usulca ağlıyordun neye ağladığını bile bilmeden… Değil haykırmak, tek kelime bile geçmiyordu kafandan, geçmiyordu zaman, geçmiyordu damarlarının içinde akan kan, sinende yanan kor alevleniyordu durmadan…

Soğuktan morarmış parmaklarına bakmadan, çisileyen yağmura aldırmadan, adımlarını hızlandırıyordun an be an… Kızgın kumların üzerinde yürüyordun sanki…Telefon ettiğinde “hemen gel” demişti sana karşındaki… Kimdi? Neyin nesiydi? Daha kaç günlük bir tanışıklıktı sizinkisi, hakkında ne düşünürdü bilmiyordun. Bilme lüksün yoktu, sabaha kadar kalacak bir yere ihtiyacın vardı, o kadardı, yapacak başka bir şey yoktu, gece bir türlü bitmek bilmiyordu…

Otobüse bindin, şoförün bakışlarını umursamadan en arka koltuğa gidip oturdun, yaşlı bir adam ve sen… Kimse yoktu koskoca otobüste… Evsizdi yaşlı adam büyük bir ihtimalle. Son seferden önce sıcak bir yatak bulmanın keyfiyle, horluyordu. Beton zemindeki yatağıyla buluşmadan önce, beyaz sakallarının arasında kaybolmuş dudaklarıyla, gülümsüyordu. Otobüs gecenin ıssızlığında hızla ilerliyordu. Son seferini yapan şoförün, bu münasebetsiz yolcuları bir an evvel yerlerine ulaştırmayı istemek dışında bir niyeti yoktu. Uzun günün ardından evine varacak, yumuşak yastığına başını gömecek ve derin bir uykuya dalacaktı. Neyse ki senin yolun yakındı. Bir kaç durak kalmıştı inmene, otobüs durağında karşılayacaktı bekleyen seni… Bekleyen o muydu gerçekten, yoksa bilinmezliğe seni götüren kaderin miydi? Birazcık ısınmıştı ellerin, hızla savrulan otobüsün içinde ne kadar da biçareydin. Durağa yaklaşınca ayağa kalktın ve düğmeye bastın. Oracıkta indin, kimse yoktu otobüs durağında. Şaşırdın ilkin…

Gecenin bir yarısında, bilmediğin bir semtte doğru düzgün tanımadığın biri seni ekmişti. Oysa telefonda ne kadar da müşfik geliyordu sesi. Nasıl da heyecanlanmıştı sesini duyunca, hiç tereddüt etmeden buyur etmişti kendi evine, güven vermişti sana sesi… Oysa şimdi, kalakalmıştın işte bir başına, otobüs durağında. Hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladın, öfke, kızgınlık ve çaresizlikle birlikte baş başa kalmıştın. Duraktaki banka oturdun. Sabaha kadar burada otururum dedin içinden. Üstü kapalıydı en azından, yağmur yağsa gece, ıslanmazdın hiç değilse. Sonra  durağın adına bakmak geldi aklına birden. Yanlış bir durakta mı inmiştin acaba? Sevindin, tabi ya yanlış durakta inmiştin. Bir durak daha vardı, silip gözyaşlarını hızlı adımlarla yürüdün bomboş caddede boylu boyunca. Ya beklemezse beni diye korkuya kapıldın. Koşar adım yürüyordun artık. Peşinden gelen gölgeyi fark etmemiştin daha. Sen hızlanınca gölge de hızlandı ve arkadan koşmaya başladı. Bütün cesaretini toplayıp döndün arkana bir hışımla… Bir de ne göresin, ufacık bir yavru köpekti  peşinden gelen senin…

Durdun caddenin ortasında ayaklarının dibinde seni kokluyordu, fır dönüyordu etrafında. O da senin gibi yapayalnız kalmıştı bu koskoca dünyada. Eğilip kucağına aldın onu, sıcaklığını sevdi, yaladı senin boynunu. Birlikte yürümeye başladınız. Sanki geceden seni koruyacak bir melek göndermişti tanrı. Korkularından arındıracaktı seni ve sevilecektin yeniden, bu bir işaretti güzele yönelen…

Az kalmıştı otobüs durağına, bir karaltı mı vardı orada?

Seni bekliyordu. Üşümüştü, telaşlıydı. O halinle görünce seni bir oh çekti ve elini uzattı hemen sana… İçin ısındı bir anda ona… Hızlıca anlattın olan biteni, neden geciktiğini… O, sen ve minik köpek yavrusu yürüyordunuz gecenin içinde, yeni bir yola doğru… Gülümseyen su yeşili gözleriyle, uzun kıvırcık saçlarını başıyla geri atıp elini omzuna koyduğunda “ hallederiz” dedi sana…

Bodrum kattaki kiralık dairede kimseler yoktu. Finaller yüzünden yurtta kalıyordu arkadaşları. Gelip gitmek zor oluyordu okuldan eve, tesadüf uğramıştı o da bugün zaten kendi evine…

“ Aç mısın” dedi sana. Açtın ama farkında değildin neye aç olduğunun, midendeki yangın açlıktan mı öfkeden mi bilemeyecek haldeydin. “ Bir şeyler yerim “dedin.

Bir şeyler yediniz, mutfakta yumurta pişirdiniz ve sıcak çayın etkisiyle rahatlayınca “ hadi anlat bakalım” dedi sana…

Nerden başlayacağını bilemedin. Gözlerin duvardaki resme takılı kaldı. Sanki seni anlatıyordu. Bütün yaşadıklarının özetiydi adeta ve senin için resmedilmişti öyle geldi o zaman sana… Söyleyecek ne kadar da çok sözün vardı aslında. Çocukluğundan beri tüm yaşadıkların dudaklarından değil, gözlerinden dökülmeye başlamıştı. Hiç tanımadığın bir evde, tanımadığın birinin omzunda katıla katıla ağlıyordun. Ağzından tek bir kelime bile çıkmadan, gözyaşlarınla konuşuyordun. Gece çok uzun olacağa benziyordu. Bir şarap açtı, bir kaset koydu teybe, bardaklara boşalan lal gibiydi dudakların… İlk kez duyduğun müziğin tınısında kendini buldun…

” Is there anybody out there… “ dışarda birileri var mı?” diye hıçkıran sendin, duvardaki Edvard Munch’un Çığlık tablosundaki sen… Elektro gitarın ağıtları senin içindi. Sen çınlıyordun kulaklarda. İlk kez sesini duymuştu birileri ve sana bakıyordu tüm içtenliğiyle, insanca… Yumdun gözlerini, müziğe bıraktın kendini… Gözlerinin önünde alabildiğince uçsuz bucaksız mavi bir sümbül tarlası uzanıyordu. Küçük bir kız çocuğu koşturuyordu içinde, birden pembe elbisesiyle sen oluyordun o kız çocuğu… Pembe bir lale olarak kalıyordun mavi sümbüllerin içinde…

İşte bütün olan biteni açıklıyordu bu…

The post Mavi Rüya Öyküleri – 4 – Mavi Sümbül & Pembe Lale appeared first on Sanat Duvarı.

Bütün olan biteni unutmak için gözlerimi kapıyorum, bir an evvel bu korkunç sahnenin bitmesini bekliyorum. Bir masa altı olsa, saklansam çocukluğumdaki gibi, ben görmesem geçip gidecek sanıyorum. Yanılıyorum  oysa, mavi yağmur damlaları süzülüyor kirpiklerimden yanaklarıma… Dilimle yalıyorum tuzlu göz yaşlarımı… Sesim çıkmıyor ağlarken, sadece sicim gibi dökülürlerken ıslatıyorlar masanın örtüsünü. Damla damla, bir tane daha… Durmuyor, aniden bastıran sağanak gibi yağıyor… Göl oluyor mavi tabağım, masanın üstünde mavi damlalarım…

Yürüyorduk seninle hani, her zaman ki gibi… Bir gün bile sormadığın günlerdendi, ‘neden geliyor benimle’ diye, kendi kendine. ‘Bu kadar yolu yürüyor hiç ses etmeden, sonra aynı yolu tekrar dönüyor gerisin geriye’… Bir kere olsun ‘gelme’ demediğin günlerdendi… Sorgusuz sualsiz yürüdüğümüz günlerden…

• ‘Yağmur yağacak’ demiştim sana. Sen dikip bakışlarını bakışlarıma,
• ‘Yağsın’ demiştin. Ve yürümeye devam etmiştin. İnşaat halindeki yolda, yürümüştüm peşin sıra. İlk damla düşünce başımıza,
• ‘Islanacağız’ demiştim sana, arkanı dönüp bana,
• ‘Islanalım’ demiştin.
• ‘Peki ıslanalım’ demiştim ben de.

Seni yarı yolda tek başına bırakmaktansa, ıslanalım. Sen yeter ki güven, ben seninle yağmurda çamurda hep yürürüm demiştim içimden bana… Adımlarını hızlandırmıştın aniden. Ben de hızlanmıştım senin peşinden. Yetişmek için sana, koşturuyordum çamurda. Pantolonum ağırlaşmıştı, çoraplarımın içinde yüzüyordu ayaklarım. Yağmur bizim peşimizden daha da hızlanmıştı. Öyle hızlanmıştı ki biz yavaşlayıp koşturmayı bırakmıştık. Teslim olmuştuk yağmura… Sırılsıklam, kaçacak hiç bir yer aramadan, iliklerimize kadar yağmur olup akmıştık… Yaz yağmurudur bu nasılsa gelip geçer sanmıştık…

Niye diye sormadın? Bir kere bile… Hiç bir bahanem yoktu uyduracak. Hiç bir yalanım yoktu sana söyleyecek… Yürüyorduk öylesine, yürüyordum seninle hayallerinde… Sorsan ne derdim bilmiyorum, bir gün gelmesem diye hiç düşünmeden takılmıştım peşine. Sahi ne düşünürdün, ne hissederdin gelmesem, ya da o gün o mavi yağmurun altında dönsem evime ıslanmadan, hiç bilmiyorum, hiç bilemeyeceğim bundan böyle…

Çivit mavisine takılıyor gözlerim öyle güzel ki, yiyecekleri başka bir tabağa taşıyıp elime alıyorum porseleni… Antika bir tablo gibi tabağı izliyorum. Kahvaltı umurumda değil artık, insan aç karnını her zaman doyurabilir. Ama gördüğü bir güzelliği bir daha göremeyebilir. Bir daha yaşanmayacak anlardan nasıl olur da kaçabilir? Günahı sevabı düşünmeden, yüzmenin yasak olduğu göle dalabilir… Ucunda ölüm olduğunu bile bile serin sulara kendini bırakabilir.

Mavi tabağın gölgesindeki mavi fincandaki çayım bitmişti… Boş bir dudağa götürülen boş bir dokunuşla anlıyorum şimdi, çayımı tazelemem gerektiğini. Dilimin acısına iyi gelecek yeni bir çay demlemek… Yüreğimin acısına kim bilebilir ki…

Mavi demliği alıyorum elime, porselenine dokunuyorum,  parmakların gibi, hissiz, soğuk… Tedirgin yalnızlığın, saf kumdan yapılmış senin gibi duru beyazlığın. Ayaklarına takılıyorum, ‘hiç bu kadar beyazını görmedim’ diyorum. Mavi-Beyaz güzelliğini elimde tutuyorum. Yeniden hayallere dalıyorum…

Midem ağrıyor, günlerdir bir şey yememekten, sadece çay içip düşünmekten. Kalbime hançer saplanıyor. Yanıtını bulamayacağım sorular arıyorum, seni aramıyorum. Aramayacağım hiç bir zaman. Bir daha karşına çıkmayacağım. Sorularımla birlikte seni de okyanusa fırlatacağım. Belki bir gün deniz kumu olup, kahvaltı tabağından, yiyemediğin krepinin tam ortasından, mavi bir inci tanesi olarak fırlayacağım…

Belki mavi bulutlu bir gökyüzünden yükseleceğim hiç beklemediğin bir anda… Mavi yağmur damlalarından süzülüp, mavi gök kuşağından kayacağım toprağa. Senin toprağına… Nerede olduğunu bilemediğim mavi minelerinin içinden sızacağım canına, ta içine doğru ılık ılık akacağım, gireceğim kanına…

Unutma, bitmez bu hikaye burada…

O zamana kadar eyvAllah…

İlham kaynağım Yalçın Tura; Kürdilihicazkar Saz Semai; Aşk-ı Memnu ve bu muhteşem yorumu için incesaz’a binlerce kez teşekkürlerimle…

http://www.sanatduvari.com/yelkenli-sevgili/

http://www.sanatduvari.com/mavi-ruya-oykuleri-1-suretteki-siret/

http://www.sanatduvari.com/maviruyaoykulerizamansizzamandanelaman/

The post Mavi Rüya Öyküleri-3- Mavi Yağmurdan Kalan; Sen Farkında Bile Olmadan appeared first on Sanat Duvarı.

”Londra da müzik öğretmeni olarak görev yapan Canan SAĞAR üçüncü albümünde bu kez kollektif bir çalışmaya imza attı. Kadın sorunlarına duyarlılığı ile dikkatleri çeken SAĞAR’a dinleyicileri “Kalbinden notalar sağan kadın” ve “Müziğin Kibelesi” sıfatlarını uygun görmüştü. Bu sıfatları çağrıştıracak şekilde bu albümdeki müziklerin çocuğunda yine SAĞAR’ın imzası bulunmakta. Albüm adında anlaşılabileceği gibi on güzel kadının seslendirdiği eserlerden oluşuyor. İlkay AKKAYA, Yasemin GÖKSU, Adile YADIRGI, Canan SAĞAR, Yelda EMEK, Gurbet Üzgün DEMİRAL, Bergüzar ERDOĞAN, Şebnem SÖNMEZ, Bahar SARIBOĞA ve Öznur KORKMAZ’ın bulunduğu kadın sanatçılar şarkılarla kadınların hikayelerini anlatacağı bir albümü hazırladı ve 8 Mart 2018 tarihinden beri şimdilik dijital platformlarda dinleyicisiyle buluştu. Albümdeki bütün sanatçıların ve proje sahibi Canan SAĞAR’ın ortak hedefi daha çok dinleyiciyle, özellikle de kadın dinleyiciyle buluşmak.”

“On Kadın” albüm’ü tanıtırken dinleyicilerine şöyle  seslendi:

“Şarkıların gücüne inandık ve böyle çıktık yola. Şarkılarla kadınların acısını, sevincini, aşkını, ayrılığını, göç hikayelerini anlattık. Erk egemen sistemlerde gitgide meşrulaştırılan tecavüz ve taciz olaylarını, bunun kurbanı olan kadınları anlattık. Eski çağ demeyin, bu zamanda da cinsiyet ayrımına evladıyla başlayanları anlattık gözlerimiz nemli nemli. Ayrılmak isteyen kadının aldığı yaraları bereleri, sırtına vuran bütün darbeleri iki dörtlük bir şarkıya döktük. Düşleri kırılan, umutları yok olan kadınların O gizlice içinde anneye sığınışını anlattık. İş, ev, çocuk, eş, aile gibi bir haftaya bir yığın sorumluluk sırtlayan kadının çiçekleriyle konuşmasını, hayatın zor ama kadın olunca daha da zor olduğunu anlattık. Aşk halinin erkeğe has olmadığını, kadının Leyla olup çöle düşebileceğini vurguladık, yine yüreğimiz yara yara. Töre ile çocuk gelin olmanın ne demek olduğunu söyledik içimiz kanayarak, biraz da millete çatarak. Çığlık attık şiirden şarkıya dönüşen içinde hüznü de barındıran bir kadının kaleminden. Her kadın biraz yalnızdır, yalnızlığını yaşama özgürlüğüne sahiptir diye seslendik kalbimize dövme misali kazılacak bir şarkıyla. İşte böyle doğmaya sancılandı ‘On Kadın’. Ses olsun, umut olsun, çığlığını içinde haykıran kadınlara direnç olsun.”

Müzik,  insanlara ulaşmada ve insanların sorunlarını dillendirmede anahtar işlevi görmekte.    Kadın sorunlarını yine ”kadın” başlığı altında bizlere çokta kaliteli bir şekilde sunan ”On Kadın” eserini değerlendirmek elimizde. Bu albüm aslında iç dökmenin çok ötesinde bir iş başarmış durumda, piyasa koşullarının dayattığı üretmeyin baskısına hayır üretmeye ve müziğe devam yanıtını vermiş bir albümle karşı karşıyayız.

Üretmek evet anahtar sözcüğümüz bu her ne koşulda olursa olsun üretmek. Yorulmak ancak her yorulmadan bin umutla tükenmeden doğmak ve adeta yeniden yoğrulmak hayatla. ”On Kadın”ın gayesi  sadece hayata tutunmak değil, o hayatı sesleriyle eylemleriyle üretimleriyle yeniden var etmek.

Ruhunu gıdalandırmak isteyenlere duyurulur…

The post Kalpten Süzülen Ezgilerle Bir Üretim Yeni Bir Albüm “On Kadın” appeared first on Sanat Duvarı.

Geçen haftalarda gittiğim orff eğitimi hakkında bilgi vermek için bir yazı yazmak istedim. Her zaman değişik seminerlere, eğitimlere gitmeyi çok seviyorum. Bir konuda ne kadar bilgili olursanız olun değişen toplum içerisinde kendinizi geliştirmeli ve yenilikleri takip etmelisiniz. Özellikle eğitimcimseniz. Çünkü eğitim sistemi, yöntemler-teknikler, konular sürekli değişiyor. Bundan dolayı elimden geldiği kadarı ile yenilikleri takip etmeye ve kendimi geliştirmeye çalışıyorum.
.
Son zamanlarda orff eğitim üzerinde araştırma yapıyordum ve sonunda çok güzel bir seminer bularak dolu dolu bir eğitim aldım. Gittiğim yer; Orff Merkezi Türkiye’nin gerçekleştirdiği bir eğitim.

Öncelikle orff nedir ?
Özel ALEV Okullarının Okulöncesi, 1, 2, 3 ve 4. sınıflarında müzik dersleri Orff Schulwerk Temel Hareket ve Müzik pedagojisi anlayışında yapılmaktadır. Haftada iki saat olan müzik derslerinde sınıflar iki gruba ayrılarak iki müzik öğretmeninin denetiminde bu çalışmaları gerçekleştirmektedirler.

Üç yaş grupları ile başlayarak 4. sınıfın sonuna kadar uygulanan eğitim programımız 2004-2005 öğretim yılından beri 4. sınıf öğrencilerinin bitirme projesi “Müzikli Oyun” ile son bulmaktadır.

Uygulanışı
“Seçilen bir hikâye ya da masal sınıflara paylaştırılır. Her sınıf kendi bölümünü müzikli oyun olarak nasıl canlandırabilecekleri ile ilgili fikirler üretir. Çocuklar melodisi öğretilen ezgilere söz yazarak, sözlere uygun melodiler bulup bunlara uygun eşlikler üreterek, öğrendikleri tekerlemelere ve dans müziklerine uygun hareketler bularak, konuya uygun sözler yazıp beden vurmalıyla eşlik çalışmaları yaparak hikayeyi müzikli oyuna dönüştürürler. Çalışmalar Müzik ve Almanca derslerinde sınıf öğretmenlerinin de desteği ile yapılarak sunuma hazırlanılır. Resim derslerinde ise kostümler, dekor ve afiş oluşturulur.”

Görüldüğü gibi içerisinde birçok dersi, tekniği ve sanatı barındırıyor: ritm, müzik, dans, tiyatro, drama…
Gittiğim eğitimde de iki tecrübeli eğitmen tarafından uygulamalı ders işleyişini öğrendik. Kalabalık ama bir o kadar enerjik bir grubum vardı. Çocuk olduk, dans ettik, hikaye dinledik…
Sizde ilgi duyuyorsanız kesinlikle tavsiye ederim.

http://www.orffmerkezi.org/index.html

The post Orff Eğitimi Üzerine… appeared first on Sanat Duvarı.

“Bayrakları bayrak yapan üstündeki kandır, toprak eğer uğrunda ölen varsa vatandır. Söz konusu vatan ise gerisi teferruattır.” diyebilen bir millet Çanakkale’de destanlar yazmıştır.

Çekip gidemezsiniz öyle sıradan bir yol gibi, ‘Geçilmeyen Çanakkale’den… Tatil kokunuza ara verirsiniz niyetiniz yoksa bile, bütün planlarınızı değiştirirsiniz. Giremezsiniz denizine şehitliği ziyaret etmeden önce… Atamazsınız mavi sularında kulaçlarınızı uğramadan Anzer koyuna, Anafartalara ve yüz binlerin yattığı bu topraklara…

Alfabetik sırada yazılmıştır yurdun dört bucağından gelmiş şehitlerimizin illeri… Her bir ilden kaç şehit verildiği… Adları sanları kalmıştır bir tek, ama onlar birer isimden ibaret değildirler… Oluk gibi akan kana canlarını seve seve feda eden, gençliğinin baharında kardelen gibi direnen vatanseverlerdir…

Şehitliğe son yıllarda yapılan bir anıt eşlik etmektedir. Ağaçların altında serinlikte, gölgede onlar ebedi istirahatlerindeyken, ziyaretçiler kendi illerinden verdikleri şehitlerin adlarını okurlar… Birer birer ecdadlarını anarlar. Orada yatar dedeleri, dedelerinin dedeleri bu vatan için bir destan yazmışlardır çünkü… Sessizce okunur Fatihalar, gözlerde damla damla yaşlar, saygı ile yad başlar…

Gelibolu yarım adasının tamamı bir mezarlıktır, adeta doğal bir müze alanıdır. Milli Parktır. Bütün köyleri, al bayrakla donanmıştır. Köylüler birer rehber gibi sizinle sohbete başlar ve dilden dile aktarılır hikayeler.

Bigalı köyü Atamızın kaldığı evin bulunduğu köydür. Harekatı buradan yönetmiştir Atamız… Atalarından kalan eşyaları, anılarını korumuşlardır, büyük bir minnetle… Küçüçük bir müzeleri bile vardır. Mermi kovanlarından, çanak çömleğe, asker kıyafetlerine, paralara, çeşit çeşit silahlara rastlamak olasıdır bu müzede. Otantikliğini korumuş, çok şirin, insanları canı yakın bir köydür Bigalı… Her evde bayrak asıldır. Nineler sokaklarında yöresel malzemeler satarlar… Oturup sizinle sohbete dalarlar.

Atamızın kaldığı ev müze haline getirilmiştir. Onun kullandığı eşyalar, yattığı yatak, giysileri hep saklanmıştır. Savaşın ne koşullarda kazanıldığına dair önemli ip uçları verir bu ayrıntılar…

Askerin kuru bir lokma ekmek ile, üzüm hoşafı içtiği kap kaçağı gördüğümüzde yüreklerimizin bir kez daha dağlandığını hissederiz. Komutanlarıyla stratejik kararları aldığı bu küçücük evde, atamızın yattığı yatağa bakıp, içtiği su testisine dokunup ağlamak isteriz.

O koca koca mermileri taşıyan kollar şuncacık tayınla mı doydular diye geçiririz içimizden. Mucizenin gücüne inanır, bir kez daha utanırız halimizden… 215 kg olduğu söylenen mermiyi taşıyan Seyit Onbaşının heykeli karşında dura kalır. Selam veririz bu koca yiğide, bütün yiğitlerimize. Boşuna verilmez doğan erkek çocuklarına bu isim. Türk milleti, kadını erkeği genci yaşlısıyla yiğittir çünkü…

“Ey, bu topraklar için toprağa düşmüş asker! Gökten ecdad inerek öpse o pak alnı değer. Ne büyüksün ki kanın kurtarıyor Tevhid’i. Bedr’in arslanları ancak, bu kadar şanlı idi. Sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın?  ‘ Gömelim gel seni tarihe’ desem sığmazsın”

diyen Mehmet Akif’in mısraları çınlar kulaklarımızda… Çanakkale Şehitlerine yazdığı bu destansı şiiri yaşarız bu toprakları adımlarken adeta…

Ruhları şad olsun !

The post Çanakkale İçinde… appeared first on Sanat Duvarı.

 İDSO DenizBank Konserleri İstanbulluları klasik müzikle buluşturmaya devam  ediyor. Her Cuma akşamı İstanbul’un çeşitli salonlarında müzikseverlere klasik müzik ziyafeti sunan İDSO, “Sevgililer Günü Konseri”nde  16 Şubat Cuma akşamı saat 20.00’de Lütfi Kırdar Uluslararası Kongre ve Sergi Sarayı’nda  Kamil Özler & Murat Cem Orhan  yönetiminde solist Evrim Özşuca (Vokal)  ve TRT İstanbul Radyosu Hafif  Müzik  ve Caz Orkestrası’na eşlik edecek.

Konserde; Tango’dan Caz Müziğine, Klasik Müzikten  Modern Müziğe Seçme  Eserler tüm müzikseverlerle buluşacak. Ayrıca Pyotr İlyiç Çaykovski’nin “Fındıkkıran Bale Süiti – Çiçeklerin Valsi Op. 71A” ve “Romeo ile Juliet Fantezi Uvertür” eserleri icra edilecek.

İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası (İDSO) Müdürü Sezai Kocabıyık; “ Sevgililer Günü Konserinde çiftleri duygu dolu bir müzik ziyafetinin beklediğini ve tüm müzikseverleri 16 Şubat Cuma akşamı Lütfi Kırdar Uluslararası Kongre ve Sergi Sarayı’nda gerçekleştirilecek İDSO DenizBank konserinde görmek istiyoruz” diyor.

PROGRAM : 16 ŞUBAT CUMA   SAAT 20.00 LÜTFİ KIRDAR ULUSLARARASI KONGRE VE SERGİ SARAYI

•  Tango’dan Caz Müziğine, Klasik Müzikten Modern Müziğe Seçme Eserler
• Pyotr İlyiç Çaykovski “Fındıkkıran Bale Süiti – Çiçeklerin Valsi Op. 71A”
• Pyotr İlyiç Çaykovski “Romeo ile Juliet Fantezi Uvertür”     

The post İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası’ndan(İDSO)16 Şubat Cuma akşamı Sevgililere Muhteşem Bir Konser… appeared first on Sanat Duvarı.

Klarnetin Avrupa’da, özellikle de Fransızların ellerinde şekillendiği ve ilk çıkış noktasının Şalümo (Chalumeau) denilen bir enstrüman olduğu söylense de, bazı araştırmacılara göre Şalümo’nun Latince küçük kamış anlamına gelen “Calamus”tan türediği şeklindeki görüş klarnetin doğuşu konusunda tam ve kesin bir bilgiye ulaşma konusunu zorlaştırmaktadır. Her nerede doğmuş olursa olsun, klarnet günümüz dünyasında gerek orkestraların, gerekse hemen her müzik grubunun vazgeçilmezleri arasındadır.

Türkiye’de klarnet, darbuka, tef ya da zil denilince ise akla gelen bu enstrümanları çalan ve aslında tüm dünyaya yayılmış bulunan çingenelerdir. Tüm dünyaya yayılan bu göçebe halk, türlü teorilere dayandırılan geçmişlerine karşın hep en bilindik özellikleriyle birlikte anılır; müzisyen ve eğlenceli kimlikleri. Rivayete göre yeni doğan bir çingene çocuğu kızsa dansöz kıyafeti, erkekse ailede yani kendi orkestralarında eksik olan bir enstrüman yatağına bırakılırmış ve çocuk bu oyuncaklarıyla büyür, ailesine ekmek parası getirmek için çalışırmış.

Türkiye’de klarnet denilince ise akla gelmesi gereken ilk isim Mustafa Kandıralı olmalıdır. Zira kendisi dünyaca ünlü bir müzisyen olup, Amerika’da konser turu gerçekleştirmiş ve ünlü müzisyen Louis Armstrong ile beraber çalmış tek Türk klarnet üstadıdır. Ancak reddedilemeyecek bir gerçek olarak da ülkemizde klarnetin sevdirilmesi ve hak ettiği yere yaklaşması Hüsnü Şenlendirici ve Serkan Çağrı’nın çabalarıyla gerçekleşmiştir. Ne olursa olsun klarnet gerek Türk makamındaki yeri gerekse insanda uyandırdığı derin duygularla çingenelerin dilindeki o ahengini hiçbir zaman yitirmeyecektir.

The post Çingenenin Dilindeki Gırnata appeared first on Sanat Duvarı.

6-7 Eylül Olaylarında Cem Karaca

Daha on yaşında bir çocukken yaşadığı 6-7 Eylül olayları Cem Karaca için bir başlangıçtı. Her seferinde mühendis olma hayallerinden bahseden Karaca’nın evleri bir albay tarafından yağmalanmaktan kurtarıldı. Kentin tamamında yabancılara ait evlerde büyük yıkımlar yapılırken emekli Albay Emrullah Sümer komşularına destek olmuş ve yağmaya izin vermemişti. Bakırköy azınlıklarını kılıcıyla korumasından ötürü hala saygı ve sevgiyle anılan Emrullah Sümer olayından sonra Cem Karaca hayallerinden vazgeçmeye başlamıştı. Her ne kadar hem annesi hem de babası tiyatrocu olsa da baba Mehmet Karaca tarafından hariciyeci olması istendi. Cem Karaca ise bir hayli isteksizdi.

Elvis Presley Etkisi

Gençlik yıllarında dinlemeye başladığı Batı Müziği Cem Karaca için sonun başlangıcı oldu. Elvis ve çeşitli gruplar sayesinde Rockn Roll hayranı olurken üniversite yıllarında devamlı olarak müzikle ilgilenmeye başladı. Babasının tüm engellemelerine rağmen müzikle olan ilişkisini bitirmeyen Cem Karaca, askerliğini yaptığı Hatay’da duyduğu saz sesiyle farklı diyarlara gitti. Batı ile Anadolu müziğini harmanlama fikri de bu sırada gelmişti Cem’in aklına. Altın Mikrofon gibi çeşitli yarışmalara katılarak iki müziğin karışımını duyurdu insanlara.

Darbeler Zamanı

1970’li yıllarda başlayan Almanya konserleri devam ediyordu. Birçok farklı yerde konserler oluyor ve Cem Karaca tüm hayatını müziğe adamış bir kişi olarak sahneden sahneye koşuyordu. 12 Mart Darbesi sırasında Almanya’da bulunuyordu. Birkaç hafta beklemesinden sonra hakkında hiçbir soruşturma olmadığını anlayınca ülkesine geri döndü. Ancak 12 Eylül 1980 için aynı şey geçerli değildi. 1978 yılında çıkardığı 1 Mayıs Plağı içerisinde bulunan şarkılarda “Komünizm Propagandası” olduğu gerekçesiyle hakkında soruşturma başlatıldı. Arananlar listesinde olmasından dolayı bu kez Almanya’dan dönmedi Cem Karaca. Gıyabında yargılaması yapılsa da Almanya’da yaşamaya karar vermişti artık. Berlin’de 1 Mayıs gösterilerine katılması ise vatan haini ilan edilmesine sebeplerden sadece biriydi. “Cem Karaca gizli hesaplar peşinde” haberlerinin devamlı olarak basında yansıması ise zamanın şartlarını ortaya koyuyordu. Ancak çok daha zorlu bir sürecin başlaması, vatan hasreti çekmesi durumları değiştirmişti. 1985 yılında Münih’te Turgut Özal ile görüşme gerçekleştirildi. Özal ve Cem Karaca baş başa konuyu konuşurken durumlar netlik kazanıyordu. Başbakan Turgut Özal’ın girişimleri sonuç verdi ve 1987 yılında İstanbul’a dönüş yaptı. 8 yıl sonra vatanına kavuşmanın heyecanını göz yaşlarıyla kutlayan Cem Karaca, sadece ruhuyla değil, vücuduyla da vatanında olmayı istediğini ifade etti. Sert, baskıcı ve bir o kadar da acımasız yönetimle müzakere olması ise hala tartışılan konular arasında yer alıyor. Bazı çevreler tarafından “dönek” olarak adlandırılan Cem Karaca, kısa bir zaman içinde Cahit Berkay ve Uğur Dikmen ile albüm çıkartarak adeta cevap veriyordu. Kendisine yapılan seviyesiz eleştirilere karşı hala fikirlerinde sabit olduğunu ortaya koyan Cem Karaca, “Ben Hiç Değişmedim,” diyerek anlatıyordu hikayesini sevenlerine. Aradan yıllar geçse de Cem Karaca hiç değişmemişti ve işçiye, özgürlüğü merhem olmaya devam ediyordu.

The post “Ben Hiç Değişmedim” Demişti Cem Karaca Beyefendi appeared first on Sanat Duvarı.

Şubat ayının ikinci konserinde Orkestra Şefi Daniel Smith…

İSTANBUL DEVLET SENFONİ ORKESTRASI, 09 ŞUBAT CUMA AKŞAMI PİYANİSTLER GÜLSİN ONAY VE FRANCESCO LIBETTA’YA EŞLİK EDECEK                                             

İDSO DenizBank Konserleri İstanbulluları klasik müzikle buluşturmaya devam ediyor. Her Cuma akşamı İstanbul’un çeşitli salonlarında müzikseverlere klasik müzik ziyafeti sunan İDSO, bu hafta  09 Şubat Cuma akşamı saat 20.00’de  Lütfi Kırdar Uluslararası Kongre ve Sergi Sarayı’nda  Orkestra Şefi  Daniel Smith yönetiminde  solist Gülsin Onay ( Piyano ) ve Francesco Libetta’ya ( Piyano ) eşlik edecek.

Konserde; Wofgang Amadeus Mozart’ın “ İki Piyano ve Orkestra için Mi Bemol

Majör Konçerto No. 10 K 365 “ ve  Dmitri Shostakovich’in “Senfoni No. 12      

“The Year 1917” eserleri icra  edilecek.

İDSO Müdürü Sezai Kocabıyık, “ Lütfi Kırdar Uluslararası Kongre ve Sergi Sarayı’nda Şubat ayının ikinci Cuma akşamı gerçekleştireceğimiz  konserimizde yine klasik müzik dolu bir akşam yaşayacağız.Tüm sanatseverleri konserimize bekliyoruz” diyor.           

 PROGRAM :

 09 ŞUBAT CUMA   

 LÜTFİ KIRDAR ULUSLARARASI KONGRE VE SERGİ SARAYI

 SAAT 20.00 

•   Wofgang Amadeus Mozart  “ İki Piyano ve Orkestra için Mi Bemol  Majör Konçerto No. 10 K 365 “
•    Dmitri Shostakovich’ “Senfoni No. 12  “The Year 1917”

The post İDSO DenizBank Konserleri bu hafta Lütfi Kırdar Uluslararası Kongre ve Sergi Sarayı’nda… appeared first on Sanat Duvarı.

PianoTurca :Piano Turca bundan 5 sene önce başlamış bir sosyal medya hikayesi aslında.  Herşey bir kaç bilinen türküyü piyano ile çalıp Youtube’da yayınlayarak başladı. İnternetin ruhuna uygun olarak ortaya çıkan etkileşimle evrildi ve bugünkü Piano Turca  meydana geldi.

Not: YouTube kanalına buradan ulaşabilirsiniz: youtube.com/user/pianoturca

Mehmet Gökcük:  Piano Turca nın üstadı olarak sizi de tanıyabilir miyiz? Mesleğiniz müzisyenlik mi?

PianoTurca : Estağfurullah. Profesyonel hayatıma bilgisayar mühendisi olarak devam ediyorum. 36 Yaşındayım. Evli ve bir kız çocuk sahibiyim. Müzik ise benim için hep bağımsız kalarak, kendi köşemde istediklerimi yapacağım  bir tutku! Bu tutkuyu maddi gerekçelere kurban  etmediğim için kendimi şanslı sayıyorum açıkçası.

Mehmet Gökcük:  Ne güzel, onur verici ve müziğin, sanatın ruhuna sadakat duyguları içinde bu sanatı icra etmek… Yüreğinize sağlık…

PianoTurca :  Teşekkür ederim

Mehmet Gökcük:  Peki kanalınızı incelediğimizde farklı türden eserler görüyoruz. Türküler, Anadolu ezgileri, Türk Sanat Müziği eserleri ve diğer yanda kendi besteleriniz.  Ortak nokta her daim duygu derinliği gibi… Böyle mi yorumlamalıyız?

PianoTurca :  Bana göre bir şarkıyı yeniden derlerken ya da bilenen adıyla ‘Cover’ yaparken esas hedefiniz o şarkıya yeni bir bakış açısı katmak olmalı. Örneğin bir türküyü piyano ile çalmaktan daha ziyade, kendimden bir şeyler katabilmeyi amaçlıyorum. Diğer yandan elbette şarkının kendi hissini de kaybetmemek gerekiyor. Bu yüzden beste ve şarkıların hikayeleri ve sözleri üzerine elimden geldiğince araştırma yapıyor ve bu duyguyla şarkıyı yeniden derlemeye çalışıyorum. Bunu bir denge noktası olarak görebiliriz.

Mehmet Gökcük:  Yaptığınız ‘cover ‘çalışmalarınız gerçekten çok etkileyici.. Şarkı sahipleri veya seslendiren sanatçılarla paylaşma imkanı buldunuz mu? Bu hususta bir anınız var mi?

PianoTurca :  Youtube Piano Turca kanalının ilk emekleme dönemlerinde bir Azeri türküsü olan Hardasan’ı çalmıştım. Ve Türküyü seslendiren Feryal Öney (aynı zamanda Kardeş Türküler grubunun da solistlerindendir ) sosyal medyada bana ulaşarak yorumu çok beğendiğini belirtmişti. Böyle güzel bir yorum almak  elbette çok şevklendirici ve gurur vericiydi.

Daha sonra Gönül şarkısının bestecisi Özkan Samioğlu , bana yine sosyal medya ile ulaşarak kendi şarkısını bir de piyano ile benden dinlemek istediğini belirtmişti.

Yine dizilerden de tanıdığımız Tiyatro Oyuncusu Burak Tamdoğan ile bir Nazım Hikmet şiiri ile ilgili ortak bir proje gerçekleştirme şansım oldu.

Daha pek çok sanatçı ile sadece sosyal medya paylaşımlarım yoluyla tanıştık. Bu hem benim için mutluluk verici hem de internet ve sosyal medyanın gücünü tekrar gözler önüne seriyor.

Fakat burada bir ekleme yapmak istiyorum; tanınmış kişi ve sanatçılar kadar sıradan insanların hikayeleri de kıymetli. Beni dinleyerek piyano öğrenmeye karar verenler , benim şarkılarımla aynı hisleri paylaşan insanlar olduğunu bilmek bence  en tarifsiz duygu.

Mehmet Gökcük:  Kesinlikle hem motive edici hem de esere ayrı bir değer katan güzel anılar… Ve son detay çok önemli… Halkın içinden birilerinin yüreğine dokunmanız ve bu sayede onların da bu alana, bu sanata ilgi göstermeleri tarifsiz olmalı…

PianoTurca :  Gelen yorumları çok önemsiyorum. Hemen hepsini takip ederek bir adım sonrasına kendimi bu şekilde hazırlıyorum aslında.

Mehmet Gökcük:  Peki çok merak ettiğim birini sormak istiyorum size… Zaman zaman yazarken ansızın açıp dinlediğim, özgün bir tarza sahip olduğunu düşündüğüm isim Evgeny Grinko? Ve eklemek istediğiniz, sizin idolüm dediğiniz ya da büyük hayranlık duyduğunuz bir isim var mı?

PianoTurca :  Evgeny Grinko kendine has özel bir tarza sahip. Benim de severek takip ettiğim müzisyenlerden birisi. Bunun dışında ise tam bir Piano Guys ve Two Cellos hayranı olduğumu söyleyebilirim. Piano Turca hikayesinde ilk motivasyon kaynağım ve idolüm ise vkgoeswild adlı müzisyendir. Kendisi rock şarkılarını piyano ile yorumlayan bir Youtube müzisyeni.

Mehmet Gökcük:  Piyano çalmayı kac yaşında öğrendiniz?

PianoTurca :  Piyano çalmaya 12 yaşımda başladım. Fakat Türk eğitim sistemi bizi sınavlara ve garanti mesleklere yönlendirdiğinden uzun bir süre piyano ile hobi düzeyinde ilgilendim.

Mehmet Gökcük:  Ülkemizde sanatsal çalışmaların yeterince ilgi görmüyor olmasını neye bağlıyorsunuz?  Eğitim sistemi, geçim derdi gibi konular mı? Sanat bir şekilde hayatı ifade ederken, bunca nüfusa sahip bir ülke vatandaşları neden sanattan uzak kalıyor sizce?

PianoTurca :  Bence bu durumun pek çok sebebi var. Bunlardan en önemlisi sektörü besleyen çarkların pek çok sanatçıyı sadece popüler olana yönlendirmeye çalışması. Halbuki popüler kültür kadar, daha az dinlenen ve farklı eserlere de ihtiyaç var. Fakat bunlara gerekli yatırım ve desteğin çok sınırlı olduğunu görüyoruz. İnternet bu açıdan sanatçıların çok daha bağımsız ve aracısız şekilde eserlerini  sunmalarına imkan tanıyor. Bu da umut verici bir gelişme bana göre. Bir diğer konu ise, sanatın insanlara yeterince anlatılmaması olarak düşünüyorum. Kilim dokumak da bir sanattır örneğin. Sanatın tek bir şekli yok. Bunu özümseyebilmek ve sanatın bazı kesimler için göründüğü haliyle elit ve yukarıdan bakan bir  tavrı olduğu fikrini de silmek gerekiyor. Sanat herkes için bir haktır aynı zamanda.

Bazı insanlar ünlü olabilir. Belki de yaptıkları iş çok iyi olduğundandır. Belki de değildir. Bunu hepimize zaman gösterecek. Sanat emek ve sabır gerektiriyor. Zamanla ortaya koyduğu işlerin kalıcılığı, yarattığı fark ve insanlarda oluşturduğu etki ile hakedenler sanatçı sıfatını zaten alacaktır.

Mehmet Gökcük:  Size dönelim… Albümlerinizden bahsedebilir misiniz?  Kaç parçadan oluşuyor, çıkış yılları, vardıkları nokta vs…

PianoTurca :  Her şeyden önce albümlerimi bir yapımcı veya aracı bir şirket ile çıkartmıyorum. Şarkıları keyif aldığım haliyle ve herhangi bir promosyon olmadan paylaşıyorum. İlerleyen dönemde bu değişir mi bilemem elbette.

İlk albümüm olan “Hayal” 2015 yılında çıktı. 20 Şarkıdan oluşan enstrümantal bir albüm. İkinci albümüm olan “Sonsuzluğa” ise 2016 yılında çıktı. 20 şarkıyı bu albümde hem piyano hem de senfonik haliyle dinleyebilirsiniz. Albüm ve beste çalışmaları benim için keyifli ve özel çalışmalar. Bir hikayeyi kelimeler olmadan anlatmak fikri bile bence heyecan verici.

