Nerelerdeydin dün gece?

Kapında bekledim kaybettiğim benliğimle…

Susma haydi söyle!

Sevmiyorum artık seni de.

Bir kere söyle,

Söyle ki tükensin umutlarım,

Kalayım hasretinle bir başıma

Yalnızlık köşesinde…

 

Sokak kedilerine sarıldım senin yerine,

Ne farkım vardı onlardan benim

Senin indinde?

Yüreğinden fırlatıp atmadın mı sen de beni?

Sahipsiz bir sokak kedisiyim yolunun üstünde…

 

Sevgine tutsak ettin önce,

Sonra evine alıp besledin,

Yemeğimi koydun önüme.

Sevgimle can verdim kibirli yüreğine…

Kimsesiz akşamlarına serildi tüylerim,

Başım omzuna dayalı öylece bekledim.

Ateşini söndürdüm yalnızlığının.

Mırıltılarımı dinledin sabahlara dek,

Sonra sessizce uykuya daldın…

 

Oysa sen ise hiç konuşmadın!

Susuşunu sevdim en çok,

Ağlayışını senin.

Gözyaşların süzülürken

Damla damla ellerine,

Dilimle yaladım her bir tanesini,

Tuzunu katık ettim hüznüme…

 

Sokak Kedisi
Sokak Kedisi

Öfkenden korkup kapı arasına gizlendim kimi zaman,

Kırdığın kadehlerde döktüğün şarap,

Nefretinle toz duman oldu sevdiğin serap…

Kaçtın kendinden ölesiye,

Sevmekten korktun!

Önce beni,

Sonra kendini…

Ümitsizliğine sarılıp,

Mahzenine hapsettin,

Güzel olan her şeyi…

 

Bir kedi yavrusuydum

Sana muhtaç,

Sevgine aç…

Yüzünü gözetlediğim

Bak şimdi ne haldeyim…

Sokak kedileri artık tek tesellim…

PAYLAŞ
Önceki İçerikKıbrıs’ta Gotik Miras
Sonraki İçerikBelki De İlerdedir Yaşanacak Günlerin En Güzelleri… / Nazım Hikmet
Betül Çetinay
İstanbul’da yaşıyor, çocukluğunu Yedikule’de geçirdi. Yedikule Lisesi’ni bitirdikten sonra M.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İktisat bölümünde Lisans ve İktisadi Gelişme ve Uluslararası İktisat Bölümünde yüksek lisans eğitimini tamamladı. Ortaokul yıllarında yazmaya başladı ve yazmaktan hiç vazgeçmedi. Üniversite yıllarında başladığı tiyatro çalışmalarını uzun yıllar amatör olarak devam ettirdi. Edebiyat ve sanat yaşamında hep var oldu. Müzik onun elinden tuttuğundan beri artık müzikle yazar, müzikle yaşar… Mızrabı vurup, kalemi tutar...

2 YORUMLAR

  1. Umutsuz yada ümitsiz aşk. Yada kahrolası itilmişlik. Bunlar içten duyguların ise, epey bir aşk acısı yaşamışsın demektir. Bazen insan kendini yok olmuş gibi hisseder. Bu dizeler bana bunu çağrıştırdı.

    • Başta şiir olmak üzere bütün sanatlar ‘ben’den yola çıkarak’ bütün’ e yol alılar. Öznel oldukları kadar nesneldirler. Özne başlangıçtır son değil. Kişiseldir ama evrensele yansılar. İşte bu yüzden sanat olarak adlandırılırlar.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here