Bahadır Ozan Yaşar – Sanat Duvarı

Depresyon Günleri – I

Bahadır Ozan Yaşar — Thu, 02 Jan 2020 04:00:15 +0000

bir yürek sonsuz bir ovada kalmış
unutulmuş orada
orada bir ırmak kaç gecede
sanki ovayı değil de yüreği
kaç gecede yüreği
paramparça etmiş
rüzgar ile dağıtmış?

dağılmış parça parça
her parçada ayrı bir yangın
büyümüş yangın hiç durmadan
ve büyüyecekmiş
her şeyi kül edene kadar.

bir yürek hiç durmamak için
çabalamış durmamak için
ağrısıyla geçmiş alevlerin içinden
sanki alevlerin yoklamadığı bir songüz için
geçmiş alevlerin içinden
öylesine is tutmuş öylesine yaralı
öylesine külmüş.

oysa yokmuş öyle bir songüz.

her şey kül.

The post Depresyon Günleri – I appeared first on Sanat Duvarı.

Atlarımın Gözlerindeki Yağmur

Bahadır Ozan Yaşar — Thu, 26 Dec 2019 04:23:15 +0000

I.
günler boyunca süren güneşli havalarda
elimde güneşten yontulmuş bir tarak
atlarımın yelelerini taraya taraya
uğurladım onları yolculuklarına.

ve o güneşli havalarda
onların dönmeleri için dilekler tutarken
tenimi yaktım da fark edemedim
nasıl yandığımı.

ah nasıl yandığımı.

atlarım soluksuz yolculuklarından
yağmuru
gözlerinin içine toplayıp
geri döndüler, bana döndüler
böylece bildim yağmuru
atlarımın gözlerinin içinden
gözlerinin içindeki yenilgilerinden,
küskünlüklerinden bildim.

atlarımın bana getirdikleri
yağmurda
soluklanmak için getirdikleri
yağmurda
onlara
güneşli havalardan yanık bir ten
bağışladım.

yitip gitmek için
atlarımın gözlerinde
yağmur boyunca.

II.
ben o yağmurlarda
yükseklerimde sisten perdeler
sürüsünü kaybetmiş atlar gibiydim
öyle ürkek.

ben ürktükçe
şiddetlendi yağmur
sabahın ilk ışıkları ile kendini gösteren
rengarenk çiçeklerin hayalini
yağmurla ezgiledim de
tutundum yaşama.

yağmur dindi.

ah şimdi keşke
sana şiddetli yağmurlardan koruduğum
çiçekleri getirebilsem
avuçlarının içine bırakabilsem.

çiçeklerden bir neşe ayini
avuçlarının içinden parmak uçlarına.

The post Atlarımın Gözlerindeki Yağmur appeared first on Sanat Duvarı.

Pulsuz /Adressiz Bir Mektup

Bahadır Ozan Yaşar — Tue, 19 Nov 2019 04:00:07 +0000

ben yüreğimi
buraya gelmeden önce
gecelerde gezdirdim
ürkekliği bu sebepten.

çok uzak bir yer olmalı burası
kaç gün sürdü yolculuk?
yüreğimdeki gece izi
bu çok uzak bu hiç bilmediğim yerin
söylesene
ilk belirtisi miydi?
anlatsana
burada iz nasıl kapanıyor
usul usul?

geceleri bıraktım ardımda
ben de biraz yağmur kaldı
biraz da toprak
sarıp sarmaladım göğsüme onları
toprak hiç uslanmadan
bir aşk hikayesi anlattı da
yağmurun dilinde
ben sustum
yağmurun dilinde.

sahi ben hiç
öylesine çıkıp gelen bir yağmuru
pulsuz/adressiz bir mektup gibi
sonbahar dinginliğinde
ilkyaz heyecanında
yüreğime ulaştırmış mıydım?

ah ben nasıl koruyup kolladım
tüm bunları
ah şimdi nasıl koruyup kollayacağım
tüm bunları
bu çok uzak bu hiç bilmediğim yerde?