Mehmet Gökcük:  Albüm isimleri enteresan geldi ve 3. Albümün ismini çok merak ettim… Hayal… Sonsuzluğa… Mevlana’nin aslında her şeyi anlatan o meşhur ‘Hiçlik’ makamına vurgu yapar gibisiniz…

PianoTurca :  Albümler isimlerini içindeki bir şarkıdan almıyor. Bu açıdan albüm isimlerine kafa yorduğumu söylemek gerek. Albümün bütününü anlatacak bir hikayesi olmalı.

Mehmet Gökcük: İşte ben o hikayeleri ve nihayetinde hikayelerin gidişatındaki bir sonraki albüm ismini şimdiden merak etmeye başladım. Kapak tasarımlarından, şarkı sıralamalarına kadar albümlerinizin çok özenle hazırlandığı çok belli. Ve isimleri ile bütün halindeler, tebrik ederim.

PianoTurca :  Teşekkürler. Son albümüm olan ‘Sonsuzluğa’ aslında sanatın zaman tanımazlığına atıfta bulunuyor örneğin. Düşünün ki hepimiz en fazla üç nesil sonra unutulacağız. Ama bugün hala yüzyıllar önce bestelenmiş eserleri dinliyoruz. Bu bence anlatılan bir hikayenin sonsuzlukta yankı bulmasına denk. Albümün adı bu sebeple sonsuzluğa. Ama elbette bu bir seri değil. Üçüncü albüm için bir şey söylemek zor şimdiden.

Mehmet Gökcük:  Harikasınız… Eseri bilen insan sayısı değil, eserin bıraktığı ruh, yaydığı o toprağa dahi sinecek enerjidir mühim olan… Kesinlikle bu konuda da sizinle aynı fikirdeyim.

Mehmet Gökcük:  Kızınız… Müziğe ilgisi var mi? Ailede bu çalışmalarınız nasıl yankı buluyor ?

PianoTurca :  Kızım henüz 6 aylık. Bu sebeple onun ilgisini görmek için erken. Ailem ve sevdiklerim hem müzik hayatımda hem de iş hayatımda bana oldukça destek oluyor. Aksi taktirde bu zaman planlamasını yapmak bile imkansız.

Mehmet Gökçük: Son olarak genç müzisyenlere, bu yolda olmak isteyenlere neler söylemek istersiniz?

PianoTurca : Genç müzisyenlere ve aslında herkese tavsiyem , her seferinde bir adım öteye nasıl geçebileceklerini düşünmeleridir. Çünkü hedeflere bir anda, emek vermeden ulaşmak imkansız. Ayrıca hedeflediğiniz yolda önünüze hangi engel ve fırsatlar çıkacağını da bilemeyebilirsiniz.

Mehmet Gökcük:  Sorularıma verdiğiniz içten cevaplar ve samimiyetiniz için çok teşekkür eder, hayatınızda, sanat yolculuğunuzda başarılar dilerim

PianoTurca :  Ben teşekkür ederim

…

PianoTurca’yı Instagram üzerinden takip etmek için instagram.com/pianoturca/

Resmi web siteleri pianoturca.com

The post GÜZEL İNSANLAR ÜLKESİ / Piano Turca İle Müzik ve Sanat Üzerine appeared first on Sanat Duvarı.

Tubidy İle Müziği Keşfetmek

TubidyCep servisi, tabletler ve tüm akıllı cep telefonları üzerinden hızlı ve pratik bir şekilde MP3/MP4 arama yapılabilecek bir platformdur. Yalnızca mobil cihazlar üzerinden değil, masaüstü bilgisayardan da video klip indirmek ya da müzik indirmek, dinlemek mümkün olmaktadır.

Müzik indir mobil tema uyumlu olması sayesinde mobil cihazlarda kolay anlaşılabilir bir yapıya sahiptir. Son zamanların en popüler şarkılarından biri olan Tarkan Yolla şarkısı, Tubidy üzerinde en çok dinlenen şarkıdır.

Tubidy İndirme İşlemi

Tubidy’nin özel Youtube playerı sayesinde otomatik şarkı listesi oluşturarak, bir çok şarkının sıralı olarak dinlenmesine imkan verilmiştir. En popüler müzik indirme ve dinleme platformu olan Tubidy, tüm akıllı cep telefonları ve tabletlerde yer alan Play Store üzerinden kolayca indirilebilmektedir. İndirme işleminden sonra ekstra hiçbir şey yapmaya gerek yoktur. Dileyenlerin Tubidy müzik platformuna üye de olabilmektedir. Örneğin platformda yer alan arama kısmına Bahadır Tatlıöz Takvim diye yazıldığında, sanatçıya ait olan takvim şarkının anında görüntülenmesi sağlanmaktadır.

Tubidy İle Müziğin Dünyasına Giriş

Müzik severler için özel olarak tasarlanan ve dünyanın en prestijli ve en geniş arşivine sahip olan

tubidy sadece ve kolay anlaşılır bir arayüz ve temaya sahiptir. Ana sayfa üzerinde yer alan dünya müziklerini, yöresel ya da amatör tüm müzikleri keşfetmek kullanıcılar tarafından kaçınılmaz olmuştur. En hit yabancı ve Türkçe şarkılar, slow, türkü, arabest, rap, hip-hop ve daha birçok müzik kategorisineTubidy mp3 indir üzerinden erişilebilmektedir.

İnternet kullanım amaçlarının en başında gelen müzik dinleme ya da vize izleme eylemi, Tubidy ile son derece basit bir şekilde yapılabilmektedir. Youtube ya da diğer video müzik sitelerinden daha gelişmiş bir alt yapıya sahip olan Tubidy, müzik severlerin resim, video, müzik upload etmeye ve şarkı indir olanak tanımaktadır.

The post Tubidy MP3-MP4 İndirme Servisi appeared first on Sanat Duvarı.

Eskişehir SEMPRE’de Unutulmaz Caz Akşamı…

Eskişehirliler ve Eskişehir’e özel olarak gelenler BIZZ BAND konseriyle caz’a doydular.

Aslen Eskişehirli olan Dr. Aytek Şermet’in İstanbul’da işadamı arkadaşlarıyla kurduğu BIZZ BAND – vazgeçilmez CazBand Grubu, 13 Ocak akşamı Eskişehir’in seçkin Akdeniz Restoranı’nda Eskişehirli dostlarına caz müziği ziyafeti sundu.

SEMPRE’nin yenilenen mekanında yenilenen menüsüyle , kaliteli caz müziğiyle buluşan konuklar eğlenceli ve lezzetli bir akşam geçirdiler ve en kısa zamanda tekrarını temenni ettiler.

Eskişehirli Dr. Aytek Şermet’in işadamlarından oluşan BIZZ BAND’ın vokalisti ise               Aytek Bey’in dünya güzeli ve eğitimli kızı Ece Şermet idi.

SEMPRE’nin nefis yemekleri eşliğinde vokalde  Ece Şermet, saksafonda Dr.Aytek Şermet, keyste Emre Tukur,  basta Firuz Soyuer, davulda  Selim Göksu Eskişehirlilere caz keyfi yaşattılar.

Kanatlı Ailesi’nden 3 kardeşin anneleri anısına yeniledikleri SEMPRE Mediterranean Cuisine’deki gecede Galatasaray Lisesi’nden dönem arkadaşları olan Firuzhan Kanatlı, Firuz Soyuer ve Eskişehir asıllı Dr. Aytek Şermet buluştular.

The post Sempre Mediterranean Cuisine’de Muhteşem Akşam! appeared first on Sanat Duvarı.

Dünyaca ünlü piyano sanatçımız İdil Biret 70’inci sanat yıldönümünü şef Ender Sakpınar yönetimindeki Eskişehir Büyükşehir Belediyesi Senfoni Orkestrası ile birlikte Eskişehir’de muhteşem bir konserle kutladı.

Sanata ve sanatçılara verdiği değerle Türkiye’nin en önemli şehri Eskişehir, 70’nci sanat yıldönümünde İdil Biret’i ağırladı. Kültür ve sanat aşığı Eskişehirliler Biret’in 70’nci sanat yıldönümünde yanında olup Türkiye’nin ilk harika çocuğunun parmaklarından S. Rahmaninov’un eserlerini dinlemenin mutluluğunu yaşadılar. Atatürk Kültür Sanat ve Kongre Merkezi’nde gerçekleştirilen konserde seyirciler İdil Biret’i diğer konserlerde olduğu gibi yoğun ilgiyle karşıladı.

Büyükşehir Belediye Başkanı Prof. Dr. Yılmaz Büyükerşen, İdil Biret’i 70’inci sanat yıldönümü kutlamasında başarılı 70 yıllık sanat hayatını kutlayarak bir de plaket takdim eden Büyükerşen “İdil Biret’in piyanonun tuşları üzerinde uçuşan parmakları Rahmaninov’un güzel melodilerini orkestramızla beraber sardı sarmaladı. Ne mutlu bize ki dünyaca ünlü bir sanatçının 70’inci sanat yıldönümünün onur konserini Eskişehir’de yaşıyoruz” dedi.

Eskişehir’e hayran olduğunu ve şehre her geldiğinde daha da beğendiğini ifade eden
İdil Biret, kendisini Eskişehir’e davet ettiği için Başkan Yılmaz Büyükerşen’e minnet duyduğunu ifade etti. Konserde kendisine eşlik ettiği için Şef Ender Sakpınar ve Büyükşehir Belediyesi Senfoni Orkestrası’na teşekkür eden Biret, Eskişehirlilerin böyle bir orkestraya sahip olduğu için çok şanslı olduğunu belirtti. Kendisinin konseri için Eskişehir’e gelen Dünya Sahnelerinde Bir Türk Piyanist’i kitabının Rusça ilk baskısını Biret’e hediye eden Pedagog Piyanist Amine Aygıstova Rusya’da Mustafa Kemal Atatürk ve Nazım Hikmet’ten sonra akla gelen ilk ismin İdil Biret olduğunu ve Rusya’nın ona hayran olduğunu belirtti.

Konser sonrasında Başkan Büyükerşen, Eskişehir Büyükşehir Belediyesi Sanat Danışmanı ve Senfoni Orkestrası Şefi deneyimli müzik insan’ı Ender Sakpınar’a da katkılarından dolayı bir teşekkür plaketi sundu.

İdil Biret

Üç yaşında piyanoya büyük istidat gösteren Türk sanatçısı İdil Biret ilk derslerini Ankarada Mithat Fenmen’den aldı. TBMM’nin 1948 yılında çıkardığı özel kanunla sekiz yaşında Fransa’ya gönderildi ve büyük Fransız müzisyeni Nadia Boulanger’nin gözetiminde Paris Konservatuvarı’nda okuyarak onbeş yaşında birincilikle mezun oldu. Daha sonra, 20. asrın en büyük piyanistlerinden Alfred Cortot ve Wilhelm Kempff ile çalıştı. Hiç bir piyano yarışmasına katılmayan Idil Biret onaltı yaşından itibaren Boston Senfoni, Leningrad Filarmoni, Londra Senfoni, Dresden Filarmoni gibi  dünyanın büyük orkestraları ve Leinsdorf, Monteux, Keilberth, Scherchen gibi büyük  şefleri ile beş kıtayı kapsayan iki bine yakın  konser verdi ve birçok festivale katıldı. 2016 yılında New York Carnegie Hall’da Yale Senfoni Orkestrası ile de bir konser verdi. Van Cliburn (ABD), Kraliçe Elisabeth (Belçika), Busoni (Italya) Franz Liszt (Weimar, Almanya) gibi ünlü piyano yarışmalarında jüri üyeliği yaptı; Fransa, Polonya, Íngiltere, Ítalya, ABD ve Türkiye’de ödül ve nişanlar aldı. Biret bu güne kadar EMI, Decca, Atlantic/Finnadar, Naxos ve diğer firmalar için Amerika ve Avrupada 120 plak kaydetmiştir. Bunlar arasında müzik tarihinde ilk kez komple diziler olarak seslendirilen Chopin’in bütün piyano eserleri ve Beethoven’ın dokuz senfonisinin Liszt tarafından yapılan piyano uyarlamaları, 32 sonatı, bütün piyano konçertoları ile Brahms ve Rachmaninof’un bütün piyano eserleri,  Boulez’in üç piyano sonatı, Ligeti’nin etüdleri ve Stravinsky’nin Ateşkuşu bale müziğinin piyano uyarlaması da yer almaktadır. Bu kayıtlar Polonyada Chopin Büyük Ödülü, Fransada Altın Diyapazon dahil pek çok ödül almış olup Amerika, Avrupa ve Uzak Doğuda 3 milyon adet civarında satılarak büyük bir dinleyici kitlesine ulaşmıştır. 2007 yılında Chopin’in bütün piyano eserleri kayıtları ve konser icraları ile Polonya kültürüne yaptığı katkılar nedeniyle Cumhurbaşkanı Lech Kaczsnky Ídil Biret’i Polonyanın en üst nişanı olan  “Yüksek Liyakat Madalyası” (Krzyzem Kawalerskim Ordera Zaslugi) ile taltif etmiştir. Repertuvarında yüzden fazla piyano konçertosu olan Ídil Biret’in eski ve yeni kayıtları kendi etiketi İdil Biret Arşivi (IBA) üzerinde Naxos tarafından bütün dünyaya dağıtılmaktadır. Biret’in 1959 yılından bu yana  yaptığı plak kayıtlarının tamamı büyük bir kutu içinde 2017 yılında Türkiye ve dünya piyasasına sunulmuştur.

Şef Ender Sakpınar

2004 yılından bu yana Eskişehir Büyükşehir Belediyesi Senfoni Orkestrası Sanat Danışmanlığı ve Orkestra Şefliği görevini sürdüren sanatçı, İtalya, Fransa, İspanya, Portekiz, Meksika, Avusturya, İsveç, Almanya, Yunanistan, Moldova, Bosna Hersek, Japonya’da çeşitli orkestra  ve opera kuruluşlarıyla konuk şef olarak çalışmalarını sürdürmektedir. Sanatçı, Paris Pasdeloup Senfoni Orkestrası’ndaki asistanlık görevinin yanısıra, 1982 yılında Fransa Kültür ve Dışişleri Bakanlığı himayesinde “Ensemble International de Paris” Orkestrası’nı kurdu ve 1987 yılına kadar Orkestra’nın Müzik Direktörü ve Orkestra Şefi olarak başta Paris olmak üzere Fransa, İtalya, İsveç, Malta ve Türkiye’de çeşitli festivallere davet edildi.

1987 / 2014 yılları arasında İzmir Devlet Senfoni Orkestrası şeflik görevinin yanısıra Ege Senfoni Orkestrası ve Enka Sinfonietta’nın kurucusu ve Genel Müzik Direktörü olarak, orkestra şefliğini yapmıştır.

The post Türkiye’nin İlk Harika Çoçuğu 70’İnci Sanat Yıl Dönümünü Eskişehir’de Kutladı. appeared first on Sanat Duvarı.

Manisa Akhisar’ da doğan bağlama sanatçısı, onu hayata bağlayan enstruman ile henüz 7 yaşında iken tanıştı. ” Sebebini çok sonraları anladığım bir merak ve sevgi ile bağlamaya karşı daha çok küçük yaşlarda başlayan ilgi ve alakam hep vardı” diyor, Halil Yıldız. Sanat insanı kökleri ile birlikte çağırmaz mı zaten? Kişide zamanla açığa çıkan sanat meyli ve sevgisi zaman içinde önüne geçilemez biçimde gelişir ve büyür. Kişi, aslında çoğu zaman en yakın sırdaşı ile birliktedir, sanatını icra ederken.

Zamanla TRT Gençlik Korosu yarışmalarına katılarak yoluna devam eden sanatçımız, sınavları büyük bir başarı ile kazanarak eğitimine işin kalbinde yani sahnede devam ettirdi. Derken, çok sesli müzik ile tanıştı. O yıllarda, maddi ve manevi şartların zorluğu ne olursa olsun yoluna

“ Beni ben yapan şeydir, bağlama” diyerek inanç ile devam etti. Ve ne olursa olsun umudunun hiç kırılmadığını da, ifadelerine özellikle ekliyor.

Nota ve müzik bilgisini yeni nesillere aktarmak isteyen sanatçımız, şimdilerde ise İstanbul içinde yer alan bir SANAT okulunda eğitim vermektedir.  “ En çok ta öğrenci kalmayı sevdim” diyor, gülümseyerek.

Öğretmenlik kutsalını da kariyerine eklediği gibi, yeni şarkı ve söz yazarlarına hatta yolun başında ki birçok müzisyen ve şarkıcıya aranjörlük ve editörlükte yapıyor.  Elini taşın altına koyarak destek verdiği her yeni albüm ve sanatçı ile “aydınlık olan sanatın ortaya çıkması için gereken desteği verdiği” inancını taşıyor.

Ve ekliyor, “ ben hep öğrenci kalmayı tercih ettim böylece hayatımın her evresini bağlama ile sanat yoluyla buluşturabildim…”

Gönlü yüce “ Sanat Duvarı” takipçileri, sizlerde kendinizi var ettiğine inandığınız, sanat sevgisi ile hoşça kalınız… Yeniden görüşmek üzere

The post Sanat Ve Kendimiz appeared first on Sanat Duvarı.

İSTANBUL DEVLET SENFONİ ORKESTRASI, 2018 YILININ İLK KONSERİ’NDE 05 OCAK CUMA AKŞAMI ÇELLİST  NİL KOCAMANGİL’E EŞLİK EDECEK…                                                                         

BU KONSERDE ORKESTRA ŞEFİ JAKOPO SIPARI…

İDSO DenizBank Konserleri İstanbulluları klasik müzikle buluşturmaya devam ediyor. Her Cuma akşamı İstanbul’un çeşitli salonlarında müzikseverlere klasik müzik ziyafeti sunan İDSO, 2018’in ilk konserinde 05 Ocak Cuma akşamı saat 20.00’de Caddebostan Kültür Merkezi’nde  Orkestra Şefi  Jakopo Sipari’nin yönetiminde solist Nil Kocamangil’e ( Çello ) eşlik edecek.

Konserde; Camille Saint-Saens’in “ Çello  Konçertosu No. 1, Op. 33” ve

Pyotr İlyiç Çaykovski’nin “Senfoni No. 5” eserleri icra edilecek.

 İDSO Müdürü Sezai Kocabıyık, “ Caddebostan Kültür Merkezi’nde 05 Ocak Cuma akşamı gerçekleştireceğimiz yeni yıldaki ilk konserimizde yine klasik müzik dolu bir akşam yaşayacağız. Bu güzel konserin keyfini birlikte yaşayalım” diyor.

 PROGRAM  / 05 OCAK CUMA   – CADDEBOSTAN KÜLTÜR MERKEZİ – SAAT 20.00

* Camille Saint-Saens     “ Çello  Konçertosu No. 1, Op. 33”

*  Pyotr İlyiç Çaykovski  “ Senfoni No. 5”

The post İDSO DenizBank Konserleri Bu Hafta Caddebostan Kültür Merkezi’nde… appeared first on Sanat Duvarı.

İDSO Yeni Yıl Konseri 29 Aralık Cuma akşamı Lütfi Kırdar Uluslararası Kongre ve Sergi Sarayı’nda gerçekleştirildi. Konserle birlikte izleyiciler, Türk ve Dünya sahnelerinde çok başarılı olmuş Anatolian Sopranos grubunun profesyonel sanatçılarıyla unutulmaz bir müzik şöleni yaşadılar.

Lütfi Kırdar Uluslararası Kongre ve Sergi Sarayı’nda saat 20.00’de başlayan konseri ünlü Orkestra Şefi Antonio Pirolli yönetti. Konserde solist olarak  “Anatolian Sopranos” grubu sanatçılarından Esin Talınlı, Çiğdem Önol ve Funda Saltaş yer aldı. Seçkin Aryalar ve Türküler sanatseverlerle buluştu. İDSO’nun bu seneki Yeni Yıl Konseri çok farklıydı. Orkestra, Maestro ve Anatolian Sopranos Grubu mükemmel bir uyum içinde salonu tıklım tıklım dolduran sanatseverlerle adeta bütünleşti.

Çok eğlenceli, dinleyicilerin çılgınca dans ederek, şarkı söylediği muhteşem bir konser gerçekleşti.

Yeni Yıl Kutlaması…

2017’de konserler ve Güney Amerika turnesi ile başarılı bir yıl geçiren İDSO, yılın son konseri sonrası sanatsever dostları ile 2017’yi uğurlayıp 2018’e umutla “merhaba” dediler. Yeni yıl pastası ile ağız tadı ve bereket dilediler. 2018’de keyifli , bol müzikli günler yaşamak dileğiyle…

 İDSO’ya, sanatseverlere ve bizleri destekleyen siz medya dostlarımıza teşekkür ediyoruz.

The post 2018’e “ANATOLIAN SOPRANOS” İle Görkemli Merhaba!.. appeared first on Sanat Duvarı.

Sabah ezanında okula gittiğim günlerden kalmayım, saba makamında içli içli ağlamaktayım… Annemin şefkatli elleriyle saçımı okşadığı, alnıma kondurduğu sıcacık buseyle gözümü açtığım hatıralarımdayım. Ne kadar yaş aldığımı unutacak kadar uzun yaşadım kendimce… Ha bir gün eksik ha bir gün fazla dert edecek değilim bunca zaman sonra. Yaşadım yaşayacağım kadar, ölüm gelse şimdi alıp götürse beni neden diye sormam bile… Bir gün, uykumdan uyanmadan şuracıkta gözümü açamazsam kimse bulamayacak cesedimi günlerce… Her sabah kapımı tırmalayan kedilerin miyavlamalarından  bıkan konu komşu akıl ederse, işte belki o vakit bir omuz atıp bizim emektar ahşap kapıya girerler içeriye. Bulurlar beni bir köşede…

Dedemden kalma bu evden başka hiçbir yerde yaşamadım ben. Bilmem başka evlerin tuvaletlerini, banyolarını. Kendimi bildim bileli bu mutfakta yemek pişer. Bu duvarlara sinmiştir yemek kokuları. Anamın sarmaları, nenemin külbastıları… Bayramların has tatlısı kalburabastı… Başka evlerde el açma baklava pişerdi ama bizde illa kalburabastı. Dedem şerbetli tatlılardan bir tek onu severdi rahmetli. Vişne likörünü günler öncesinden hazır ederdi nenem, kristal minik kadehlerde ikram ederdi annem kendi elceğizleriyle ördüğü dantelli gümüş tepside, gül lokumunu da hiç eksik etmezdi yanında. Kalburabastıları likörden sonra sunardı misafirlere, ince kalem topuklu ayakkabılarıyla şu gördüğün ahşap merdivenlerde annemin ayak sesleri yankılanırdı…

Evin tek torunu olduğum için bayramlarda bayram yapardım harbiden ha… Gıcır gıcır rugan ayakkabılarımla, içi yelekli ceket pantolon takım elbisemle, gömleğe uygun papyon takardık mutlaka. Yalnızca ben değil ha, babam, dedem, amcalarım… Onların ellerinde ince bir baston şemsiye olurdu.  Yürüyemediklerinden değil, o zamanın şıklığından. Vaktin modası işte… Eski fotoğrafları gösterirdim sana ah bir bulabilseydim nerede olduklarını…

Sen şimdi röportaj istiyordun benden değil mi? Soru soracaksın ben cevaplayacağım ha… Bir kahve yapaydım sana, istemez miydin? Bu eve misafir gelmeyeli öyle uzun zaman oldu ki, heyecanlandım bak, elim ayağıma dolandı. Hasretim ben insan sesine. Şu duvarlarla konuşurum, hayalleri canlanır koşar gelir gözümün önüne. Gevezelik edersem sustur beni emi. Konuşmayı unuttum, bazen kelimeleri bile hatırlamıyorum, bilir misin bu ne demektir?

Sesimi kayda alıyorsun ha… İyi ediyorsun, ben göçüp gittiğim vakit bir seda kalsın bari benden geriye. Kahveleri içerken bir cigara tüttürsem rahatsız eder miyim seni? Benim de tek keyfim bu işte… Hadi sen sor sorularını…

Ha… Kimden duydun o hikâyeyi, köşedeki bakkal mı söyledi? Kızardı yanakların. Olsun söylesin. Adım meczuba çıktı doğup büyüdüğüm bu mahallede. Aldırmıyorum artık, umurumda değil kim ne diyorsa desin. Kahveye de çıkmıyorum, dinazor diyorlarmış bana. Yüzüme söyleyemiyorlar ama arkamdan alay ediyorlarmış. Neymiş bir kıza âşık olmuşum da hiç evlenmemişim falan? Kime ne? Bu mu yani beni dinazor eden?

Sen yazardın değil mi hanım kızım? Bunları aynen yaz böyle. Ne olur benim için. 70’i çoktan geçtim. Sustum bunca yıldır hiç kimseye bir şeycik demedim. Efendilik bende kalsın diye. Ama artık canıma tak etti yeter!

Adını hiç söylemedim sevdiceğimin. Kâğıtlara yazardım ilk zamanları, sonra bir gören olur diye yaktım onları bizim teneke sobada. Ona yazdığım bütün şiirlerle birlikte kül olup gittiler. Ben de çok istemiştim yazar olmayı. Ama bizimkiler illa devlet kapısı dediler, memur yaptılar beni. İyi ki öyle yapmışlar, muhtaçtım yoksa şimdi bir lokma ekmeğe…

Bir kez bile peşinden gidip yanına ona “seni seviyorum “demedim. Ama o biliyordu, o da beni seviyordu biliyorum bunu. Adımın Nusret olduğunu bildiğim gibi… Böyle şeyler söylenmez, ama şu yürek var ya o hisseder. Âşıklar arasında gizli bir köprü, bir yol vardır. Gönülden gönüle bir muhabbet hasıl olur ki bunu Cenab-ı Hak’tan gayrısı bilmez. Bir sevda dile gelirse çabuk biter. Bak bunu iyi belle. Sevgi de, aşk da, muhabbet de gizlidir. Dökülmez öyle orta yere çingene bohçası gibi. Bu yüzden dinazor diyorlar işte bana… Meczup, deli, divane… Desinler, öyleyim. Onlar akıllı olsunlar ben deli olayım. Razıyım. Hadi sen sor şimdi ben söyleyeyim.

Çocuktum daha, 17’sinde ha var ha yoktum. Bu mahalleden değildi benimki. Ama teyzesigillere sık gelip giderdi. Adını söylemem, isteme benden. Hala yaşıyor biliyorum, hissediyorum bunu. O yüzden çıkmadım hiç bu evden. Gitmedim başka bir yere. Beni aramaya geleceği günü bekliyorum hala özlemle…

Gözlerin yaşlandı. Mendil vereyim ister misin? Bak, elleriyle işlemişti bu mendili. Gördün mü? Bana kendi verdi. Hiç ayırmadım koynumdan. Mendil ayrılık derlerdi eskiler, doğrudur. Biliyordu kavuşamayacağımızı. Beşik kertmesi vardı, başı bağlıydı kundaktan. Siyah saçlarının örüklerine gizleyip ela gözlerini, elime tutuşturmuştu alelacele bu mendili… Hiç ayırmadım yanımdan. Yarenlik ederim bunca yıldır, konuşurum mendille arada sırada. Baş harflerimizi bir kalbin içine işlemiş bak… Kırık, yarım bir kalbin içine… O kalp kırık kaldı gizliden gizliye bunca sene…

Kahveni soğutma, şimdi bir lokum olsa yanında iyi giderdi dimi. Nerdeeee bir resmi olsa bende başka ne isterdim Allah’tan. Kendisi İstanbul’da doğmuştu ama ailesi dışarlıklıydı. Aşiretti senin anlayacağın. Bu bir evin bir kızı, tam yedi tane abisi vardı. Güzelliği dillere destan… Mahcup gözleri hep ağlamaklıydı, kaderine boyun eğmiş bir kurbandı zavallı… Bendeki de ne şans değil mi? Öyle demişti gözü yaşlı anneciğim. Elime mesleğimi alıp, vatan hizmetim bitince kız bakmıştı bizimkiler uzun bir süre. Hiç birini istemedim. Annem bir sabah yatak ucuma gelip, “bir sevdiğin mi var” demişti. Yalan söyleyemedim anneciğime, anlattım bir bir… İşte o vakit, “ne şans varmış bizde de” demişti. Hiç ses etmemişti. Ama içinde bir umut belki bir gün seveceğim bir kız bulurum diye hep beklemişti. Annemin başka çocuğu olmamış. Bu yüzden çok düşkündü bana. Rahmet olsun, yıllarca hep bana o baktı. Hiç büyümemişim gibi, kahvaltımı önüme getirdi her sabah… Gözünden sakınırdı beni. Öyle içki, kumar kötü kadınlar hiç girmedi hayatıma. Dairede birkaç hanım arkadaşım olmadı değil. Ama onların hiç birini yakıştıramadı bana annem. Ben de hiç üstelemedim. Onun sevmediği bir kıza yan gözle bile bakmadım. Bir dediğini iki etmedim, anneciğimin. Şu camın önündeki pencereden dışarıyı seyrederken 90 yaşında kuş olup uçtu melek anneciğim…

Alışamadım onun yokluğuna, burda öyle hatıralarla yaşayıp giderim.

Ne mi oldu, ha o mu? Evlendi tabi beşik kertmesiyle, teyzesinden aldık haberleri. Teyzesi annemle yakın görüşürdü. Bir oğlu vardı benden birkaç yaş büyük. Mahallede top falan oynardık. Bizim buralarda meyhane çok ya pek salmazdı annem beni dışarıya. Serseri takımına bulaşmayayım diye. Ama top oynamaya çıkardım arada sırada. İşte bu Muzaffer abi de gizliden âşıkmış bizimkine. Evet! Şaşırma kuzeni tabi ne olacak ki. Aşiret diyorum sana, bizde de pek olmaz gerçi kuzenler kardeş gibi büyürler. Ama onlarda öyle değil. Neyse sözü uzatmayalım. Muzaffer abi de istemiş evlensin. Kabul etmemiş babası, neden sözlü diye beşik kertmesiyle…

Ya işte böyle… Kaç sene mi oldu? 60 sene olmuştur herhalde. Kimse kalmadı benden başka eskilerden bu mahallede. Bir sürü ıvır zıvır insan doldu. Onun için hiç çıkmıyorum artık evden dışarıya. Bakkala haber salıyorum, çırağıyla gönderiyor bana ne istersem. Hepsiyle kavgalıyım bütün konu komşuyla. Ne edep biliyorlar ne erkân. Görgü, terbiye sıfır… Hele o çocuklar, hiç sorma hiç… Kavga, gürültü bir yandan, pislik başka bir yandan… Çöpleri sokağa bırakıyorlar, belediye koymuş oraya ne güzel konteyner dimi. Yok bunlar illa sokağa bırakacaklar çöplerini. Kedi köpek eşeliyor torbaları, yazın cam açamıyorum sivrisinekten…

Hiç görmedim mi kimi, bizimkini senin aklında onda kaldı ha… Benden betersin. İyi ki hanımsın yani. Ne bileyim ben öyle. Ha sen aşk hikâyesi yazıyorsun da ondan öyle mi? Deminden beri söylesene ne konuşturuyorsun beni boş boş.

Gördüm evlendikten sonra geldi buraya. Bakırköy’de bir yerde oturuyormuş. Şu köşe başında karşılaştık. Yüzü solgundu. Anladım ki mutsuzdu. Ela gözlerini kaldırıp bir bakışı vardı bana, işte o bakış beni hem yaşattı bunca yıl, hem öldürdü o anda…

Çıkıp gelecek diye bekliyorum hala, bu pencerenin kenarında. Taşınamadım işte bu yüzden mahalleden… Bir gün gelir de beni bulamaz burada diye. Ölüm beni alıp götürmeden önce bir kerecik daha yüzünü göreyim isterim, üflesin  nefesini boynuma…

Anladın mı şimdi hikâyeyi. İyi o vakit hadi git yaz şimdi…

İlham Kaynağı : Ömer Faruk Tekbilek ve Hasret

The post SARI ÇİZGİNİN ÖTESİNDE / Hasret appeared first on Sanat Duvarı.

İDSO Yeni Yıl Konseri 29 Aralık Cuma akşamı Lütfi Kırdar Uluslararası Kongre ve Sergi Sarayı’nda gerçekleştirilecek. Konserle birlikte izleyiciler, Türk ve Dünya sahnelerinde çok başarılı olmuş Anatolian Sopranos grubunun profesyonel sanatçılarıyla unutulmaz bir akşam yaşayacak.

Saat 20.00’de başlayacak konseri Orkestra Şefi Antonio Pirolli yönetecek. Konserde solist olarak  “Anatolian Sopranos” grubu sanatçılarından Esin Talınlı, Çiğdem Önol ve Funda Saltaş yer alacak.  Programda Seçkin Aryalar ve Türküler sanatseverlerle buluşacak.

Anatolian Sopranos Hakkında:

Anatolian Sopranos, Opera sanatının ve çok sesliliğin daha geniş kitlelere ulaşması amacı ile kurulmuş bir topluluktur. Her biri farklı renklerden oluşan bu üç güzel sesin sahipleri Türkiye ve Dünya sahnelerinde çok başarılı olmuş sanatçılardır. Grubun konserlerinde sanatseverler Türk ile Dünya repertuarının en popüler ve en önemli eserlerini dinleme şansını yakalayacaklardır. En önemli amaçları  çocuklar, gençler, geniş halk kitlelerine çok sesli müziği sevdirmek; onları opera sanatının zengin ve eşsiz repertuarı ile tanıştırmaktır.3 sopranonun sanatseverlerle ilk buluşması Ankara Devlet Opera ve Balesi’nde yapılan Gala Konser ile olmuştur. Türkiye’nin birçok şehrinde, beldelerinde, üniversitelerinde, festivallerde ve yardım derneklerinde konserler vermiş olup birçok televizyon programında da konuk olmuşlardır. Repertuarlarını sürekli yenileyerek ve seyircisinden aldığı büyük destek ile konserlerine devam etmektedir.

İDSO Müdürü Sezai Kocabıyık: “Türk ve Dünya sahnelerinde çok başarılı olmuş “Anatolian Sopranos” grubu ile gerçekleştireceğimiz konserimizi dinlemek için İstanbullu müzik ve sanatseverleri Lütfi Kırdar Uluslararası Kongre ve Sergi Sarayı’ndaki Yeni Yıl öncesindeki  bu konserimizde görmek istiyoruz.” diyor.

 Program:

29 Aralık Cuma – Lütfi Kırdar Uluslararası Kongre ve Sergi Sarayı  – Saat: 20.00

* ANATOLIAN SOPRANOS” ile Seçkin Aryalar ve Türküler

The post 2018’e “ANATOLIAN SOPRANOS” İle Görkemli Merhaba!.. appeared first on Sanat Duvarı.

22 Aralık  Cuma akşamı saat 20.00’de başlayacak İDSO DenizBank Konserlerinde, Şef Avi Ostrowsky yönetimindeki İDSO’nun eşlik edeceği piyanist Gökhan Aybulus dinleyicilerle buluşacak.

Konserde; Sergei Rahmaninov’un “ Do Minör Piyano Konçertosu No. 2 Op. 18” ve Antonin Dvorak’ın  “Senfoni No. 9” eserleri icra edilecek.

 İDSO Müdürü Sezai Kocabıyık: “Bu haftaki konserimizde Cumhuriyet tarihimizin ilk Başbakanı ,ikinci Cumhurbaşkanı İsmet İnönü’yü anacağız. Bu klasik müzik akşamında başarılı piyanistimiz Gökhan Aybulus’a eşlik ederek piyano ağırlıklı bir program icra edeceğiz. İstanbullu müzik ve sanatseverleri Fulya Sanat Merkezi’ndeki konserimizde görmek istiyoruz.” diyor.

PROGRAM  / 22 ARALIK CUMA   – FULYA SANAT MERKEZİ – SAAT 20.00

* Sergei Rahmaninov  “ Do Minör Piyano Konçertosu No. 2 Op. 18”

*  Antonin Dvorak  “Senfoni No. 9”

Not: Bu haftaki konserde piyano sanatçısı olarak izleyeceğimiz Gökhan Aybulus geçtiğimiz hafta CKM’de gerçekleştirilen konserde son anda rahatsızlanan piyanistin yerine sahne almış ve son derece başarılı bir performans gerçekleştirmişti.

The post Cuma Akşamlarının Klasiği İDSO Deniz Bank Konserleri Bu Hafta Fulya Sanat Merkezi’nde… appeared first on Sanat Duvarı.

Yaramdan yar sızar,

Yar sızım,

Yarın sızı.

Yar yuvasız kanadına tutunduğum.

Serçe parmağı kırık sırça kuşumun,

Tükendi yüreğimin kırıntıları.

Kıyısındayım benden kalan son umudumun.

Bırakın damlasın kanım,

Kandığım zamanlar kadar sızım.

Sızıyorum canına an be an…

Ansızın bir damla sıçrıyor kanımdan,

Büyüyorum içre halka halka anılarından,

Issızlığım çınlıyor kulaklarımdan…

Yarsızım,

Yarınsızı,

Yarım yardan aşağıya kaydı…

Yürüyordun. Yürümeye doyamıyordun. Aşınmazdı yollar yürüdükçe, biliyordun. Sen ki daha çok aşınıyordun yollardan. Attığın adımlarla parçalanıyordun zamandan. Atmadıklarını sırtına yüklüyordun. İnatla, yüklerinle yürümeye devam ediyordun. İncinmiş anılarını ayıklıyordun belleğinden. Bir yandan, yana açılmış kanatlarını yolan bir kartal gibi arınıyordun eskiyen kusurlarından. Yaşın 40’ a gelmişti. Küllerinden doğan Anka kuşu misali ikinci bir hayatı bahşeden Yaradan’a şükrediyordun. Ya şimdi ya hiçbir zaman diyerek gaganı taşlara vura vura parçalıyordun kimsesiz dağların zirvesinde. Bekliyordun sabrın kuşağını bağlayarak yaralarına, aç bil aç tek başına… Yeni gagan çıkmaya başlayınca, eskimiş pençelerini söküyordun yerlerinden… Çektiğin acılar dayanılmazdı. Sen dayandın, hiç kimseye sırtını dayamadan. Seni öldürmeyen acı güçlü kılardı. Gücün inancındaydı. Gönlünün kanatlarının altındaydı yolunu ışıtan. Yoldun işe yaramaz, eskimiş ne var ne yoksa elinde olanları… Bekledin çıksın diye tertemiz başkaları…

Yürüyordun. Yürümeye doyamıyordun. Aşınmazdı yollar yürüdükçe, biliyordun. Kulağındaki melodi seni nereye götürürse o yöne doğru yürüyordun. Dağ yollarına sapıyordun istemsizce. Hiç kimsenin girmeye cesaret edemediği yarlara doğru ilerliyordun.  Düşmek, bir daha ayağa kalkamamak vardı serde, sen yürüyordun inanarak işittiğin içindeki o sese…

Bir gün sarp kayalığa rastladın. Aldırmadan yükseklik korkuna çıkmak istedin zirvesine. Başındaki bulutlar cezbediyordu seni mavi gökyüzünün üzerinde. Gel dercesine elini uzatıyordu… Haleli doruklarından büyülenmiş bir halde sana göz kırpıyordu. Kim bilir manzara nasıl da güzel görünüyordu oradan. Yavaşça tırmanmaya başladın, dikkatliydin hiç olmadığın kadar.  Canını yakmamaya kararlıydın. Sanki seni beklemiş gibiydi sarp kayalıklar. Kolayca tırmandın, ortasına gelince soluklanmak için mola verdin kendine. Manzaraya bir göz atmak istiyordun, ölesiye merak ediyordun. Bunca zahmetin ceremesini almak istiyordun bir an önce… Sırtını kayalıklara dayadın, ilk kez yaslandın birine. Hayatında hiç bu kadar yükseğe tırmanmamıştın. Şaşırdın cesaretine, övündün yapabildiklerinle. Yüzünü döndün manzaraya büyük bir iştiyakla. Bir de ne göresin! Sıradan, alabildiğine soluk, düzlükte kalmış kurak bir yayladan başkası yoktu karşında… Sen hiç bilmediğin bir diyarı düşlemiştin oysa. Denizi görmeyi umuyordun uzaktan bile olsa, çağlayanları, yemyeşil ovaları, ovalarda otlayan kuzuları, bin bir renkli kır çiçeklerini… Beklediğin cennet bu değildi.

Çektiğin bunca zahmete değecek bir güzellik yoktu, kandırmıştın kendi kendini… Daha yükseğe tırmanmak faydasızdı artık. Zirvesine çıksan ne yazardı, orada en tepede yaşayamazdın, kanatların yoktu uçamazdın. Kendini kartal sanmaktan vazgeçme zamanıydı artık… Gerçeklerle yüzleşmenin acını hissettin, sızladı için… Kızdın kendine ölesiye. Şimdi aşağıya inmek daha da zor olacaktı. Yorulmuştun, açtın, susuzdun, gücünü kaybediyordun, inancını yitiriyordun. Zirveye çıkmak kolaydır her zaman inmekten, biliyordun. Bir anda gözün karardı, yükseklik korkun seni çepeçevre sarmalamıştı. Tutunduğun, sırtını dayadığın, güvendiğin kayalık ufalanmaya başladı. Başına taşlar düşüyordu tepeden, ayağının altındaki toprak kayıyordu…

Gözünü açtığında yerde yatıyordun, başını kaldıramıyordun ağrıdan. Üstün başın kan içindeydi. Diken tarlasındaydın. Ayağa kalkmak için ellerini kullandın, kanadı bütün parmakların. Tırmandığın sarp kayalıklar, güvendiğin dağlar seni aşağıya atmıştı. Hem de koskoca bir diken tarlasının üzerine. Öfken acını geçmişti. Vücudunun her zerresi kan içindeydi, dikenler ayaklarına batıyordu sen yürümek istedikçe. Biri görse bu halde seni, bir kirpiye benzetirdi. Yaşamak arzusu acını yendi, kendini kurtardın diken tarlasından. Temizlemeye başladın vücudundaki dikenleri. Bağıramıyordun bile, kendine kızıyordun delicesine. Kendi düşen ağlamazdı, ama sen ağlıyordun acıdan, öfkeden, hırsından, utancından… En çok da utancından ağlıyordun… Kendini düşürdüğün durumdan, zedelenmiş gururundan, kaybolan hayallerinden, yitip giden onca zamandan…

Her şeyin bir şifası vardı oysa. Bu can bu tende durdukça şifa sana gelecekti hiç beklemediğin bir anda… Yeter ki sen bil kendini, nefsinin oyunlarından kurtul. Övünme tavus kuşu gibi, arada bir ayaklarının çirkinliğini gör de, böbürlenme kanatlarının güzelliğiyle…

Bir su sesi duydun uzaktan, kanayan ayaklarınla son gayret yüzünü çevirdin sesin geldiği yöne. Bir çağlayandı bu kendi kendine akan, ırmak olup taşan… Seni çağırıyordu, belli ki denize doğru gidiyordu. Canının acısıyla, susamışlığınla koştun kalan son gücünle ırmağa. Kana kana içtin billur sudan, kanayan yaralarına sürdün şifalı sudan. Yanan bağrına merhem oldu, soğuttu yüreğinin yangınını. Atıverdin kendini suya, bıraktın suyun akışına… Su her damlasıyla yaralarına şifa oluyordu. Alıp götürüyordu seni gittiği yere. Güneşin ateşinden, toprağından dikeninden koruyordu seni… Sadece akıyordu… Kendini akışa bırakanları deryaya taşıyordu.

