Beklenmeyen Misafir / Şiir

0

En zor anlarında hayatın

Sığınacak bir liman ararken şu kirli dalgaları içinde

Alabora olmuş bir tekneden kurtulan tek yolcu

Hoş geldin!

Nefes almaktı seni tanımak,

Bu köhne yıpranmış kıyışehrinde.

Sokakları boş evlerinde ışık yok.

Görülmeye değecek bir sen varsın zaten,

Bu şehrin aydınlanmaya yüzü yok.

Birçok tekne yanaştı kimileriyse bakıp geçti sadece.

Hep bir umut var diye bekledi şehir,

İşte bu o insan diye.

Buradasın adımların okşuyor ağır ağır tenimi.

Kırılan parçalarını topluyor kalbimin dudakların,

Her bir sözcüğüyle.

Sen gecemin aydınlığı Sitare.

Sen kuruyan toprakları ıslatan yağmur.

Sen baharı getiren döngü.

 

Hep bir ilk oldu, bir yeni, bir başlangıç fikri

Ve hiç istemeden bir son yaşanılması beklenilmiş

O yıldız kayması gibi ışıltıyla başlayıp bir anda yitmiş.

Yolcu sen bu şehre bitirmeye geldin

Bu şehir seninle başlamaya

Mevsimler gibiydik aslında ilkbaharda bir başlangıç fikri

Sonbaharla veda

 

Bu şehirde aradığın yalnızlığın tesellisi

Bu şehirde bulacağın mutluluğun temennisi

İşte gidiyorsun, gitmelisin de

Sen yolcu, içinde büyüttüğün sevgiliye ait değilsin

İçinde büyüttüğün sevgilide sana layık olmayacak

Git

Paylaş

Yazar Hakkında

Ziya Keyif

Yazmaya ilkokulda başladım. Hocamın da devam etmem yönündeki telkinleriyle de sürdürdüm. Şiir, öykü, deneme ve şarkılar gibi yazının her alanına el attım. Tiyatro ve Şan eğitimi aldım. Radyo TV Yayıncılığını bitirdim. Marmara Üniversitesi Gazetecilik bölümünü bıraktım. Şuan ilk defa roman yazmayı deniyorum. Ayrıca yarım kalmış müzikalim ve bir kaç senaryo üzerinde çalışıyorum.

Cevap bırakın