The post Pulsuz /Adressiz Bir Mektup appeared first on Sanat Duvarı.

Sarmaşık

Bahadır Ozan Yaşar — Thu, 14 Nov 2019 04:00:18 +0000

ben büyüdüm anlatabiliyor muyum
bir sarmaşık büyüsün diye
yitirdim kendimi de onunla büyüdüm
ama artık çok yorgunum.

yıllar yılı geçinememiş
sonradan birbirini kabullenmiş
ırmağı ve ovayı
-her defasında sanki ilk kez görürmüş gibi-
sana göstermek isterdim sarmaşık.

ama sana söz veriyorum sarmaşık
yaşamayacağım:
mutluluk ile hüzün arasındaki boğuntuyu
ırmağın sesini sana yakın kılmak için garip bir heyecanı.

uğurlayacağım ovada
yelesini gün gün ördüğümüz
büyümek bilmeyen o deli tayı.

ben büyüdüm işte anlatabiliyor muyum
kirpiklerinden yaşama boylanan o sarmaşıkta,
o sarmaşıkla birlikte büyüdüm.

The post Sarmaşık appeared first on Sanat Duvarı.

Yürek

Bahadır Ozan Yaşar — Fri, 08 Nov 2019 04:00:38 +0000

toprağına gücenmiş bir kasımpatıyı
solmasın diye günlerce
senin içine sakladığı serseri dinmiş zannetti de
bekledi,
hiç dinmemiş
sinirlendi
söküp attı seni.
-sen say ki bağışladın onu.

ah o ritimsiz
ah o uykusuz
yürek
ne zaman büyüdün de
ne zaman dillendin?

artık sensiz
çok uzaklara gidebilir mi?

The post Yürek appeared first on Sanat Duvarı.

Çiçekler Beni Bekliyordu

Bahadır Ozan Yaşar — Fri, 01 Nov 2019 04:00:32 +0000

çiçekler beni bekliyordu.

babam bir türkü okumuştu da
dinlemiştim çocukken
-birçok türküyü o sesten dinlemiştim çocukken-
gün gün göğsüme işlemiş
benim artık benim babacığım,
soluğuna saklanan
o çok sevdiğim yemyeşil bahar esintilerinde
yıkadım yüzümü
topladım o deli dolu havayı bir gülümsemeye
çiçekler ise beni bekliyordu.

kendimi ne zaman iliştirsem geceye
-ki gece durmadan bana uyu diyordu-
sanki beklenen bir mektubun kaderini yaşarmış gibi
karanlıklar içinde yalnız kalıyordum.

çiçekler, beklemeyin beni artık
güz geldi.

The post Çiçekler Beni Bekliyordu appeared first on Sanat Duvarı.

Yazgı

Bahadır Ozan Yaşar — Mon, 28 Oct 2019 04:00:46 +0000

cılız rüzgar ırgalamaya başladığında tenimi
kabullendim sararıp kaybolabilmeyi
yani atlaslarda bulamadım kendime bir adres
yani yazgımı kabullendim.

korkuyla anıyorum ormanın ıssızlığını
aklımı karıştırıyor kuşların sesleri
geri dönmeyeceklerini anlatıyorlar
sesleri titreyerek, kapatıyorum gözlerimi
elimi yüreğimin üstüne götürüp
onlar için dilekler tutuyorum.

sonrasında
yüreğimi
bir kelebeğin koynunda uyutuyorum.

The post Yazgı appeared first on Sanat Duvarı.

