Karşı Kaldırımdan

Yan yana yürümemekte varmış son deminde hayatın

Bir deve tabanına su vermekte

Çukurdaki suya göl gözüyle bakmakta

Taş sektirip hayal kurmakta varmış

Tabanı delik kundurayı boyayıp da giymek

Kirli bir gömlekle sokağa çıkmakta

Ve sana yazmakta varmış uzaktan

Seni görmeyip karşı kaldırımdan

Gözlük camlarımda buğulaşmış

Sonra sisler arasında kaybolmuş o arkadaşımda

Bana öğüt veren, yolumdan çekil diyen

Bir dolma kalem gibi aktı ceketimin cebinden

O kalemin mürekkebi bir daha dolmadı kendiliğinden

Ve sana yazmakta varmış uzaktan

Seni görmeyip karşı kaldırımdan

Önceki İçerikMatthew Bellamy - Muse
Sonraki İçerikBaşka Hayatlar
İstanbul Eminönü 1995 doğumludur. Zamanın bilmediği süreden beri yazıyor. Arada çizdiği de oluyor. Portekiz’de lisans eğitimi almaktadır (Aviation Management). Her telden çalanlar gibi her telden yazmaktadır.

HENÜZ YORUM YOK

Bir Cevap Yazarak Görüşlerinizi Belirtebilirsiniz.