Bırakıp gittiğin yerdeyim…

Susmalara sıkışmış yüreğimle,

Sarışın kumsalın kıyısında dalgaların yıktığı,

Hayal kalemizden savrulmuş kum tanesiyim.

 

Sömürmekteyim duyguların esaretini,

Sevilmeye susamış ellerimle,

Ceplerimde tuttum bastığın toprağı.

Bilyelerimin her birinde kurumuş göz damlası…

 

Yelkenimin ucu baştan aşağı yanık çoktan…

Açılamam engin denizlere korkarım aşktan.

Kasırgalarında boğulurum gözlerinin,

Ne zaman içine dalsam,

Kaybolurum sensizliğin girdabından…

 

Biliyordun değil mi?
Issızlığım sığınmıştı verdiğin her nefese,
Hasretti kokladığım rüzgârından yüzüme,

Alıp götürse keşke beni de yaban ellere…

 

Şimdi gözlerim derinlerde,
Gelmeyeceğini bile bile
Bekliyorum özleminle.

 

Varlığım sarsın seni,

Yokluğunla yalnız sen besle beni…

Yalnız sen, bir kere dön bak geri,

Göreceksin kendinde beni,

Göreceksin seni beklediğim yeri…

PAYLAŞ
Önceki İçerikAttilâ İlhan Edebiyat Ödülleri Kazananları Belli Oldu
Sonraki İçerikClaude Monet’nin Eserleri Bize Ne Gösterir?
Betül Çetinay
İstanbul’da yaşıyor, çocukluğunu Yedikule’de geçirdi. Yedikule Lisesi’ni bitirdikten sonra M.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İktisat bölümünde Lisans ve İktisadi Gelişme ve Uluslararası İktisat Bölümünde yüksek lisans eğitimini tamamladı. Ortaokul yıllarında yazmaya başladı ve yazmaktan hiç vazgeçmedi. Üniversite yıllarında başladığı tiyatro çalışmalarını uzun yıllar amatör olarak devam ettirdi. Edebiyat ve sanat yaşamında hep var oldu. Müzik onun elinden tuttuğundan beri artık müzikle yazar, müzikle yaşar… Mızrabı vurup, kalemi tutar...

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here