Katre olanlar bilmezler ateşi, külü, dumanı. Acıyı, derdi, gamı, tasayı… Varsa yoksa ummana varmaktır emelleri. Ummanda yok olup ummana karışmaktır. Katre, dokunduğu yere şifa olandır. Katre bilmez bile katre olduğunu, ummanın içinde umman olmaktır katrenin sonu…

Esin kaynağı; içteki melodi Farid Farjad / Robabeh Jan

The post SARI ÇİZGİNİN ÖTESİNDE/ Katre appeared first on Sanat Duvarı.

Kişiye özel olarak hazırlanan programları, özel ilgi, samimiyet ve dünya standartlarında bir sanat eğitimi anlayışı sayesinde kısa zamanda Türkiye’nin en büyük sanat merkezleri arasına adını yazdırmayı başarmış bir sanat merkezi Erturgut Sanat Merkezi!

Birçok Branşta Eğlenceli Sanat Eğitimleri

Sanat’ın ve eğlencenin birleştiği, birçok alanda sanat eğitimi almanın mümkün olduğu atölyelerde aşağıdaki branşlar başta olmak üzere birçok alanda eğitim verilmekte;

• Müzik Kursu
• Resim Kursu
• Yazarlık Kursu
• Fotoğraf Kursu
• Diksiyon Kursu
• Tiyatro Kursu
• Yaratıcı Drama Kursu
• Sinema Kursu
• Dans Kursu
• Çeşitli atölyeler; heykel, çini, mandala, teraryum, seramik, ebru, rölyef, origami

Ücretsiz Deneme Dersleriyle Ücretsiz Sanatsal Yetenek Analizi

Düzenlenen ücretsiz deneme dersleri, sizin sanat alanına olan yatkınlığınızı ölçmeye yarıyor ve dersler hakkında size detaylı bilgi sunuyor. Ücretsiz deneme derslerinde size en uygun alanı bulup, en çok eğleneceğiniz branşta daha başarılı olmanızı sağlıyor!

Sanat eğitimi almak bireyin çok yönlü düşünmesini güçlendirken, özgüvenini de arttırıyor, her yaştan birey sanat eğitimi alarak kişisel gelişimine olumlu katkılar sağlayabiliyor. Erturgut Sanat Merkezi de4 yaşından 84 yaşına kadar birçok bireye kapılarını açmış İzmirli bir eğitim kurumu.

Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı olarak yürütülen sanat çalışmalarıyla sadece İzmir’den değil, çevre illerden de bir çok bireye ulaşmayı başaran sanat merkezi, online sanat eğitimi sistemine geçerek, kendi alanında Türkiye’de bir ilke imza atıyor.

Gün geçtikte büyümeyi sürdüren sanat merkezini bünyesinde 35’ten fazla donanımlı eğitmen bulunuyor.

Sosyal medyayı da oldukça aktif kullanan sanat merkezini instagram, facebook, twitter, pinterest, tumblr gibi sosyal mecralardan takip edip ne kadar eğlendiklerine tanıklık etmek de mümkün. Etkinliklerin bitmediği, neredeyse her gün ayrı bir etkinliğin gerçekleştiği keyif bir sanat yolculuğuna çıkmak isteyenleri bekleyen, samimi ve güler yüzlü kadrosuyla gününüze renk katacak Erturgut Sanat Merkezi seni de aralarında görmek, deniz manzarasına karşı bir kahve içmek için bekliyor!

The post Erturgut Sanat’la Hayatına Renk Kat appeared first on Sanat Duvarı.

Mutlu ol gülüm inşallah

Sen biten günün ardında

Bir başına kalma inşallah…

Selam vermek istiyorum sana, haykıra haykıra söylediğim şarkıyla.

Nasıl bir güne uyandın?

Yüreğim gibi hüzünlü bir güne uyandım ben.

Canavar bulutların hararetle üzerime saldığı saf yağmur tanecikleriyle…

Güneyden esen güzel meltemlerle sana gülen bir sıcaklıkla uyandın.

Sıcak kahveni yapmak için söylene söylene yatağından ayrıldın.

Bir yumurta, bir dilim tost ekmeği, bir avokado ve yarısı içilmiş kahve…

Ardından bir duş al, apar topar evini topla.

Geniş ama az eşyalı evinin kapısını kesinlikle üç kez kilitleyip git…

İnşaat alanına git ama sakın çamura basma…

Ustaya her zaman sıcak davran ve oradan da sıcak, temiz ofise geç.

İşin bittiği zaman sana benzeyen bir iki adamla kahve için şık mekan seç…

İki gülüş, bir iki basketbol muhabbeti sonra iş için destekleyici bir iki söz…

Gece belki en kıskandığım an!

Güzel bir kadınla yemek, hem de mum ışığında.

Evine almayacağın ama yemekte iltifat edip gülen gözlerle bakacağın kadın/kadınlar

Geç saatte eve dönüp işin tekrar başına geç.

Günün muhasebesini iyice yap.

Uzun zamandır elinde bulunan bitirmemek için az okuduğun gerilim romanını oku.

Uyuyabilirsin, iyi geceler.

Ben ne yaptım?

Parasızlığın güzelliğini tekrar yaşadım.

Simidin ne kadar güzel olduğunu anladım.

Part-time çalıştığım işin parası yatmış, Pandora için mama aldım.

Senin sevdiğin, benimse düşen yapraklar için üzüldüğüm mevsimde uzun uzun koştum.

Kulaklığımın bir tarafı bozuk ama bu şarkıyı içimde bağıra bağıra dinledim.

Dinledim, koştum, bağırdım, yoruldum…

Seni sevmekten de yoruldum zaten artık.

Eve geldim, duş almaya çok üşendim, madem terliyim Pandora ile oynayayım, dedim.

Balkona ne kadar turuncu yaprak düşmüşse eve taşımış.

İğneyi elime batıra batıra diktiğim fareyle baya baya oynadık.

Kollarımı sıvayıp kutu evi bir güzel temizledim.

İkinci el kitapları seve seve yerleştirdim.

Zorla kendime gaz vere vere de duş almaya girdim.

Bu sefer de çıkamadım.

Uzun saçlarımı kurulayıp iki örgü yaptım.

Senden kalan gri kazağı giyip, bu sefer dans edebileceğim bir şarkı açtım.

Defterimden kolay bir poğaça seçip yapmaya başladım.

Yanına çayımı aldım, Pandora’ya da mamasını verdim.

Önce evimin muhasebesini kira ve fatura giderlerine bakındım.

Bu ayı da kurtarmışım, yuppi!

Sonra, milyonlarca kez okuduğum Attila İlhan şiirlerini açtım.

Kendi ellerimle bir aya yakın zamanda anca yazım kütüphaneden aldığım kitapla.

Bir iki mum yakıp, kucağımda Pandora ile huzur dolu anların tadını çıkarıyorum.

Bu günde sona erdiğine göre, uyuyabilirim. İyi geceler

The post Mektup appeared first on Sanat Duvarı.

“Meyhaneler kendini yitirmişlerin evidir” derdi, büyük büyükbabam… Doksanına geldiğinde bile hâlâ haminnemin özlemiyle ağlar, bağırırdı babama ‘ Beni meyhaneye götürün ‘ diye… Oysa haminnem onu bu sevdasından vazgeçiremediği için terk etmiş, iki oğlunu küçücük yaşlarında geride bırakıp kaçmıştı zengin bir tüccarın evine. Sonrasını kimse bilmiyordu…

İçmekten hiç vazgeçmeyen bu inatçı ihtiyara, dedem ve büyük amcam bakmışlar, evin sorumluluğunu küçük yaşlarına rağmen onlar üstlenmişler “Hiç baba bilmedik” derdi dedem. Kırım harbinden kaçmayı başaranlar, hayatta kalanlarla evlendirilmiş o zamanlar, dışarıya kız vermek istemezmiş tatarlar. Büyük büyükbabam 17’inde haminnem 15’inde falanmış evlendiklerinde. İki küçük çocuk, evcilik oynar gibi evlenmişler. Birlikte büyümüşler… Hafif çekik gözlüydü büyük büyükbabam, ilerlemiş yaşına rağmen dinçti, ayaktaydı. Kapılara sığmayan koca bir adamdı. Bir kere bile hastalandığını görmemiş hiç kimse. Başında kalpağıyla gezerdi kışları. Gözleri derin, uzak, bilinmedik bakardı. Öldüğünde elinde sigarası vardı. Annem fark etmese bütün evi yakacaktı. Çocuktum 8 yaşlarında falan. Uyuyor sanmıştık koltukta, ama o çoktan göçmüştü öteki tarafa… Pikapta şarkısı çalıyordu. Evin içi çınlıyordu… Müzeyyen Senar’ın sesinden…

Kaç gecedir bu meyhaneye dadanır oldum. Bu koca adamı yâd etmeden duramıyorum nedense. Kanımda mı var yoksa git gide yaşlanıyor muyum? Büyük dedem gibi mi olacak benim de sonum. Çekiyor bir şeyler beni buraya? Dedem hiç içmezdi oysa. Babasına bakmaktan öyle çok çekmişti ki, rakının kokusu bile tutardı dedemi. Rahmetli ne rakı sofrasını ne de rakı sofrasında yapılan sarhoş muhabbetini hiç sevmezdi. Onu küçücük yaşında anasız-babasız koyan bu illetten adeta nefret ederdi. Çocuklarına da yasak koymuştu. Ne babam ne de amcam değil babalarının yanında, ondan ayrı bile içki içemezlerdi. Büyük büyük dedemin aksine, dedem uzun yaşamadı. Elli beşini göremeden göçüp gitti bu dünyadan. Küçükken geçirdiği zatürre peşini hiç bırakmamış, bedeni güçsüz kalmıştı. Babasının tam aksine büyüyememiş, ufacık tefecik, zayıf bir adamdı. “Tekne kazıntısıyım” derdi ama hiç şikâyet etmezdi kaderinden. Mütebessim yüzüyle kasap dükkânını tek başına çekip çevirirdi. Koca koca etleri o narin vücuduyla kaldırıp nasıl çengele astığına şaşardı müşterileri… “ Biz de tatar kuvveti var. “ derdi. “Güçlüklere alışkınız, yıkamaz bizi kolay kolay kahpe felek”. Bir gece ansızın gelen öksürükle çekip gitti sessiz sedasız bu olan bitene boyun eğen içe kapanık melek. Dilinde hep bu şarkı vardı…

“Rüzgâr kırdı dalımı, ellerin günahı ne? Ben yitirdim yolumu yolların günahı ne? “

Belki de hiç etmediği şikâyeti bu şarkıyla dile getiriyor, ama kimseler onun sesini duymuyordu. Hayatında bir kere bile ‘öf’, dememiş olan bu adam, kendini böyle avutuyordu… Kim bilir ailemizin kaderi belki de bu şarkıyla yazılıyordu.

Kafayı buldum herhalde… Kendi kendime sayıklayıp duruyorum. Oysa hala meyhaneci Hristoyla bir punduna getirip konuşamadım. Bu akşam konuyu açmaya kararlıyım, şu Artin’den bir kurtulabilsek, ortalıkda kimse yokken…

• Başka bir şey ister misin beyciğim?
• Yok, ustam ellerine sağlık hiç bu kadar lezzetli Levrek yememiştim.
• Afiyet olsun be, şu baş belası Artin olmasa ben sana daha ne güzel yemekler hazırlardım ama…
• Olsun Bay Hristo, sen bak o deli adama, müşteri veli nimettir sonuçta…
• Ne kadar Beyzadeymişsin bre, kalmadı senin gibiler bu muhitte… Buradan mısın yabancı mısın pek kestiremedim de?
• Gözün ısırmadı mı bir yerden? Şöyle bir bak bakalım endamıma, belki tanırsın?
• Yok bre çıkaramadım valla, eskisi gibi de görmüyor gözlerim zaten.
• Ben Sancaktar’ın torununun çocuğuyum…
• Hangi Sancaktar?
• Anlatması uzun sürer bir fotoğraf göstersem sana? Şu kucağında çocuk olan adamı gördün mü? İşte o Sancaktar, kucağındaki de benim…
• Vay… Tanıdım! Hiç tanımaz mıyım? San-cak-tar! Çok yıl oldu göçüp gideli be ya… Ah! Sen onun torunusun öyle mi?
• Torununun çocuğu!
• Bak şu Mevla’nın işine, bana uzun bir ömür verdi de bugünleri gördüm emi? Çok sevindim bre. Deden, yani büyük deden mert adamdı kim ne derse desin. İçerdi, doğru çook içerdi. Ama yürekliydi be yav… Bu meyhane bana babamdan kaldı. Sancaktar ki koca adam, kapıdan zor sığardı. Delikanlıydım o vakitler. Beni çok severdi rahmetli. “Babanı geçeceksin sen” derdi bana. İnsan sarrafıydı. Bir baktı mı adamın gözünün içine şıp diye çözerdi yüreğindekini. Ah! Sancaktar ağa. Öyle derdik biz ona. Ağa falan değildi ha. Onun ağalığı bir tek meyhanede sökerdi. Senin haminnen onu bırakıp gittiğinde yıkıldı koskoca adam, sanki ufaldı, cebine al götür… Okka yani. Çok sevmiş demek ki… Neyse girmeyelim böyle şeylere…
• Girelim Hristo efendi. Eğer siz müsaitseniz girelim olmaz mı?
• Anladım be çocuk ben seni… Şu Artin’in mezelerini hazır edip hemen geleyim. Dırdırlanmasın daha fazla.
• Hadi sen bak işine ustam.

Bu fotoğrafın çekildiği günü hayal meyal hatırlıyorum. Çok ağlamıştım çekilirken, korkmuştum herhalde. Bir adamın kapkara bir örtünün altına girip, bize boğuk sesiyle “gülümseyin” diye bağırdığını duyuyorum hâlâ. Üzerimize çevrilmiş ışıklar altında kan ter içinde kaldığımızı, çocukluğumdan kalan bu ilk fotoğrafı, aile fotoğrafımızı hiç unutmadım. Beni bağlayan bir şeyler var bu fotoğrafta. Babamın dik duruşu altına saklanmış annemin yüzündeki hüzün… Dedem sağ tarafta babamın hemen yanında onun babası değil de, oğluymuş gibi duruyor. Tebessümü hiç eksik olmayan yüzüne yapışmış adeta. Gözlerinin içi bile gülüyor. Büyük dedem azametli oturuşuna aldırmadan beni kucaklamış öylece duruyor. Övündüğü tek şey ben mişim gibi, benim için yaşamış onca yaşı sanki. Ben şaşkın, mahcup, bakıyorum mavi gözlerimle açılan bilmediğim dünyaya…

İçim sızlıyor nedensiz, balık burcu erkeğine özgü bir yangı gelip oturuyor yüreğimin tam ortasına. Yüreğim ağlıyor. “ Ne kadar sulu gözmüşsün sen de” demişti bana. “ Aşk maşk bunların hepsi palavra, yedik, içtik, gezdik, seviştik daha ne istiyorsun benden. Tapulu malın mıyım ben senin. Hadi herkes kendi yoluna.” Yolun başına varmadan daha köşe başında beni terk edip gitmişti. Tek bir kelime çıkmamıştı ağzımdan, öylece bakakalıp gidişini seyretmiştim. “Dur nereye”? Bile diyememiştim ardından…

• Geldim işte bre. Sonunda kalamarını pişirdim koydum önüne, beyin salatasını da yaptım, artık bir şey istemez herhalde. Tek başıma yetişemiyorum bre, bu da başımın etini yer her gece. Karısı Eftalya çekti gitti, dayanamadı kadın bunun eziyetlerine. Pek titizdir. Yemeği, ütüsü, evin içi derken kadın bir de her akşam burdan toplar götürürdü eve. Yazık taşımazdı sarhoşu, biz girerdik koluna, sonunda bastı tekmeyi çekti gitti…
• Haminnem gibi öyle mi?
• Haminnen çok güzel bir kadındı, Sancaktar Ağa gibi boylu poslu, sarışın mavi gözlü bir fidandı. O da öyle sırtlayıp götürürdü koca adamı. Bazı kere birlikte içerlerdi, haminnenin sesi bir güzeldi ki sorma. Bakma sen, o da âşıktı Sancaktar ağaya… Öfkeli adamdı deden. Öfkesinin önünde kimse duramazdı, bir boğanın önünde nasıl durulmaz, dedenin de önünde durulmazdı… İşte aynen öyle…
• Haminnem de duramadı öyle mi?
• Duramadı. Kim olsa duramazdı. Yoksa iki yavrusunu, canı kadar sevdiği kocasını ardında bırakır da gider miydi? Nerdedir, kimledir hiç bilinmedi… Bakma sen o çıkan dedikodulara, yok zengin bir herife kaçmış falan… Yalan! Uydurma! Paraya pula bakacak kadın değildi o. Her şeyi, kendini terk etti gitti. Sana bir sır vereyim mi? Ben âşıktım gizliden haminnene, ilk kez birine söyledim ha! Onca yıl sonra… Hiç evlenmedim. Evlenemedim. Bende bir resmi var bilir misin? Göstereyim ister misin? Ağlama bre, dur ağlama getireyim hemencik…

Bu nasıl bir hikâye böyle! Haminnemin resmini göreceğim!

• İşte bak! Sen fotoğraf sandın be… Ha, değil! Ben çizdim onu hem kâğıda karakalemle, hem kalbime canımla bir… Mühürlüdür o günden beridir bu can bu tende bre… Demek bunca zaman beklediğim senmişsin çocuk… Böyle dediğimi kızma ha! Kendi torunum gibi gördüm seni… Değil mi ki Canfidanın torunusun, benim de torunumsun…
• Canfidan mı? Cavidan değil miydi haminnemin adı?
• Değil! O nüfustaki adı. Kırım harbinden sonra onca yolu yürüyerek gelmişler bu vatana. Onca çile… Burası hepimizin vatanı çocuk… Sen, ben, biz, hepimiz, biriz… Neyse konuşturma şimdi beni… Asıl adı Canfidan, burada olmuş Cavidan…
• O biliyor muydu âşık olduğunuzu?
• Biliyordu bence, ama hiç gelmedi dile… Zaten ben çocuktum o koca evli barklı, çocuklu kadındı… Hem de Sancaktar Ağa’nın kadını… Bizim ne haddimize… Bizimkisi öyle uzaktan, Mecnunun Leyla’yı sevdiği gibi…
• Peki ya dedem o biliyor muydu?
• Yok, kimse bilmedi bazen ben bile unuttum onu sevdiğimi. Bak şu camdan kapının dışında bir ağaç var gördün mü? Ben oyum işte… Yalnız Çınar! Benim kendime taktığım ad… Bazı adamlar öyledir, bilirsin… Yalnızdırlar, etraflarına baksan peh! Bissürü insan, ama onlar yalnız yaşar, yalnız ölüler… Bir başlarına taşırlar koskoca dünyayı da, hiiiiç ses etmezler. Sanırsın umursamaz, bencil, öfkelidirler… Ama aslında sadece yalnızdırlar… Yapayalnız… Dur şu babadan kalma tozlanmış gramafonu çalıştırayım, gerisini sana o anlatsın…

Rûzgâr kırdı dalımı
Ellerin günâhı ne
Ben yitirdim yolumu
Yolların günâhı ne

Hep yâr peşinden koştum
Ben küstüm ben barıştım
Kendim dillere düştüm
Dillerin günâhı ne

Ne kış dedim ne bahâr
İçtim sabâha kadar
Erken ağardı saçlar
Yılların günâhı ne.

Beste: Selâhattin Erköse
Güfte: Fuat Edip Baksı

The post SARI ÇİZGİNİN ÖTESİNDE / Yalnız Ağaç appeared first on Sanat Duvarı.

İDSO DenizBank Konserleri İstanbulluları klasik müzikle buluşturmaya devam ediyor. Her Cuma akşamı İstanbul’un çeşitli salonlarında müzikseverlere klasik müzik ziyafeti sunan İDSO, bu hafta  08 Aralık Cuma akşamı saat 20.00’de  Haliç Kongre Merkezi’nde  Orkestra Şefi  Ender Sakpınar’ın yönetiminde solist Yusuf Çelik’e ( Çello ) eşlik edecek.

Konserde; Wolfgang Amadeus Mozart’ın “Don Juan Uvertürü”, Edward Elgar’ın

“Mi Minör Çello Konçertosu, Op. 85” ve  Ludwig Van Beethoven’ın “ Senfoni No. 7” eserleri icra edilecek.

İDSO Müdürü Sezai Kocabıyık, “ Haliç Kongre Merkezi’nde 08 Aralık Cuma akşamı gerçekleştireceğimiz  konserimizde yine klasik müzik dolu bir akşam yaşayacağız. Bu güzel konserin keyfini birlikte yaşayalım” diyor.

PROGRAM  / 08 ARALIK CUMA   – HALİÇ KONGRE MERKEZİ – SAAT 20.00

* Wolfgang Amadeus Mozart  “Don Juan Uvertürü”

*  Edward Elgar “Mi Minör Çello Konçertosu, Op. 85”

*  Ludwig Van Beethoven “ Senfoni No. 7”

The post Cuma Akşamlarının Klasiği İDSO Deniz Bank Konserleri Bu Hafta Haliç Kongre Merkezi’nde… appeared first on Sanat Duvarı.

Güpegündüz silinmek hafızalardan,

Sil baştan başlamak hayata!

Mümkün olsa…

Bırakıp gidemeyeceğimi bile bile çaresizliğimle dolaşıyorum hiç bilmediğim sokaklarında bu kentin… Kimsesizler gibi parklarında yatıyorum üç gündür bir çatının sıcaklığından uzakta… Kayboldum sevdiğim ve sevmediğim bütün yüzlerin kırışıklığında. Kulaklarımda sesleri çınlıyor hâlâ… Gözümü kapattığımda yuvarlanıyorum sonu olmayan bir çukurdan tepetaklak aşağıya… El ediyor birisi, çıkmak için uzatıyorum elimi tekrar itiyor beni, kahkahalarında boğuluyorum… Sarı bir ışık yanıyor cılız, o tarafa yürüyorum…

Güneş battı, evler ışıklarıyla aydınlandı… Akşamın serinliği yaladı geçti yanaklarımı, çocukluğumdaki okul dönüşleri gibi sevinç kapladı her yanımı… Bir yuvanın sıcaklığındaydı anılarım, babamın sesi annemin ıslak nefesi geldi oturdu boğazıma, düğümlendi boğazım…

Ayağıma takıldı minicik bir sokak kedisi… Kucağıma aldım, üşümüş. Yok ki benim sana verecek sütüm. Anneni mi kaybettin benim iki gözüm? Yoksa sevgisizlikleriyle seni de mi sokağa attılar?  Yok mu senin de kardeşin? Benim sana verecek sevgimden başka neyim var? Isındın mı göğsümün üstünde? Yüreğimin yarasını duydun, acısını hissettin değil mi sen de? Şuncağızı bile sevmekten uzak bir güruh yaşıyor şu koca kentte… Varsa yoksa korunaklı şatolarındaki dere beyliklerini sürdürme telaşı… Aman düzenleri bozulmasın, eksilmesin cüzdanlarındaki para sakın! Bir lokma ekmek için sürdürülen onca tantana…

Saçma!

Her şey bir oyundan ibaret kim çıkarsa bu oyunun dışına fırlat at sokağa…

Soru sorma! Sorgulama! Soysuzluğa ey başını, sakın ha titanların hükümranlıklarından ayrılma! Kendini yarı tanrı sayanların uygarlığı bu işte… Hapsoldukları rollerinde prangalarla bağlılar köleliklerine…

Ziyandalar!

Bilmiyorlar!

Göz alabildiğince geniş bahçelerinde içkilerini yudumlarken servis ediliyor her gün beyinlerinden kalplerine kokuşmuş sahte hezeyanlar… Kim sahici? Onlar mı biz mi? Kim yabancı bu evrene? Onlar mı biz mi daha yakınız insanlığın özüne? Çoktan ayaklar altına aldınız onurunuzu, her an damlamakta toprağa kanınız, ağlıyor bir köşede utancından insanlığınız…

Beş paraya sattınız vicdanlarınızı. Hırsınızdan hırsızlığa doğru durmadan yol aldınız. Kimse durduramadı sizi, önünüze ne çıktıysa savurup bir kenara attınız… Bakalım daha kaç gün kaç gece sallanacak veballerimiz üzerlerinizde… Uyuyamayacaksınız gözlerinizi ne kadar da yumsanız. Kâbusunuz olup çörekleneceğiz başınıza. Usulcacık kaçacak dilinizin ucundan sakladığınız yalanlarınız… Saklanacak bir yer bulamayacaksınız, fare delikleri bile kabul etmeyecek sizi. Kendi karanlığınızla boğulacaksınız yüzdüğünüz sığ sularda… Biz aç olduğumuz için siz toksunuz o duvarların ardında…

Öf be kedicik, açlık başıma vurdu benim, söylettin beni kötü kötü akşam akşam… Oysa şimdi sıcacık bir mercimek çorbası ne iyi giderdi değil mi? Sıktın mıydı limonu içine kaşık kaşık içersin, mis gibi karabiberi de üstüne dökersin… Hele fırından çıkmış taze pideyle, yumul yumulabildiğince… Zil çalıyor karnım… Üç gündür bir lokma geçmedi kursağımdan…

Mutfaklardan kokular sızıyor dışarıya, hangi evde ne yemek piştiğini söylüyorlar bana… Biz dışardayız, onlar içerde… Ve hiç bir zaman içerde olamayacağımızı vuruyorlar yüzümüze… Alıyor musun sen de kokuyu? Hamsi kızartıyorlar işte şu evde. Bak! Pencereyi açmışlar kokusu sinmesin diye evlerine… Oysa balık kokusu çıkmaz öyle kolay kolay, hele kızartırsan tavada, sirkeli su kaynatsan da çıkmaz çoğu kere… Akşam yemeği çıktı sana kedicik, şanslısın gene… Hadi koş açık duran pencereye, insaflıysa ev sahibi, bu akşamlık açlıktan kurtuldun bile…

Rahmetli dedem sirkeli su hazırlattırırdı haminneme, tuttuğu balıklarla ne zaman eve gelse, haminnem romatizmalı bacaklarını sürüye sürüye kaynatırdı suyu… Balığa çıktığı günler sokağın başında beklerdim dedemi. Bilirdi köşe başını tuttuğumu, sözde saklanırdım ben de oyun olsun diye… Yakalandığımda saçımdan öper, elime tutuştururdu helva kabını… Ceplerime çok sevdiğim kuşlokumlarını gizlice koyar ‘hadi bir an evvel varalım eve’ diye koştururdu beni. Eve varınca da doğru tavan arasına çıkardım. Renklerine göre seçerek yerdim lokumlarımı basma minderlerimin üzerinde… Önce yeşilleri, sonra turuncuları, kırmızıları, en son limonlu sarıları yerdim… Sarıyı ne çok severdim… Belki de bu yüzden kapımızın önünde açardı baharda nergis soğanları…

Sarı Sarı açarlardı… Kokusuyla bütün mahalleyi sararlardı… Sokağa girenler soluğu bizim kapının önünde alırlardı… Keskin ıtırlı kokusunu sevmezdim nedense, ama renklerine bayılırdım. Yeşil kılıç yapraklarının arasındaki dimdik duruşlarına, uzun boylarına ve kendini beğenmiş havalarına adeta âşık olmuşçasına hayran baka kalırdım… Çok kısa ömürlü olmalarına bir türlü alışamamıştım. Ne zaman yapraklarını döküp ölseler, hıçkıra hıçkıra ağlardım. Bir sonraki baharı beklemek zulüm gelirdi bana. Bir hikâye uydurmuştum avutmak için kendimi…

Karanfillerin kokusu mest ederdi beni. Öyle mütevazıydı ki duruşları, incecik saplarında eğik boyunlarıyla dik duramazlardı ya bir türlü üzülürdüm onlar için, ama uzun yaşarlardı… Üstelik yeniden yeniden açarlardı…

Karanfil kokan nergis bahçelerim olsun isterdim… Alabildiğince büyük olan bahçemde sarı renklerinin içinde kaybolup gideceğimi, kalın saplarının altına saklanıp hiç bitmeyecek yiyeceklerle orda öylece yaşayacağımı düşlerdim. Karanfil kokan nergislerim hiç ölmeyecekler, beni bırakıp hiç gitmeyeceklerdi… Karanfiller gibi yeniden yeniden açacaklar, o dik duruşlarıyla beni hep kendilerine hayran bırakacaklardı…

Kaybolmak yaşarken daha,

Güpegündüz silinmek hafızalardan,

Sil baştan başlamak hayata!

Mümkün olsa…

The post SARI ÇİZGİNİN ÖTESİNDE / Karanfil Kokulu Nergis appeared first on Sanat Duvarı.

Nazım Hikmet Ran

Ne zaman ki yolum o köşe başından parka doğru inen yokuşa varsa, adımı taşıyan sokak levhasını görüp gülümserim her defasında. İçim bir hoş olur, istisnasız kalbim hızla çarpar, gözlerini görmeyi, ilk karşılaştığımız duvarın dibindeki o ana geri dönmeyi isterim umutsuzca… Beni fark etmemiş olmana aldırmam, ciddi adımlarla yürüdüğün halin gelir gözlerimin önüne. Seni kaybetmemek için koşturuşumu görürüm ardından… İyi ki takılmışım derim peşine, yoksa hayatımın akışını değiştirecek o üç günü yaşayamadan göçüp gidecekmişim bir başıma…

Sırtındaki kamburu daha o gün, ilk bakışta fark etmiştim. Bunu sana söylemedim. Hiç fark etmediğimi söylediğim yalanını da bunca yılın sonrasında itiraf ediyorum işte… Seni kusursuz görmek istemişim olmalıyım… Oysa sağ kürek kemiğinin üzerinde küçük bir tepecik yapan kamburun, haki asker kabanının altına saklanmış, sol omzunda taşıdığın gitarın onu daha da öne çıkartmıştı… Başın önünde yürürken hızlı hızlı sallanan sağ kolun yana kaykılıyordu, arada sırada sendeliyordun, bozuk yolun çukurlarından kaçmak için zıplayarak yürüyordun.

Kabanınla uyumlu haki renkli berenin altından sarkan kıvırcık kumral saçların, aslan yelesi gibi savruluyordu, sırtını gördüğüm bu görüntünün yüzünü görmek isteğime engel olamadan takıldım peşine. Aynı konseri izlemeye gidiyor oluşumuzu düşledim nedense… Yıllardır beklediğim beyaz atlı prensim sendin belki de… Perçemlerin öyle uzundu ki yüzünü görmem mümkün değildi. Kulaklık takıyordun, kulaklıktan ses dışarıya çıkıyordu ama sen kendi sesinden başka hiçbir şeyi duymuyor, boyuna şarkıyı mırıldanıyordun…

Vapur iskelesine geldiğimizde seni kaybetmemek için adımlarımı hızlandırdım. Lülelerinin altındaki gözlerini görmek istiyordum, çok istiyordum, neden bilmiyordum. Sonbaharın en güzel günlerinden biriydi pastırma yazından kalma… Hava serindi. Güneşin sıcaklığını hissedeceğimiz birkaç kısa günden birini kaçırmadan, yüzümü güneşe verip bir kertenkele gibi ısınmak ne güzel olur diye içimden geçirmiştim ki, güvertede buldum kendimi…Senin tam karşında…

Balıkçıl yaka siyah bir kazak giymiştin, uzun kumral saçlarının altındaki yeşil gözlerini işte tam da o an fark ettim… Sanki biliyormuşum gibi ‘evet!’ dedim içimden… Zaten başka türlüsü olmazdı ki… Beni görmen için bir şeyler yapmalıydım. Kendi iç dünyana öyle kapanmıştın, dış dünyaya öyle yabancıydın ki, seni koparıp almak ve kendi içime saklamak arzusuna engel olamadım. Yüzün hep yere bakıyordu, sanki güzelliğinden utanıyordun. Kirli sakallarının altındaki teninin beyazlığını görebiliyordum. Başka hiçbir kız bakmazdı belki yüzüne, annem olsa ‘ ne bu böyle saç sakal karışmış birbirine’ derdi, ‘kız mı oğlan mı belli değil’… Benim içinse sen, dünyaya başka gözlerle bakan gizemli biriydin. Bulmaca çözmek gibi heyecan verici, şaşırtıcı ve çok çekiciydin…

Karşında oturduğumu fark etmedin, beni adeta görmezden geldin. Ben de kaset çalarımı çıkarıp çantamdan senin az önce dinlediğin şarkıyı açtım, kulaklıklarımı takıp dinlemeye başladım. Senin gibi davranacaktım, hiç görmemişim gibi yapacak, hatta kitabımı çıkarıp göz ucuyla sana bakmaya devam ederken okumaya başlayacaktım. Kaldırıp başını denize bakman uzun sürmedi, döndün yüzünü, rüzgâra verdin saçlarını, güneşin altında altın renginde parlıyorlardı… Ben de kaldırdım başımı, bir heykel gibi duruyordun işte tam karşımda…

‘Prometheus!’ dedim aniden… Biraz yüksek sesle söylemiş olmalıydım ki dönüp bana baktın… Kızardı yanaklarım, gözlerini gözlerime dikip gülümsedin, içimden ılık ılık akıp geçtin… Zeus’tan ateşi çalan, insanlığın bekasını sağlayan ilk devrimci Prometheus  gibiydin… Tanrılara karşı gelen bir kahraman… Zeus’un çarmığa gerip her gün bir kartala yenilenen karaciğerini yedirttiği işkenceye uğramış Prometheus’tun artık, benim kahramanımdın… Gülümseyişine, gülümsememle cevap verdim. Kulaklığını çıkarttın, bana da çıkartmam için elle işaret yaptın. Çıkarttım hemen kulaklığımı…

• ” Bu kadar yüksek sesle müzik dinleme” dedin samimi sıcacık sesinle…
• ” İşitme kaybına neden olur ilerde.”

İşte kahramanım beni korumaya başlamıştı bile… Daha ilk cümlenle beni kendine hayran bırakmıştın. Sanki tanışıyorduk kadim zamanlardan, Olympos dağında eksik kalmış bir aşkı yaşıyorduk? Rüya gibiydi her şey, kalbimin çarpıntısına aldırış etmeyip kaptırıp kendimi gözlerinin ışıltısına…

• ” Klasik gitar mı çalıyorsun” diye sordum sana…
• ” Hayır! Akustik gitar” dedin. İşte o anda sana âşık oluvermiştim…

Vapurdan inene kadar neler konuştuğumuzu hatırlamıyorum bile, her şey o kadar güzeldi ki kanatlanmış bir güvercin gibi uçuyordum mutluluktan. İlk görüşte aşk bu olsa gerekti… Sana neler anlattım neler kim bilir? Az konuşuyordun ama sen de gözlerini benden alamıyordun. Vapur Karaköy iskelesine yanaştı, en son biz indik vapurdan. Ve Galata’ya doğru yürümeye başladık… İkimiz de aynı konsere gidiyorduk, bu inanılmazdı! Mucize böyle bir şey olmalıydı…

Filmlerde izlesem saçma bulurdum, senaryoyu yazanların abarttıklarını düşünürdüm. Ama işte gerçekti, karşımda duruyordu ve bu mutluluğu yaşayan bizzat bendim…

Galata Kulesi Sokak Şenlikleri vardı, üç gün üç gece süren… Yerli ve yabancı birçok grup müzisyenin konserlerine gelen gençler, kule dibinin kahvelerinde oturacak yer bırakmamışlar, kaldırımlara, hatta sokağa taşmışlardı.

İkimiz de daha önce çıkmamıştık Galata Kulesine. Konserin başlamasına epeyce zamanımız vardı. İstanbul’a seninle Galata Kulesinden bakmak müthiş bir fikirdi… Manzara mı büyülemişti beni sen mi bilemiyorum? Ayaklarım yerden kesilmişti. Bir sanat tarihi öğrencisi olarak kule hakkında bildiklerimi anlattım sana. Hezarfen Çelebi gibi uçmak üzereydim, bir kanatlarım eksikti… Çevremizdeki turistlerin fotoğraf çekiyorlardı durmadan, el ele göz göze hallerinden, birbirlerine sarılıp öpüşmelerinden, bizi de sevgili sanmalarına gülüştük… Sonra birden elimi tuttun ve beni oracıkta öptün…

Sevgilim oldun, kaşla göz arasında, böyle bir anda…Seni bırakmak istemiyordum korkuyordum yitirmekten. Sıkı sıkı tuttum elini… Kaybolacakmış gibiydin…Birbirimize hiçbir söz vermedik, hiçbir beklenti içinde olmadık… Hiç soru sormadık… ‘Zaman çok kısa’ demiştin, ‘Bırak da yaşayalım…’

Üç gün üç gece konserleri izledik seninle, cebimizdeki paramız bitince gitarını kılıfından çıkarıp çalmaya başlıyordun istiklal caddesinde… Kurt Cobain intihar edeli bir kaç ay olmuştu şunun şurasında. Nirvana’nın şarkılarını ezbere çalıyordun… Başımızda durup bizi dinleyenlerle sohbet ediyordun…Müzik hakkında ne çok bilmediğim şey varmış meğerse… Bambaşka bir dünyanın ortasında bulmuştum kendimi. Bambaşka insanlar tanıyıp, başka serüvenlere doğru yol almıştım… Senin sevgilin olduğum için çok şanslıydım…

Üçüncü günün akşamında son konser bittiğinde, Galata’nın sokağında bana özel konser verdin. Bir şey anlatmaya çalışıyordun sanki… Ağlıyordun bir yandan, sözler çok zor çıkıyordu ağzından… En sevdiğim şarkıyı söyledin bana… Sonra kulağıma eğilip ‘Seni Seviyorum’ dedin…

Bunun veda olduğunu anlamıştım… Hiçbir şey sormadım, öyle anlaşmıştık çünkü… Bana simitle beslediğimiz kumruları göstererek ‘ Kumrular tek eşlidir’ demiştin… Onu hatırlattın,

• ” Unutma, kumrular tek eşlidir “dedin bir kez daha

Ne zaman penceremde yuva yapan kumruları izlesem, David Bowie’nin ‘The Man Who Sold The World’ şarkısını mırıldanır dururum… Nirvana’nın yorumuyla, kulaklarımda notaları dönerim tekrar anılarıma…

Biliyorum ki kumrular tek eşlidir nasılsa !

The post SARI ÇİZGİNİN ÖTESİNDE / Penceremdeki Kuşlar appeared first on Sanat Duvarı.

İDSO DenizBank Konserleri İstanbulluları klasik müzikle buluşturmaya devam ediyor. Her Cuma akşamı İstanbul’un çeşitli salonlarında müzikseverlere klasik müzik ziyafeti sunan İDSO, bu hafta  17 Kasım Cuma akşamı saat 20.00’de  Fulya Sanat Merkezi’nde  Orkestra Şefi  Antonio Pirolli’nin yönetiminde solist Jakob Koranyi’ye ( Çello ) eşlik edecek.

Konserde; Giuseppe Verdi’nin “Talihin Kudreti Uvertürü” , Joseph Haydn’ın                         

“Do Majör Çello Konçertosu”, Antonin Dvorak’ın  “Karnaval Uvertürü” ve

“The Water Goblin” eserleri icra edilecek.

 İDSO Müdürü Sezai Kocabıyık, “ Fulya Sanat Merkezi’nde 17 Kasım Cuma akşamı gerçekleştireceğimiz  konserimizde yine klasik müzik dolu bir akşam yaşayacağız. Bu güzel konserin keyfini birlikte yaşayalım” diyor.

 PROGRAM  / 17 KASIM CUMA   – FULYA SANAT MERKEZİ – SAAT 20.00

* Giuseppe Verdi   “Talihin Kudreti Uvertürü”

*  Joseph Haydn     “Do Majör Çello Konçertosu”

*  Antonin Dvorak  “Karnaval Uvertürü”

*  Antonin Dvorak   “The Water Goblin”

The post Cuma akşamlarının klasiği İDSO DenizBank Konserleri bu hafta Fulya Sanat Merkezi’nde… appeared first on Sanat Duvarı.

Sezai Kocabıyık ve İDSO flüt sanatçısı Bülent Evcil,  İDSO keman sanatçısı Hülya Özalaşar  ile birlikte ünlü Orkestra Şefi & Keman virtüözü Guy Burnstein, usta viyolonselist Amihai Grosz’u kutladılar.

Op. Dr. İlker Manavbaşı kısa bir süre önce “ Klinikte Sanat ve Dostlar Buluşmaları“ çerçevesinde Uganda Büyükelçisi ve ressam Sedef Yavuzalp’in sergisine de evsahipliği yapmıştı.

Op.Dr.İlker Manavbaşı

Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesinden 1999 yılında mezun olan Op. Dr.İlker Manavbaşı, aynı yıl TUS sınavında dereceye girerek Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi, Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi Anabilim Dalı’nda uzmanlık yaptı. Uzmanlığını tamamladıktan sonra, İstanbul Özel İren Hastanesi’nde El Cerrahisi Bölümü Şef’i olarak 2004 yılına kadar çalıştı. Daha sonra ülkemizin sayılı cerrahlarından Prof. Dr. Onur Erol’un Plastik ve Estetik Cerrahi Kliniğinde “fellow” olarak, ardından da partner olarak görev yaptı. Burun ameliyatlarına (rhinoplasty) ağırlık veren Op. Dr.İlker Manavbaşı, bu  konuda dünyanın sayılı plastik cerrahlarından Prof. Doktor Bahman Guyuron ile Cleveland Ohio’da, Zeeba kliniğinde çalıştı.

İşlevsel estetik burun ameliyatları, meme protezi, derin tabaka yüz germe, göz çevresi gençleştirme ameliyatları ve mega-liposuction (5 litre üzeri yağ alma) özel uzmanlık alanları olan Op. Dr.İlker Manavbaşı’nın ideali tek ameliyat ile ideal burun şeklini elde etmek ve burun ameliyatlarında karşılaşılan temel sorunları gidermektir. Bu amaçla geliştirdiği tekniklerinden ikisini 2008 yılında İtalya’da International Symposium on Plastic Surgery isimli sempozyumda sundu. Burun çökmelerini engelleyen ve eğri burunların bir seansta kalıcı düzelmesini sağlayan bu teknikler, 2010 ve 2011 de dünyanın sayılı estetik cerrahi dergilerinde yayınlandı.  

