Kızılca Kıyamet / Şiir

0
16
Kızılca Kıyamet / Şiir
Kızılca Kıyamet / Şiir

Sevgimin avuç içleri kanardı,

Gelincik ağlardı sen giderken,

Benim değildin; hiç olmadın !

Ben, senin gözlerinle yaşadım,

Sen, benim nefesimde canlandın.

 

Sevdim sandın önce,

Aşkın kanatlarında sere serpe,

Yuvarlandın gökyüzünden, yeryüzüne…

Yüreğimin sevincinde,

Korkularını yıkadın epeyce.

Ardında bırakıp geçmişini,

Elimi tuttun can havliyle,

Sıcaktı,

Mevsim Yazdı,

Yazmaya ramak kalmıştı.

Tam tevekkül etmiştin ki,

Tam sımsıkı sarıyorken beni,

Çevreni, azgın köpekler sardı…

 

Sevgimin göz bebekleri kanardı,

Avuç içlerim, hasretinde alev alev yanardı…

Gelincik hiç kokmadı hanımeli gibi.

Nasıl bildirdiyse bana gideceğin anı,

Öyle okşadı, göğsüme düşen başımı.

 

Korkmadım ne senden,

Ne de celalinin ateşinden…

Esti kavurdu güneşin kahrederken ben,

Çöl yollarında seni anarken…

Söndürecek bir gün nasılsa,

Gadabın zirvesindeki seni,

Cemalinin o muhteşem güzelliği…

Nazlı nazlı seyredeceksin uzaktan beni,

Gün gelip kızılca kıyamet koptuğunda…

 

 

 

 

 

 

PAYLAŞ
Önceki İçerikBir Şizofrenin Günlüğü / Yalnızlık Şizofreni II
Sonraki İçerikYANILSAMA VE GERÇEKLİK ARASINDAYIM
Betül Çetinay
İstanbul’da yaşıyor, çocukluğunu Yedikule’de geçirdi. Yedikule Lisesi’ni bitirdikten sonra M.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İktisat bölümünde Lisans ve İktisadi Gelişme ve Uluslararası İktisat Bölümünde yüksek lisans eğitimini tamamladı. Ortaokul yıllarında yazmaya başladı ve yazmaktan hiç vazgeçmedi. Üniversite yıllarında başladığı tiyatro çalışmalarını uzun yıllar amatör olarak devam ettirdi. Edebiyat ve sanat yaşamında hep var oldu. Müzik onun elinden tuttuğundan beri artık müzikle yazar, müzikle yaşar… Mızrabı vurup, kalemi tutar...

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here