Gelir mi deniz peşimden?

Bulutlar gittiğimi bilirler mi?

Yollar hatırlar mı beni?

Hak ettiğimi düşünürler mi acaba?

Nü ağaçlar…

 

Uçabilsem, mehtap benim olsa

Bucaksız bir derya serilse önüme

Keyif benimle olsa

Kâhyam yanımda

Dünya yurdum olsa, evim olsa

Hiç terk edilmişlik hissetmesem

Bu dağlar arasında

Dokunamadığım deniz kenarında…

 

Ufuk çizgisinin ardına geçip

Geri dönebilsem

Tekrar tekrar gidip, geri gelebilsem

O zaman ölüm

Güzel bir şehrin adı olurdu sadece

İstanbul gibi…

2 YORUMLAR

    • İstanbul gibi eserekli, şüphesiz bir gerçek
      Ama bir o kadarda bilinmez, soğuk bir endişe gibi…

      Son satırları begenmenize sevindim.

Bir Cevap Yazarak Görüşlerinizi Belirtebilirsiniz.