Amerikalı burun estetiği cerrahları tarafından kurulan ve dünyada sayılı cerrahın üye olabildiği The Rhinoplasty Society ‘nin en genç üyesi olan 1971 Ankara doğumlu Op. Dr.İlker Manavbaşı, estetik cerrahiden arta kalan zamanında tarih, felsefe konularında okuyor, klasik müzik dinliyor, sağlıklı bir hayatın vazgeçilmezi olan spor aktivitelerinden eskrim ve kayak yapıyor, yüzüyor.  İstanbul Tabip Odası, Türk Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Derneği ve Estetik Plastik Cerrahi Derneği’ne üye olan Dr.Manavbaşı, ileri düzeyde İngilizce biliyor. Op.Dr.İlker Manavbaşı,2014  yılından itibaren estetik cerrahi hastalarını Şişli/Fulya’daki Terrace Fulya Center’da görmektedir.

The post Op. Dr. İlker Manavbaşı Önce İnsan… appeared first on Sanat Duvarı.

SERKAN ÖZEL

 ‘Geliyorum bağırıp durma, bıktım her sabah senin tavana çarpıp, camları titreten haykırışlarını duymaktan… Bir gün de güzel bir şeyler söyle be kadın…’

Demek istedim, öyle çok istedim ki… Bitmek tükenmek bilmeyen o sabahları gerisin geriye sarıp, bir filmi yeniden oynatır gibi ne var ne yoksa her şeyi en baştan yaşamak istedim. Uyandığımda aldığım derin, taze bir nefes ile ahşap merdivenleri koşarak inmek, alelacele muslukta yıkayıp yüzümü, mutfakta dırdırlanan suratına, içimden geçenleri olduğu gibi söylemek istedim. Karşına dikilip, ‘yeter artık ! ‘ demeyi ölesiye istedim…

Her sabah istedim bunu. O susmadığın sabahlar hep istedim. Hiç susmadığın, o çekilmez sabahlar… Bugün gibi, ‘YETER !’ diye haykıramadığım sabahlar…

Bildiğim bilmediğim ne kadar kelime varsa hepsini ardı ardına sıraladın yine. Ağza alınmayacak küfürleri ekleyip soluksuz sövüp durdun. Ne seni bir gece yarısı terk edip giden kocan kaldı, ne de hapse düşen hayırsız oğlun… Torunların bile aramadılar seni altı aydır, sövdün onlara… O gelinin olacak aşüfte gelmedi evine, kim bilir kimin yatağında boynuzluyordu oğlunu… Ona da sövdün. Aptal oğlun sana rağmen almıştı ya o para düşkünü o….yu.  Hiç sevmemiştin, kaç kere söylemiştin oğluna hayır gelmez bundan diye, dinleyen var mıydı? Olan olmuştu işte, sonunda çalıştığı şirketi dolandırmıştı, hapiste çürüyordu şimdi… Kızıp duruyordun boyuna, sövdün ona da… Önüne gelen kim varsa sövüyordun, bir ağız dolusu ileniyordun, bahçedeki tekir kediye bile sayıp döküyordun… Hırsızlığından, uğursuzluğundan soyundan sopundan başlayıp… Her sabah… Hiç susmadan bozuk plak gibi, anlatıp duruyordun. Herkesin gözü senin parandaydı. Bir tek para istemek için uğruyorlardı sana. Para vermezsen göstermiyordu o aşağılık kadın torunlarını sana. Emekli maaşına göz dikmişti bir kere. Oysa sen yıllarca sabahın köründen akşamın bir vaktine kadar fabrikalarda çalışıp hak kazanmıştın o emekli aylığına. Yedirtmezdin kimseye, hele babandan kalma bu evi yakardın da yine de vermezsin onların eline… Söylen söylenebildiğince bir dinleyen buldun nasılsa…

Her güne ümit yerine bu dırdırla başlamak nasıl bir işkence tanrım? Anlatılır gibi değil, unutup unutup yeniden başlıyorsun, ya da unutmuş gibi yapıyorsun. Her günümü kabusa çeviriyorsun. Bunak olduğunu ilk günden anlamıştım ama hiç önemsememiştim o zaman. Nasılsa kiracıyım diye hiç dert etmemiştim. Bana yatacak bir yer, akşamları da önüme konacak bir kap yemek yeterdi. Gerisinden bana neydi…

Öyle olmadı ama beni kiracı olarak değil kendi evladın gibi gördün zamanla, oğlunun yerine koydun. Yalnızlığımdan faydalanıp yalnızlığına bir köprü kurdun. Yorgun argın gecenin bir yarısı eve döndüğümde seni kapının girişinde bekler bulurdum. Sıcak bir tas çorbayı koyup önüme giderdin, sonra benimle oturmaya başladın mutfaktaki tahta iskemlenin üzerinde, ekmek iliştirdin yanına, bir de sohbeti katık ettik uzun bir süre sonra… Acıdım sana, yalnızlığına, çektiklerine üzüldüm… Kimsesizliğin kimsesizliğim oldu paylaştık acılarımızı, kardık sevgi yumağını birbirimize, destek olduk kötü günlerimizde…

Ne zaman ki işsiz kaldım, iş aramaktan patlamış ayaklarımla beş parasız eve daldım işte o zaman başladı her şey… Senin gözünde bir serseri olup çıktım… Beş aydır ödemiyorum kiranı, biliyorum sanki ben bundan üzüntü duymuyorum. Beni sevdiğin için verdin tek göz odalık tavan arasını… Çocukluğunun anıları arasına aldın beni. Orası senin odandı, annenin bez bebekler diktiği, babanın ahşaptan beşik yaptığı en sevdiğin odayı verdin bana. Kıyıp kimselere veremediğin odayı… Onu da biliyorum. Ama ben ne yaptım, ihanet ettim sana. Gül gibi işimden ayrılıp düştüm sokak aralarına… Hem kendime ettim hem sana. Bir iş bulmazsam koyacaksın beni kapının önüne, atacaksın eşyalarımı sundurmanın altına… Orda yatıp orda kalayım da bir müddet adam olayım öyle değil mi? Böyle düşünüyorsun. Beni gerçek oğlun sanıyorsun. Ama değilim ve duymak istemiyorum artık… Sana duyduğum minnetin içine ettin, hürmetimi ayaklarının dibine serdin… Bir iş bulsam bir dakika durmam valla burda… Ne halin varsa görürsün işte o zaman. Çok ararsın beni, benim gibi efendi birini. Yaşlısın diye saygı gösterip tek bir kelime söylemedim yüzüne. Hastadır, sıkıntılıdır, tek başınadır diye evlatlık ettim sana ama artık dayanacak halim kalmadı. Ne yaparsan yap umurumda bile değil…

Bir gün çıkıp gideceğim bu evden, dönmeyeceğim ardıma bakıp… Bu yazdıkları mı da okutmayacağım sana. Kaç tane oldu saymadım bile… Her güne bir mektup yazdırdın bana nerdeyse… Bu sonuncusu olsun artık…

Yüzünü bile görmeden çıkıp gideceğim bu kapıdan…

Ahşap merdivenleri inip çıkıp gitti o kapıdan… Yaşlı kadın söylenmeye devam etti. Çıktığı sokağın köşesinde yüzleri mendille kaplı adamları gördü, ellerinde ağzı fitilli şişeler vardı… Aldırmadı, yürüdü… İş bulmalıydı bir an önce, yoksa zıvanadan çıkacaktı… Bütün gün dolandı durdu orda burda, akşama az vakit kala evin yolunu tuttu… Sabah çıktığı sokağın başında polis arabaları duruyordu. İtfaiyeyi gördü uzaktan. Ellerinde sedye ile çıkan itfaiyeciler ambulansa doğru gidiyordu. O anda fark etti, yanan kendi eviydi. Ya sedyedeki? Polisleri yarıp koştu ambulansa doğru… Ama artık çok geçti…

İşte şimdi gerçekten kalakalmıştı sokağın ortasında, yıkılmış tavanın kirişlerine baktı… Ahşap bina kapkaraydı. Kapısı hala açıktı, merdivenler çökmüş, mutfak kül olmuştu… Yıkıldı kapının girişinde, kaldırıma oturup dikti gözlerini tavanın kirişine, ne olup bittiğini anlamaya çalışıyordu… Polisle çatışmaya giren göstericilerden birinin elinden fırlayan molotof kül etmişti yaşlı kadının evini… Öyle hızla yayılmıştı ki yangın, kaçamamıştı, kapının girişinde bulmuşlardı cesedini…

Cep telefonu çaldı, bilmediği bir numaradan bir kadın sesi, öykü kitabı için aradığını söylüyordu. Sesi sanki çok uzaktan geliyordu. Beyninin uğultusundan işitmiyordu hiç bir şeyi. Ne öyküsü, ne kitabı hiçbir şey hissetmiyordu ki, anlayabilsin olan biteni… Yaşlı bir kadının bu sabah getirdiği mektuplardan bahsediyordu telefondaki kadın. Yayın yönetmeninin kendisiyle tanışmak istediğini söylüyordu. Öykülerini basmak için ertesi gününe randevu veriyordu…

The post SARI ÇİZGİNİN ÖTESİNDE / Tavan ile Kapı Arasında/ Metallica’dan Unforgiven II’nun eşliğinde appeared first on Sanat Duvarı.

14 yıldan beri İDSO’nun Ana Sponsoru olan DENİZBANK adına Genel Müdür ve Yönetim Kurulu üyesi Hakan Ateş’e teşekkür plaketi takdim edildi. Plaketi, İDSO Müdürü Sezai Kocabıyık takdim etti.

İDSO DenizBank Konserleri 2017–2018 sezonunun açılış konseri, 03 Ekim Salı akşamı saat 20.00’de Aya İrini Müzesi’nde gerçekleştirildi. Bu çok başarılı klasik müzik akşamında İDSO, dinleyicilere bir müzik ziyafeti sundu.

İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası  “2017 – 2018 yılı Yeni Sezon Açılış Konseri”ni 2000 yılından itibaren 12 yıl süreyle Berlin Filarmoni Orkstrası’nda görev yapmış; dünyaca ünlü orkestra şefi ve keman sanatçısı  Guy  Braunstein yönetti İDSO,  1979 doğumlu  “Harika Çocuk” olarak nitelendirilen viyolonselist  Amihai Grosz’a eşlik etti. Braunstein; Francesco Roggieri 1679 yapımı kemanıyla; Amihai Grosz, özel bir koleksiyon tarafından ömür boyu kullanılmak üzere kendisine verilen 1570 yapımı bir Gaspar – da- Salo viyola ile dinleyenleri büyüledi.

03 Ekim 2017 Salı akşamı saat 20.00’de AYA İRİNİ Müzesi’ndeki konserde icra edilen

Eserler şunlardı:

• Wolfgang  Amadeus Mozart –Keman Konçertosu No. 5
• William Walton –Viyola Konçertosu
• Antonin Dvorak –Senfoni  No. 8

İDSO Müdürü Sezai Kocabıyık; “2017 – 2018 yılı yeni sezon açılış konserimizde tüm müzikseverleri  03 Ekim 2017 Salı akşamı Aya İrini Müzesi’ndeki konserimizde görmekten mutluluk duyduk. Orkestramızı geliştiren ve dinleyicimizi heyecanlandıran programlarla yeni sezonda da dinleyicilerimizle buluşmak bize sonsuz bir heyecan ve mutluluk veriyor. Yıl içinde tüm müzikseverlerle Cuma akşamları birlikte olacağız. Denizbank’a da teşekkür ediyoruz” dedi.

Müzikseverler İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası konserlerine ait biletleri biletix.com’dan temin edebiliyorlar.

The post İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası ( İDSO ), 2017 – 2018 Sezonunu Açtı appeared first on Sanat Duvarı.

Fırtınanda savrulan ağaçlar üzerimize geliyordu, yaprak yaprak dal dal saçılıyordu her biri bir tarafa… Saklandığımız duvar altlarında savunmasız öylece seyrediyorduk olan biteni… Kurşuna dizilmeyi bekler gibi… Bekliyorduk sessizce senin dinmeni, bizi eski halimize geri göndermeni…

Sabırla yağıyordun, bardaktan değil kazanla boşalırcasına üzerimize yığıyordun bütün kudretini. Sabrımız sınanıyordu, sınandıkça daha çok ıslanıyorduk sağanak altında. Beklemeyi öğreniyorduk…

Kimse konuşmuyordu, kimsenin söyleyecek tek bir sözü bile yoktu. Sözün bittiği yerde, öz başlarmış söylemeye… Özümüz seninle konuşuyordu…

Sahi kaç yağmur yağdı üzerimize şimdiye dek? Kaç yağmurunda ıslandık iliklerimizle? Kim bilir kaç kez yakalandık habersizce suçlu bir çocuk gibi sağanağının altında? Gözlerimizi dikip havaya, kaçmaktan vazgeçtik, teslim olduk da bıraktık kendimizi senin öfke dolu dolu yağan damlalarına? Yıldırımların şiddetinden korkup kaç kez yaşadık ölümü yüreğimizde doyasıya? Kıyısına geldiğimiz sarı çizgiden gerisin geri kaç kez döndük tekrar hayata? Sahi kaç kez?

Hayat; doğumla ölüm arasındaki sayılı nefes! Değeri ederinden daha önemli olup kaybedilmeden anlaşılmayan şaşırtıcı heves…

Ölüyorum, bitiyorum dediğimiz her sonun başlangıcında yeniden yaşamaya dönmek; ta ki sayılı nefesi verip bir daha alamayıncaya dek…

Sağanağında eriyorum ey yağmur!

Utancımla ve bugüne dek işlediğim bütün günahlarımla tuzlu gözyaşlarımın ucunda eriyorum…

İnsanlığımın kadim esaretinden kurtulmak istiyorum artık, bu yükü daha fazla taşıyamıyorum… Kendimi senin damlalarına bırakıyorum. ‘Beni yıka‘ diye üzerime yazılmış yazıların altında kaldım biliyorum. Milyonların masum kanını insan kalışımın üzerinden temizliyorum… Akıtmadığım onca oluk oluk kanın vebalini taşıyorum. Sırf sessiz kaldığım için, susmaktan buruşmuş dilimle, döndüğünce anlatmaya çalışıyorum. Okumaktan yorgun gözlerimin bakışlarında utancımdan ölüyorum…

Yıka beni ey yağmur, sağanak sağanak sığınayım sana. Sımsıcak kollarınla yıka beni, kurtar bu sel sefil halimden, bir kerecik sevineyim ne olur!  Yeniden başlamak için döndür beni insan olduğum an’lara… Böyle dayanabilirim  bundan sonra ancak hayata… !

Esin Kaynağım; Yağmurla Gelen /  Bu eşsiz eser için Göksel Baktagir’ e sonsuz teşekkürlerimle…

The post SARI ÇİZGİNİN ÖTESİNDE / Sağanak Altında appeared first on Sanat Duvarı.

Asıl ismi Rosetta Nubin olup 1915 yılında bir pamuk tarlasında doğmuştur; bir şarkıcı olan babası ve mandolin çalan annesi Kettie Bell Nublin’i dinleyerek büyümüştür ve böylece kendisi de henüz 4 yaşında iken boyunca gitarı çalabilmeyi öğrenmiştir. Aynı zamanda vaftizci bir psikopos olan ve ritmik müzikal ifadeyi, dansı ve kadınların kilisede vaaz vermesini teşvik eden annesinin çok fazla etkisinde kalmıştır.

Bilindiği üzere kölelik dönemlerinde Afrikalılar, yaşadıkları stres ve baskıdan bir nebze olsun rahatlayabildikleri tek yer olarak gördükleri beyazların kiliselerine katılma eğilimindeydiler. Bu katılımlar süresinde Hristyan ilahilerini Afrika geleneklerine göre kendi tarzlarında söylemeye başladılar. Aynı zamanda bu durum erken Blues müziğinin beyazlar tarafından ilk duyulduğu ve dikkat çekmeye başladığı döneme işaret eder.  Ancak Sister Rosetta’ya kadar bu müzik hiç bu denli dikkat çekip kaydedilmeye başlanmamıştı.

Altı yaşına geldiğinde Tharpe, düzenli olarak seyahat eden bir evanjelik grubunda sanatçılık yapan annesine katılmıştı. Ünü Güney Amerika’nın ötesine henüz geçmeden önce “Şarkı söyleyen ve gitar çalan bir mucize” olarak tanımlanmaya başlayan Rosetta annesinin bir kısmı vaaz, bir kısmı gospel konseri olan performanslarına eşlik etmeye başladı.

Zamanla gospel müziğinin ilk büyük kayıtlı yıldızı haline gelmeye başladı. Gospel müzisyenleri arasında “rytham and blues” ve “rock’n roll” dinleyicilerine de hitap edebilen ilk şarkıcıydı. 1930 ve 40’lı yıllarda gospel müziği seküler izleyiciler arasında da popüler hale getirdi. Böylece Nina Simone ve diğerleri onun peşi sıra sahneyi almaya başladılar.

1920’lerin ortasında, Tharpe ve annesi Chicago’da Illinois’e yerleştiler ve burada 40. caddedeki meşhur COGIC kilisesinde dini konserler vermeye başladılar; arasıra kilise toplantılarında sahne almak üzere ülkenin farklı bölgelerine de yolculuk ediyorlardı. Tharpe, siyah kadın gitaristlerin nadiren ortaya çıktığı bir dönemde önde gelen bir müzik dehası olarak ün yaptı. “Didn’t it rain” şarkısında olduğu gibi, performanslarına çok fazla ruhsallık katan şarkıcı, ilk kez bir  tren istasyonunda duyulduğu düşünülen blues müziğini bundan daha fazla hissederek dinleyemeceğiniz tek yer olan bir istasyonda çalarak müthiş bir ilham kaynağı oldu

31 Ekim 1938’de 23 yaşındaki Tharpe, Luck Millinder’in caz orkestrasının desteğiyle Decca Records için ilk kez dört taraflı  kayıt yaptı. Bu yıllarda 23 Aralık’ta, klasik müziğin olduğu kadar Blues müziği tarihinde de önemli bir yeri olan Carnegie Hall’da “Spirituals to Swing” (İlahilerden Swing’e) adlı konserinin ardından yüksek ses getirmekle birlikte kötü şöhret kazandı, çünkü izleyiciler için etkileyiciliğinin yanısıra şok edici olan performansları birçok açıdan devrimci olduğu kadar tartışmalıydı. Seküler gece klübü izleyicileri için blues ve caz müzisyenleri ve dansçılarının yanında gospel müziği yapmak; alışılmadık ve olağandışıydı ve muhafazakar dini çevreler de böyle bir ortamda gitar çalan bir kadın için kaşlarını çattı. Bu nedenlerden dolayı, Tharpe, gospel topluluğunun kesimlerince gözden düştü.   İnanılmaz canlı tempoda düzenlemelerle gospel temalarını birleştiren “This Train” ve “Rock Me” kayıtları 1930’ların sonlarında daha önce gospel müziğine fazla tanık olmamış dinleyiciler arasında hit oldu. Gece klübü performanslarında, yarı giyinik şov kızlarının arasında gospel şarkıları söylemesi, onun gospel toplulukları tarafından daha da dışlanmasına yol açtı.

Aynı zamanda, bu dönemde gitar becerileri ile erkekliğin doğrudan bağlantılı olduğu da belirtilmelidir. Tharpe bu toplumsal cinsiyet yapısına da meydan okudu  bu nedenle gitarı böylesine benzersiz ve cüretkarca çalışından övgüyle söz edilmek yerine medya ve izleyiciler tarafından ortaya atılan övgüler adeta “bir erkek gibi çalabiliyor” şeklini almaya başladı; oysa ki bu gitar yarışında kendisi pek çok erkekten daha iyi çalabilmesiyle ilham alınacak konuma çoktan gelmişti. O bir devrimciydi ve blues’un en parlak döneminde hem müziğin türünü hem de cinsiyetini alt üst etti.

1940’ların başında Tharpe, dini gospel müziğinin, daha seküler seslerle arasında köprü kurmaya devam ederek müzik türleri arasında kolayca yapılan sınıflandırmalara meydan okudu.  Luck Milliender’ın orkestrası eşliğinde “Shout Sister Shout”, “That’s All”  ve “I Want a Tall Skinny Papa” gibi seküler hitleri kaydetti. Tharpe’nin elektro gitarı çaldığı ilk albüm olan “That’s All” kendisinden sonra gelen Chuck Berry ve Elvis Presley gibi gitaristler üzerinde etkili oldu.

1961 yılında Frémeaux & Associés adlı Fransız plak şirketi tarafından, sanatçıya ait eserlerin tamamı yedi adet çift CD seti olarak çıkarıldı.

En son olarak 2016 yılında şarkıcı Mary Chapin tarafından “The Things That We Are Made Of” albümünde Tharpe adına “Oh Rosetta” adlı şarkıyı yazdı ve kaydetti. Albümün yayınlanmasından sonraki bir turne sırasında Mary Chapin bu şarkıda “Sister Rosetta” ile sohbet etmeyi hayal ettiğini açıkladı.

Kim istemez ki?

Video:

https://www.youtube.com/watch?v=SR2gR6SZC2M

Kaynakça:

http://www.biography.com/people/sister-rosetta-tharpe-17172332

https://en.wikipedia.org/wiki/Sister_Rosetta_Tharpe

https://www.theguardian.com/music/2015/mar/18/sister-rosetta-tharpe-gospel-singer-100th-birthday-tribute

http://www.allmusic.com/subgenre/blues-gospel-ma0000011814

The post Sister Rosetta Tharpe appeared first on Sanat Duvarı.

Faruk Şüyün’ün 12 yıldır hazırladığı “Ustalara Saygı” etkinliklerinin 155.si yaz dönemi nedeniyle açık havada, Beşiktaş Abbas Ağa Parkı’nda saat 20.30’da başlayacak.

Ali Haydar Timisi, Burhan Şeşen, Hakkı Bulut, Nil Burak, Paul Endi, Recep Ergül, Suat Suna’nın da katılacakları etkinlikte Ali Rıza Binboğa en sevilen şarkılarını seslendirecek…

İstanbul Teknik Üniversitesi Elektrik Fakültesi’nden Elektronik Yüksek Mühendisi olarak mezun olan Ali Rıza Binboğa opera, tiyatro gibi alanlara da ilgi duyar ve bu konularda eğitim alır; bugüne kadar beş albüm, yedi 45’lik plağa imza atar.

Aralarında profesörlerin, siyasetçilerin, hukukçuların, işadamlarının ve basın mensuplarının bulunduğu dostlarını da ağırlayacak olan Ali Rıza Binboğa, yalnız şarkılarıyla değil, sahnede yaptığı esprilerle de izleyicilerinin gönlünü kazanmış bir sanatçı…

Bu kez yarım asra yakın bir süredir sahnelerde olan, bir sinema filmi ve bir dizinin başrolünü üstlenen Ali Rıza Binboğa için yapılacak olan 12 yaşındaki Ustalara Saygı etkinlikleri yaz tatili arası vermeden devam ediyor… İlki 7 Kasım 2005 tarihinde Melih Cevdet Anday için gerçekleştirilen toplantılar, geride bıraktığı 154 Ustalara Saygı gecesiyle (kısa bir ara dışında) alanının tek ve en uzun soluklu organizasyonu. Kış sezonlarında Akatlar Kültür Merkezi’nde, Fulya Sanat’ta ve Mustafa Kemal Merkezi’nde; yaz aylarındaysa Beşiktaş semtinin sevilen parklarında gerçekleştirilen etkinliklerde bugüne kadar 40 binin üzerinde izleyici ağırlandı.

155. USTALARA SAYGI “Yarınlar Bizim”, “İlk Öğretmen”,

“Baharı Beklerim” ve onlarca eserin bestecisi, şairi ve yorumcusu için:

Etkinlik: Ustalara Saygı toplantısı, Ali Rıza Binboğa’ya Saygı Gecesi

Tarih: 11 Eylül 2017 Pazartesi

Düzenleyen: Beşiktaş Belediyesi

Yer: Abbas Ağa Parkı

Saat: 20.30

Türü: Ücretsiz etkinlik

Bilgi için:
Faruk Şüyün: 0533 468 30 63

The post Ali Rıza Binboğa’ya Saygı Gecesi appeared first on Sanat Duvarı.

Bile bile çağırıyorum seni. Gönlümdeki mızraba saplı günlerimiz gelsin diye bir an evvel geri. Hani Eylül’ün muştusuyla sarılıp bana öptüğün bedenim var ya, bak hala bekliyor seni yağan yağmurun altında, mahzun beni bıraktığın o köşe başında… Geçtiğin yerler bile hasret sana, özlemini serdim serçelerin kanatlarına, ekmek kırıntılarını serpiştirdim gelirsin diye belki dönüş yoluna.

Sırlarının arasına gizlediğin şarkılar ‘söyleme bilmesinler’ diyor işitiyor musun? Hüzzamın hüznünde ağlamaklı bakıyorsun işte yüzüme, ‘sakın gitme’ diye yalvaran gözlerle. Hiç bırakıp gider miyim seni ben bu sahillerde, bekliyorum her gün dönmesen de geriye…

‘ Gel gitme kalmasın gözüm yollarda’ diyemeden sana Segâha geçiyoruz perde perde… Sema ediyoruz tanbur’un tellerinde, başımızda bizi aşkla saran harelerle… Dönüyor artık şevk ile nağmeler ‘ olmaz ilaç sine-i sad pareme, çare bulunmaz bilirim yâreme’… Ardından eşlik ediyor, ‘ Ayrılık yaman kelime, benzetmek azdır ölüme, kim uğrarsa bu zulüme aman…’

‘Aman aman halim ne yaman’, ‘ Bir ateşim yanarım, külüm yok dumanım yok’. Hicaz’a erişmenin derdi ne kadar da çok. Yüzümüzü süremeden kapısına, geldik makamı hicazın huzuruna. Cennet bahçelerinin kokusunda, seyr-i devran ediyoruz şimdi bir elimiz yere, diğeri göğe bakmakta… Sen kürdi olup vurdun kendini tozlu yollara, ben bir başıma kalakaldım hicazkarda…’ Ömrümce o saf aşkını kalbimde yaşatsam’ diyerek verdik kararımızı, buluşturduk notaları kürdilihicazkarda… Eylül damlaları gibi birden boşalan seslerde yankılandı duygularımız, es verince sessiz kaldı nisyan oldu şarkımız…

Güneş açıverse ya hadi! Gizlendiği bulutların arasından sıyrılıp göz kırpıverse ya bir daha, sımsıcak sarsa ya bizi… Sağanak sağanak, sırılsıklam bekliyorum seni, ebemkuşağının çıktığı tıpkı o günkü gibi… Hazan oldu gönlüm, sarardı kuru bir yaprak misali.. Beni bir başıma bırakıp gittiğin o günden beri…
Ağustos sıcağında bunalırken güz günlerini seçtin gitmek için. En sevdiğin ay Eylül’dü, söylemiştin. ‘Yenilenmedir Eylül, başlangıçtır yeni umutlara’ demiştin… Uzun sürecek zemheri kışına hazırlanamam artık sensiz, toprak kokan saçlarını öpemem, serin açan sabahlarıyla üşüyen ellerini ısıtamam. Eylül’ün ellerini, senin ellerini tutamam. Ne zaman dokunsam buz olurdu yüreğim, ürperirdim, sen bilmezdin…

Ah sen! Sen yok musun sen… Ölmeyi beceremeyen ben, seninle girdim sararmış yaprakların arasına bir sarmaşık gibi sarıldım çürüyen gözyaşlarına… Kurtçuk olup, kemirdim senden kalanları ne de olsa borçlusun bana. Kul hakkını ödemeden gittin. Bir vefayı çok görüp veda bile etmedin. Sana uzanan elimi geri çevirdin, boşlukta sallandı elim çaresiz. Oysa nasıl hazırdım sımsıkı tutmaya, hiç bırakmamacasına…

Hala umudum var, gelirsin belki diye… Karşıma çıkıp aniden ‘şakaydı hepsi dersin’ kim bilir? Bak yoksa satıyorum sahibinden bu sonbahar günlerini… Hadi gel artık şimdi…

Dualarımla gelmiştim sana. Sen kendin dua iken daha bana. Bayramım olmuştu menekşelerim verdiğin saksıda. Tuttuğun fallardaki niyetlerine niyetlenmiştim, iyi günde kötü günde diye sana sözler vermiştim.
Öldüğün gün sebebim oldu sevgim senden kalanlara…
Sonbaharla gelmiştin sonbaharda gittin. Toprağın altı üstünden daha sıcaktır diye, sırf bu nedenle işte gidemiyorum mezarının başından başka yerlere. Bekçisiyim senden kalan bu son, sonbahar anılarının. Haykırıyorken içim, dayanamıyor susmaktan artık yüreğim…

Söylüyorum işte!
Sahibinden Satılık Sonbahar Var!

Esin Kaynağı; Furkan Resuloğlu’nun AHSEN Adlı Kürdilihiacazkar makamındaki saz semaiidir. Bu muhteşem eser için kendilerine teşekkürlerimizi sunarız. İcra; Kanuni Betül Kaplanoğlu; tanburi Ayşe Kılınç.

The post SARI ÇİZGİNİN ÖTESİNDE / Sahibinden Satılık Sonbahar appeared first on Sanat Duvarı.

Başarılarına bir yenisini ekleyen İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası, Dr. Martin Ochs Konzert und Tourneemanagement’in organizasyonu ile 18 Haziran 2017 tarihinde 12 günlük Güney Amerika konser turnesine çıkmıştı. Brezilya, Peru, Arjantin ve Şili’nin en büyük konser salonlarında müzikseverlerle buluşan  İDSO, turne boyunca dört ülkede altı konser verdi. Şef Milan Turkovic yönetiminde solist Vadim Repin(keman) ve solist Rebekka Hartmann (keman)’a eşlik eden İDSO,bu  konserlerinde Türk eserleri olarak Nevit Kodallı’nın “Telli Turna” Orkestra Süiti ve Ferit Tüzün’ün “Esintiler”ine de yer verdi. Konser programında ayrıca; Jan Sibelius, AntoninDvorak ve MaxBruch eserleri yer aldı.

Güney Amerika Konser Turnesi Brezilya’nın Sao Paulo ve Rio de Janeiro şehirlerindeki üç konserle başladı.  İDSO, Sao Paulo’da 20 ve 21 Haziran’da Sao Paulo Konser Salonunda Şef Milan Turkovic yönetiminde solist Vadim Repin’e eşlik etti. Brezilya’daki üçüncü konser 22 Haziran’da Rio de Janeiro’da Rio de Janeiro Belediye Tiyatrosu’nda gerçekleşti İDSO, solist Rebekka Hartmann’a başarıyla eşlik etti.

Güney Amerika Konser Turnesi, Peru’nun başkenti Lima’da Büyük Ulusal Tiyatro’daki konser ile devam etti. İDSO, 26 Haziran’da Arjantin’in başkenti Buenos Aires’te Teatro Colon’da Arjantinli müzikseverlere harika saatler yaşatan İDSO Güney Amerika Konser Turnesinin son durağı Şili’nin başkenti Santiago oldu 28 Haziran’da Santiago Sanat Merkezi’nde turnenin son konseri gerçekleşti.

The post BREZİLYA, PERU, ARJANTİN VE ŞİLİ’DE KONSERLER VEREN İDSO BAŞARILARLA DÖNDÜ appeared first on Sanat Duvarı.

The post Öz’ün İfadesi – Kendi Sesinden Şiirler appeared first on Sanat Duvarı.

Sizi çok uzak zamanlardan bu yana tanıyorum Sadri Bey. Sanıyorum, bende kalan ilk görüntüleriniz, Turist Ömer filmlerinize ilişkin. Üzerinizde, genellikle desenli, yakası -bağrı açık gömlek, açık renk pantolon ve başınızda, kenarı eğri, hatta size küçük gelen bir şapka, yüzünüzde, incecik bıyığınızın altına yapışmış o gülümsemeniz. Eliniz, yüzünüzün ortasında, şapkanızın ucuna dikey, meşhur selamınız.

Kıyıda köşede kalmış, görüntüde hep kaybetmeye mahkum olanların, ama sonunda, hep ummadıkları kadar mutlu olmaları kaçınılmaz sıradan insanların, bilinen öykülerinin alçak gönüllü kahramanıydınız. Benzer bir kaybedeni, asfalt Osman’ı canlandırdığınız,” Serseriler Kralı” filminde, iki ayrı mahalle takımının maçında, hakem bulunmaması nedeni ile, golünüz, karşı takımın itirazı ile sayılmayınca, hemen sonrasında attığınız golün kabul edilmesi için, kendinizi paralarcasına dillendirdiğiniz, “bu da mı gol değil, ha, bu da mı gol değil?” repliğini bugün bile hatırlarız.

Bazı filmlerinizde, şarkıcı olurdunuz, sesinize çok yakışan, genellikle dert yüklü şarkılar söylerdiniz: Sevdiğiniz, ama sevilmediğiniz, hatta, kaderin acıklı bir cilvesi ile, en yakın arkadaşınızı seven esas kızı düşünürken, kendinizi sokaklara vurduğunuzdaki şarkı, “ Şarkılar seni söyler” veya, yıllar önce sizi aldattığını sanarak, nefret ettiğiniz, fakat, ama, heyhat, aslında sizi hiç aldatmamış eski eşinizi anarken söylediğiniz, “Ben seni unutmak için sevmedim…”

Ama benim için en unutulmaz filminiz, “Ah Güzel İstanbul” ve o filmle özdeşleşmiş şarkı:” Al sazını sevdiceğim, şen hevesinle…” o filmde, orta yaşı aşmaya yüz tutmuş, ailesi eskiden zengin, şimdi yoksul, çalışmaktan hoşlanmayan,görmüş geçirmiş İstanbul beyefendisi Haşmet İbriktaroğlu’ydunuz. Ünlü olmanın hevesi ile, köyünden gelip, İstanbul’da şaşkınca kal kalmış, saf kıza kol kanat gererken, beklenmedik bir sevdaya tutuluyordunuz. Bir tarafta, hayal ettiği yaşama doğru gitmeye can atarken, Haşmet’in ilgisini ve derinliğini fark etmekten çok uzak Ayşe , bir tarafta, geçmişte sahip olduğu, hızla ellerinden kayıp gitmiş maddi-manevi değerlerini özleyen, karamsar, yılgın Haşmet, bir tepeden, İstanbul manzarasını izlerler. Uzaklardan bir vapur geçer sessizce, sanki Haşmet’in tüm değerleri ve özlediklerini de yüklenmiştir o vapur ve fonda o şarkı çalar, “ Al sazını sevdiceğim…” Ne güzeldir o sahne…

İyi bir tiyatro oyuncusu olduğunuzu ve edebiyatla, özellikle şiirle iç içe olduğunuzu biliyordum, eşinize hep tutkun olduğunuzu da. Yıllar sonra, bir romana, ailece konu olacağınızı ise, hiç kimse bilmiyordu. Sizinle bir romanda karşılaşmak güzeldi Sadri Bey. Sanırım, kitabın yazarı da yazarken keyif almıştır. belki de sizi yakından tanıyarak gözlemleme, hatta derin akşam sohbetleri paylaşma fırsatı da bulmuştur, kim bilir?

Sinema, tiyatro, edebiyat, bir ihtimal resim, fotoğraf ne çok, ne renkli ilgi alanlarından beslenmişsiniz. Canlandırdığınız karakterlerin bu kadar sahici gibi durması, insanların sizi hep, o karakterler gibi, alçak gönüllü, içten, iyi ve renkli biri olarak benimsemesi , hep birikimlerinizden kaynaklanmaktaydı.
Şimdilerde, insanların ünlü olması, an meselesi Sadri Bey. Andy Warhol’un dediği gibi, herkes, on beş dakikalığına meşhur olabiliyor günümüzde. Öyle ki, hiç tanımadığımız birinin adının önüne,” ünlü” kelimesi konduruluveriyor ve hangi yeteneği ile ünlü olarak kabul edildiğini merak bile etmiyoruz. Sizin zamanınızdaki gibi, yeteneğin, birikimle desteklendiği, bir kabul edilme durumu yok ortada maalesef.
Benim gibilere de, size ve temsilcisi olduğunuz değerlere dair, giderilmesi zor- hatta giderek olanaksız- özlemler duymak düşüyor.

Ama emin olun, bu gol, Sadri Bey. En güzelinden hem de…

Işıklar içinde yatın.

İMZA:Eski ve iflah olmayacak hayranlarınızdan, Öznur Eren Kanarya.

The post Sahibine Ulaşmayacak Mektuplar/ Al Sazını Sevdiceğim Şen Hevesinle appeared first on Sanat Duvarı.

İDSO, 18-30 Haziran tarihleri arasında Şef Milan Turkovic, solistler Vadim Repin ve Rebecca Hartmann ile Güney Amerika ülkelerinde müzikseverlerle buluşacak

Başarılarına bir yenisini ekleyen İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası, dünyaca ünlü Dr. Martin Ochs, Konzert- und Tourneemanagement’in organizasyonu ile 18 – 30 Haziran 2017 tarihlerinde Güney Amerika konser turnesine çıkacak.  Brezilya, Peru, Arjantin ve Şili’nin en büyük konser salonlarında müzikseverlerle buluşacak olan İDSO, turne boyunca dört ülkede altı konser verecek. Şef Milan Turkovic yönetiminde solist Vadim Repin (keman) ve solist Rebekka Hartmann (keman)’a eşlik edecek olan İDSO, konserlerine ünlü Türk besteci Nevit Kodallı’nın eseri “Telli Turna” Orkestra Süiti ile başlayacak. Konser programında ayrıca; Jan Sibelius, Antonin Dvorak ve MaxBruch eserleri yer alacak.

Güney Amerika Konser Turnesi Brezilya’nın Sao Paulo ve Rio de Janeiro şehirlerindeki üç konserle başlayacak.  İDSO, Sao Paulo’da 20 ve 21 Haziran’da Sao Paulo Konser Salonunda Şef Milan Turkovic yönetiminde solist Vadim Repin’e eşlik edecek. Brezilya’daki üçüncü konser 22 Haziran’da Rio de Janeiro’da Rio de Janeiro Belediye Tiyatrosu’nda verilecek ve İDSO, solist Rebekka Hartmann’a eşlik edecek.

Güney Amerika Konser Turnesi, Peru’nun başkenti Lima’da Büyük Ulusal Tiyatro’daki konser ile devam edecek. İDSO, 26 Haziran’da Arjantin’in başkenti Buenos Aires’te Teatro Colon’da Arjantinli müzikseverlerle buluşacak.

Güney Amerika Konser Turnesinin son durağı Şili’nin başkenti Santiago olacak ve İDSO  28 Haziran’da Santiago Sanat Merkezi’nde son kez müzikseverlerle buluşacak.

İDSO Müdürü Sezai Kocabıyık; “Bu Proje, İDSO ekibi olarak bizim büyük başarımızdır. Olağanüstü sanatsal değere sahip, dünya çapında şef ve solistlerle gerçekleştireceğimiz Güney Amerika Konser Turnemizde ülkemizin adını geniş kitlelere duyuracağımız için çok mutluyuz” dedi.

 Güney Amerika Konser Turnesi Programı

20.06.2017 Sao Paulo

22.06.2017 Rio de Janeiro

24.06.2017 Lima

28.06.2017 Santiago konserlerinin programı:

Nevit Kodallı:  “Telli Turna” Orkestra Süiti

Jan Sibelius: Op.47 Re Minör Keman Konçertosu

Antonin Dvorak: Op.70 Re Minör, Senfoni No.7

21.06.2017 Sao Paulo

26.06.2017 Buenos Aires konserlerinin programı:

 Nevit Kodallı:  “Telli Turna” Orkestra Süiti

Max Bruch: Op.26 Sol Minör Keman Konçertosu No.1

Antonin Dvorak: Op.88 Sol Majör, Senfoni No.8

The post İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası’nın büyük başarısı… appeared first on Sanat Duvarı.

Erkan Oğur ve İsmail Hakkı Demircioğlu, çoğu eski, bazıları ise çok eski Anadolu türkülerinden oluşan bir repertuvarı seslendiriyorlar. Bu nedenle kendi ifadeleriyle performanslarını “bir birlikte hatırlama çabası” olarak görüyorlar. Duo formatında gerçekleştirdikleri, benzersiz ve ustalıklı türkü yorumları, Türk halk müziğinde yeni bir tarzın doğuşuna yol açıyor.

Bilinmeyenle Karşılaşmak

17 yıl aradan sonra çıkardıkları ‘Bilinmeyenle Karşılaşmak’ adlı albümlerinden de türkülerin seslendirileceği konserin biletleri Biletix ve Bostancı Gösteri Merkezi gişe, Kadıköy Halk Eğitim Merkezi gişesinde satılmaktadır.

• Kadıköy Halk Eğitim Merkezi Tel: (216) 336 29 07
• Bostancı Gösteri Merkezi Tel: (216) 362 11 61

The post Erkan Oğur ve İsmail Hakkı Demircioğlu 20 Mayıs Konseri appeared first on Sanat Duvarı.

Birlik ve barış için bir sembol olan caz, her Pazar muhteşem Boğaz manzarası eşliğinde Sait Halim Paşa Yalısı’nın tarihi atmosferinde “Siemens Ev Aletleri ile Kahvaltı ve Caz” keyfinde müzik ve lezzet severleri buluşturuyor.

UNESCO tarafından ilan edilen “Uluslararası Caz Günü” her yıl 30 Nisan’da çeşitli etkinliklerle kutlanıyor.  İnsanlar arasında barışı, birliği, beraberliği, iş birliğini ve diyalogu artırıcı bir güç olan caz hakkında farkındalık yaratmayı amaçlayan “Uluslararası Caz Günü”, Sait Halim Paşa Yalısı’nda ünlü caz sanatçısı Kerem Görsev’le kutlanacak.

Bu yıl pazar gününe rastlayan 30 Nisan “Uluslararası Caz Günü”nde Türkiye’nin en beğenilen caz müzisyenlerinden Kerem Görsev, kontrbasta Kağan Yıldız ve davulda Ferit Odman ile Sait Halim Paşa Yalısı’nda sahne alacak. 17. albümü Spring Water’ın lansman konserleri arasında yer alacak bu performans ayrıca Kerem Görsev’in piyanoyla tanışmasının 50. yılına denk geliyor.

Siemens Ev Aletleri’nin sponsorluğunda düzenlenen “Kahvaltı ve Caz Keyfi”, 10.30’da Sait Halim Paşa Yalısı’nın ödüllü şefi tarafından hazırlanan lezzetli açık büfe ikramlarla başlayıp 11.15’da caz konseri eşliğinde 13.30’a kadar devam ediyor.  Menüde öne çıkan lezzetler arasında Executive Şef Oktay Özgün’ün mantarlı mini kişi, zencefilli mercimek çorbası, güveçte sıcak tahin helvası yer alıyor. Sağlık tutkunlarını ise ev yapımı şekersiz erik kompostosu ve özel aromalı detoks sular bekliyor.

