Hangi zalimin ağına takılı kaldı kirpiklerim?

Sorarım, sesim çıkmaz…

Ses gelmez uçurumlardan,

Denizler küsmüş kahrından.

Rüzgâr susmuş bir köşede,

Mehtap vurmaz şavkını,

Tekneler kalır kara gecede…

 

Halimden anlar mı balıklar?

Ağlarda çırpınırken soluksuz,

Ağlar mı onlar da çaresiz?

Kimsesiz kalan yetimler,

Uyur mu durmadan gece – gündüz?

 

Ellerimde fenerim gülüm,

Fersiz gözlerimle feleğin ağındayım,

Ölmekteyim kuşkusuz.

Söz vermiştim gözlerinin Karadenizi’ne

Görmeden bir kere diye

Dünya gözüyle,

Son nefesimi vermeyeceğim.

Beklemekteyim,

Takılı,

Ağında,

Ölmeyi,

Haydi,

Gel

De

Öleyim

Gayri…

PAYLAŞ
Önceki İçerikKim Bilir
Sonraki İçerikAnna Biller’in Viva’sı ve Hollywood’dan Öte Hollywood: 60’lı-70’li Yılların Ruhu Ve Çılgınlığı
Betül Çetinay
İstanbul’da yaşıyor, çocukluğunu Yedikule’de geçirdi. Yedikule Lisesi’ni bitirdikten sonra M.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İktisat bölümünde Lisans ve İktisadi Gelişme ve Uluslararası İktisat Bölümünde yüksek lisans eğitimini tamamladı. Ortaokul yıllarında yazmaya başladı ve yazmaktan hiç vazgeçmedi. Üniversite yıllarında başladığı tiyatro çalışmalarını uzun yıllar amatör olarak devam ettirdi. Edebiyat ve sanat yaşamında hep var oldu. Müzik onun elinden tuttuğundan beri artık müzikle yazar, müzikle yaşar… Mızrabı vurup, kalemi tutar...

2 YORUMLAR

  1. Şahsen beğendim bir tarz olan, doğayı ve nesneleri şiirin karakterini bozmadan kullanma özelliğini iyi kullanmışsın. Çok başarılı bir şiir olmuş Betül. Devamını getirmen dileğimle.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here