KIRÇİÇEĞİ

0
9
KIRÇİÇEĞİ
KIRÇİÇEĞİ

İki küçük kır çiçeği can cana,

Suya doymuş toprağında kana kana,

Takvim yaprağından düşmüş,

Eski bir boş çerçeveye yan yana.

 

Çiğdemdi adın, çiğ demlerde kala kaldın.

Bakamadan yüzüme gizli gizli ağlardın.

Sevdam esip savurmadan önce seni,

Güz yapraklarında dinlerdim sesini.

 

Nefesin değsin diye nefesime,

Soluğumu tutardım içimde.

Ellerine dokunan utangaç tenim,

Soğuğuyla titrerdi yüreğinin.

 

Nasıl üşürdüm seninle yalnız,

Ben gibi karanlık ben gibi umutlarda,

Bir başına kalmıştın sırça saraylarda,

Üşürdün sen de yarını olmayan ıssız sularda.

 

Düşlerim sensiz artık kır çiçeği,

Kopartılmadan dalından daha,

Kokluyorum saçların gibi,

Cemre kokan bahar günlerini…

PAYLAŞ
Önceki İçerikZeynep Abla ile Tiyatro Sohbetleri – 3
Sonraki İçerikBağımlılığınız Ne ise Sınavınız O dur
Betül Çetinay
İstanbul’da yaşıyor, çocukluğunu Yedikule’de geçirdi. Yedikule Lisesi’ni bitirdikten sonra M.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İktisat bölümünde Lisans ve İktisadi Gelişme ve Uluslararası İktisat Bölümünde yüksek lisans eğitimini tamamladı. Ortaokul yıllarında yazmaya başladı ve yazmaktan hiç vazgeçmedi. Üniversite yıllarında başladığı tiyatro çalışmalarını uzun yıllar amatör olarak devam ettirdi. Edebiyat ve sanat yaşamında hep var oldu. Müzik onun elinden tuttuğundan beri artık müzikle yazar, müzikle yaşar… Mızrabı vurup, kalemi tutar...

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here