Ajandanıza not edin lütfen!  Afiyet olsun, iyi eğlenceler…

• Kahvaltı Saatleri: 10.30 – 13.30
• Katılım ücreti KDV dahil 175TL

Kerem Görsev Trio eşliğinde pazar kahvaltısına katılım ücreti KDV dahil 175TL. 

• Rezervasyon için Biletix ve Sait Halim Paşa Yalısı.
• Adres: Köybaşı Caddesi No: 83 Yeniköy, İstanbul
• Telefon: (0212) 223 05 66
• Bilgi: www.saithalimpasa.com

Sait Halim Paşa Yalısı İşletmesi Hakkında Bilgi

19. yüzyıl son çeyreğinde Osmanlı mimarisinin görkemli atmosferiyle büyüleyici Boğaz manzarasını bir araya getiren Sait Halim Paşa Yalısı günümüzde düğün, kutlama, kurumsal toplantı ve kurumsal davetlerin vazgeçilmez adresi.

Her türlü organizasyon için her mevsimde eşi bulunmaz tarihi bir mekan olan Sait Halim Paşa Yalısı, 13 farklı etkinlik alanı ve 800 kişilik banket kapasitesiyle düğünden konferansa pek çok farklı etkinliğe profesyonel ve dinamik ekibiyle ev sahipliği yapıyor.

Sait Halim Paşa Yalısı, yaz aylarında yalının denize nazır bahçesi pazar kahvaltıları, açık hava sinemaları ve benzer etkinlikleri ile İstanbullulara farklı keyifler yaşatıyor.

The post 30 Nisan Pazar Günü “Uluslararası Caz Günü” Kutlaması appeared first on Sanat Duvarı.

Farklı coğrafyalardan kardeş halkların bir araya geleceği şölende HULKAR ABDULLAYEVA konserinin yanı sıra Türk ve Özbek danslarından gösterilere de yer verilecek.

Sanatçı geçmişten günümüze seslendirdiği albümlerindeki en güzel şarkılarından oluşan repertuarıyla hayranlarına unutulmaz bir gece yaşatacak.

19 Mayıs 2017 Cuma 19:30 ‘da Bostancı Gösteri Merkezi‘ndeki konserin biletleri için

• 0 216 442 30 01 Anadolu Yakası
• 0 530 366 28 38 Avrupa yakası
• 0 216 384 72 10 Bostancı Gösteri Merkezi Gişe

The post HULKAR ABDULLAYEVA KONSERİ appeared first on Sanat Duvarı.

İSTANBUL DEVLET SENFONİ ORKESTRASI, 14 NİSAN CUMA AKŞAMI KEMAN SANATÇISI HASAN NİYAZİ TURA ve TROMPET SANATÇISI ŞENOVA ÜLKER’E EŞLİK EDECEK

İDSO DenizBank Konserleri İstanbulluları klasik müzikle buluşturmaya devam ediyor. Her Cuma akşamı İstanbul’un çeşitli salonlarında müzikseverlere klasik müzik ziyafeti sunan İDSO, bu hafta  Fulya Sanat Merkezi’nde konser verecek.  Ünlü Şef Rengim Gökmen yönetiminde, keman sanatçısı Hasan Niyazi Tura ve trompet sanatçısı Şenova Ülker’e eşlik edecek olan İDSO, 14 Nisan Cuma akşamı saat 20.00’de yine muhteşem bir konsere imza atacak.  Konserde; hem çok sesli hem de tek sesli müzik alanında yapıtlar veren Türk bestecisi, müzikolog ve müzik teorisyeni Yalçın Tura’nın ünlü eserleri “Keman ve 10 Tatlı Saz için Oyun Havaları” ve “Trompet Konçertosunun dünya prömiyeri” seslendirilecek. Konserde ayrıca Dimitri Şostakoviç’in “Senfoni No. 6, Si Minör, OP. 54 “ eseri icra edilecek.

İDSO Müdürü Sezai Kocabıyık, “ Fulya Sanat Merkezi’nde 14 Nisan Cuma akşamı gerçekleştireceğimiz  konserde ünlü keman ve trompet sanatçılarımız muhteşem performanslarını sergileyecekler. Bu güzel konserin keyfini birlikte yaşamak üzere tüm müzikseverleri bekliyoruz” diyor.

 PROGRAM  / 14 NİSAN CUMA  SAAT 20.00

• Yalçın Tura “Keman ve 10 Tatlı Saz için Oyun Havaları”
• Yalçın Tura “Trompet Konçertosu ( Dünya Prömiyeri )”
• Dimitri Şostakoviç “Senfoni No. 6, Si Minör, OP. 54 “

RENGİM GÖKMEN ( ŞEF )

Ankara Devlet Konservatuvarı’nda piyano ve kompozisyon eğitimlerini Prof. Nimet Karatekin, Prof. İlhan Baran, Prof. A. Adnan Saygun’un öğrencisi olarak yaptıktan sonra Türk Hükümeti tarafından orkestra şefliği öğrenimi için İtalya’ya gönderildi. 1980 yılında San Remo’da Gino Marinuzzi Şeflik Yarışmasını kazandıktan sonra Avrupa’nın hemen hemen bütün büyük merkezlerinde konserler yönetti. 1988 yılında İtalyan Hükümeti tarafından “Cavalliere (Şövalye)” nişanı, 1999 yılında ise T.C. Cumhurbaşkanlığı Kültür ve Sanat Büyük Ödülü ile ödüllendirilmiştir.2006 yılında kurulan Doğuş Çocuk Senfoni Orkestrası ile çalışmalarını sürdürmektedir.

HASAN NİYAZİ TURA / KEMAN  ( SOLİST )

1982 yılında İstanbul’da doğdu. Küçük yaştan itibaren kompozisyon, kontrpuan ve armoni çalışmalarına babası Prof. Yalçın Tura ile başladı. 7 yaşında Prof. Gönül Gökdoğan ile başladığı keman eğitimini Prof. Nuri İyicil ile sürdürerek 2003’te mezun olduğu Mimar Sinan Üniversitesi Devlet Konservatuarı’nda

Prof. Hasan Uçarsu ile de özel olarak kompozisyon çalıştı. 2004 yılında Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın Ulusal Beste Yarışması’nda “1. Senfoni”si ile Büyük Ölçekli Senfonik eserler kategorisinde birinci oldu.

Kemanda ustalık çalışmalarını Prof. Cihat Aşkın ile sürdüren ve 2006 yılında Cemal Reşid Rey’in Keman Konçertosu’nun ilk seslendirilişini gerçekleştiren Tura, 2007 yılında (E) Org. Aytaç Yalman’ın derlediği libretto üzerine “Şehitler Oratoryosu”nu besteledi. Yurtdışında Yunanistan ve Özbekistan’da gerçekleştirdiği konserlerle kemancılık ve bestecilik çalışmalarını birlikte yürüten Tura, Bulgaristan (2011) ve Almanya’da (2014) şef-solist olarak sahneye çıktı. 2012 yılında bestelediği ve ilk seslendirilişi aynı yıl Katar’da yapılan “Klarinet Konçertosu”, Letonya, İsviçre, Almanya, İsveç, Hong Kong ve ABD’nin yanı sıra ülkemizde de çeşitli solistlerce seslendirildi. Şefik Kahramankaptan’ın librettosu ve Nugzar Magalashvili’nin koreografisi üzerine bestelediği “Aspendos: Yüzyılların Aşkı” Balesi, 2013 yılında gerçekleştirilen 20. Uluslararası Aspendos Opera ve Bale Festivali’nde Antalya DOB tarafından sahnelendi.  Eserleri arasında “Şehitler” ve “Sakarya” Oratoryoları, “Aspendos” Balesi, 2 Senfoni, “Çanakkale” ve “Gençliğim Eyvah” Senfonik Şiirleri, Yaylı Sazlar için Sinfonietta, Obua Konçertosu, Klarinet Konçertosu, Piyano İkilisi için Konçerto, Piyano Sonatı, Flüt ve Piyano için Sonat, Kentet ve diğer oda müziği eserleri sayılabilir. 43. İstanbul Müzik Festivali’nin açılışında seslendirilen “Şehidin Türküsü” senfonik şiiri ile, “Konçertango” adlı keman konçertosunu da besteleyen Tura, ayrıca aralarında Cihat Aşkın’ın “Minyatürler II” albümündeki çok sayıdaki parçanın da yer aldığı çeşitli düzenlemeler gerçekleştirmiştir.  Andante dergisi 2016 Donizetti Klasik Müzik Ödülleri’nde Yılın Bestecisi seçilen Hasan Niyazi Tura hâlen Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası’nda 1. Keman grubu üyesi ve Doğuş Çocuk Senfoni Orkestrası’nda Şef Yardımcısıdır.

ŞENOVA ÜLKER  / TROMPET  ( SOLİST )

1969 yılında Ankara Devlet Konservatuarı’na Mehmet Erten’in öğrencisi olarak girdi. 1978 yılında İstanbul Devlet Konservatuarı’ndan Gökmen Ahmet Noyan’ın öğrencisi olarak mezun oldu. 1979 yılında İDSO üyesi oldu. Bu orkestrayla çeşitli solo konserler ve turnelere katıldı. İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuarı ve Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Devlet Konservatuarı’nda uzun yıllar öğretmenlik yaptı. Klasik kişiliğinin yanı sıra caz müzisyeni olarak da festival ve konserlere katılıp birçok ülkeye gitti ve birçok albümde çaldı. Halen BAU Lisansüstü Caz Bölümünde öğretmenlik yapmaktadır ve İDSO Trompet Grup Şefi olarak görevine devam etmektedir.

The post Bu Akşam İstanbul’da Klasik Müzik Rüzgarı Esecek appeared first on Sanat Duvarı.

2016 yılında “Karma Karışık” isimli bir albümle müzik piyasasına profesyonel albümle adım attı. Albüm sonrası kariyer basamaklarını daha hızlı çıkmaya başlayan Mesut Yılmaz; Küçük Bronx, Pi Sahne, Beşiktaş B1 Live, Beyoğlu Mask Live gibi mekanlarda sevenleriyle buluştu. Müzik serüveni İstanbul dışına taşıyan Mesut, Trakya Üniversitesi Bahar Şenliği, Samsun Hayal Kahvesi ve İzmir’de çıktığı konserlerle de büyük beğeni toplamayı başardı. Türkiye’nin her yerinde sahneye çıkma hayali olan Mesut, 13 Mart 2017’de ise Hayal Kahvesi Beyoğlu’na Veda Konserleri kapsamında Beyoğlu Hayal Kahvesi’nde sahne alıyor. Müzikseverler için güzel bir gece olacağını şimdiden söyleyebiliriz.

Bilet satın almak için: http://www.biletix.com/etkinlik/UJH78/ISTANBUL/tr

Sanatçının resmi Facebook sayfası: https://www.facebook.com/mesutyilmazOfficial

The post Mesut Yılmaz, Hayal Kahvesi Beyoğlu’na Veda Konserleri’nde Sahne Alıyor appeared first on Sanat Duvarı.

Bursa Bölge Devlet Senfoni Orkestrası “Türk – Japon Dostluk Konseri” 10 Mart Cuma akşamı Bursa Atatürk Kongre ve Kültür Merkezi’nde gerçekleştirilecek.

Türkiye’nin köklü kuruluşu Pet Holding’in desteklediği “Türk – Japon Dostluk Konseri”nde Bursalı sanatseverlere Türk ve Japon bestelerinden oluşan çok sesli muhteşem bir müzik ziyafeti sunulacak.  Pınar Köksal’ın besteleri de  “Türk-Japon Dostluk Konseri” kapsamında Antalya ve Eskişehir’den sonra şimdi de Bursalı sanatseverlerle buluşacak..

Konserin birinci bölümünde; Japon koto sanatçısı Atsuko Suetomi orkestra ile beraber Japon ezgilerini seslendirecek. Daha sonra ünlü kanun üstadı Dr.Halil Altınköprü ile Atsuko Suetomi  Besteci Pınar Köksal’ın “Esinti” adlı Kürdi Saz Eserini birlikte seslendirecekler.

Konserin ikinci bölümünde ise tamamen Pınar Köksal’ın  çok sesli Türk Sanat Müziği besteleri Bursa Bölge Devlet Senfoni Orkestrası eşliğinde şef Ender Sakpınar yönetiminde, ünlü tenor Hakan Aysev ve ünlü soprano Feryal Türkoğlu tarafından yorumlanacak.

Türk – Japon Dostluk Konseri

• Tarih  10 Mart  2017 Cuma
• Yer Atatürk Kongre ve Kültür Merkezi / Merinos- Yıldırım
• Saat 20.00
• Şef  Ender Sakpınar
• Solistler Feryal Türkoğlu (Soprano), Hakan Aysev (tenor), Dr.Halil Altınköprü (kanun),  Atsuko Suetomi (koto)

Konser Programı

1.BÖLÜM

İkuma Dan – İpek Yolu Orkestra Suiti

Michio Miyagi – İlkbaharda Deniz

Tadao Sawai – Kuş gibi

Pınar Köksal  – Esinti / “Kürdî Saz Eseri”

2.BÖLÜM

Pınar Köksal Besteleri;

Uzakta Bir Ateş Yanar   – Nihavend Şarkı

Aramıza Girmesin Hasret Denen – Nihavend Şarkı

Bir Akşamüzeri Merhaba Dersem- Nihavend Şarkı

İstersen Rüzgârlarla Gel Bana – Kürdi Fantezi

Hani Tatlı Sevgilim    – Muhayyerkürdi Fantezi

Şarkılar Söylüyorsan   – Nihavend Şarkı

Elimden Uçuyorsun     – Kürdi Şarkı

(Düzenleme Bujor Hoinic)

Pınar Köksal

Ankara merkezli faaliyetlerini 1974 yılından bugüne sürdüren  Pet Holding’in Yönetim Kurulu Üyesi olan Pınar Köksal, TRT’de en çok bestesi olan üçüncü kadın bestekârdır. Lavta çalan Köksal’ın 94’ü TRT Repertuarında yer alan 122 bestesi vardır. 25 tanesi Bujor Hoinic tarafından çok sesli müziğe uyarlanmıştır. Türkiye’de ilk defa Pınar Köksal’ın Türk Müziği tarzındaki besteleri çok sesli olarak Aralık 2003’te şef Bujor Hoinic yönetiminde Devlet Opera ve Balesi Orkestrası ve sanatçıları tarafından seslendirilmiştir. Devlet Opera ve Balesi’nin Gürçil Çeliktaş yönetiminde sahneye koyduğu “Opera Kabare” adlı müzikal fantezide eserleri yer almış, ayrıca İstanbul ve İzmir Senfoni Orkestraları, Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası, Eskişehir Büyükşehir Belediyesi Senfoni Orkestrası, Çukurova Devlet Senfoni Orkestrası ve sanatçıları da eserlerini seslendirmiştir. Bunun yanı sıra Jandarma Bandosu ve Türk Silahlı Kuvvetleri Armoni Mızıkası Bandosu tarafından besteleri icra edilmiştir. 18 Mart 2016,”Çanakkale Şehitlerini Anma Konseri”nde İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası (İDSO), 25 Mart 2016, “Türk-Japon Dostluk Konseri”nde Çukurova Devlet Senfoni Orkestrası eşliğinde şef Ender Sakpınar, soprano Feryal Türkoğlu ve tenor Hakan Aysev tarafından eserleri icra edilmiştir. Ayrıca Japon koto sanatçısı Atsuko Suetomi ve kanun sanatçısı Göksel Baktagir “Esinti” adlı eserini yorumlamışlardır. 2000 yılında “İçimdeki Duygular”, 2005 yılında “Duygu Pınarı”, 2010 yılında da  “Aşk Senfonisi” isimli albümleri müzik marketlerde yerini almıştır. Şubat 2004 ve Mayıs 2010’da “Doğanın Coşkusu I” ve “Doğanın Coşkusu II” isimli kişisel fotoğraf sergilerini Ankara’da açmıştır. İşkadını ve Besteci Pınar Köksal  sanata ve kültüre verdiği katkılardan dolayı SAKÜDER (Sanat ve Sanatkarlar Topluluğu Kültür Derneği) tarafından 15 Ocak 2015 tarihinde onur ödülüne  layık görüldü.

The post Türk – Japon Dostluk Konseri 10 Mart’ta Bursa’da appeared first on Sanat Duvarı.

İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası (İDSO),  Genç Yetenekler Haftası konserinin solistlerini belirlemek üzere bu yıl da Sedat Gürel-Güzin Gürel Sanat ve Bilim Vakfı katkıları ile “Ulusal Genç Yetenekler Yarışması” düzenliyor.

“Ulusal Genç Yetenekler Yarışması”nın başvuruları 14 Nisan’a kadar yapılabilecek. İDSO tarafından her yıl düzenlenen “Ulusal Genç Yetenekler Yarışması”, 2017 sezonunda Klasik Dönem eserleri üzerine, tüm enstrüman gruplarından adaylar ve şancılar için gerçekleştirilecek.

Dereceye giren adaylara İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası eşliğinde 19 Mayıs 2017 tarihli “Genç Yetenekler Haftası” konserinde çalma olanağı verilecek. Seçici Kurul, konser programının süresini göz önüne alarak dereceye giren eserlerin tamamını veya bazı bölümlerini programa dahil edecek. Ayrıca birinciye  5 bin TL, ikinciye 3 bin TL, üçüncüye 2 bin TL para ödülü verilecek.

Başvuru için gerekli dosyaların 14 Nisan 2017 tarihine kadar İDSO Müdürlüğüne veya info@idso.gov.tr adresine gönderilmesi gerekiyor.  Detaylı bilgi www.idso.gov.tr adresinden edinilebilecek.  Yarışma tarihleri,  14 Nisan 2017 tarihinden sonra www.idso.gov.tr’den duyurulacak.

The post İDSO “Ulusal Genç Yetenek Yarışması” 2017 Başvuruları Başladı appeared first on Sanat Duvarı.

İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası (İDSO)  3 Mart  2017 Cuma akşamı muhteşem bir klasik müzik şöleni sunacak. Haliç Kongre Merkezi’nde saat 20.00’de başlayacak konserde Orkestra Şefi Naci Özgüç, Solistler; Gökhan Aybulus (Piyano) ve Alexander Rudin (Violonsel) müzikseverlerle buluşacak.

İDSO DenizBank Klasik Müzik Konserinde;

• Dünyaca ünlü piyanist, besteci Fazıl Say’ın 1914 Uvertürü,
• Ulvi Cemal Erkin’in Piyano Konçertosu,
• Ahmet Adnan Saygun’un Viyolonsel Konçertosu, Op. 74,
• Ferit Alnar’ın Prelüd ve İki Dans

eserleri icra edilecek.

Fazıl Say  –  Overture 1914 (1914 Uvertürü)

Andrey Boreyko yönetiminde Birinci Dünya  Savaşı 100. yıl anma törenleri kapsamında Belçika Ulusal Orkestrası’nın siparişi bir eserdir.

Ulvi Cemal Erkin – Piyano Konçertosu

• Piyano ve orkestra için, 1942 (Ferhunde Erkin’e adanmıştır)
• İlk seslendirilişi: Riyaset-i Cumhur Filarmoni Orkestrası
• şef: Dr. Ernst Praetorius
• piyano: Ferhunde Erkin, Ankara Radyoevi, 11 Mart 1943

Ahmet Adnan Saygun – Viyolonsel Konçertosu OP. 74

1987 yılında yazılan bir eserdir. Oda Müziği ve Oda Orkestrası eşliğinde icra edilmiştir.

Ferit Alnar –  Prelüd ve İki Dans

Hasan Ferit Alnar’ın 1935 senesinde Avusturya’da iken yazdığı, Türk karakterini yansıtan bir orkestra eseridir. Alnar’ın yurt dışında en çok çalınan bestelerinden olan bu eser, Türk Sanat ve Halk Müziği etkisiyle yazılmıştır.

İDSO Müdürü Sezai Kocabıyık, “ 3 Mart 2017 Cuma akşamı gerçekleştirilecek Türk Besteciler Haftası ile ilgili  konserimizde tüm sanatseverleri davet ediyor, Haliç Kongre Merkezi’ne bekliyoruz” diyor.

Konser Programı:

• Fazıl Say: 1914 Uvertürü
• Ulvi Cemal Erkin: Piyano Konçertosu
• Ahmet Adnan Saygun: Viyolonsel Konçertosu, OP. 74
• Ferit Alnar: Prelüd ve İki Dans

The post İDSO Konseri Haliç Kongre Merkezi’nde appeared first on Sanat Duvarı.

Bernard Shaw

Her sabah uyandığında işe gitmeden önce mutfakta alelacele atıştırılan birkaç lokma yiyeceğe, biraz da sabah haberlerini eklemek istiyorsan elinde akıllı telefonunla, güne ne kadar kötü bir başlangıç yaptığının farkına varamadan düşersin karanlıkta yollara…

Büyük kentlerin sokaklarında yürürken bir türlü ağaramayan güneşe, günü yarıladığın halde aydınlanamayan gökyüzüne, kışın soğuğuna, çilesine kızar durursun. Söylenirsin kendi kendine… Lahana yaprakları gibi üst üste giyilen giysilerin altında, nasıl üst üste yaşadığını duyumsarsın, emekli olup kaçıp gitmeyi düşlersin olabildiğince küçük bir yere… Nereye baksan insanlar vardır, uykulu, asık suratlı, bezgin kim bilir hangi sorunun, hangi açmazın durağında inmeyi bekleyen…

Metro’da otobüste kim kime dumduma iç içe üşürsün, üzülürsün çocuk saflığına,  yalnızlığını yakalarsın ansızın bir sokak köpeğinin bakışında…

Her gün yeni bir umutla başlar oysa. Yanında ayakta duran kadın/erkek yüzleri, biçimleri değişse de onlar bir görüntüdür sadece. O ve ya başka biri olmasının hiçbir önemi yoktur. Yanında ayakta duran, düşmemek için tutunan ellere bir baksan belki farkına varırsın insan olduğunun ama gereksiz ayrıntıdır eller o anda. Yetişilecek işyeri, yapılacak işler, kazanılacak paralar ve sonrasında ödenecek faturalar vardır.

Her yeni gün bir başka bezginlik içinde geçilen aslı aynı zamandır.

Çözümsüzlükle baş edemez insan, bir tek çözümsüzlükle baş edememiştir yüz yıllar boyunca.  Sorun da çözüm de kendindedir aslında, bakar ama göremez. Düşünmekten bu gününü içindeki ışığı sezemez. Devinim esir almıştır tüm zamanını hızla akıp gider, sabah ile akşam arasında kaybolur düşler. Durup aynanın karşısında kendi gözlerinin içine bakamaz insan, değil ki karşısındakine…

Oysa düşüncelerimiz yalnızca yaşadığımız anı değil geçmişimizi ve dahi geleceğimizi de şekillendirir. Nasıl düşünürsek öyle yaşarız. Doymak bilmeyen bir açlıkla başkasının önündeki yiyeceğe gözünü diken kurt gibi olursak, önümüzde duran yemeği nasıl yiyebiliriz?

‘İnsan en yakınındakine kördür’ diye bir söz vardır, bu genellikle en sevdiklerimiz için söylenilmiştir. Oysa insanın en yakını yine kendisidir ve ne yazık ki insan, kendi kendini en az işitendir…

Nasıl yaşarsak yetiştirdiğimiz çocuklarımız da öyle yaşayacaklar. Onların sesini duymak için önce kendi kendimizle başa çıkmak zorundayız. Şikâyet etmeye hakkımız yok. Geçmişi yâd etmeye, özlemeye de. Bir kişinin gülümsemesi bile yetecektir unuttuğumuz nezaket ve sevgi tohumunun yeşermesine…

The post Mutsuzlar Ülkesi appeared first on Sanat Duvarı.

Dünya’nın ilk Çanakkale senfonisi: Senfoni No:2 “57. Alay – Gelibolu” senfonisi, uluslararası klasik müzik yapımcısı Naxos tarafından cd formatında 3 Şubat 2017 tarihinde tüm dünyada satışa sunuldu.

57. Alay Senfonisi

Besteci Can Atilla’nın “başyapıtı” , 2. Senfonisi olan bu eseri Şef Burak Tüzün yönetimindeki Bilkent Senfoni Orkestrası seslendirdi. Senfonide solist olarak soprano Angela Ahıskal ve Çelist Onur Şenler yer aldı. Eser, dünyanın ilk Çanakkale senfonisi olarak tanımlanıyor.

4 bölümden oluşan ve 55 dakika uzunluğundaki bu ağıtsal senfoninin Naxos firması tarafından yayımlanan cd’sinin haricinde, Fransız baskı 180 gram plak formatı ve Bilkent Senfoni Orkestrası salonunda çekilmiş konser kaydından oluşan DVD’si de Mart 2017 tarihinde Türkiye’de satışa sunulacak.

Çanakkale Senfonisi

CD ve DVD prodüksiyonu Fransız Sesama Production tarafından gerçekleştirilen senfoninin 3. bölümünde Mustafa Kemal Atatürk’ün hayatını kaybetmiş Anzak askerlerin ailelerine yazmış olduğu emsalsiz sözleri solosoprano tarafından seslendiriliyor:

“Bu memleketin toprakları üstünde kanlarını döken kahramanlar! Burada bir dost vatanının toprağındasınız. Huzur ve sükûn içinde uyuyunuz. Sizler, Mehmetçiklerle yan yana, koyun koyunasınız. Uzak diyarlardan evlatlarını harbe gönderen analar! Gözyaşlarımızı dindiriniz! Evlâtlarınız bizim bağrımızdadır. Onlar bu toprakta canlarını verdikten sonra, artık bizim evlâtlarımız olmuşlardır”

Çanakkale Senfonisi, 2015 yılında ki ilk seslendirilişinde İstanbul’da düzenlenen Barış Zirvesi’nde dünyanın 30 Cumhurbaşkanına takdim edilmiş ve büyük beğeni kazanmıştı.

57. Alay’ın tüm kahramanlarına ve Çanakkale Savaşı’nda hayatını kaybetmiş tüm şehitlere adanan ve besteci Can Atilla’nın başyapıtı olan senfoni, dünya klasik müzik tarihinde NAXOS etiketi ile yer alıyor.

Can Atilla Kimdir?

– 1969,             Ankara’da doğdu.

– 1980,            Ankara Devlet Konservatuarı’na girdi.

– 1988 – 90,     Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası keman üyeliği.

– 1990,            Keman Bölümünden lisans mezuniyeti aldı.

– 1992,            “Bilinçaltı” adlı ilk albümü yayınlandı.

– 1996,            POeM Studio’yu kurdu.

– 1997,            “Kuvaiye Milli Destanı” Avni Dilligil Yılın En İyi Sahne Müziği Ödülü’nü aldı.

– 2002,            St.Florian Senfonik Poem CSO, Dünya Prömiyeri.

– 2002,            “Getto” Sanat Kurumu Yılın Sanatçısı Ödülü.

– 2003,            “Gayrı Resmi Hürrem” Afife Jale Yılın En İyi Sahne Müziği Ödülü.

– 2003,             “Gayrı Resmi Hürrem” Tiyatro – Tiyatro Dergisi Yılın En İyi Sahne Müziği Ödülü.

– 2004,             “Omni” Albümü Schwingungen Elections – Almanya, Yılın Sanatçısı İkincilik Ödülü.

– 2005,            Üçlemenin İlk Albümü “Cariyeler ve Geceler” albümü yayınlandı.

– 2006,            Üçlemenin İkinci Albümü “1453 – Sultanlar Aşkına” albümü yayınlandı.

– 2007,            Üçlemenin Son Albümü “Aşk-ı Hürrem” albümü yayınlandı.

– 2007,            7 Nisan Mevlana 800.Yıl Oratoryosu İDOP Aya İrini Dünya Prömiyeri.

– 2007,            “Dünyanın Ortasında Bir Yer” (Ayşenil Şamlıoğlu) Lions En iyi Sahne Müziği Ödülü.

– 2007,            Mevlana Orotoryosu Aspendos Uluslar Arası Opera Festivali.

– 2008,            Çağrı Balesi Dünya Prömiyeri.

– 2008,            Kral Tv Yılın En Başarılı Klibi Ödülü.

– 2008,            İngiltere Kraliçesi İkinci Elizabeth ve Altes Edinburg Dükü için konser ve tanışma.

– 2009,            “Rumeli Hisarı’nın Yapılışı” UEFA Cup Final Lansman Müziği Seçildi.

– 2009,           TBMM 90.Yıl Resmi Müziğini Besteledi. Suna Kan’ın solist olarak yer aldığı bu eseri, kendi yönetimindeki Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası ve Devlet Operası Korosu, Devlet Bakanlığı Çoksesli Korosu ve TRT Çoksesli Korosu tarafından seslendirildi.

– 2009,           Ukrayna “XII Berdyansk Uluslararası Film Festivali” Jan-Jan Filmi En İyi Film Müziği.

– 2009,           Polonya 2. Miesto (City) Uluslararası Festivali “Aşk-ı Hürrem” sahne performansı.

– 2009,            Ulus Rotary Klübü Meslek Hizmetleri Ödülü.

– 2010,             “Aşk-ı Hürrem”, 2. Miesto Uluslararası Festival’de sahne aldı.

– 2014,            “Mevlana Balesi” Çin’de sahne aldı.

– 2014,            “Hüzn-ü Diyar Kerbela Savaşı”nı besteledi.

– 2015,             57. Alay Senfonisi’ni besteledi.

– 2016,            “Can-ı Yunus” albümünü yayınladı.

The post Dünyada Bir İlk: Çanakkale Senfonisi appeared first on Sanat Duvarı.

Özgüven artışını sağlamak, kişisel becerileri ortaya çıkarmak, girişim ve sosyal potansiyeli yükseltmek,

İnsan İlişkileri ve grupsal çalışmaları düzenlemekle yola çıkarak; Bireysel ve toplumsal farkındalık amacı gütmekteyiz.

Böylece birey hem kendine, hem de çalıştığı ortama edindiği manevi tatminle daha faydalı olmaktadır.

Katılımcıların;

Hayatın getirdiği stres, yoğun tempo, zihinsel ve bedensel bulanıklıktan kurtularak, kendi kendiyle kalacağı bir ortam yaratmak en ideal hedefimizdir.

• Isınma Hareketleri
• Nefes ve Diyafram Egzersizleri
• Bana Güveniyor musun…?
• Dans Terapisi
• Bedensel Farkındalık
• İtki & Tepki.

Kazanımlar;

• Beden ve Zihin rahatlığı
• Dinamik ve daha etkin grup çalışması yapabilme
• Beden dili, mimik ve jestlerin insan hayatı ve iletişimdeki önemi
• Anlatılan ile aslında anlatılmak istenenin ne derece tutarlı ve doğru olduğunu sınayabilme
• İstenilen hedeflere ulaşmak için ihtiyaç duyulan tüm yetkinlikleri kazanma
• Çevre ve insanlar üzerinde daha olumlu bir izlenim bırakma
• Anlatılmak isteneni karşı tarafa daha etkili sunabilme
• İyi bir dinleyici olarak karşı tarafı daha derin
• Beden hareketlerini denetleyerek , sosyal ortamlara daha çabuk uyum sağlama.

1.Seans 12:30

2.Seans 14:30

3.Seans 16:30

…

26 Şubat 2017 Pazar

BYOTELL – KOZYATAĞI

Saniye Ermutlu Sok. No:3 Kozyatağı – İSTANBUL

…

Bilgi ve İletişim

• Aysun GÜMÜŞ
• aysun@erayorganizasyon.com
• 0 216 442 30 01
• 0 532 588 9718

The post SO Beden Atölyesi appeared first on Sanat Duvarı.

World’s Fastest Drummer, kısa sürede tüm Dünya’nın ilgisini çekmiş ve bilinirliğini artırmıştır. Amerika’da gerçekleştirilen ünlü müzik fuarı NAMM’de kendi standı ve yarışma alanı bulunmaktadır. Birbirinden ünlü davulcunun katıldığı yarışmada en çok ses getiren isim, Dream Theater’ın şimdiki davulcusu ve Berklee College of Music’de profesör Mike Mangini olmuştur. 2002 yılında katıldığı yarışmada ilk defa 1,200 vuruşun üzerine çıkarak 1,203 vuruşla Dünya Rekoru’nu kırmıştır. Mike Mangini’nin ulaşması en zor rekorundan tam 11 yıl sonra Tom Grosset, 2013 yılında 1,208 vuruşla bu rekoru kırmıştır.

Erhan Karaca ABD’deki yarışmaya 2014’te ayaklar kategorisinde katılarak dakikada 940 vuruşla derece yapmıştır. Yaptığı görüşmelerden sonra da Türkiye’de World’s Fastest Drummer Turkey adıyla resmi olarak yapılma kararı alınmış. Ülkemizde ilk defa 2015’te düzenlenen yarışma, Türk davulcular tarafından hatırı sayılır bir ilgi görmüş. İstanbul, Ankara, İzmir, Eskişehir, Bursa, Antalya ve Kocaeli’de üniversitelerde ve özel workshop alanlarında Türk davulculara yarışmaya katılma imkanı sunuldu. Yarışma şimdiye kadar Show TV, TRT Okul, Hürriyet, Listelist, KapakMagazin, Turkgitar gibi basın kanallarında yayınlandı. Sosyal medya üzerinden on binlerce kişiye ulaştı ve yüksek izlenme sayıları elde edildi.

Yarışma Konsepti

Eller kategorisinde ABD’deki yarışma standartlarına uyumlu olarak patentli Drumometer sayaç ve WFD davul pedi kullanılır. Ayaklar kategorisinde önceden belirlenen ekipmanlar kullanılır ve bunlar yarışmacılar için standarttır. Yarışmadaki amaç 1 dakika içinde ped veya bas davul üzerinde en fazla vuruşu yapmaktır. Bu vuruşlar açıklanmış olan genel kurallara göre yapılır, sayılır ve kabul edillir.

Yarışma takvimi

Yarışma 2 yıldır İstanbul’da Mayıs ayının son haftasında yapılıyor.

2017 yarışması için çalışmalara 2016 Kasım-Aralık aylarında başlanıyor. İlk olarak üniversite workshopları ve çeşitli etkinliklerle beraber bir medya planı takip edilmeye başlanıyor.

2015 – Zuhal Müzik Sponsorluğunda

• İstanbul, Ankara, İzmir, Eskişehir ve Kocaeli’de üniversitelerde workshoplar düzenlendi.

• Show TV, TRT Okul gibi basın kanallarında ana haber bültenleri ve programlara konuk olundu.

• Bilinen isimlerle (davulcularla) videolar hazırlandı. 40.000+ izlenme sayıları elde edildi.

• Workshoplarda ortalama katılımcı sayısı 50-70, Final yarışması katılımcı sayısı 80-100 olarak kaydedildi.

• Trampet, Twin pedal, Zil seti, Baget, Çalışma pedi, Davul metod kitabı gibi ödüller verildi.

2016 – Dore Müzik Sponsorluğunda

• İstanbul, İzmir, Eskişehir ve Antalya’da workshoplar düzenlendi.

• Bilinen isimlerle (davulcularla) videolar hazırlandı. 60.000+ izlenme sayıları elde edildi.

• Sosyal Medya reklamları ile yarışma bilinirliği artırıldı.

• Workshoplarda ortalama katılımcı sayısı 50-70, Final yarışması katılımcı sayısı 80-100 olarak kaydedildi.

• Akustik davul, trampet, twin pedal ve hediye çekleri gibi ödüller verildi.

2016 – Monster Energy Drink organizasyonları dahilinde

• Rock Off açıkhava festivalinde yapılan etkinlikte 100+ katılımcıya ulaşıldı.

2017 – Plan

• Üniversite workshopları ile daha fazla kitleye ulaşılacak.

• Gazete, dergi, TV ve internet tanıtımları daha aktif kullanılacak.

• Müzik okulları, stüdyolar dahil edilecek.

• Ortaöğretim yapan okullar, kolejlerde workshop düzenlenecek.

Yarışma Temsilcisi – ERHAN KARACA

29.03.1987’de İstanbul’da doğdu. Kocaeli Üniversitesi Radyo Sinema Televizyon bölümünde öğrenim gördü. 2008’den itibaren Almanya, Fransa, Çek Cumhuriyeti, İsviçre, İspanya, Belçika, Macaristan, Avusturya, Hollanda, Rusya, İngiltere, İskoçya, Slovakya, Sırbistan, ABD ve Türkiye’nin pek çok şehrinde sahne aldı. İsviçre’de çaldığı bir festivalin 10. Yıl DVD’sinde yer aldı. Bu yıllar içinde 2 stüdyo albümü kaydetti. 2012’de Modern Müzik Akademisi’nde burslu öğrenci olarak 1 yıl eğitim gördü. London College of Music Drum Kit Grade 8 ve MEB Usta Öğretici sertifikaları almaya hak kazandı. Eğitimi süresince Cengiz Baysal, Şenol Küçükyıldırım, Tercan Şener, Turgut Alp Bekoğlu, Okay Temiz, Engin Gürkey gibi isimlerle çalıştı. 2010 yılından itibaren Okyanus Kolejleri, İTÜ Geliştirme Vakfı Okulları ve çeşitli kurumlarda ders vermeye başladı. 2014 yılında ABD’de yapılan Dünyanın En Hızlı Davulcusu yarışmasına katılarak dünyanın en hızlı 10 davulcusu arasına girdi. Aynı zamanda yarışmayı 2015’ten itibaren her yıl sponsorları aracılığı ile Türkiye’de düzenliyor. Norveçli bir grup ile çalışmalarına devam ediyor.

World’s Fastest Drummer Türkiye Facebook Sayfası: facebook.com/wfdturkey

The post “World’s Fastest Drummer” Dünyanın En Hızlı Davulcusu Türkiye appeared first on Sanat Duvarı.

Geçenlerde Karşıyakalılar bir müzikal izlediler. Müjdat Gezen Tiyatrosu’nun oynadığı Sevgi adlı müzikal toplumda ne çok ihtiyacımız olan asıl gereksinimi bize tekrardan gösterdi.

Tiyatro, müzikal ile hemhal olduğunda müzikal gibi izlemeye doyamadığımız bir tat çıkar. Bu müzikal sevgiye dair olursa daha da bir kıymetli olur bizim için.

Hemen her yerde tiyatro olsa ne de iyi olur diye düşünüyorum. Oynanan oyunlar da hep sevgi ile mutluluk üzerine olursa ne iyi olur. Biliyor musunuz; bazı köylerde imkanların elverdiği ölçüde tiyatral çalışmaların da yapıldığını biliyorum. Bir müzikal ilk planda zor gibi görünse de aslında her şey bir istemeye dayanır. Yaşadığımız toplumda onlarca zorluk var. Böyle olduğunda bunların bir şekilde sanat aracılığıyla topluma tekrardan sunulması ne de farklı olur.  Bizim kadınlarımızın el emekleri göz nurları eşliğinde başarılamayacak hemen hiçbir şey yoktur. Hal böyle olunca Ödemiş’imizde de Bayındır’ımızda da tiyatro çalışmaları yapılabilir. Sevgiye dostluğa dair oyunlar tertip edilebilir hatta öyle ki bu çalışmalar öyle bir boyuta gelir ki çok daha fazla kişiye ulaşabilir.

Sevgi gibi anlam dolu bir konu tiyatro gibi bir sanat dalıyla anlatıldığında da bizim için çok daha etkili oluyor. Yaşam içerisinde böylesine bir gücümüzün olması toplum olarak da daha da güçlü bağlarla birbirimize bağlandığımızı gösterir. Tiyatro sadece bir oyun değil oyun vesilesiyle topluma hatta dünyaya haykırma biçimidir.

Yıllar önce Müjdat Gezen’in ‘Galiba Ben Sanatçıyım’ adlı kitabını okumuştum. Sanata sanatçıya dair hoş sohbetin yapıldığı samimi sıcacık bir kitapta sanatın gücünü de öğrenmiş oluyoruz. Bulunduğumuz yerlerde böylesi etkinliklere gösterimlere kitaplara çok daha fazla önem ve değer verelim ki hayatımız daha anlamlı ve yaşanılır olabilsin. Bana ilk defa tiyatroyu sanatı sevdiren Erol Günaydın idi. İsmail Dümbüllü geleneğini sürdürdü. Nice değerimiz o günün yokluk yıllarında pek çok güzel tiyatro hizmetlerinde bulundular. Yattıkları yer nur olsun, inşallah. Anadolu’nun köylerinde bile tiyatrosunu tertip eden hayata sanat ile bakan çok güzel bir büyüğümüzdü. Böylesi değerlerimizi unutmayalım ki her günümüz sanat tadında sevgiyle yaşansın… Sevgidir bizi güçlü kılan hem de böylesi toplumsal yaralarımızın olduğu dönemlerde,ne dersiniz sevgili okurlarımız?

Müzik ve tiyatro hayata bambaşka pencerelerden bakmamızı sağlayacaktır. Sıradan günübirlik yaşamaktan sanat ile uzaklaşıp başka hayatlara daha fazla empati yapıp halden anlayanlardan olabiliriz. Anlayış ve hoşgörü ne kıymetli ne değerli yitik bir hazine gibi kim bulursa o dünyanın en zenginidir, diye düşünüyorum. Bu duygu ve düşünceler ile daha fazla müzik daha fazla tiyatro ve müzikal olsun… Geçenlerde Beyaz Show’un konukları arasında olan Mahsun Kırmızıgül ileride bir müzikal çalışması yapabileceğini söylediğinde içim coştu, ne güzel bir sanat haberi… Müzikallerin çoğalması ruhumuza iyi gelecektir. Sevgiyle sanatla hoşça kalınız.

The post Sevgi “Müzikal”i appeared first on Sanat Duvarı.

Sevtap Ünal / Bu Kavga Çok Hüzünlü

İlk albümü “İnsanlar Arabalar ve Rüzgar Geçti Aramızdan”ı 2011 yılında yayınlayan Sevtap Ünal, bu albümünde bir şarkı dışında tamamında aynı zamanda söz yazarıydı, besteciydi. Albümde yer alan ve aynı zamanda ilk klibi çekilen “Bu Yüzden” isimli şarkı bir sene sonra Gülbahar Kültür’ün hazırladığı Lola’s World seçkisi “Made in Turkey 6” isimli compilation albümde de yer aldı. Aynı yıl yayınlanan “Akustik Şiirler” isimli proje kitaba bir şiiri ile dahil oldu.

Aynı zamanda bir diğer mesleği olan moda tasarım dünyası ile de erken yaşlarda tanışan müzisyen, Ümit Ünal moda markasının da kurucu ortaklarından. Ve bu ekiple markanın dünya üzerinde birçok ülkede yakaladığı başarılarda hak sahibi. Moda ile müziği de buluşturduğu bir de “White Birds” isimli bir proje gerçekleştirdi ki İstanbul, Berlin, Düsseldorf gibi şehirlerde gerçekleşen performansları ile dikkatleri üzerine çekti.

2013 yılında “O Benim” isimli single / klip çalışmasını yayınladı. Aynı yıl şarkı “Made in Turkey 7” isimli compilation albümde de yerini aldı.

Ve üç sene sonra yeni albümün hazırlıkları tamamlandı:  Bu Kavga Çok Hüzünlü. 2017 /OCAK

On Air Media Reflex Müzik etiketi ile yayınlanan, kendi sözleri ve bestelerinden oluşan ikinci albümünün aranjörlüğünü ise yine ilk albümünün de aranjörlüğünü üstelenen Evren Arkman gerçekleştirdi. Albümün çıkış şarkısı olan ‘Zamanın Birinde’ şarkısına çekilen klip, ilk albümün video çalışmalarında olduğu gibi,  yine Volkan Ergen imzasını  taşıyor.

İlk albümü içindeki çocuğa verdiği bir sözdü, albümün adı aynı zamanda bir şarkısının adıydı ki onunla karşılaşmamız için bu albümü bekleyecektik. “İnsanlar Arabalar ve Rüzgar Geçti Aramızdan” dizeleri ile buluşacağımız “Yol Boyunca” isimli şarkısı iki farklı düzenleme ile yerini aldı. İlk albümünde bir Cem Karaca şarkısına yer  veren müzisyen bu albümde cover olarak sözü ve müziği kendisine ait olan “Ama Bazen” isimli şarkısını seçti. Şarkı daha önce Zerrin Özer tarafından yorumlanmıştı.

Müzik ve kreatif yönetmenliğini Kadri Karahan’ın, stil ve kreatif danışmanlığını Ümit Ünal’ın yaptığı albümün müzisyen kadrosunda Evren Arkman, Selim Aydın, Eray Polat, Efe Demiryoğuran, Cihangir Aslan, Can Güngör, Gökhan Tümkaya, Erkal Öztürk, Melih Babalı, Kenan Dalgıç, Saygın Akbudak, Mert Günel, Hüseyin Cebişçi, Kadri Karahan ve Aida Nadeem yer aldı.

Nadeem’in vokali ile konuk olduğu albümün final şarkısı “Alayına İsyan” bugüne kadar dinlenilen Sevtap Ünal şarkılarından farklı sözleri, müziği ve düzenlemesi ile de ayrı bir yerde duruyor ve ruh hallerinin isyan noktasına notalarla dokunuyor.

Zamanın Birinde

Yönetmen: Volkan Ergen

• facebook/sevtapunalpage
• twitter/sevtapunal_love
• instagram/sevtapunalofficial

The post Sevtap Ünal’dan İkinci Albüm / Bu Kavga Çok Hüzünlü appeared first on Sanat Duvarı.

Seni andım da derinden,

Geçtim; yine eski hazan bahçelerinden…”

Yahya Kemal Beyatlı’nın Hazan Bahçeleri adlı şiirinden bir bölümü paylaşmak istedim. Bilenler biliyor bu şiir Selahattin Pınar tarafından besteleniyor. Pek çok sanatkarımız tarafından da icra ediliyor. Lakin bendeniz bu şarkıyı Sabite Tur Gülerman’ın sesinden dinlemeyi seviyorum. Sesinde ruha hitap eden ayrı bir tını olduğunu kendimce naçizane düşünüyorum. Biliyor musunuz bestekarımız Neveser Kökdeş de eserlerini en güzel icra edenin Sabite Hanım olduğundan bahseder. Neveser hanım bestelerinde kendine has geçişler valsler yapmış musikimize modern yaklaşım kazandırmıştır.  Onları halen bugün severek dinlememiz eserlerindeki derin ruh derin hissiyattır, hiç şüphesiz.  Şarkı ayrı güzel şiir bambaşka kıvamda nasıl bir maneviyatla yazılmış bu eserler diye bugünün imkan ve teknolojisinde düşünüyorum. Çünkü bugün bazı şarkılarda aynı tadı aynı ruh zenginliğini bulamıyoruz. Müzikte kalite sanatta kalite her şeyde olduğu gibi bizim fikri yapımızla doğrudan ilgilidir.  Gençler ile yapılan sohbetler ışığında fark edilen odur ki, sanat müziği eskiye özlem ve merak gittikçe daha yaygın bir hal almış durumda. Her ne kadar gençlerimizin pek çoğu gitar çalma merakında olsa da eski eserleri gitar tarzında söylemekten geri durmuyorlar.

Zamanında Neveser Hanım için eserlerinde çok vals var, diye eleştirenlere kendisi evet ama Dede Efendi’nin eserlerinde de böylesi geçişler var, diyor. Aslında bir anlamda müzikler arası melodiler arası bizi o yıllarda yolculuğa çıkarmak istemiş. Kimi yerlerde sanki bir Sebastian Bach’ı dinliyorum gibi bir hisse de kapılmıyor değilim. Sanırım işte büyük sanatkar böyle olunuyor. Yaptığı sanatta evrenselliği yakalayabilmek, en önemli olan şey.

Bu evrensellik müzik sanatında olduğu kadar tiyatroda da kendini hissettiriyor. Müjdat Gezen’in Galiba Ben Sanatçıyım adlı eseri sanatçının aslında nasıl olması gerektiğini bir anlamda anlatıyor olmasına dikkat ettim. Hiçbir kimseyi dışlamadan hiç kimseye ayrımcılık yapmadan yaklaşabilme olgunluğunu edebini gösterebilme cesaretinin adı, aslında sanattın ta kendisi. Müjdat Bey kurduğu tiyatro ile de bunu kanıtladı. Oradan pek çok kişi yetişti. Sanat adına kendisine teşekkür ediyoruz. Pek çok kişinin dizilerde oynamasına vesile olan bu okul bize tiyatroyu tekrardan sevdirdi. Erol Günaydın, İsmail Dümbüllü ve daha nice üstat rahat uyusun, inşaallah.

Sanat adına yapılan her güzellik çok kıymetli, işte bu nedenle TRT Nağme Radyosu’nda eski eserlere yer verilip günümüzde de yad edilmesini takdir ediyoruz. Çünkü diğer radyo ya da tvlerde ne yazık ki bu eserleri dinlemek pek de mümkün olmuyor.

Tatyos Efendi’nin Gamzedeyim Deva Bulmam şarkısını nerede dinleyebiliyorsunuz, ya da Şevki Bey bestesini…

Tarkan’ı Ahde Vefa albümü nedeniyle takdir ediyorum. Eski musikiye çok anlamlı vefalı bir çalışma hizmet olmuş. Yılbaşı gecesi albümden okudu, gerçekten bir zamanların hit olmuş bugünün vazgeçilmezi dediğimiz eserleri güzel yorumlamış. Müziğin Gizemi yazımda da vurgulamaya çalışmıştım, müzik sırlı bir yolculuktur, menzili ruhun en derinlerinden sonsuzluğa açılmaktır. Bugün depresyon için alınan ilaçları bırakıp klasik müzik dinleyip sanata yol alın, ne dersiniz sevgili okurlarımız…

The post Sanat Yolculuğu appeared first on Sanat Duvarı.

Korkunun vücut almış şekliydim bu sözler beynimde dönüp dururken. Bu ses nerden geldi? Kendi iç sesim miydi? Kelimeler… Kelimeler…

Karlı bir kış gününde, Doğu’nun en doğusu Kars’taydım. Gözlerimi açtığım şehir, bir zamanların karma kültür merkeziydi. Şimdi eski karma kültür izleri olmasa da o izlerin yansımaları duruyordu sokaklarda, kaldırımlarda…

‘Güneş’ şehrin yıkık döküklerini aydınlatıyordu. Şehri yeni keşfe çıkar gibi adım adım yolları ölçüyor, resmediyor ve hafızama kazıyordum. Beni sokaklara çağıran neydi? Resimleştirmemin sebebi neydi? Ve o sokaklarda yankılanan ezgiler neydi?

Şehrin ya coğrafyasından ya da o özgün kültüründen midir bilinmez ama kargalar bu şehrin sahipleri gibidir. Gökyüzünde süzülürler, sokak lambalarının üzerinde konumlanırlar. O gün, onlara ilk rastladığımda toplu bir ‘cenaze tören’leri vardı. Öyle kalabalıktılar ki sanki bütün toprağa serilmişlerdi. Ve zararsızlardı. Böylesi bir karga topluluğuna ilk kez tanık olmuştum. Mezarlık çıkışının önündeki boş tarladaydılar. ‘Hayvan’ bir anda bütün özelliklerini terk edip insanlaşmıştı. Ne garip…

Kargalarla bir sonraki buluşmamız ya da rastlaşmamız ise evden şehre doğru yol alırken olmuştu. Bu seferse bir ‘ekmek töreni’ vardı. Ve garip bir şekilde birbirleriyle yerdeki kırıntıları paylaşıyorlardı. İki ayrı rastlantı birçok soruyu düşündürüyordu bana. Ama sormak için henüz erkendi. Üçüncü hamleyi bekliyordum.

O karlı kış gününde eski ve yıkık dökük evleri inceliyordum. Uzaktan bir gözle süzüyor, mimarisini tanımlamaya çabalıyordum. Zor bir işti. Çünkü sahipleri artık çok uzaktaydı, belki birer ölüydüler. Ölülerin evinden geçiyordum sanki. Ölü sokakların ruhsuz, yıkık evleri…

Ermeni yapımı bir eve rastladım. Uzun zamandır çekim yapıp her bir evi araştırıyordum ama kendini bu kadar belli eden bir yapı daha görmemiştim. Üstelik uzak bir açıdan görünüşü o evi yeniden diriltiyordu. Bu ev çok farklı hissettiriyordu. Çok farklı, özgün, özel… Bu özgünlüğü fotoğrafladım. O sırada yakın denilecek bir mesafede karga uçtu tam üzerimden. O an başımın üzerinden ne geçtiğini anlayamadım. Başımı kaldırdığımda karganın yavaşça uçtuğunu gördüm. Kanatlarını süzerek sanki gök onunmuş gibi uçuşunu. Karganın bu sahiplenici tavrı beni peşinden sürüklemeye yetti. Köşe başından dönüp eski evlerle dolu yol boyunca yürüdüm. Karga hala tepemdeydi ve hala süzülüyordu. Yürüdükçe bu eski yapıları hissetme isteği belirdi içimde. Parmak uçlarımı evlerin pencerelerinde gezdirdim. Yürüdükçe parmaklarımda taş binaların üzerinde yürüyordu sanki. Gözlerimi kapatıp bu sürüklenişe devam ettim. İnanılmaz bir his kapladı içimi. Kar rüzgarı esti o an. Bir ‘ayazma’ gibi. Bu ayazma ile bütün ölü ruhlar dansa başladı. Güneş kirpiklerime vuruyordu. Parmaklarımın değdiği her yer bana yeni bir his veriyordu. Yüzyıl önce farklı milletlerin olduğu mahalleler, sokaklarında top oynayan çocuklar… Kendi folk kültürlerinin ezgileriyle kapı önlerini renklendiren yaşlılar. Bir ‘karnaval’ gibi. Hayalin ötesinde bir duyguydu ve karga hala başımın hizasında kanat çırpıyordu, bunu hissedebiliyordum. Bu hisle birlikte kelimeler kulaklarımda çınladı, kargada ötmeye başladı. Karganın son ötüşüyle gözlerimi açtım. Ve o an tek bir kelime kulağımda asılı kaldı ‘Aren’.

Gözlerimi göğe diktim. Karga hızlıca yol aldı. Bense hissettiğim duygunun gerçekle çarpışmasını yaşıyordum. Etraf bomboştu. Yokuş yukarı yolu çıkmaya başladım. Bir yandan müzik dinliyor bir yandan kargayı düşünüyordum.100-200 yıl kadar yaşamış bir kargaydı belki de. Binlerce suret görmüştü. Ölümler, savaşlar… Çocuklar görmüştü.. Beni bu karnavala o sürüklemişti. Ne garip… Onun görebildiklerini görmek isterdim. Farklı mezhepten, farklı ırktan insanların bir arada olduğu o gerçekliği…

Aklımda kalan ‘Aren’ kelimesinin anlamına baktım. Aren, Ermenice kum tanesi demekmiş ve bir ağaç cinsini temsil ediyormuş. O an gerçek bir hissin esiri olduğumu anladım. Yüzüme çarpan kum tanesinden de küçük laçinlerdi… Kulaklığımı kulağıma takıp yürümeye devam ettim. Şarkının başlangıcı ‘Kanchum Em Ari‘… Bir Ermeni folk müziği. O müzikle hissettiğim karnavalın esaretiydim. Kargalar topluca uçmaya, Aren yüzüme vurmaya ve bir ayazmada ölüler dansa devam etti…

Ermeni Folk Ezgisi ‘Kanchum Em Ari’

Not: Çekilen resimler bizzat şahsıma aittir. Albümüm için çektiğim fotoğraflardır. İzinsiz kullanılmamasını rica ederim.

The post Şehir Günlüğü appeared first on Sanat Duvarı.

Cemil Türkocağı’nın müziği ile bir kırık aşk hikayesinin anlatıldığı gösteri, Ahmet Telli, Jehan Barbur, Küçük İskender’in şiirlerinden kurgulanarak oluşturuldu.

BİR ANISIN ÇERÇEVEMDE

Bir Anısın Çerçevemde, 21 Ocak 2017’de BO Sahne‘de başlıyor.

BO SAHNE İletişim

• Adres: Ağa Hamamı Sk. No:18, Cihangir / İstanbul
• Telefon: 0212 251 37 42

The post Ayrılanlar İçin Birlikte Sahnedeler! “Bir Anısın Çerçevemde” appeared first on Sanat Duvarı.

Gençler negatif enerjilerini öfkelerini kızgınlıklarını müzik söyleyerek ya da müzik yaparak atabilirler. Müzik sanatın bir parçası, küçük bir kasaba haline gelen dünyamızda evrensel bir dildir. Müziğin birleştirici kuşatıcı dili çok önemli bir etkendir. Müziğin tarihini incelediğimiz zaman Eski Mezopotamya, Sümerler’e kadar dayanır. Hemen hemen insanlığın tarihi ile aynı yaşa sahip olan müzik gerçeği müziğin insanlığın çok önemli tamamlayıcısı olduğunu göstermektedir.

Tasavvufta denir ki ruh beden zindanına girmek istememiş epey bir direnmiş lakin bir ses bir müzik dinletildiği zaman ruh sakinleşerek bedene girmiş… Belki sırf bu sebepten olsa gerek, musiki dinlediğimiz zaman rahatlarız. Müzik ruhun gıdasıdır, deriz. Almanya’da sinir kliniklerinde klasik müzik ile tedavi edilmeyi işittiğimde aklıma bir zaman İbn-i Sina’nın müzik ile tedavi ettiğini hatırladım. Hakikaten de öyle ruhun en güzel besin kaynaklarından biri de müziğin ritmine kendimizi bırakmamızdır.  İster batı ister doğu müziği olsun hangisi olursa olsun müzikler arasında ayrım yapmam. Yerine göre caz yerine göre türkü ya da sanat müziği dinlerim. Saadettin Kaynak da benim için özeldir Sebastian Bach da… Her ikisinin hayat hikayesini okuduğum zaman dini yaşantıları yaptıkları müziği şekillendirmiş ve ölümlerinden yıllar yıllar geçse de etkileri dilden dile dolaşmış, müzikleri halen dinleniyor. Onları dinlediğim zaman yıllar öncesine değil sanki yüzyıllar öncesine bir yolculuk yaptığımı zannederim. Kendimi adeta Harikalar Diyarı’na gitmiş gibi hissederim. 75 yaşında halen çalan İdil Biret de çocukluğundan beri Bach hayranıdır. Müzik bizi onarır bizi törpüler ve kıvama getirir. İyi kulağa sahip olanlar kalp gözleri de açık olanlardır ve sessizlikteki sesi bile duyumsayabilirler. İşte, biz buna sanatın mucizeviliği diyoruz.

Müzik bir anlamda yağmurlu bir günde yalnız başına roman okumaya benzer. Okuduğumuz romanda karakterler arası yolculuk yaptığımız gibi dinlediğimiz müzik ile notalar arasında çağlar çağlar ötesine bile gidebiliriz. Duygularımızı notalara döküp onların gizemine sığınırız.

Toplumumuz zor bir dönemden geçiyor. Şehitlerimiz için içimiz paramparça oluyor. Onlara Allah’tan rahmet diliyoruz, mekanları cennet olsun. Türküler ilahiler ile yine müzik imdadımıza yetişiyor. Geçen gün Ankara’da TED konserini verdi. Ülkemizde seviyeli kaliteli müzikler her zaman var olsun inşaallah…

The post Müziğin Gizemi appeared first on Sanat Duvarı.

İşte garajistanbul Ocak 2017 programı takvimi:

13 Ocak – Yüksek Sadakat ve Konukları

Türk rock müziğinin sevilen gruplarından Yüksek Sadakat, müzisyen dostları ile birlikte garajistanbul sahnesinde…

• 13 Ocak 2017
• Kapı Açılış: 20:00
• Sahne Saati: 22:00

14 Ocak – Burn Energy Drink presents: Bart Skils

Cumartesi gecelerinin yeni alışkanlığı Warehouse, Burn Energy Drink ile 14 Ocak Cumartesi akşamı Bart Skils’i ağırlıyor!

• 14 Ocak 2017
• Kapı Açılış: 23:00
• Sahne Saati: 23:00

15 Ocak – Müzik ile Ses Ver

Eğitimde fırsat eşitliği için “Müzik ile Ses Ver” sosyal sorumluluk projesi yardım konserimizde bir ses de siz verin!

Müzist Sanat Merkezi’nin yürüttüğü ”Müzik ile Ses Ver” projesi, 2014 yılından bu yana müzik eğitiminde fırsat eşitliği sağlamak için, imkanı olmayan okullara müzik enstrümanı gönderiyor.

• 15 Ocak 2017
• Kapı Açılış: 13:00
• Sahne Saati: 14:00

17 Ocak – Hamlet

Büyüklerin dünyasında telef olan gençlerin trajedisi.

Olmak, ya da katil olmak, ya da olmamak, ya da ne olmak?

Günümüzün en yaygın trendi “izlemenin izlenmesi”.

Ama bizzat kendi gözlerinizle!

İstemedikleri ve beğenmedikleri bir dünyaya mahkum olan genç insanların yürek paralayan öyküleri…

• 17 – 31 Ocak 2017
• Kapı Açılış: 19:30
• Sahne Saati: 20:30

20 Ocak – Alpay

Türk pop müziğinin efsane ismi Alpay, 20 Ocak Cuma akşamı garajistanbul’da İstanbul dinleyicisine unutulmaz bir gece yaşatacak.

• 20 Ocak 2017
• Kapı Açılış: 20:00
• Sahne Saati: 22:00

21 Ocak – Musumeci & The Element

Elektronik müziğin yeni mabedi Warehouse’ta 21 Ocak Cumartesi gecesi Musumeci ve The Element sahnede!

• 21 Ocak 2017
• Kapı Açılış: 23:00
• Sahne Saati: 23:00

24 Ocak – Kıyamete Kadar Kapattım Kalbimi

“Ormanlardan Hemen Önceki Gece”, “Tatyana” gibi ses getiren oyunlara imza atan biriken’in, prömiyerini 20. İstanbul Tiyatro Festivali’nde gerçekleştirdiği yeni oyunu “Kıyamete Kadar Kapattım Kalbimi” 24 Ocak’ta garajistanbul’da seyirciyle buluşuyor.

• 24 – 25 Ocak 2017
• Kapı Açılış: 19:30
• Sahne Saati: 20:30

27 Ocak – Ayda 1

2015 yılında profesyonel sağlık emekçileri tarafından kurulan “Ayda 1” müzik grubu, 27 Ocak Cuma günü garajistanbul sahnesinde…

• 27 Ocak 2017
• Kapı Açılış: 20:00
• Sahne Saati: 22:00

The post Ocak Ayında garajistanbul Etkinliğe Doyacak appeared first on Sanat Duvarı.

Sultans of İstanbul Tango Festivali

İDSO,  Sultans of İstanbul Tango Festivali’nin Gala Gecesi 30 Aralık Cuma akşamı Lütfi Kırdar Uluslararası Kongre ve Sergi Sarayı’nda gerçekleştirilecek. Konserle birlikte izleyiciler, uluslararası profesyonel dansçıların tango şovları ile unutulmaz bir akşam yaşayacak.

Saat 20.00’de başlayacak konseri orkestra şefi Ender Sakpınar yönetecek. Konserde orkestra’ya solist olarak Bandeneon’da Tolga Salman ve piyano’da Rustam Rahmedov katılacak.  “Dünya Tangoları”ndan seçme eserlerin yer aldığı konserde; Türkiye’den  İris Doğdu, Utku Küley; Arjantin’den Sebastian Arce, Yunanistan’dan Georgia Priskouve, Loukas Balokas ve Rusya’dan Maria Vasileva – Marinova , Maxim Gerasimov unutulmaz şovlarını gerçekleştirecekler.

Dünya Tango’sunun en önemli yıldızlarından kabul edilen Sebastian Arce, Türkiye Tango Şampiyonu Utku Küley ve İris Doğdu, 10 yılı aşkın bir süredir bir çok Avrupa ülkesindeki festivallerde şovmenlik ve eğitmenlik yapmaktadır.

İDSO Müdürü Sezai Kocabıyık: “Dünya Tangosunun en önemli yıldızlarının yer alacağı yılın bu son konseri’nde muhteşem Tango Gösterilerini izlemek için İstanbullu müzik ve sanatseverleri Lütfi Kırdar Uluslararası Kongre ve Sergi Sarayı’ndaki konserimizde görmek istiyoruz.” diyor.

Sultans of Istanbul Gala Night Konseri

Dünya Tangolarından Seçmeler bölümü ile başlayacak konser tüm tango severler muhteşem bir akşam yaşatacak.

The post 2017’ye Tango Festivali ile Görkemli Bir Giriş appeared first on Sanat Duvarı.

Bestekar Pınar Köksal’ın besteleri Antalya Devlet Senfoni Orkestrası tarafından Şef Ender Sakpınar yönetiminde Türkiye-Japonya Dostluk Haftası Konseri’nde seslendirilecek. Pet Holding’in desteklediği Türkiye-Japonya Dostluk Haftası Konseri’nde Antalyalı müzikseverlere Türk ve Japon bestelerinden oluşan muhteşem bir müzik ziyafeti sunulacak.

Ünlü Japon eserlerinin seslendirileceği ilk bölümde; Japon koto sanatçısı Atsuko Suetomi ve kanun sanatçısı Göksel Baktagir Pınar Köksal’ın “Esinti” adlı eserini de yorumlayacak.

Konserin ikinci bölümünde ise Pınar Köksal’ın Türk Müziği tarzındaki besteleri çok sesli olarak Antalya Devlet Senfoni Orkestrası eşliğinde şef Ender Sakpınar, tenor Hakan Aysev ve soprano Feryal Türkoğlu tarafından icra edilecek.

TÜRKİYE-JAPONYA DOSTLUK HAFTASI KONSERİ – ANTALYA  

• Tarih: 06 Ocak 2017 Cuma
• Yer   AKM Aspendos Salonu
• Saat  20.30
• Şef Ender Sakpınar
• Solistler Feryal Türkoğlu (Soprano), Hakan Aysev (tenor), Göksel Baktagir (kanun),  Atsuko Suetomi (koto)

PROGRAM

• İkuma Dan – İpek Yolu
• Michio Miyagi – İlkbaharda Deniz
• Tadao Sawai – Kuş gibi
• Pınar Köksal – Esinti

ARA

• Pınar Köksal Besteleri;
• Şarkılar Söylüyorsan – Hakan Aysev
• Bir Akşamüzeri – Feryal Türkoğlu
• Uzakta Bir Ateş Yanar  – Hakan Aysev
• İstersen Feryal Türkoğlu
• Kalbin Aşkla Çarpıyorsa – Hakan Aysev- Feryal Türkoğlu
• Aramıza Girmesin – Hakan Aysev
• Hani Tatlı Sevgilim – Feryal Türkoğlu
• Böyle Değil Şarkımız – Hakan Aysev- Feryal Türkoğlu

Pınar Köksal

Ankara merkezli faaliyetlerini 1974 yılından bugüne sürdüren  Pet Holding’in Yönetim Kurulu Üyesi olan  Pınar Köksal, TRT’de en çok bestesi olan üçüncü kadın bestekârdır. Lavta çalan Köksal’ın 94’ü TRT Repertuarında yer alan 122 bestesi vardır. 25 tanesi Bujor Hoinic tarafından çok sesli müziğe uyarlanmıştır. Türkiye’de ilk defa Pınar Köksal’ın Türk Müziği tarzındaki besteleri çok sesli olarak Aralık 2003’te şef Bujor Hoinic yönetiminde Devlet Opera ve Balesi Orkestrası ve sanatçıları tarafından seslendirilmiştir. Devlet Opera ve Balesi’nin Gürçil Çeliktaş yönetiminde sahneye koyduğu “Opera Kabare” adlı müzikal fantezide eserleri yer almış, ayrıca İstanbul ve İzmir Senfoni Orkestraları, Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası, Eskişehir Büyükşehir Belediyesi Senfoni Orkestrası, Çukurova Devlet Senfoni Orkestrası ve sanatçıları da eserlerini seslendirmiştir. Bunun yanı sıra Jandarma Bandosu ve Türk Silahlı Kuvvetleri Armoni Mızıkası Bandosu tarafından besteleri icra edilmiştir. 18 Mart 2016, “Çanakkale Şehitlerini Anma Konseri”nde İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası (İDSO), 25 Mart 2016, “Türk-Japon Dostluk Konseri”nde Çukurova Devlet Senfoni Orkestrası eşliğinde şef Ender Sakpınar, soprano Feryal Türkoğlu ve tenor Hakan Aysev tarafından eserleri icra edilmiştir. Ayrıca Japon koto sanatçısı Atsuko Suetomi ve kanun sanatçısı Göksel Baktagir “Esinti” adlı eserini yorumlamışlardır. 2000 yılında “İçimdeki Duygular”, 2005 yılında “Duygu Pınarı”, 2010 yılında da “Aşk Senfonisi” isimli albümleri müzik marketlerde yerini almıştır. Şubat 2004 ve Mayıs 2010’da “Doğanın Coşkusu I” ve “Doğanın Coşkusu II” isimli kişisel fotoğraf sergilerini Ankara’da açmıştır. İşkadını ve Besteci Pınar Köksal  sanata ve kültüre verdiği katkılardan dolayı SAKÜDER (Sanat ve Sanatkarlar Topluluğu Kültür Derneği) tarafından 15 Ocak 2015 tarihinde onur ödülüne layık görüldü.

The post Türk-Japon Dostluk Haftası Konseri 6 Ocakta Antalya’da appeared first on Sanat Duvarı.

Ya da,

Bir paket sigara içsem, bir şişede bira, biraz da sokak lambalarına baksam. İyi gelir mi?

Aralık’ın soğuk kış günleri, saat 04:00.Yapabilecek hiçbir şey yok, düşünmekten başka. Gecenin bu saatleri siyah bir örtü gibi sarar dört yanımı. Bu saatler 24 saate bedel ödetir. Öyle hissettirir. Siyah ve beyazdır. Beyaz siyaha bu saatlerde yeniktir.

Saat 05:00.Bir saattir pencerenin önündeyim. Pencere önünde çiçek. Siyah beyaza yenilmeye başlarken yeşerir çiçek. Yerde kar, karda iz bırakan kedi.

Saat 06:00.Tam teslimiyet. Güneş çıkar, çatılar parlar. Çatıların gökyüzüyle birleştiği yer, işte o yer, masmavidir, masmavi…

Saat 07:00.Bir dal sigara, bir yudum kahve alıp evden çıktım. Gazete elimde. Üçüncü sayfa haberlerini aratmadı manşetler. Okudum, okudum, okudum. Botumun karda çıkardığı sesle, yüzüme yakan ayazla yürüdüm, yürüdüm, yürüdüm…

Şehrin kalabalığı arttı. Sesler çoğaldı, kelimeler birbirine karıştı. Kaldırımları işgal etti arabalar ve şehir büyüdü. Etrafı izledim. Anıları taze tutabilmek adına gözlerimi diktim kaldırımlara, binalara. Ayağımın götürdüğü yere yürüdüm, yürüdüm, yürüdüm…

Galata Kulesi’nin önündeki masalardan birine oturmuş beni bekliyordu. Masaya doğru ilerledim. İki demli çay istedi. Tütününü sardı. Gülümseyerek fotoğrafları sordu. Tek tek gösterdim. Yüzünün çizgilerinde bir tebessüm vardı. Sanki gülmek tek başına eylemdeydi yüzünde. Bu hali beni sinirlendirmeye başlamıştı bile. Böyle bir günde ‘gülme eylemi’de ne?

İfadelerim çok belirgin olmalıydı ki dayanamayıp sordu:

”Neyin var?”

Bu soru öfkemi dilime sürükledi. Sanki bütün yaşananlar onun yüzünden yaşanmış gibi. ‘Yargı eylemi’ne başlamıştım bile.

”Böyle bir günde bu soruyu nasıl sorabilirsin? Sen gazeteye falanda mı bakmıyorsun?”. Yüzüme baktı. Yine aynı eylemle ”Bakıyorum.” dedi. Bende ‘yargı eylemi’ yerini ‘nefret eylemi’ne bırakmıştı bile.

”Bencilsin. Nasıl bu kadar duygusuz olabilirsin? İnsanlar ölüyor!” dedim. Yüzünde aynı ifadeyle ”Haykırarak, yargılayarak suçlayacak birini mi bulmaya çalışıyorsun yoksa omzundaki yükten kurtulmaya mı?” Yüzündeki ifade, kelimeleri tokat gibi çarptı yüzüme. Ne diyeceğimi bilemedim. Sustum. Sigarasını bitirmiş, çayın son damlasını yudumlamıştı. ”Umudun var mı?” diye sordu o anda. Afalladım. ”Bilmiyorum” diyebildim.” Peki. Şimdi seninle bir eylem yapacağız.” dedi. Eylem tehlikeli bir kelime. ”Ne eylemi?” dedim. Aniden kalktı masadan, elimi tuttu. Ve peşinden sürüklemeye başladı. Eli elime değdi, eylem başladı. ”Şimdi bir cümle söyleyeceğim, susacağım. Sen cümleden bir kelime seçip söyleyeceksin susacaksın. En basit hale gelene dek sürecek.” Eylem bu muydu yani? Başımla onayladım. Bir yandan el ele hızlı adımlarla kalabalığa karıştık, bir yandan bağırarak sesli eyleme başladık. Eylemin büyüsüne kapılmıştık. Birçok kez tekrarladık. Son tekrar onun cümlesiyle başladı:

”Ellerinde sessiz çığlıklar duyuyorum.”

”Sessiz”

”Ses-siz”

”Ses”

”S-e-s”

Artık daha basite indirgenemezdi cümle. O an durduk. Durduğumuz sokakta bir yerden müzik sesi geliyordu kulağıma, ‘Elin elime değse de, sevsem seni’. Yüzüme baktı. Uzun uzun yüzüme baktı. ‘Gülme eylemi’ bitmişti. Gözlerinde bulutlar, yangınlar, yağmurlar vardı… Gözlerinde katliamlar, ölüler vardı. Gözlerinin karanlığı gözlerime öyle işledi ki; o an kelimelerle anlatılamayacak kadar derin hissettim. Cümleler, kelimeler, heceler, harfler sustu. Bütün sesli eylemler bitti. Gözlerimiz konuştu, umut etti, inandı. Gözlerimiz güneşli günlere inandı…

Anlamadılar, anlamayacaklar, anlayamayacaklar…

Ve saat 16:00. Bir paket sigara, bir şişe birayla ellerimiz kilitli, gözlerimiz henüz yanmamış sokak lambasında asılı. Beyaz siyaha hüküm sürmeye, bizse ‘sessiz eylem’e devam ediyoruz…

The post Eylem appeared first on Sanat Duvarı.

İDSO, Türkiye Cumhuriyeti’nin İkinci Cumhurbaşkanı İsmet İnönü’yü anacağı konserinde 23 Aralık Cuma akşamı Lütfi Kırdar Merkezi’nde dinleyicilerine piyano ziyafeti sunacak.

Saat 20.00’de başlayacak İDSO DenizBank Konserlerinde, Sefiller Müzikali Yönetmeni Şef Joseph Suilen yönetimindeki İDSO’nun eşlik edeceği, Devlet Sanatçısı Piyanist Ayşegül Sarıca dinleyicilerle buluşacak.

Şef Joseph Suilen

Josef Suilen, Londra’da Covent Garden Kraliyet Opera Salonu’nda, Carlos Kleiber ve Bernard Haitink’in asistan şefiydi. Kraliyet Hollanda Bandosu, Brabant Oda Orkestrası ve Nijmegen Üniversitesi Senfoni Orkestrası’nın daimi şefliğini yaptı. Radyo Filarmoni Orkestrası, Limburg Senfoni Orkestrası, Brabant Senfoni, Het Gelders Orkestrası, Zeeland Senfoni, Bochum Senfoni, Moravian Filarmoni, State Opera Ukrayna, State Opera Bulgaristan gibi birçok Avrupa orkestrasını da misafir şef olarak yönetti.

Devlet Sanatçısı Piyanist Ayşegül Sarıca

Ayşegül Sarıca, 1959’da Marguerite Long – Jacques Thibaud Uluslararası Yarışması’na katılıp “Prix de la Ville de Paris – Paris Şehri Ödülü”nü kazandı. 1968’de Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası’nın solist kadrosuna girdi. 1971’de Türkiye’de “Devlet Sanatçısı” unvanını kazandı, ayrıca Fransız Kültür Bakanlığı tarafından da “Chevalier de l’Ordre des Arts et Lettres” nişanına layık görüldü. Sanatçı, 1991 yılında Hikmet Şimşek yönetimindeki Macaristan Devlet Senfoni Orkestrası eşliğinde Cemal Reşit Rey’in “Katibim” Çeşitlemelerini CD’ye kaydetti. Türkiye’nin en başarılı orkestralarıyla pek çok sonat, konçerto ve resital kayıtlarından oluşan CD’leri vardır.

Konserde, değerli kompozitörler Robert Schumann’ın La Minör Piyano Konçertosu op. 54, Georges Bizet’nin Arlesienne Süitleri 1 ve 2 eserleri icra edilecek.

İDSO Müdürü Sezai Kocabıyık: “Bu haftaki konserimizde cumhuriyet tarihimizin ikinci Cumhurbaşkanı İsmet İnönü’yü anacağız. Bu klasik müzik akşamında başarılı piyanistimiz Ayşegül Sarıca’ya eşlik ederek piyano ağırlıklı bir program icra edeceğiz. İstanbullu müzik ve sanatseverleri Lütfi Kırdar Merkezi’ndeki konserimizde görmek istiyoruz.” diyor.

PROGRAM:

• ROBERT SCHUMANN: LA MİNÖR PİYANO KONÇERTOSU OP. 54
• GEORGES BIZET: ARLESIENNE SÜİTLERİ 1 VE 2

The post İsmet İnönü Konser İle Anılıyor appeared first on Sanat Duvarı.

İDSO, 2 Aralık Cuma akşamı saat 20.00’de Caddebostan Kültür Merkezi’nde, ölümünün 280. yıldönümünde ünlü İtalyan Besteci “Pergolesi’yi Anma Konseri” ile dinleyicilerine bir klasik müzik ziyafeti sunacak

Pergolesi’yi Anma Konseri

Konserde ünlü İtalyan Şef Carlo Rizzari yönetimindeki İDSO, piyanist George Emmanuel Lazaridis, soprano Feryal Türkoğlu ve mezzo soprano Ferda Yetişer’e eşlik edecek.

“Pergolesi’yi Anma Konseri”nde değerli kompozitörler Wolfgang Amadeus Mozart’ın Do Minör Piyano Konçertosu No.24, K. 491 ve Giovanni Batista Pergolesi’nin Stabat Mater adlı eserleri icra edilecek.

İDSO Müdürü Sezai Kocabıyık, “Bu klasik müzik akşamında da İstanbullu müzik ve sanatseverleri Caddebostan Kültür Merkezi’ndeki Pergolesi’nin 280. Ölüm Yıldönümü çerçevesinde gerçekleşecek anma konserimize bekliyoruz.” dedi.

Program:

• Wolfgang Amadeus Mozart – Do Minör Piyano Konçertosu No.24, K. 491
• Giovanni Batista Pergolesi – Stabat Mater

The post İDSO Konserlerinde Bu Akşam İtalyan Rüzgarı Esiyor appeared first on Sanat Duvarı.

13. İstanbul Bach Günleri Açılış Konseri

13. İstanbul Bach Günleri festivalin açılış konseri 7 Aralık Çarşamba günü saat 8.30’da dünyaca ünlü keman virtüözü ve şef Andres Mustonen ve Estonya’nın en önemli oda orkestralarından Glasperlenspiel Orkestrası ile Grand Pera Emek Sahnesi’nde gerçekleşecek.

İstanbul Deniz Müzesi‘nde gerçekleşecek olan konserlerin önceki senelerde gerçekleşmiş olanlardan bir farkı var: Müzik ile aşkı İstanbul’da buluşturan festival, Tıpkı 1700’lü yıllarda Gottfried Zimmermann’ın Leipzig’deki kafesinde olduğu gibi seyircinin içeceklerini yudumlarken J.S Bach, Telemann gibi ustaları dinlediği 18. yüzyıl atmosferini “Cafe Zimmermann” konsepti ile canlandırarak dinleyenlere eşsiz bir ortam yaratacak.

EUBO European Union Baroque Ensemble

Festival Avrupa’nın birçok ülkesinden barok müziğin en önemli virtüözlerini bir araya getiren EUBO European Union Baroque Ensemble ile 18 Aralık Pazar günü İstanbul Deniz Müzesi’nde devam edecek. Orkestra, seyirciye J.S Bach, Scarlatti, Handel ve Telemann’ın en sevilen barok eserlerinden oluşan bir program sunacak.

En İyi Keman Virtüözleri İstanbul’da

Sigiswald Kuijken’ın “En iyisi” diyerek işaret ettiği, org ve klavsenin dünyadaki sayılı virtüözlerinden Benjamin Alard ile çağdaş dönemin en iyi barok orkestralarında solo kemancı olarak yer almış ünlü keman virtüözü François Fernandez 20 Aralık Salı akşamı Deniz Müzesi’nde sahne alacak.

21 Aralık Çarşamba gecesi ise Deniz Müzesi birçok ünlü operanın vazgeçilmezi Fransız soprano Myriam Arbouz ve virtüöz klavsenci Benjamin Alard’ın duo konserine sahne olacak. Konserde J.S Bach’ın ikinci eşi ve ses sanatçısı Anna Magdelena Bach ve J.S Bach’ın duygusal birlikteliğinin yanında müzikal birlikteliğinin de anısı yaşatılacak.

13. İstanbul Bach Günleri Kapanış Konseri

13. İstanbul Bach Günleri kapanış konseri, özellikle J.S Bach’ın partita ve sonatlarını çaldığı solo resitalleriyle dünya çapında müzik çevrelerinin takdirini kazanmış kemancı François Fernandez tarafından 22 Aralık Perşembe gecesi yine Deniz Müzesi’nde gerçekleştirilecek. Hem aşk ve hem de yalnızlığın notalarının duyulacağı bu resitalde Fernandez, J.S Bach’ın ölen ilk eşinin ardından hissettiği yalnızlığı ifade ettiği La Minör ve Sol Minör sonatları ve Re Minör partitayı çalacak.

The post 13. İstanbul Bach Günleri Başlıyor appeared first on Sanat Duvarı.

“İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası DenizBank Konserleri” 27 Kasım’da UNIQ İstanbul’da çok farklı olacak.

İDSO, Şef Ender Sakpınar yönetiminde “Şeytanın Kemancısı, Çingene Kral” lakaplı keman dahisi Roby Lakatos ve Grubu ile sahne Alıyor

İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası’ndan Şef Ender Sakpınar Yönetiminde Maslak’taki UNIQ İstanbul’da Dev Konser

İDSO DenizBank Konserleri bu hafta 27 Kasım Pazar akşamı saat 20.00’de UNIQ İstanbul Maslak’ın mekan sponsorluğunda büyük UNIQ Hall salonunda uluslararası başarılarıyla öne çıkan İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası Şefi Ender Sakpınar yönetiminde müzikseverlerle buluşuyor. Toplu taşıma ile çok kolay ulaşılan merkezi konumdaki UNIQ İstanbul ayrıca Maslak ve Levent’in en iyi otopark kullanım alanına sahip.

Roby Lakatos ve Grubu

Şeytanın Kemancısı Roby Lakatos ve Grubu, Şef Ender Sakpınar yönetimindeki İDSO ile İstanbullu sanatseverler mekan sponsoru UNIQ İstanbul Maslak’ta benzersiz bir akşam yaşayacak

İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası (İDSO)

İDSO’nun bu sezon Şef Ender Sakpınar yönetimindeki ilk konseri, sanat şölenine dönüşüyor. Konserde İDSO, Şeytanın Kemancısı lakaplı Macar keman dahisi Roby Lakatos ve Grubu’na eşlik edecek. Ünlü keman virtüözü Janos Bihari’nin (1764-1827) soyundan gelen Lakatos, pek çok ünlü kemancıyı içeren ailenin 7. kuşak kemancısı. Lakatos, klasik müzik, caz ve Çingene müziği eserlerini aynı ustalıkla çalabilmesiyle efsane müzisyenler arasına girmiş bir üstat.

Şef Ender Sakpınar yönetimindeki İDSO’nun eşlik edeceği Lakatos Grubu’nda ayrıca ikinci kemanda Laszlo Boni, gitarda Laszlo Baloght, piyanoda Kalman Cseki, kontrbasta Laszlo Liesztes ve bir Macar halk çalgısı olan simbalde Jeno Liesztes sahne alacak.

İDSO DenizBank Konserleri Programı

• Duke Ellington: A Medley for Orchestra
• Roby Lakatos: New Alliance
• Astor Piazzola: Oblivion
• Rus Halk Şarkısı İki Gitar: Mimoza         
• Ivo Csampai-Janos Bihary: Memory of Bihary-Hejre Katy
• Vladimir Cosma: Le Grand Blond Avec Une Chaussure Noire
• Jerry Bock: Damdaki Kemancı
• Nikolai Rimsky Korsakov: Flight of the Bumblebee
• Rus Halk Şarkısı: Kalinka
• Geleneksel Rus Ezgisi: I’ve Met You-Mama
• Vittorio Monti: Chardas

The post İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası’ndan Şef Ender Sakpınar Yönetiminde UNIQ İstanbul’da Dev Konser appeared first on Sanat Duvarı.

Gülsin Onay Piyano Resitali

21 Kasım 2016 Günü Kadıköy Belediyesi desteği ile Caddebostan Kültür Merkezi’nde düzenlenecek  konserde  2003 yılında UNICEF Türkiye “İyi Niyet Elçisi” seçilen, Türkiye’de ve dünyada pek çok yardım projesinde yer alan dünyaca ünlü Türk Piyanist Gülsin Onay siyah beyaz tuşlara,  eğitim için basacak.

Otizm Destek Eğitim ve Dayanışma Derneği

Otizmli çocukların ömür boyu eğitim idealini benimseyerek otizmli aileler tarafından kurulan Otizm Eğitim Destek ve Dayanışma Derneği, 2 ile 10 yaş arasındaki çocuklara burs ile eğitim imkanı sağlıyor.  Dernekte, eğitim alan burslu öğrenci sayısını arttırmak hedefi ile yola çıkan Otizm Destek Eğitim ve Dayanışma Derneği, dünyanın ilk sivil toplum kuruluşu olan Rotary ile işbirliği yaptı. Çekmeköy, Eminönü ve Maçka Rotary Kulüplerinin öncülüğünde yola çıkılan projede 2420. Bölge Rotary Kulüpleri de destek oldu.

Gülsin Onay Piyano Resitali ile burslu öğrencilerin eğitiminde görev alan eğitmenlerin ücretlerinin karşılanacağı ve burslu öğrenci sayısının daha da arttırılacağını vurgulayan Otizm Destek Eğitim ve Dayanışma Derneği Başkanı Arzu Gökçe “Her otizmli çocuğun haftada 40 saat eğitime ihtiyacı var. Gülsin Onay ve Rotary’nin de desteği ile oluşturacağımız bu fon sayesinde daha fazla otizmli çocuğumuzu topluma kazandıracağız.” dedi. Otizmli çocukların eğitimlerinde özel eğitim sistemi ve bu alanda yetişmiş özel eğitmenlerin olduğunu vurgulayan Gökçe, toplumda otizm ile ilgili farkındalığı arttırarak Otizmli çocukların ne kadar özel bireyler olduğunu anlatmaya çalışıyoruz. Desteklerini esirgemeyen öncelikle Gülsin Onay ve ekibine, Kadıköy Belediyesi Caddebostan Kültür Merkezi’ne ve Rotary Kulüplerine çok teşekkür ediyorum” dedi.

21 Kasım 2016 Pazartesi Günü saat 20.00’da başlayacak olan Gülsin Onay Piyano Resitali’nde Otizmli Piyano öğrencileri Beril Zorlu ve Koral Erdeniz’de dinletileri ile yeteneklerini gösterecekler. Ayrıca Otizmli genç ressam Furkan Akot’un resim sergisi açılışı da aynı gün saat 18.00’da yapılacak ve bir hafta süreyle CKM’de ziyaretçilere açık olacak.

The post Otizmli Çocuklar İçin Gülsin Onay Piyano Resitali appeared first on Sanat Duvarı.

Üzerimde bütün sesler sessizliğe dönüşmüş. Sokak boyunca ilerliyorum. Sokağın az ilerisinde bir köşeye kurulmuş üç kişi dikkatimi çekiyor. Enstrümanlarını hazırlıyorlar. Oraya doğru yürüyorum.

Grubun bir üyesi santurla başlıyor müziğe. Yanındaki kadın elindeki darbukayla hazırda bekliyor. Darbukaya vurmaya başlıyor. Darbukaya vuruşu sıklaştığı anda müziğe tamamen dahil oluyor. Bu dahil olma anı vücudunun bütünüyle müziğe ait oluşuydu. Ben böylesine bütünlük görmemiştim. Müziğin kendinden vazgeçiş olduğunu ilk kez bu kadar derin hissettim. Yüzündeki ifade, ellerinin darbukaya vuruşu, saçlarının savruluşu…

Sonra bu müzikle bütünleşme haline sesi de eklendi. Kadın bütün çıplaklığıyla müzikti. Bu inanılmaz bir şeydi, hayal edilemez bir şey. Sokak bu müziğin sesiydi. Kadın nota oldu, nota müzik…

Beethoven’ın Ay Işığı Sonatı

Eve doğru yürüyordum. Yağmur çiselemeye başladı. Sokak lambaları da yanmaya. Etraf kararıyordu. Eve girdim. Olanca hızımla odama ilerledim. Piyanonun başına geçtim. O kadın gibi müziğe ait olmak notaları bedenselleştirmek istedim. O an sadece bunu arzuladım. Camı açtım. Yağmur şiddetlenmiş. Cama vuran damlaların sesi, odanın içine savrulup düşen yağmur taneleri, gök gürültüleri hepsi birbirini takip etti. Gözlerimi kapattım. Ellerimi piyanonun tuşları üzerinde dolaştırmaya başladım. Parmak uçlarım hafifçe dokunuyordu notalara. Aklımdan geçenleri seslendirmeye başlayıp notalara daha sert dokundum.

‘Parmak uçlarıma hapsettim. Her birinin birbirinden kaçışıyla yükselen çığlıkları!

Devirler geçtim, her yanım vuruldu, susturdular!

Soğuk bedenler çöktü, dudağımda kalan izler silindi, elimdeki bütün çizgiler kesildi!’

Notalarla kelimelerim,parmak uçlarım, bedenim bütünleşti. Kendimi notalara bıraktım. Bir süre devam ettim. Ter kan içinde kaldı vücudum. Son notayla birlikte;

‘Yağmur bütün devirlere selam duracak!’.

Beethoven‘ın Ay Işığı Sonatı‘nı ışıksız bir gecede deliliğe doğru çalmıştım. Müzik deliliğin ışığıymış meğer…

Light İn Babylon – Hinech Yafa

Bahsi geçen kadının dahil olduğu grup ve parça Light İn Babylon-Hinech Yafa.

The post Sonattan Sızı appeared first on Sanat Duvarı.

Türk Müziğine Popüler Kültürün Etkisi

1970ʻler, 80ʻler ve 90ʻlar döneminde yer edinmiş pek çok sanatçının şarkıları hala hatırlanmakta  ve belli bir kesim bu müzikleri dinlemekten oldukça keyif almaktadır. Özellikle, Türk müziğinde 90ʼlı yılların oldukça önemli bir etkisi vardır. Günümüzde sürekli 80ʻler 90ʼlar partileri düzenlenip o yıllara damga vurmuş şarkılar eşliğinde insanların eğlenmesi bunun bir  kanıtıdır. Geçmişe dönüp baktığımızda, üretilen şarkıların insanlarda ne kadar kalıcı hatıralar bıraktığı ve yıllar geçmesine rağmen eskimeyen şarkılar adı altında hala dinlendiği aşikardır.

70’li yıllardan örnek vermeye başlarsak, rock müziğinde en eski Cem Karaca ve Erkin Koray olmak üzere, sonrasında 90’lardan başlayarak günümüze ulaşan Şebnem Ferah, Teoman gibi birçok örnek vardır. Pop müziğinde ise, 70ʻli ve 80ʻli yıllardan başlayarak Alpay, Barış Manço, Mazhar Fuat Özkan, Sezen Aksu, Ajda Pekkan, Bülent Ortaçgil gibi pek çok sanatçı günümüze dek ulaşan eserler üretmiştir. Peki neden günümüzde Türk müziği eskisi kadar ilgi görmüyor? Son yıllarda Türk müziğine ilgi oldukça azaldı.Toplumumuzdaki belli bir kesim, yabancı müzik, klasik müzik ya da caz dinlemeyi, Türkçe şarkı dinlemeye tercih eder oldu. Günümüzde üretilen Türkçe şarkıları da sadece belli bir yaş kesimi dinler oldu. Seneler geçtikçe Türkiyeʼde müzik, insanların duygularına değil de piyasaya hitap eder bir hal aldı. Bu nedenle de toplumumuzun başka toplumların kültürlerindeki müziği dinlemek istemesi kaçınılmaz bir durum oldu. Örnek  verdiğimizde geçmişte çok güzel anılar bırakmışız aslında. Barış Mançoʼnun her bir şarkısının insanlarda özellikle çocuklarda hatırası vardır. Sonra toplumumuz Sezen Aksu, Sertab Erener ve Levent Yükselʼin şarkılarıyla büyüyen bir nesil yetiştirmiştir. Popüler kültür,Türk müziğini öylesine köreltmiştir ki artık konser deyince herkesin aklına jazz, klasik müzik ya da yabancı sanatçıların ülkemizde verdiği konserler geliyor. Yolda, otobüslerde, minibüslerde pek çok genci kulaklıklarıyla yabancı müzik dinlerken görüyoruz. Üstelik insanlarla sohbet ettiğimizde “Ne tür müziklerden hoşlanırsın”  gibi bir soru sorduğumuzda çoğundan “Ben Türkçe müzik dinlemiyorum sadece bir iki tane gibi“ yanıtlar alıyoruz. Sanki Türkçe müzik çok küçümsenecek derecede değersizmiş gibi bir intiba yaratıyor bu yanıtlar bir yerde. Öyle ki bu, ülkemizde  gerçekten de Türk müziği adına oldukça kötü bir durum. Ancak bu durumu düzeltmek gene toplumumuzun elinde. Şarkılar eskisi gibi duyguya hitap ederek yazılsa ya da dönüp bir müzik tarihimize bakılsa eski yıllardan günümüze ulaşan sanatçılarımız neler üretmiş, bize nasıl eserler bırakmış şimdiki nesil bunları bir araştırsa, açıp dinlese Türk müziğinin aslında hiç de yabana atılmayacak derecede zengin olduğu ortaya çıkacak…

80ʻler ve 90ʻlarda Türkçe Şarkılar

Yabancı müzik dinlemek, jazz dinlemek de kültürümüzü geliştirmek adına önemli adımlardır. Tabiki sadece kendi müzik kültürümüzle sınırlı kalmayacağız. Başka tatlar deneyeceğiz.  Ancak  bu kendi müzik kültürümüzü unutacağımız, yok sayacağımız anlamına gelecek boyutta olmamalıdır. 80ʻler ve 90ʻlar Türkçe şarkıları diye girdiğinizde internette o kadar çok eser çıkar ki karşınıza; açar youtube da playistlerden birini dinlersiniz. Devamını merak edersiniz… Şarkıların duygularınıza nasıl hitap ettiğini  hissedersiniz.

Sezen Aksuʼnun her bir şarkısı farklı duygular uyandırır insanın içinde . “Gidiyorum” da hüzünlenir, efkarlanır, “Seni Yerler” de içiniz dışınız neşe dolar. Sonra 90ʻlar da çalan Oya Bora diye bir grup vardı. Şimdiki nesil bilmez. “Ara beni” şarkıları ve klipleri unutulmazlar arasındadır mesela. O dönemde çok fazla ün salmışlardır. Yeni Türkü grubu denince akla direk “Süper Baba” dizisi gelir. Pek çok çocuk “Bana Bir Masal Anlat Baba” şarkısıyla babalarına sarılarak uyumuştur. Bunun dışında Yeni Türküʼnün her şarkısında, melodisinde dinlendiğinizi hissedersiniz. Yağmurun elleri şarkısını yağmur çiselediğinde pencere kenarında dinleyip, hayallere kapılabilirsiniz. “Aşk Yeniden” şarkısında kendinizi yaz mevsiminde aşık olurken hayal ederken  bulabilirsiniz…

Türk Müziğinde o kadar çok emek, eser ve verilecek örnek var ki bunları sıralamakla bitmez.

Günümüzdeki Türkçe Söyleyen Şarkıcılar

Günümüzde şarkıcılar duyguya değil, piyasaya göre iş yapmayı tercih ediyor. Bu duruma onları çağımızın vazgeçilmezi popüler kültür mecbur ediyor. Duyguya hitap eden şarkılar, sanatçılar da var hala ama sayıları eski yıllara göre çok az ve popüler şarkıların arasında ne yazık ki kayboluyorlar. Bu durum da toplumumuzun yabancı müziğe, başka kültürlere daha  çok  kaymasına ve kendini o kültürlerde hissetmesine neden oluyor ne yazık ki. Öyle bir hale geliyor ki, kendi insanımız kendi müziğini, kültürünü küçümser oluyor. Aslında biz cenaze  törenine binlerin akın ettiği Cem Karaca ve Barış Manço gibi sanatçıların eserler bıraktığı bir müzik kültürüne sahibiz… Toplumumuz, kültürünün müzik geçmişine bakmadıkça, değerinin farkına varmadıkça, bunları öne çıkarmak için çabalamadıkça günümüzde piyasaya yönelik  popüler müzik yapımı bitmeyecek. Çünkü sanat dediğimiz şey halkın ihtiyaç ve taleplerine göre ilerleyen bir iştir bir yerde…

The post Popüler Kültürün Türk Müziğine Etkisi appeared first on Sanat Duvarı.

Ömrünün büyük kısmını, şöhretini kazandığı Paris’te geçirmesine ve klasik müzik leteratüründe Fransız ismiyle anılmasına rağmen, gönlü her zaman o dönemlerde Rus işgali altında olan vatanı Polonya’da olmuş…

Milli sınırların üzerinde bir müzisyen idi, Frédéric Chopin…

Frédéric Chopin

Başlığımıza “Chopin’in Kalbi ve Varşova” dememizin en büyük ve ilk sebebi de, ‘kalbinin’ gerçekten de Varşova’da bir kilisede saklanıyor, muhafaza ediliyor olması…

Bir başka sevdalı idi, Varşova’ya…

Frédéric doğduktan birkaç ay sonra Chopin ailesi Varşova’ya taşındı.

Evleri Varşova’nın kalbi sayılacak olan Krakowskie Przedmieście caddesine çok yakındı…

Fransızca öğrentmenliği yapan babasından Fransızca öğrenirken bir yandan da annesinden piyano dersleri alıyordu… Sanat, onun için çok küçük yaşlarda başlamıştı…

Tabi ki tüm çocukluğu sadece müzik ile geçmedi. Chopin, aynı zamanda, arkadaşları arasında oldukça büyük bir etkiye sahip çocukluk geçirdi. Arkadaşları içinde parmakla gösterilen, Varşova’da oturdukları çevrede herkesçe tanınan bir çocuk idi…

Tatillerini genelde ya birkaç günlük ya da bazen günübilirlik gezilerle değerlendirir, kısa tatillerde ise arkadaşlarıyla dansa giderdi.

Kendini sürekli geliştirmek ve aşık olduğu sanatı, aşık olduğu şehir yani Varşova’da sürdürmek istiyordu. Liseyi bitirdi ve Varşova Konservatuarı’na yazıldı… Hocası, Profesör Elsner idi…

O yıllarda, Müzik Okulu öürencisi olarak, kafeteryalarda yeni arkadaşlar edindi, çıktığı kız arkadaşları ile zamanlar geçirdi ve donmuş nehir üzerinde buzpateni ile şovlar yaptı… Varşova, onun için oldukça renkli bir çocukluk vermişti…

Chopin’in İlk Aşkı

Chopin’in ilk aşkı da, Polonya’daydı: Konstancja Gładkowska. İlk buluşmaları sırasında 19’lu yaşlardaydı, Chopin. Sarışın ve güzel sesli kız, dikkatini çekmişti, konservatuar öğrencisi Chopin’in. Sonrasında, aşk, mutlu son ile bitmemişti. Chopin, Varşova’dan ve hatta Polonya’dan ayrılmıştı… Daha sonra bir yıl kadar mektuplaştılar, sadece…

Bu sırada Chopin’in ismi kulaktan kulağa duyulmaya başlandı… Özellikle de Polonya’da…

Müzik Okulu, yani Varşova Konservatuarı’ndan mezun olduktan kısa bir süre sonra, Chopin, yeni bir sayfa açtı. 1830 yılında, büyük besteci, Viyana’ya gitti. Orada da çok kalamayan Chopin, ailesinin geri dönmemelisin çağrısı üzerine Paris’e geçti. Lakin, kalbi hala Varşova’daydı…

Daha sonra Viyana’da da Paris’te de çeşitli ödüller aldı… Ancak aklı hep Polonya’da idi… Viyana’dayken dahi Polonya’nın en iyi müzisyeni seçildi.. Lakin Chopin için bu yetmez idi… Keza, Varşova’yı özlüyordu…

Chopin’in Varşova Sılası

Chopin, daha sonrasında, hayatının sonuna kadar, Paris’te yaşadı… Hep Varşova özlemi içerisindeydi.. Paris’te Père Lachaise mezarlığında yatıyor olsa da, kız kardeşi Ludwika tarafından kalbi alınarak Varşova’ya getirildi. Şuan, Varşova’da, hemen eski evlerinin çok yakınındaki ‘Bazylika Świętego Krzyża’ kilisesinde bulunuyor, ünlü Bestekar ve Piyanist Frederic Chopin’in kalbi…

Chopin Nasıl Öldü

Frédéric Chopin, 1849 yılında, henüz genç yaşta (39), tüberküloz nedeniyle hayata gözlerini yummuştu…

Arkasından bıraktıkları ise, Polonyalılar için hasret ve gurur, Dünya için ise, Sanat olmuştu…

Yolunuz Polonya’nın Başkenti Varşova’ya düşerse, Frédéric Chopin’İn müzesine (Muzeum Fryderyka Chopina) uğramayı unutmayın. Eğer, yaz aylarında, Mayıs ile Eylül arasında bir günde gelirseniz, Avrupa’nın en büyük açık hava parklarından Łazienki Park’da Chopin dinletisinin keyfiyle güzel bir Pazar günü buluşabilirsiniz.

Polonya’da, Chopin’in şehri Varşova’da yaşıyor, sizlere selam gönderiyoruz…

The post Chopin’in Kalbi ve Varşova… appeared first on Sanat Duvarı.

Bilim Adamlarından;

Stern’e göre zeka: Problemleri çözebilme kuvvetidir.

Davis’e göre: Zeka, edinilen bilgilerden faydalanarak meseleleri halletmektir

Bergson’a göre: Zeka evvelce elde edilmiş tecrübe ve bilgilerden istifade ederek bugünkü hayat meselelerini çözmek ve hayat şartlarına uyma kabiliyetidir.

Piagret’e göre: Zeka bilgileri kazanma ve bilgi edinme yöntemini geliştirme gücüdür.

Hinsie göre:

1. Teorik Zeka: Fikir ve sembolleri anlama,kullanma kabiliyetidir
2. Mekanik Zeka: Muhtelif makine ve hareketleri anlama, çalıştırma ve keşfetme kabiliyetidir.
3. Sosyal Zeka: İnsani ilişkiler ve içtimai hadiselerde akıllı ve mantıklı bir şekilde hareket etme kabiliyetidir.

Bu araştırmalardan yola çıkacak olursak

Müzisyenler sanatlarını icra ederken veya çalışırken beyninin çoğu fonksiyonunu harekete geçirirler. Enstrümanını çalarken karşılaştığı problemleri çözer. Edindiği bilgiler sayesinde yolunu bulur. Tecrübelerinden faydalanarak nasıl davranacağını bilir. Kendi tarzını yakalayarak bilgisini geliştirir. Nota okurken teorik zekası harekete geçer. Enstrümanına göre ellerini, diyaframını kontrol ederek mekanik zekasını kullanır. Sanatsal bakış açısı kazanarak diğer sanat dalları ile ilgilenir ve insani ilişkilerde başarı elde eder. Mamafih körle yatan şaşı kalkar deyiminden yola çıkarak insanın arkadaş çevresi de buna göre değişir.Sanatla uğraşan çevreler edinir. Bakış açısı,ses tonu,yürüyüşünden tutunda doğaya ve diğer canlılara karşı sevgisi bile değişir.

7’den 70’e herkes müzik dinler fakat kaç yaşında olursanız olun sevdiğiniz, dinlemekten şehvet duyduğunuz enstrümanı elinize alın ve çalmaya deneyin. Hata yapsanız dahi bırakmayın enstrümanlar nankör değildir. Onu ne kadar çok severseniz oda sizi mütemadiyen sever. Göreceksiniz size, ailenize, başlatırsanız çocuğunuza çok büyük faydaları dokunacaktır.

The post İnsan Gelişiminde Müzik appeared first on Sanat Duvarı.

Yaşı Olmayan Modern Müzik Akımı: TRAP

Peki neden TRAP? Eski, yeni, ünlü, ünsüz şarkıları modernize ederek tekrar müzik piyasasına sunarak bu akım yeni modern veya siz ne demek ısterseniz günümüzdeki yaşama ayak uydurmuş şarkılar olarak görüyorum.

Müzik evrenseldir, dili ırkı yaşı yoktur siz ne düşünüyorsunuz bu konuda? Bu yeni türün bu kadar hızlı yayılmasının sebebini bu olarak görüyorum. Arabesk dinleyen bir nesil artık “TRAP” dinliyor.

Modern hayatın verdiği monotonluktan kurtulma çabası olarak da görülebilir bu. Arabesk dinleyerek şu an kı yaşama ayak uydurmak gerçekten zor. Eski toprak dediğimiz insanlar sadece bunu yapabilir, yeni nesil “TRAP” tarzı müzik akımlarına daha çok yatkın.

The post “TRAP” Yeni Müzik Akımı Hızla Yayılıyor appeared first on Sanat Duvarı.

Akbank Caz Festivali bu yıl 26. kez gerçekleşiyor. Müziğin farklı renklerini 12 – 23 Ekim 2016 tarihleri arasında İstanbullu müzikseverler ile buluşturacak olan festivalin Kampüste Caz konserleri ise 24 Ekim – 4 Kasım 2016 tarihleri arasında Anadolu’nun farklı şehirlerinde düzenleniyor olacak.

Caz Dünyasının Saygın İsimler Akbank Caz Festivali’nde

Geçmişten günümüze Cecil Taylor, Archie Shepp, McCoy Tyner, Pharoah Sanders, Jimmy Smith, Enrico Rava, John Scofield & Joe Lovano, Manu Katché, David Sanborn gibi caz dünyasının saygın isimlerini Türk izleyicisi ile buluşturan Festival, 26. yılında da birbirinden özel performanslara ev sahipliği yapmaya hazırlanıyor. 26. Akbank Caz Festivali’nin bu seneki yıldız isimleri arasında Ron Carter “Golden Striker Trio” ve Imany yer alıyor.

Ron Carter “Golden Striker Trio’yla 26. Akbank Caz Festivali’nde

İlk yılından itibaren organizasyonu ve içerik programlaması Pozitif işbirliği ile gerçekleştirilen  26. Akbank Caz Festivali, 20 Ekim Perşembe günü Zorlu Performans Sanatları Merkezi, Drama Sahnesi’nde Ron Carter “Golden Striker Trio’yu ağırlayacak. Caz dünyasının efsane müzisyenleri arasında gösterilen ve 2500’e yakın albümde yer alarak cazın en üretken müzisyenlerinden biri olan, iki Grammy Ödülü sahibi Carter, uzun süredir beraber çalıştığı grubu Ron Carter “Golden Striker Trio’yla festivali onurlandıracak.

Caz, Soul ve Folk Müzikten Beslenen Imany de Festivalde

26. Akbank Caz Festivali‘nin bir diğer konuğu ise günümüz soul müziğine zenginlik katan Imany. İdolleri Billie Holiday, Nina Simone ve Tracy Chapman gibi caz, soul ve folk müzikten beslenen Imany, 21 Ekim Cuma akşamı Volkswagen Arena’da gerçekleşecek konserde caz tutkunlarıyla buluşacak.

26. Akbank Caz Festivali’ne Katılacak Caz Sanatçıları

• Ali Perret’s DU.DU
• Alper Yılmaz Trio
• Amir ElSaffar and Two Rivers
• Awesome Tapes From Africa
• Bulut Gülen “Su”
• Charenee Wade Presents: The Gil Scott – Heron Project
• Deniz Taşar “Uykuda Bir Bulut”
• DJ Chris Tofu
• Ediz Hafızoğlu “Nazdrave” & Arkadaşları
• Erik Truffaz Quartet
• Fatih Erkoç
• Ferit Odman
• Gevende “Bilinmeyen ve Daha Önce Çalınmamış Parçalar”
• İlham Gencer
• Imany
• Jason Marsalis Vibes Quartet
• Jonny Rock (DJ Set)
• Manouche Ala Turca
• Masayoshi Fujita
• Orkestra Mendoza Feat. Salvador Duran
• Önder Focan & Şallıel Bros “Funkbook”
• Paolo Fresu – Omar Sosa Duo
• Pharoah Sanders Quartet
• Poldoore (LIVE)
• Ray Blue Band
• Ron Carter Golden Striker Trio
• Saul Williams
• Selen Beytekin
• Sokratis Sinopoulos Quartet
• Stefano Battaglia
• Timuçin Şahin Trio
• Tony Allen
• Tuluğ Tırpan, Okay Temiz & Juan Garcia Herreros Project

Akbank Caz Festivali Tarihi

Türkiye’nin en köklü caz festivali olan Akbank Caz Festivali 1991 yılında İstanbul’da düzenlenen konserler ile başladı. Dünyanın en önemli caz müzisyenlerinin yanı sıra gelecek vadeden genç kuşaktan yeni isimlerin de yıldızlarının parlamasına destek olan Festival; bugün paneller, atölyeler, film gösterimleri, dinletiler ve sosyal sorumluluk projeleriyle çok yönlü bir organizasyon haline gelmiş bulunmaktadır.

Yıllar içinde genişleyen müzikal yelpazesi kapsamında klasik ve modern cazın yanı sıra elektronik müzik ve dünya müziğinin farklı projelerine de yer veren Akbank Caz Festivali günümüzde sadece caz müziği tutkunlarının değil, çok sayıda müzikseverin de vazgeçemediği bir etkinlik konumundadır.

Akbank Caz Festivali, Avrupa Caz Festivalleri Derneği olan European Jazz Network üyesidir.

The post 26. Akbank Caz Festivali appeared first on Sanat Duvarı.

Günümüzün en önemli seslerinden biri olan Botha özellikle Wagner’in heldentenor ve Verdi’nin dramatik tenor rollerine getirdiği üstün yorum gücüyle, günümüzde uluslararası sahnelerin en aranılan solist sanatçılarından biriydi. Aşırı kilolu oluşuyla dikkat çeken Botha’nın yakalandığı karaciğer kanserinden kurtulamayıp henüz 51 yaşında yaşamını yitirmesi opera dünyasında büyük bir üzüntüyle karşılanırken sevenlerini yasa boğdu.

Johan Botha, Kammersaenger unvanı aldığı Avusturya’nın başkenti Viyana’da eşi ve iki oğluyla birlikte yaşamını sürdürüyordu.

Tenor Johan Botha’ya Morgenlich leuchtend adlı operadan bir sahnesiyle veda ediyoruz.

The post Tenor Johan Botha Hayata Veda Etti appeared first on Sanat Duvarı.

Lara Fabian bu akşam (26 Ağustos 2016) saat 21.15’te Çeşme Açıkhava Tiyatrosu’nda muteşem bir konser verecek.

Dünya üzerinde 20 milyonun üzerinde albümü satılan ünlü pop yıldızı Lara Fabian, 73 Organizasyon ve Piu Entertainment işbirliği ile 26 Ağustos’ta Çeşme Açık Hava Tiyatrosu’nda müzikseverlere eşsiz bir müzik ziyafeti yaşatacak.

“I will Love Again” ve “Je’Taime” gibi parçalarıyla müzik listelerini alt üst eden ve tüm zamanların gelmiş geçmiş albümü en çok satan Belçikalı kadın sanatçısı olan Lara Fabian, 1988 yılında 33. Eurovision Şarkı Yarışması’nda Lüksemburg’u temsil etmiş ve “Croire” adlı parçayla 4. olmuştur. 1991-2013 yılları arasındaki dizi ve filmlerde 13 şarkısıyla eşsiz bir performans sergilemiş, 2002 yılında ise “Final Fantasy” filmi ile World Soundtrack Awards’ta, “En İyi Film Müziği” ödülüne layık görülmüştür. 2014 yılında Mustafa Ceceli ile “Al Götür Beni” adlı parçanın düetini seslendirmiştir.

The post Lara Fabian – Çeşme Konseri appeared first on Sanat Duvarı.

Türkiye’de elektronik etnik müziğin uluslararası alandaki tek temsilcisi Can Atilla’nın yeni albümü

Can-ı Yunus,  Poem & Pera Müzik işbirliğinde, Radyo Voyage basın sponsorluğunda, Yunus Emre Enstitüsü katkılarıyla nisan ayında müzik marketlerde yerini almıştı.

Albümün ikili Long Play’ı ağustos ayında müzik marketlerde satışa sunuldu.  Long play, yepyeni kapak tasarımı ve albümde yer almayan 25 dakikalık 6 eser ile birlikte yayımlanıyor.  Can Atilla’nın aynı zamanda ilk Long play’i olarak da literatüre geçen, Fransa’da basılan bu versiyonu benzersiz ses kalitesiyle plak arşivcileriyle de buluşuyor.

Can Atilla’nın Yeni Albümü “Can-ı Yunus”

2005 yılından bu yana ülkemizde çıkardığı albümler ile 150.000’in üzerinde satış başarısı elde eden besteci Can Atilla, bu kez Anadolu Erenlerinden Yunus Emre’nin sıra dışı hayat öyküsünü benzersiz müziği ile anlatıyor.

2015’de yayınladığı, bir önceki albümü Hüzn-ü Diyar Kerbela ile de dinleyicilerin “kalbine dokunan” Can Atilla, Türkiye’deki ve Avrupa’daki albümleri dâhilinde 21. albümü Can-ı Yunus ile bizi “manevi” ve bir o kadar da “büyülü” bir yolculuğa çıkarıyor.

Can-ı Yunus’u, romanıyla kendisine ilham verdiğini belirttiği yazar Nezihe Araz’a ithaf eden sanatçı, yeni albümünü şöyle ifade ediyor:

“Can-ı Yunus albümü Selçuklu dönemi tasavvuf dünyasına ait üçleme albüm serisinin ilk eseridir. Albüm, Yunus Emre’nin sıra dışı hayatındaki önemli olaylar ve onun kendini bulmasını sağlayan tasavvuf erenleri ile birlikteliğini  konu alan kompozisyonlar;  müzik olarak etnik, elektronik ve yer yer rock unsurlarını içerir niteliğiyle, 73 dakika, 13 eserden oluşuyor. Can-ı Yunus, Yunus Emre’nin Divan’ında yer alan en önemli şiirlerden biri ile başlıyor. Bu şarkı aslında albüme aynı zamanda adını veren eser ve albüm yine bu şarkının enstrumantal versiyonu ile kapanıyor.  Albümde lirizm ve natural duygusallık egemen, aynı zamanda,  her eser bir kişiyi, bir olayı ve bir sonucu sembolizma olarak betimliyor. Albümdeki eserlerin içerik olarak daha iyi anlaşılabilmesi için kitapçığa, bir “albüm dinleme kılavuzu” ekledim. Bu sayede tüm eserler ve anlattığı sembolizmalar dinleyici tarafından daha kolay anlaşılır bir hale gelecek.  Albüm bu niteliğiyle de müzik sektöründe bir “ilk” niteliği taşıyor.”

Türkiye’de bir ilk! “3D Klip”

Albümün bir de Can-ı Yunus şarkısına 3D olarak hazırlanılan bir de klibi bulunuyor. Yunus Emre’nin ziyaret ettiği Hacı Bektaş, Mevlana ve Ahmet Yesevi Türbeleri, dünyada ilk kez aslına bire bir uygun şekilde modellenmiş olarak aynı klipte yer alıyor. Bilinen tüm yaklaşımların ötesinde fütüristtik bir üslupta, şarkı sözlerinin anlamlarını güçlü bir şekilde yansıttığına dair bir inanışın eseri olan klip Nisan 2016’da gösterime girdi. Klip içinde felsefe barındıran animasyon niteliğiyle kendi alanında Türkiye’de  bir ilk niteliği taşıyor.

The post Etnik Müziğin Temsilcisi Can Atilla’nın Yeni Albümü appeared first on Sanat Duvarı.

“Uzun İnce Bir Yoldayım
Gidiyorum Gündüz Gece
Bilmiyorum Ne Haldeyim
Gidiyorum Gündüz Gece

Dünyaya Geldiğim Anda
Yürüdüm Aynı Zamanda
İki Kapılı Bir Handa
Gidiyorum Gündüz Gece.”

Diyen Âşık Veysel’e selam ve sevgi ile başlayalım söze…

Bu büyük ozanın gönül gözüyle görüp, aşkla coşan dili “uzun ince bir yol” benzetmesiyle bir insanın ömrünü anlatmaktadır bize…“ Dünyaya geldiğim anda, yürüdüm aynı zamanda” ve “ iki kapılı han” sözleriyle ise, doğumla başlamış ve ölümle bitecek olan bu yoldaki konumumuzu, yani yolcu olduğumuzu bildirmek istemiştir…“ Bilmiyorum ne haldeyim, gidiyorum gündüz gece” dizesi “an”da, yani dönülmez zamanda, bilinmez geleceğe gidişi özetler erenlerin “bilgece” deyişiyle…

Üzerinde yaşadığımız bereketli toprakların yetiştirdiği halk ozanlarından biri olan Âşık Veysel’i çocuk yaşımda, siyah beyaz televizyonda izlemiş şanslı kişilerden biriyim. Onun Âli halini, âmâ yüreklerin anlaması ne kadar zor elbette bilirim. Ancak o bizlere, mütevazı tavrı ve duruşuyla mahlûkata duyduğu engin sevgisini aktarmayı başarmıştır. Bu büyük ozanın ehli dilliliğine tanıklık ederken başlamıştır, benim “uzun ince yolum” da bu farkındalıkla…

Daha 9-10 yaşlarında iken, insan denen mucizenin gücüne inanmış ve her insanın bu dünyaya bir görevle geldiği hissine kapılmıştım. Böylece kendi görevimi aramak için uzun ve çetrefil bir yola koyulacaktım…

İnsan hayatının ilk otuz yılı çok hızlı bir koşuşturmacayla geçiyor. Hedefine kitlenmiş füzeler gibi, şuursuz yol alıyoruz. Durmak, dinlenmek, kendine gelmek, nefeslenmek zaman kaybı sayılıyor… Tam güç tırmanılıyor doruklara… Otuz yaş geçmeye ilk yorgunluk hissedilmeye başlandığında, bir nefes alımlık durup bakıyoruz yukarılara, ancak zirve görülmez oluyor. İşte ilk farkındalık böyle başlıyor. O bir nefes alımlık An’da; “Yaşamak nedir?” sorusu takılıyor akıllara…

Varlığını sorgulamaya başlıyor kişi. Neden yaşıyorum, ne için, kim için? Nereye gidiyorum, niye gidiyorum, ne zamana kadar gideceğim?

Sorular diziliyor ardı ardına… Her bir soru bir durak, her durak bir nefes oluyor; önce beyne sonra kalbe dolan… Nefes en iyi öğretmendir nefse… Beyne dolan oksijenle açılan damarlar, farkına varmayı muştular… Çakraları açılan insan anlar niye geldiğini bu dünyaya… Artık, kendi dere yatağına su pompalamak, kendi ürününü üretmek ister uçsuz bucaksız tarlalarda… Hele bir de cesareti varsa, ilk dönemece geldiğinde makas değiştirerek, gittiği yolun yönünü çevirecek hayati kararları alır korkusuzca…

Otuzlu yaşlarımda, ilk dönemecimin hemen başında tanıdım ben de, uzun ince müzikli yolumun yeni yol arkadaşını; İncesaz’ı…

Bir süre sistem dışı kalan ruhum, Rock müziğinin keskin, itaatsiz, başkaldıran seslerinde kurtuluşunu aramaya başlamıştı… Tedavi yöntemini ise elektrogitarın çığlıklarında, baterinin isyankâr ritimlerinde bulmuştu. Bireyin kayboluşuna, hiçe sayılışına dayanamayan biri olarak özgürleşmeye çabalamak, sorunları salt absürd ve nihilist sularda dolaşmakla çözülebileceği zannına sürükleyebiliyordu insanı…

Bir gün yemek yerken bir lokantada, önce kulağıma gelip oradan yüreğime inen nağmelerinde tanıdım incesazı… Sesler o kadar bildik ama bir o kadar da yeniydi… Sevdiğim İstanbul’umun samimi sokaklarında dolaşırken buldum kendimi. İncesaz, evine gelen konuğu özenle ağırlayan nazik ev sahibesi gibi başköşeye buyur etmişti beni… Çeyiz sandığından çıkarttığı antika çeşnileri, kendi elleriyle ördüğü, kullanmaya kıyamadığı dantel ezgilerine katmış, kırk yılın hatırına orta şekerli köpüklü şarkılarını, gümüş tepside sunmuştu adeta bana…

Türk müziğinin vazgeçilmez enstrumanları ud ve klasik kemençeye, çok sevdiğim ve hatta bir ara çalmayı denediğim klasik gitar da eşlik edince, uzaklarda bıraktığım kendimi gördüm, aralanan kapının ucundan… Yabancı sularda gezinen kaptan misali, konakladığım limanlarda çektiğim sıla hasretiyle sızladı burnumun direği… “Bilge” tam da böyle bir “An”da gelip bulmuştu beni…

Gitarın ritmiyle giriyoruz serüvene, udun yumuşak dokunuşları ilk müzik cümlesinin sorusunu sorarken, ezberletiyor ezgiyi bizlere… Klasik kemençenin eşliğinde cevap geliyor… Sonrasında, hiç bilmediğim, ilk kez duyduğum derinlerden gelen bir ses, bir tını… Tanburdur bu tınının adı… Aynı soruyu farklı bir dil ile soruyor, başka bir perdeden ve düet başlıyor… Ardından kendi cevabını veriyor tanbur, yankılanan içsesindeki o eşsiz çarpmaları, o eşsiz motifleriyle yürekten…

Hani insan bir ömür boyu ruh ikizini arar, onu ilk gördüğünde tanır ve “İşte aradığım bu!” der ya… Ben de aradığım tınıyı ilk duyuşla bulmuştum… Tanburun ezelden gelen incesesi, naifliği, zarafeti kulağımda değil suskunluğumda, gönlümün tam orta yerindeydi sanki… Her şeyin bir sonu olduğunu bildirir gibi, nokta gibi, noktayı koyuyordu hayatıma… Yeni bir cümleye başlamak için… Nokta tanburdu… Tanburda ise Murat Aydemir!

Tanbur sazı, daha ilk duyduğumda kendisine beni meftun eden yol arkadaşım olacaktı hayatımın geri kalanında…

İncesazın 1999 yılında çıkan ilk albümüdür bir/ESKİ NİSAN. Cengiz Onural bestesidir “Bilge”. Bu eser ve ona tanburuyla can veren Murat Aydemir, hiç tanımadıkları beni dönemecimde bulup yakalamış, kolumdan tutup ait olduğum güvenli limana doğru çekmişlerdi duygusal anlamda… Böylelikle önce Türk müziğiyle, giderek kendimle yeniden buluşmuş ve barışmış olacaktım…

Bir kış günü, elimde fotoğraf makinam, çocuk ruhumu aramak için yıllarımı geçirdiğim Yedikule’ye gidecektim. “Bilge”nin ezgisinin ışığında, sesler kasetçalar ile kulağımda saklı, duyduğum nağmelerin fotoğrafını çekmek niyetiyle düşecektim yollara… Sokak sokak dolaşarak gördüğüm her çocukta kendi anılarımı arayacaktım, tüten her soba dumanında kestane kokusu alacaktım…

İlk duyduğumda beni, eski evleriyle bezenmiş bu dar sokaklara götürmüştü “Bilge”… Komşu teyzelerin pazar torbalarını taşıdığım zamanlara… Tüp kuyruklarında beklediğim kış soğuğuna, koşar adım eve gelip okul yoluna koyulduğum bostan aralıklarına… Sabah ezanında uyanıp, ilk dersi karanlıkta işlediğimiz uykulu okul yıllarına… Neşeye götürmüştü aynı zamanda, gülecek bir şeyler bulduğumuz sevince ölesiye doyduğumuz çocuk coşkusuna… Aşka sonra, yanan ilk yüreğin ilk kıvılcımlarına… Görmek için yüzünü çekilen onca ıstıraplara…

Müzik öyle evrensel bir dil ki, bir an’da duyduğunuz melodiyle, bir anlık fotoğraf karesini yakalayabilirsiniz… İşte bu yüzden her çektiğim fotoğraf karesi, bir müziğin tınısıdır benim için yalnızca…

The post DÖNEMEÇ – 1 appeared first on Sanat Duvarı.

Şaka bir yana, gerçekten günümüz ebeveynlerinin bebek eğitimine daha anne karnındayken başladıklarına tanıklık etmeyenimiz yok gibidir. İletişim çağının bütün olanakları kullanılarak bebek kucağa alınmadan önce bir mürebbiye kadar bilgiye sahip olan anne babalar, bebeklerini hızlı bir entegrasyonla, Z kuşağına hazırlarlar…

Anne rahminin güvenli ortamında keyifle büyüyen bebekler, doğumla gerçekleşecek yeni yaşamlarının koşullarını öğrenmede acele etmeseler de, anne-babaların onlar için hazırladıkları dünya dayatmaya başlar bile…

Anneler, bebekleriyle konuşup iletişime geçmenin önemini çok çabuk öğrendiler. Artık bunun bir zorunluluk olduğunun farkındalar. Çünkü bütün araştırmalar annesinin sesini tanıyan bebeklerin buna karşılık verdiğini kanıtlar yönde. Ancak bebekler yumuşak ve ritmik sesleri seviyorlar, sert ve yüksek frekanslı seslere karşı ürktüklerini biliyoruz. Anne karnında dinletilen klasik müziğin, özellikle Mozart, Bach ve Beethoven gibi dahi bestecilerin eserlerinin, bebeklerin zekâ gelişimine katkıda bulunduğu da uzmanlar tarafından dile getiriliyor.

Anne karnında müzik dinlemeğe başlayan bebeklerin uyumlu ve sakin oldukları, dış dünyayla daha iyi iletişimde bulundukları bir gerçek… Huzursuz olduklarında ya da ağlamaya başladıklarında ise, daha önceden dinledikleri bu tanıdık müzikler sayesinde uykuya kolay geçebiliyor ve rahat bir uyku çekebiliyorlar.

Ancak ne tür bir müzik sorusuna cevap vermek gerek.

Ritmi dakikada 60-100 metronom hızında olan her müzik uygun olabilmekte aslında… Neden bu metronom hızı? Çünkü annenin kalp ritmiyle uygun olmalı da ondan. Bebekler hamileliğin ilerleyen zamanlarında ritimleri hissettiği gibi duyabiliyorlar da. Araştırmacıların bulguları anne karnındaki bebeklerin, hamileliğin 18 haftadan itibaren annenin vücudunun dışındaki sesleri duyabildiklerini göstermekte… İşte bu yüzden bebek ve çocuklara Klasik Müzik dinletilmesi önerilmektedir.

Yaygın kanaat bu yönde olsa da Klasik Müzik dendiğinde batı müziğini algılamak gibi bir yanılsama yaşıyoruz ne yazık ki. Oysa Klasik Türk Müziğinde de aynı metronom hızında olan Ayini Şerifler, peşrevler ve özellikle Ney taksimleri, bebek ve anne için de mükemmel uyumu sağlayabilmektedir. Burada dikkat edilecek nokta, dinletilecek müziğin yumuşak ve frekans ayarının düşük olmasıdır. Bebeğin ve annenin sakin, huzurlu ve güvenli hissetmeleri, birlikte başlayacakları bu uzun yolculuk için çok önemlidir. Babalar alınmasınlar lütfen, ama anne ve bebek uyumu çocukluk ve ergenlik dönemine dek süren çok önemli bir durumdur. İşte bu uyum ilk anne karnında başlıyor. Öyle bir birliktelik ki bu, kaynağı yalnızca salt sevgi… Karşılıksız ve sonsuz olan, beklentisiz, doğal ve akışkan… Kendi canından can vermenin erdemi anneyi sardığında bitimsiz ve fakat dönüştürücü bir enerjiyle dolan anne,  artık karnındaki mucizeyle bütünleşiyor. Onunla hemhal oluyor ve günlük rutinlerinde dahi her an önceliğini bebeğine veriyor. Bebek, annenin kalp ritmiyle amniyon sıvısının içinde güvenle uyurken,  yine annenin bu ritmiyle uyanıp, bu ritimle besleniyor… Annenin stres ve endişeden uzak, rahat ve mutlu olması bu yüzden çok önemli… Hamilelik dönemi sevgi ve huzur enerjisini gerektirir. İç organlarımızın çıkardığı sesi, yalnızca bebekler duyar. Her bir organımızın ayrı bir sesi vardır. Bebekler bu sesle güvenlidir. Kâinat orkestrasının konserini ilk dinleyenler bebeklerdir. Doğumda bu sesi duyamadıklarından ağlarlar. Amniyon sıvısının içindeki bebeklerin gözleri kapalıdır. Seslerle yollarını bulmaya çalışan yarasalar gibidirler. Bu yüzden yeni doğan bebek hemen anneye verilir ve kalbinin üzerine yatırılır. Annesinin ritmini duyan bebek güvende olduğunu anlar, sakinleşir…

Sevildiğini hisseden bebek, doğum travmasını atlatır ve doğduğu yaşamın güvenli ortamında kendisini annesinin kucağına bırakır…

The post Kâinat Orkestrasının İlk Konseri appeared first on Sanat Duvarı.

Aşk bu işte! Duyduğun tek bir şarkı ile dünyan bir anda harap olabiliyor… Hele bir de güne rüyayla başlamışsan… Sevdiğini görmüşsen uzun bir aradan sonra sabah uykusunda… Özlem dayanılmaz olmuşsa bunca aradan, bunca acıdan, uzaklıktan, kırgınlıktan sonra… Yerle yeksan olmuş yüreğin hala çarpıyorsa yalnız onun için, ne kadar ret etsen unuttum desen de, tek bir anda duyduğun tek bir şarkıyla geri geliverir unuttum dediğin ne varsa ne yoksa…

Vuslatı olmayan aşklar yakıcıdır. Kara sevdadır, dermanı yoktur… Yerine başka hiçbir şeyi koyamazsın dünyalık… Allah aşkından başka… Böyle der tasavvuf ilmi… Anlarsın Kays’ın neden adını bile yitirip Mecnun olduğunu… Çöllerin derdine deva olamayışını, onu bir çöl rüzgârına katıp oradan oraya sürükleyip duruşunu… Tarifi yoktur aşkın, ondan daha güçlü bir duygu var mıdır? Sanmam. Olmayan ne bilsin, ama aşkı hayatında bir kez olsun adam akıllı yaşamış bir kimse için, başkaca ne var diye sorsanız HİÇ diyecektir size… Sadece HİÇ!

Hiç olmak sevginin okyanusunda bir damla olmak demektir. Sevgi tek bir maddi varlığa yüklenen mana olamaz, olmamıştır da zaten doğası gereği… Maşuk aşığının derdiyle dertlenir, aşkının nefesiyle nefeslenir kanı canı aşk kokar… Öyle bir hal gelir oturur ki önünden ekmeğini alsanız ses çıkarmaz, sevdiğinin adını anan biri olsa yanında, sarılıp boynuna öpesi gelir…

Mevlana’ya bir gün bir adam gelir ve Şems’den haber getirdim der… Mevlana üstünde başında ne varsa çıkarıp adama verir.

Derler ki adam doğru haber getirmedi size, yalan söylüyordu…

Mevlana, evet der biliyorum, zaten haber doğru olaydı canımı verirdim…

Doğu mistisizmi aşkı DNA’larına kodlanmış şifreleriyle yaşar… Bir tek sözcükle anlatamadığı için hissettiklerini, aşk der adına, sevgi der yetmez, sevda der, hatta o da yetmez kara sevda diye vurgulamaya çalışır anlaşılmak adına… Halk sanatının her alanına bir simge koyar… Türkülerine, folkloruna işler oya gibi sevdasını…

Batı kültüründe ise aşkın derin duygularına kendini kaptırıp koy vermeye pek sıcak bakılmaz… Yanmak, yakılmak, aşkından verem olmak, çöllere düşmek kabul gören bir durum değildir… Romeo ve Juliet tipi aşklara içten içe bir hayranlık duyulsa da, pek inandırıcı gelmez batı insanına… Ama böylesi aşkları yaşamak için de zemin arar bir anlamda…

Bertolt Brecht Sevgi Üstüne adlı yazısında şöyle der; “Sevenler tarihsel bir şeyler katarlar bu sevgiye, sanki bir gün tarihi yazılacakmış gibi. Onlar için kusursuzlukla tek bir kusur arasındaki fark korkunçtur. Oysa dünya bu farkı rahatça göz ardı edebilir. Sevgilerini olağandışı bir şey kılarlarsa, bunu yalnızca kendilerine borçlu olurlar; başaramazlarsa kendilerini sevdiklerinin kusurlarıyla pek de mazur gösteremezler, tıpkı halk önderlerinin kendilerini halkın kusurlarıyla mazur gösteremeyecekleri gibi…”

Epik tiyatronun kurucusu büyük usta bile sevgi adına yazmadan duramamıştır. Sevginin doğasına dokunmayıp yabancılaştırma efektini siyasi platforma taşımıştır… İki insan arasındaki ilişkiyi bir üretim haline dönüştürüp, sevginin bireyleşmesini fabrika dişlilerine katarak toplumsal bir olgu haline getirmeye çabalamıştır.

Son sözü bir başka ustaya bırakalım öyleyse;

“Bütün kitapları yakmalı
Sevda üstüne ne söylemişlerse yalandır
Kitaplara göre insan
Karanlıkta yüzüne bin mumluk lâmba tutulmuş
Gözleri, yüreği kamaşmış insandır
Aptaldır, hastadır, kahramandır
Bütün kitapları yakmalı
Sevda üstüne ne söylemişlerse yalandır.
İçinde bir tek suret yaşayan yüreğe yürek mi derler
Bir tek yaprak veren dalın boynun burarlar
Bir tek meyve veren dalı keserler
İnsan dediğin bir buğday tarlası gibi olmalı
Esti mi rüzgâr bir değil milyonlar için esmeli
Bir tek meyve veren dalı kesmeli
İnsan dediğin derya misali
Üstünde milyonlarca dalga
İçinde kıyametler kopmalı
İnsan dediğin derya misali

Uçsuz bucaksız olmalı. “

Bedri Rahmi Eyüpoğlu

Kim haklı karar vermeden önce bir de Coşkun Sabah’a kulak verin… Bakalım yüreğiniz hangisine eğilim gösterecek…

The post Sevgi Üzerine Çeşitlemeler appeared first on Sanat Duvarı.

Dört yıl gibi uzun bir ömrü olan bu dizinin ilk yönetmeni ünlü oyuncu Kartal Tibet’tir. Fakat daha sonraları Funda Aras, Fevzi Tuna, Tunca Yönder yönetmen koltuğuna oturmuştur. Osman Sınav ve Orhan Oğuz ise dizinin son iki yönetmenidir. Senaryo ise çok ünlü ve yetkin bir isim tarafından yazılmıştır; Sulhi Dölek…

Dizi esas itibariyle eşinden boşanmış üç çocuklu bir babanın, çocuklarına hem analık hem babalık etmesini konu alır. İstanbul’un kentsel keşmekeşinden uzak güzel beldesi Çengelköy’ün eski ahşap evlerinde, daracık Arnavut kaldırımlı sokaklarında, boğaz manzaralı mezarlıklarında geçen hikâyeleriyle, kendini bulan ve kendi gibi olan insanların sıcaklığını taşır seyircisine. Dostluk ve arkadaşlığın ön planda tutulduğu bir izlekle geçer hemen hemen bütün bölümler. Doğal insan öykülerinin aynı doğal oyunculuk, aynı doğal senaryo ile işlenmiş olması, Fiko’yu kapı komşumuz yapar. Fiko (Fikret- Şevket Altuğ) hepimizin arkadaşı, dostudur. Onun yaşadıkları izleyici tarafından öyle içselleştirilir ki, Cuma akşamları başka hiçbir program yapılmaz, hiçbir yere gidilmez. Eve misafir gelse, Fiko’yu izlemek zorundadır… Onun yaşadıkları bizim yaşadıklarımızdır çünkü… Kimi zaman beraber ağlar kimi zaman birlikte sinirlenir, çoğu zaman da birlikte güleriz olan bitene…

Nihat (Sümer Tilmaç), Fiko’nun kan kardeşidir. Kankasıdır şimdiki yaygın söylemle… Ama öyle laf olsun diye değil, gerçek dosttur onlar. Yedikleri içtikleri ayrı gitmez, tartışmaları hiç bitmez, küserler birbirlerine çocuk gibi, sonra barışırlar. Nazları sırf birbirlerine geçer. Can dostudurlar yani…

Senaryo, geçim sıkıntısı çeken ve çocuklarını okutmaya çalışan bir babanın öyküsü üzerine inşa edilmiştir. Ama koca mahalle bu, yardımsever ve cana yakın Fiko’nun mahalleli ile ilişkisi, abisi, anne- babası, ele avuca sığmayan Yakup dedesi… Çocukları ve psikolojik sorunlu eski eşi etrafında döner hikâyeler kimi zaman… Hele ki Nihat’ın kız kardeşi ve Fiko’nun ilk aşkı eczacı İpek (Jülide Kural) gittiği Amerika’dan dönünce… İşler iyice karışır…

Dört yıl sürmüş bu dizinin senaryosunu burada anlatacak değilim elbette. Fakat her bir bölümü film tadında olan 3-5 diziden biridir Süper Baba… Sulhi Dölek imzası zaten yeterlidir senaryoyu anlatmaya…

Tahta masa ve sandalyeleriyle Çengelköy çınar altı kahvesini İstanbul halkıyla tanıştırmıştır yıllar sonra… Kadim balıkçı kahvesi “Süper Baba” kahvesine dönmüştür. Artık bilmeyen yoktur, çok ünlü olmuştur bu kahve diziden sonra…

Oyuncu kadrosu Türk tiyatrosunun usta isimlerinden, yönetmenleri usta kişilerden oluşunca ortaya çıkan bu tablo elbette kimseyi şaşırtmamıştır. Maddi kaygıların, reyting beklentilerinin henüz sanatın önüne geçmediği zamanlardan kalmadır çünkü… İnsanların bizzat yaşadıkları sahici mekânlarda, sahici kadroyla çekilmiştir. Başka yaşamlara özenilmeyen, sanal âlemlerde yaşanılmayan gerçek bir yaşam kesitidir Süper Baba…

Bütün bu başarısının yanında aynı zamanda müzikleriyle de tarihe geçmiştir. Yeni Türkü, Film müziklerini bir araya topladığı albümünün dışında, başlı başına Süper Baba adlı bir albüm çıkartmıştır. Olayların duygu değişimlerine göre bestelenmiş eserleriyle, senaryonun tamamlayıcısı olmuştur bütün müzikler… Ezgiyi duyduğunuzda olacakları hissedersiniz adeta, sözsüz sahnelerin yerine geçer müzikler… Hemen her sahnenin kendine has bir ritmi, bir duygusu, bir tınısı vardır. Replik olmuş, müziğe dönmüş, gelip izleyicinin algısına konmuştur…

Oyuncuları, senaryosu, çekimleri ve müzikleriyle gönlümüze girmiş, evlerimizde baş tacımız olmuştur Süper Baba. Bunca yılın ardından, bir izleyici teşekkürüdür bu yazı yalnızca… Aramızdan ayrılıp ebediyete intikal etmiş bütün kadrosuna rahmet diliyorum. Şükranlarımı sunuyorum.

Oya Küçümen’in sesiyle özdeşleşmiş, hangi kuşaktan olursa olsun bilinen, tanınan ve yüreği titreten eşsiz Yeni Türkü eseri…

Bana bir masal anlat baba…

Bitti… (Yeni Türkü’nün Gölgesinden Soluklanan Gençliğim yazı dizisinin bu son yazısıdır.)

The post Yeni Türkü’nün Gölgesinde Soluklanan Gençliğim – 4 appeared first on Sanat Duvarı.

İstanbul’da 29 Temmuz’da konser veren İrlandalı şarkıcı Damien Rice’in Zorlu PSM’nin en büyük salonu olan Ana Tiyatro’da verdiği konser biletlerinin bir ay öncesinden tükenmesi buna en iyi kanıtlardan biri olabilir. Sahneyi kendisinden önce alan İzlandalı vokalist/çellist Gyda Valtysdot (Gyða Valtýsdót) 1 saat boyunca yalın ayak halde çaldığı çellosuyla bizi uzak diyarlara götürürken de hissedilen buydu.

Kızılımsı saçları ve şairane şarkı sözleriyle kendini hemen fark ettiren şarkıcı/söz yazarı Damien Rice İrlanda’nın yerel tınısını; bölgenin temel enstrumanlarından kopmayarak kendi özgün müziğine yansıtabilmiştir. Folk temelli şairane ve samimi şarkıların yer aldığı 9 Crimes albümünün ardından, 8 yıl aradan sonra My Favourite Faded Fantasy’le geri dönen şarkıcının solo kariyeri ve işbirliği geçmişi hakkından tanıyanlar zaten fikir sahibidir ancak tanımayanlar için  el yapımı müzik seviyorsanız bir kulak verin demek yeterli olacaktır.

Zorlu Center normalde şaşaalı gösterilerin düzenlendiği etkinlikler konusunda zirvede olmasına rağmen bu konserde daha çok küçük bir kasabanın tiyatro salonunda gibi hissettik.  Bunu sahnede tek bir gitarla dev bir performans sergilemeyi başaran Damien Rice’in sadeliğine borçluyuz. Öyle ki konserin ortasında “Back to Her Man” şarkısına vokallik etmesi için seyircileri sahneye alarak hepten interaktif bir ortam yaratmasıyla sahne kendiliğinden herkesin aynı anda ışıklandırdığı görkemli bir şölene dönüştü.

Konser sonunda 15 Temmuz’da yaşanan darbe girişimi sonrası Türkiye’ye gelme konusunda önce kararsız kaldığını belirterek, “Havaalanları kapatıldığında gelip gelmemek arasında kaldık. Sonra gelmemizin ve bu akşamı gerçekleştirmemizin daha iyi olacağına karar verdik’’ diyen Damien Rice bir sonraki İstanbul deneyimi için şimdiden sabırsızlandığını da ekledi. Bir yandan ülkenin sıradışı gündemi, bir yandan sıcak yaz günlerinin telaşına kapılan ve günümüz piyasasının da etkisiyle kendimi dünyanın bilmem neresine atsam diye düşünen bizlere geldiği yerlerden esintilerle şöyle rahat bir soluk aldırdı İrlandalı müzisyen. Umarım konsere katılan arkadaşlar da buna hemfikir olmuşlardır.

Katılamayanlar içinse benzeri pek çok deneyimler için Zorlu Center’in şaşırtıcı derecede süprizlerle dolu etkinlikler rehberini takip etmeleri tavsiye olunur. – www.zorlupsm.com –

….

Özetlersek; İrlandalı şarkıcı/söz yazarı/müzisyen Damien Rice geçtiğimiz Cuma -29 Temmuz 2016’da- Zorlu Performans Sanatları Merkezi’nde solo performanstan oluşan bir konser düzenledi. Biletleri 1 ay öncesinden tükenen konser 2016 yazına unutulmaz bir anlam kattı. Aynı anda hem duru hem de güçlü, eşsiz sesiyle sahnede tek başına dev bir orkestra hissi yaratan Damien Rice müziğine İrlanda’nın kendine özgü tınılarını da ekleyerek bizleri bir tür yolculuğa çıkarıyor. Konserin ilk saatine eşlik eden İzlandalı müzisyen Gyda Valtysdot ise çellosuyla kulaklarda ve ruhlarda ayrı bir tat bıraktı.

Damien Rice Konser Videoları

The post Sade Bir İrlandalı: Damien Rice appeared first on Sanat Duvarı.

Çeyrek asırdır nefes alıp verdiğinin farkındalığı yoktur henüz üzerinde, bir direnç gelip oturur yüreğine kalkmaz oradan kolayca… Herkes hatalıdır, tek doğrusu sensindir bu kahpe dünyanın, aldırmazsın ortasında bir başına kalmışlığına, lakin yenildiğini kabul etmek ağır gelir insana…

İnsansızlık yeni ümidin olur, seni kırıp üzenlerden kaçtıkça sözcükler anlamını yitirir, senin gibi kimsenin hissetmediğini bilirsin. Bir tepenin başına çıkar bakarsın kalabalığın hırsına, nasıl da birbirlerini eziyorlardır anlayamazsın bir türlü. Şükredersin onlar gibi olmadığına… İnersin yeryüzüne kulağında bir şarkı… İnatçı…

Yine bir Meral Özbek(söz); Derya Köroğlu(Müzik) şaheseri!

“Subaşında yapayalnız bir küçük kız. / İçli içli ağlamaklı. / Anlar gibi söğütler de döküvermiş saçlarını durgun suya. / Gel seninle yüzelim biz sularda. / Usulca dalıp gönlümüzce. / Gel billur sularda yenilensin incitilmiş gülüşlerin. / Biliyorum farklı değil nedenleri, ikimizin dertlerinin. / Kendin gibi olmak istiyorsun. / İnat edip uymuyorsun. / İnatçısın ne hoşsun bu huyunla. / Söğütler de senin gibi gel.”

Yeni Türkü – Vira Vira

Müziğin dostluğu hiçbir şeye benzemez. Şarkılarla yaşayanlar için yalnızlık yoktur. Bilen bilir. Eline bir kitap alıp, walkman ’ine bir kaset koyduğunda, kulağındaki müzikle bir ömür boyu böyle yaşayabileceğini düşünürsün. Kimse olmaz umurunda… İş yerinde arkadaşlarınla kavga mı ettin? Kıskançlıklarına dayanamadın, patron çok mu üstüne geldi? Vurup kapıyı suratlarına çıkarsın seni bekleyen sokağa… Üç kuruş için kimseye kul köle olamazsın…

O çok özen gösterdiğin, bir dediğini iki etmediğin hatta hayatta en çok onu sevdiğini sandığın sevgilin, seni kaprisleriyle sıkmaya mı başladı? Bir süre görmezden geldin ama yine de anlamadı mı? En anlayışlı halinle kurduğun empatiler işe yaramadı mı? Kendini vazgeçilmez sanmaya mı başladı? Ona da bir elveda çeker yürürsün ellerin ceplerinde kulağındaki şarkılarla yenilen aşklara… Akdeniz’in mavi sularına bırakır gibi bırakırsın kendini hayatın akışına… Bir rüzgâr uçurur, bir sel götürür ve belki bir başka el seni umduğundan daha çok sarıp sarmalayıp kendi bahçesinde koşup oynamanın seyrini sürdürür…

Yeni Türkü- Aşk Yeniden

Söz: Murathan Mungan / Müzik: Derya Köroğlu

Aynı albümde bir başka şarkı Yedikule;

Çocukluğu benim gibi Yedikule’de geçmiş hemen herkes için farklı duygular uyandırır… Bir bakarsın çok yıllar sonra bir gün, lise arkadaşlarınla okulunun koridorlarında dolaşırken, kulağına taşınan teneffüs zilinde yakalayıp, o sıcacık tanıdık melodisiyle olduğun yere zımbalar seni… Yüreğin çırpınır, burnunun ucundaki sızı göz pınarlarına gelir durur… Bunca yılın üzerinden dönüp bakınca gördüğün manzara hiç şaşırtıcı değildir aslında… Direnmeyi nerde öğrendiğini hatırlatır sana… Nasıl pabuç bırakmadığını haksızlığa, insan olmanın onurunu nerde bulduğunu gösterir bir kez daha… Aslına dönersin…

Narlı kapısından Samatya’ya yüzyılların serinliğinde yitirdiklerini aramaya başlarsın… Yaşadığın hayatın gökkuşağı renklerini bir kez daha bulursun kiliselerinin, camilerinin, surlarının kale duvarları arasında…

Yunan ezgisidir Yedikule; Müzik Vangelis Papazoğlu, sözler ise Cengiz Onural eseri…

3. Bölümün sonu, bekleyin 4. bölümde bitecek

The post Yeni Türkü’nün Gölgesinde Soluklanan Gençliğim – 3 appeared first on Sanat Duvarı.

İnsan hafızası unutmamak üzere programlanmıştır. Belleğimiz, topladığı bilgilerin kullanılmayacağını anlayınca, kütüphanenin raflarına kaldırarak tertibi ve düzeni sağlayan titiz bir ev hanımı gibidir. Bilgiler bu sayede her zaman yerli yerlerinde dururken, biz onları tekrar kullanılıncaya kadar sıralarının gelmesini beklerler yalnızca… Anılar da böyle oluşur. Bir ses, bir koku, küçük bir görüntü bazen de bir şarkı alır bizi zaman tünelinden geçirerek o an’a geri götürür.

Yeni Türkü – Günebakan

Yıl 1986’ydı; Büyümek gelmiş başımıza dikilmişti. Üniversite yıllarının hercai günleri tam da bitmek üzereyken, ben dâhil birçok kişi bitmesin diye bir yıl daha uzatmaları oynamak istemiştik… Ertelen dersler ve sınavlar değil, erişkinliğin sorumluklarıydı laf aramızda… Başımıza gelecekleri iyi biliyorduk. İçinde olmak istemeyeceğimiz bir sistemin dişlileri arasında öğütülürken, çiğnenip tükürülecek birer lokma olmayı geciktirmeyi umuyorduk. Yenilgilerimizle yüzleşmekten kaçıyorduk. İşte “Günebakan” albümü tam da böyle bir zamanlamayla girmişti hayatımıza…

“Çocuklardık parlak yıldızlardık o zaman. / Artık dönemesek de geriye / Ardından koştuğumuz o bahardır.”

• Söz: Meral Özbek
• Müzik: Derya Köroğlu

Bu ikilinin üretimleri (ki o zaman evliler) uzun bir süre bizlere yol arkadaşlığı yapacaktı, korktuğumuz ve yutulmak istemediğimiz o iş dünyasında… Kendimiz olarak kalabilmek için onların arkadaşlıklarına sığınacaktık. Bir taraftan birey olma mücadelesi verirken, diğer taraftan da insan kalarak çalışabilmek için uğraşıyorduk. Sosyolojik anlamda beyaz yakalıların sessiz direnişiydi bir bakıma ve biz bu gücü yenilenen müziğimizde buluyorduk. Ardı ardına birçok müzik grupları ortaya çıkmaya başlamıştı. Sanki Yeni Türkü’nün öncü olmasını bekliyorlarmış gibi… Değişen şartlara ayak uydurmak zorunluluğunu biliyorduk fakat bu durumu yumuşak dokunuşlarla kabullenirken, bir taraftan da betonlaşmış patron zihniyetlerini kırmak ve dönüştürmek için de yeni yöntemler geliştirmenin yollarını arıyorduk. Bir çağ kapanıyordu, eski yaşam tarzı ve iş anlayışı değişiyordu, her türlü dayatmaya karşı sessiz ama köklü bir direnç geliştirmiştik aslında… Kapitalizm yenileniyordu… Ve bu değişimin tek tanıkları bizlerdik… Yeni Türkü’nün ardı ardına gelen albümleri bunun kanıtıydı bir anlamda…

Bahardan hiç vazgeçmeyecektik… İster ilkbahar olsun, ister sonbahar fark etmezdi… İlle de BAHAR inatla BAHAR!!!

Yeni Türkü – Yaprak Dökümü

“Mevsim dönüp de yeniden yeşermeye başlayınca rüzgâr / Çıplağında o atın yine onlar koşacaklar / O çocuklar, o yapraklar, o şarabi eşkıyalar. / Onlar da olmasalar, Benim gayri kimim var…”

• Söz: Can Yücel
• Müzik: Derya Köroğlu

1987 yılında “Dünyanın Kapıları”; 1988’de “Yeşilmişik” albümleri yayınlandı… Bir coşku ve önüne geçilemeyen bir” Fırtına” esmeye başlamıştı adı “YENİ TÜRKÜ’ydü”… Üç yıl üst üste üç albüm çıkmıştı… Baskılara yenik düşmeyen genç kuşak “Yeni Türkü” ile adeta yeniden canlanmıştı…

Yeni Türkü’nün 06.06.1990’da Harbiye Açıkhava Tiyatrosu’ndaki konseri hınca hınç doluydu… Benim gibi birçok kişinin gittiği ilk konserdi… Saatler öncesinde gittik… Beton sıraların üzerine oturup heyecanla beklemeye başladık… Provayı seyircili yaptılar, önce provayı izledik sonra konseri… Canlı dinlemenin keyfi başkaydı elbette… Zaten o zamanların teknolojisiyle evlerimizde teyplerden ne kadar anlayabilirdik müziğin gerçek kalitesini…

Yeni Türkü – Göç Yolları

“En büyük silah umut etmek yadigâr kalsın bize/ Göç yolları göründü bize, görünür elbet/ Göç yolları bir gün gelir döner tersine, dönülür elbet./ Dağılsak da göç yollarında yarın bizim bütün dünya.”

• Söz: Murathan Mungan
• Müzik: Derya Köroğlu
• Gitar ve vokal: Derya Köroğlu
• Klavye: Selim Atakan
• Gitar; Klasik kemençe: Cengiz Onural
• Bas ve vokal: Tuğrul Bayraktar

Halis Bütünley: Batari’de tiyatroyu adeta inletiyorlardı. Elbette batılı anlamda görsel ve işitsel gösteriye dönüşen bir anlayış değildi…Şimdinin konserleriyle boy ölçüşmesi mümkün değil, ama biz izleyicilerin beklediği de zaten bu değildi…

Devam edecek…

The post Yeni Türkü’nün Gölgesinde Soluklanan Gençliğim – 2 appeared first on Sanat Duvarı.

Pink Martini Avrupa Turnesi Kapsamında Bodrum’a Geliyor!

“Sympathique”, “Hang on Little Tomato”, “Hey Eugene!”, “Splendor in the Grass“, “Joy to the World“, “1969“, “A Retrospective“, “Get Happy” ve “Dream A Little Dream” albümleri ile Türkiye’de büyük bir hayran kitlesine sahip olan, her albümü ile altın ve platin plak kazanan Pink Martini yepyeni albümlerini kayıt ederken, Avrupa turnesi kapsamında Türkiye’deki hayranlarıyla buluşmak üzere Okto İstanbul ve Xuma işbirliği ile Bodrum’a geliyor.

Pink Martini

Get Happy albümlerinde ‘Quizas Quizas Quizas’, ‘Sway’, ‘Smile’ gibi unutulmaz eserleri yorumlayan grup, Türk sevenlerine de büyük bir sürpriz yaparak ‘Get Happy” albümünde ‘Üsküdar’ şarkısına yer verdi. 2012 yılında Belkıs Özener ile Aşkın Bahardı şarkısını birlikte yorumlayan Pink Martini son olarak Von Trapps ile “Dream a little dream” albümünü kaydetti ve Neşeli Günler filmiyle meşhur olan Captain ve Maria Von Trapp’ın gerçek torunlarının da yer aldığı, 8. stüdyo albümlerini yayınladı. Kendilerini “Dünyanın değişik köşelerinden melodileri ve ritimleri bir araya getirip, modern bir formda sunan müzik arkeologları” şeklinde tarif eden topluluğun şarkıları The West Wing’den Desperate Houseviwes’a kadar birçok dizi ve filmde de yer buldu.

Pink Martini Bodrum Xuma’da

Samurayların aşk şarkılarından 1930’ların Küba müziğine, Fransız şansonlarından Brezilya sokak şarkılarına kadar dinlemesi en keyifli şarkıları seslendiren topluluk, Storm Large’ın sıcak vokali, zengin repertuvarları ve sürprizleri ile 19 Temmuz’da Bodrum’da hayranlarıyla buluşacak.

Xuma’da gerçekleşecek konserin biletleri Biletix’ten satın alınabilir.

The post Pink Martini Bodrum’da Konser Verecek appeared first on Sanat Duvarı.

Benim o kadar çok ki hangisinden başlasam diğeri eksik kalacak biliyorum… O yüzden ilk tanışmamızdan başlamak istiyorum…

Yıl 1983, üniversite yılları… İlk senenin heyecanı ve tutkusuyla derslere giriyorduk henüz… Aşk kapıda gözükmüş ama içeriye girmeyi başaramamıştı daha… Dünya her zaman ki gibi güzeldi, ama o yıl sanki başkaca güzeldi… Çocuktuk ve çocukluktan hiç kurtulamayacağımızı iyi biliyorduk… Neşemize diyecek yoktu, olana bitene içimiz ne kadar kan ağlasa da… Umut hep fakirin ekmeğiydi, biz öğrencilerin ise katığıydı bir bardak demli çaya… Okulun kapısındaki jandarmalarla ahbap olmuştuk nasılsa… Derslere girerken aranan çantalarımızda buldukları Gırgır dergisini çıkışta bize vermek üzere, alıkoyarlardı… Okurlar mıydı bilmem, ama okumasalar da en azından göz gezdirdiklerini derginin kırışmış bir şekilde teslim edilmesinden anlardım, beraber gülerdik yapılan bu saçma uygulamalara…

Kantine indiğimiz bir gün, nasılsa oturacak masa bulmuşluğuma sevinirken sesi güzel bir arkadaşın söylediği şarkıya diktim kulaklarımı… İnce ince mırıldanıyordu… “Telli telli telli şu telli turna/ Sanma ki yaralı uçmaz bir daha / Takılmış kanadı göçmen buluta/ Anlatır eski beni şimdiki bana/ Sakın çıkma patika yollara/ O dağlara kırlara o karlı ovaya / Yenik düşüyor her şey zamana / Biz büyüdük ve kirlendi dünya…

Hayır! Büyümemiştim ve hiç büyümeyecektim… 18 yaş büyümek için yeterli değildi, büyümeyecek ve bu dünyanın kirlenmesine seyirci kalmayacaktım…

Murathan Mungan’ın şiiri olduğunu çok zaman geçince, ancak bir teyp ve kaset sahibi olabildikten sonra öğrenecektim…

Şairlerimizin şiirlerini Yeni Türkü’yle belleyecek ve şiir tutkuma bu şarkıları da ekleyecektim…

Yeni Türkü Yeni Umutlar Demekti

Yeni Türkü yeni umutlar demekti ve uzun yıllar benimle birlikte hep peşimden yürüyecekti…

İlk Albümleri Buğdayın Türküsüne yetişememiştim ama Akdeniz Akdeniz’deki, Selim Atakan besteleri özellikle “Yılmaz Peşrev” ve “Mitarinin Gelini” enstürumantel tarzıyda beni büyülemişti…

Ne de olsa Moğallar ve Cahit Berkay ile çocukluğumuz geçmişti…

Yaşamak isteyip de yaşayamadıklarımızı, yapmak isteyip de yapamadıklarımızı kulaklarımıza fısıldıyor ve ardından çocukluğumuzun masumiyetinde tekrar elimizden tutup başımızı sıvazlıyordu… 1983- 1986 yılları arasında her bir şarkı, kırılan kalplerimizi sessizce onaran bir yara bandı gibi acil yardım hizmeti görmüştü… Bütün baskı ve zorluklara rağmen ayakta kalmamız için çıkarılmış bir kasetti adeta…

Tıpkı aynı zaman diliminde çıkan; Zülfü Livaneli’nin “ Ada” sı ve Metin Özülkü’nün

“ Şarkılarla A.Kadir” i gibi… Onların adlarını anıp anılarını daha sonra yad etmeli…

Yaralı yüreklerimizi “ İstersen hiç başlamasın” ile sarıp, “ Sorma bana” ile büyümeye direnirken yenilgilerimizle yüzleşmeyi öğrendik… “ Gurbete hiç kaçamadık” ama “ Maskeli Balo” ve

“ Çember” ile dışarda bizi nelerin beklediğini ezberlemiştik…

“Yılmaz Peşrev“ ile mezuniyete erişecektik…

Devam Edecek…

The post Yeni Türkü’nün Gölgesinde Soluklanan Gençliğim – 1 appeared first on Sanat Duvarı.

Africa Express Projesi : Suriye Ulusal Orkestrası

Şef Issam Rafea ve

diğer üyeleriyle birlikte ülkelerini terk etmek zorunda kalan Suriye Ulusal Orkestrası; Damon Albarn, Lil’ Silva, Brian Eno, Ghostpoet gibi prodüktörlerin Africa Express projesi kapsamında Damon Albarn ve sürpriz konukları ile Suriye kültürü ve müziğine bir saygı duruşu gerçekleştirecek. Southbank Centre ve Glastonbury’den sonra ilk defa İstanbul’a konuk olacak bu özel projeyi kaçırmayın.

Africa Express presents: The Orchestra of Syrian Musicians + Damon Albarn + Guests etkinliği 27 Haziran 2016 Pazartesi saat 21.30’da Harbiye Cemil Topuzlu Açıkhava Sahnesi’nde.

The post Damon Albarn ve Suriyeli Müzisyenler Orkestrası İle Yılın Müzik Olayı! appeared first on Sanat Duvarı.

İzmir İtalya Konsolosluğu işbirliği ile yapılacak konserde Maur, piyanist Francesca De Clossey eşliğinde İtalyan Sinemasının kült filmlerinin müziklerini seslendirecek.

Trompeti dünyaya “solo” çalgı olarak kabul ettiren virtüözitesi ile Mauro Maur, yumuşak tuşesi ve duyarlı yorumuyla göz kamaştıran Francesca De Clossey, dünya müzik çevrelerinde “Harika İkili” olarak tanımlanıyor. Kusursuz uyumlarıyla aslında birbirlerine hiç de yakın durmayan trompet ve piyano ile mükemmel bir birliktelik oluşturan Mauo ve Clossey, 21.30’da başlayacak konserde, sinema tarihinin rakipsiz İtalyan bestecileri Marricone, Piccioni ve Rota’nın film müziklerini seslendirecekler.

Konserin biletleri Biletix gişelerinden alınabilir.

The post Sinemanın Büyülü Melodileri Celsus’ta Tınlayacak appeared first on Sanat Duvarı.

Festivalin açılış konserini İdil Biret, 20 Ağustos 2016 gecesi saat 21.00’da verecek. İdil Biret, Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası eşliğinde gerçekleştireceği açılış ile şimdiden tüm klasik müzikseverleri heyecanlandırmış durumda.

D-Marin Klasik Müzik Festivali Mekanları

Geçtiğimiz yıl sanatsal programlama ve planlamasını Pozitif’in üstlenmesiyle beraber Turgutreis’in dışına çıkan festival; bu yıl marinanın yanı sıra;

• Bodrum Kale,
• Ortakent,
• Mindos Kapı,
• Adasofra,
• Gümüşlük Eklisia Kilisesi
• Şevket Sabancı Parkı

gibi mekanlarda Bodrum Yarımadası’na yayılmış olarak düzenlenecek.

Bodrum’da düzenlenecek festivalin Ağustos ayı olduğu için yurtiçi ve yurtdışından çok sayıda turisti ağırlaması bekleniyor. Yine D-Marin Klasik Müzik Festivali katılımcısı sanatçıların dünyaca ünlü olmaları festival meraklılarını da artıracağa benziyor.

12. Uluslararası D-Marin Klasik Müzik Festivali Sanatçıları

• İdil Biret
• Daniel Kharitonov
• Lucienne Renaudin-Vary
• Fazıl Say
• Monica Molina
• Gautier Capuçon
• Patricia Kopatchinskaja
• Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası
• Londra Oda Orkestrası
• Bilkent Senfoni Orkestrası
• Zürih Tonhalle Orkestrası
• Berfin Aksu
• Dorukhan Doruk
• Iraz Yıldız
• Seda Taşpınar
• Uğur Okay
• Uğur Yılmaz
• Trio Pax
• Ferhat Can Büyük
• Çellistanbul
• Emre Engin
• Cansın Kara ve Oxana Shevchenko
• Aziz Baziki ile “Mavi Quintet”
• Ayşe Şenogul ve Mehmet Ariç
• Ezgi Anıl Paquito Trio
• Lura

12. Uluslararası D-Marin Klasik Müzik Festivali; sabah başlayan ve gün batımıyla devam eden konserlerin yanı sıra, klasik müzik eşliğinde düzenlenecek çocuk atölyeleri, yemek atölyeleri, açık hava film gösterimleri, büyüklere masal dinletileri ve çağdaş sanat sergisinin yer aldığı farklı disiplinleri bir araya getiren programıyla, yaz tatili için bir destinasyon festivali olmaya hazırlanıyor.

Festival biletleri ise Biletix üzerinden satışa sunuldu ve online olarak satın alınabilir.

Uluslararası D-Marin Klasik Müzik Festivali Hakkında

Doğuş Grubu’nun kurucu destekçisi olduğu Uluslararası D-Marin Klasik Müzik Festivali, bugüne kadar gerçekleştirilen 89 konserle Türkiye’nin ve dünyanın önde gelen orkestralarından solistlerine 3800’ü aşkın sanatçıyı Bodrum’da müzikseverlerle buluşturdu.

Uluslararası D-Marin Klasik Müzik Festivali, 2009 yılında Avrupa Festivaller Birliği’ne (European Festivals Association) kabul edildi, 2012 yılında Donizetti Klasik Müzik Ödülleri’nde “Yılın Klasik Müzik Etkinliği Ödülü”nü kazandı. Festival, bir marinada düzenlenen ilk ve tek klasik müzik festivali olma özelliğiyle de D-Marin Turgutreis’e Skalite Ödülleri’nde “Bölge Özel Ödülü”nü kazandırdı.

Geçtiğimiz yıl sanatsal programlama ve planlamasını Pozitif’in üstlenmesiyle beraber Turgutreis’in dışına çıkan festival, bu yıl 8 güne uzayan zengin programıyla Bodrum yarımadasının tümüne yayılıyor. 12. Uluslararası D-Marin Klasik Müzik Festivali’nde uluslararası orkestraların ve dünyaca ünlü müzisyenlerin yanı sıra genç isimler de yer alıyor.

12. Uluslararası D-Marin Klasik Müzik Festivali, konserlerin yanı sıra klasik müzik eşliğinde düzenlenecek çocuk ve yemek atölyelerinin, açık hava film gösterimlerinin, büyüklere masal dinletilerinin ve bir çağdaş sanat sergisinin de yer aldığı, farklı disiplinleri bir araya getiren programıyla yaz tatili için kaçırılmayacak bir destinasyon festivali olmaya hazırlanıyor.

Uluslararası D-Marin Klasik Müzik Festivali’nin tüm bilet gelirleri Tohum Otizm Vakfı’na ve Bodrum Sağlık Vakfı’na bağışlanıyor.

The post 12. Uluslararası D-Marin Klasik Müzik Festivali appeared first on Sanat Duvarı.

Ramazanda Caz Festivali

2009 yılında cazın en büyük isimlerini Ramazan ayında ve en özel mekanlarda seyirciyle buluşturma hedefiyle yola çıkan Ramazanda Caz, yedinci yılında da düzenlediği konserlerle adından söz ettirmeye devam ediyor. Ramazanda Caz’ın ilk konseri 10 Haziran’da Sakıp Sabancı Müzesi’nde gerçekleştirilen Mustonen Art Jazz Quartet konseri ile başladı.

Ensemble Olivinn

Ensemble Olivinn, Sakıp Sabancı Müzesi bahçesinin eşsiz atmosferinde 18 Haziran 2016 günü saat 21.30’da gerçekleşecek konserde Ramazanda Caz’a özel bir repertuvarla sahne alacak.

Solist Begüm Tüzemen, piyanist-besteci Sinem Altan, Anadolu sazları ve gitar yorumcusu Özgür Ersoy ve perküsyonist Axel Meier’dan oluşan Berlin çıkışlı Ensemble Olivinn, Anadolu türkülerinden yola çıkarak klasik Batı müziği eserlerini ve caz elementlerini olağanüstü bir uyum ile bir araya getirecekleri harika bir konserle İstanbul dinleyicisi ile buluşmaya hazırlanıyor.

Hindi Zahra

Ramazanda Caz’ın iddialı konserlerinden bir diğeri ise 21 Haziran’da Zorlu PSM Ana Tiyatro’da ağırlayacağımız Hindi Zahra. Sevilen aşk şarkılarının besteci ve yorumcusu Hindi Zahra, caza kattığı otantik tınılar ile zenginleştireceği konserde Beautiful Tango, Any Story gibi en sevilen şarkılarını seslendirecek.

Caz ve dünya müziğini harmanlayan, şarkılarıyla dinleyicilerini kendine güçlü bir müzik bağıyla bağlayan Hindi Zahra, Fas asıllı bir Fransız. 2009 yılında “Beautiful Tango” single’ı ile ne kadar başarılı olacağının sinyalini veren müzisyen, ilk albümü “Handmade”i 2010 yılında çıkardı. Albümüne verdiği isimden de tahmin edileceği gibi bütün aranjmanı ve prodüksyonu kendisi yaptı. Özlemle yeni şarkılarını bekleyen hayranları için ise 2015’in Nisan ayında ikinci albümü “Homeland”i yayımladı ve albümle de beklentileri düşürmedi.

Markus Stockhausen – Florian Weber

23 Haziran’da ise dünyaca ünlü trompet sanatçısı Markus Stockhausen ile başarılı piyanist Florian Weber, Inside Out projeleriyle ilk İstanbul konserlerini Ramazanda Caz kapsamında verecek. Caz ile klasik müziği doğaçlama yoluyla yarattıkları bestelerde birleştiren ikilinin, sekiz yıllık müzikal birlikteliklerinin ilk albümü Inside Out’u SSM Bahçesi’nde verecekleri konserle canlı olarak dinleme fırsatı bulacağız.

Jon Balke

27 Haziran’da ise Ramazanda Caz’ın bu yılki son konserinde daha önce de Ramazanda Caz’a konuk olan ve büyük ilgi gören dünyaca ünlü Norveçli sanatçı Jon Balke’yi vokallerde Mouna Boutchebak ve perküsyonda Snorre Bjerck ile gerçekleştirecekleri konserde ‘‘Siwan’ın Müziği’’ ile dinleyeceğiz. Ayrıca konserde başarılı gitar sanatçısı Cenk Erdoğan da Siwan’ın Müziği’ne konuk olarak eşlik edecek.