Güz Mevsiminde Bir Gece ve Bir Ay

Bahadır Ozan Yaşar — Tue, 22 Oct 2019 04:00:38 +0000

geçerken karanlıkların içinden
gökyüzü ile paylaştırdığın güzelliğin takip ediyorken seni;
hüzünlerinin kararsızlığında yitip gitmeye yüz tutmuş sesinle
durmadan ezgiliyorsun geceyi
bekle beni, beni bekle…

boynu bükük geliyor bütün kentler
gölgene doğru, geliyorlar
çünkü bir anlam ararcasına alacalığına
sığınmak istiyorlar
bir ürkekliğe tutkun olmayı böylece öğreniyorlar.

burada gece tükeniyor tedirgin oluyorsun
bir umarsızlıkla ışığın titremeye başlıyor
itiraz ediyorum bir kez daha -bir kez daha
oysa ne kadar alışkınım ah bir bilsen
itiraz ettiğim tüm hususlardan kırgın dönmeye.

-gece tükeniyor burada.

The post Güz Mevsiminde Bir Gece ve Bir Ay appeared first on Sanat Duvarı.

Söylence

Bahadır Ozan Yaşar — Tue, 15 Oct 2019 04:00:31 +0000

I.
ayrılık ellerinde hiç yok olmamış
yaprakları hiç açamamış
daha görmemiş gün ışığı, hatırı sorulmamış
yüreği bin bir türlü yangına gebe.

II.
Kaç kez itiraz etmişti? Bu büyülü yaz gecelerinden ona anlatacağı o kadar çok şey vardı ki. Böyle bir itirazda bulunsaydı, bilemiyordu. Son kez tekrarlamalıydı şimdi:
-… bir kez daha büyülü yaz gecelerinin anlatılabilmesi için…

III.
Yankıları uzak kentlerde duyulan susuşlarla, o tanımlanamayan buruklukla sarılı bir mevsimin içerisindeydi.
Sesini kuracağı cümlelerin içine saklayıp açıklamayı isterdi, yeniden tutunabilmek için. Uzak kentlerde ne çok isterdi yeniden tutunabilmeyi yaşama:
-hangi mevsimin söylettiğiydi bu?

IV.
Yüreğini ormanların kuytu köşelerine bırakmak isterdi hiç kimse bulamasın diye. Belki bir baharda toprağın canlanması ile onarılır diye. Ağaçlara, çiçeklere, böceklere imrenir diye:
-hiç onarılması gerekli bir yüreğin düş kurabildiğini gördünüz mü?

V.
Harflerin birleşmeye başladığı ilk anda. İlk anda kentin ilk gündüzünde. İlk gündüzünün ilk gecesine değdiği vakitte. Vaktin geç olduğu kavramını ilk yitirdiğinde. Yitirmenin sessizliğinde. Sessizliği bilip bir yaşam savunması verirmişçesine konuşurken. Konuşurken nereye gözlerini değdirdiyse. Gözlerinin değdiği her yerden geri çekilirken:
-solgun bir güz bekler.

The post Söylence appeared first on Sanat Duvarı.

Karalamalar

Bahadır Ozan Yaşar — Tue, 24 Sep 2019 04:00:38 +0000

görünmeyen o kadar şey biriktirdiler

utanıyorlar

oysa

aynalara kazımak isterdiler

gün üzerine yoğun yaşadıkları her duyguyu.

ödedi mi ömrümüz yaşamak denen iletti

yoksa sakladıkça,

içimizi dökemedikçe mi büyüdü ayrılıklar bizde?

aşk, derin çağıldayan
zamanı özgürlüğe çeviren ses.

bir güz masalı ki,

uzun yolculuklarda anlatılan.

Bu yaşadığı anın dahi kendine ait olup olmadığı hususu aklını karıştırıyor olsa da emin olduğu tek bir şey vardı artık: çok uzakta bir yerlerde onu bekleyen birileri vardı. Emindi, onu bekliyorlardı. Ve ne pahasına olursa olsun gidip onları bulmalıydı. Daha fazla bekletmemeliydi onları.

Bu tek bir şeye ulaşana kadar neler kaybetmişti, kaç kere yenilmişti? Hesabını tutmaya gücü yetmemişti.

durmadan onu arayan bir yürek

gözlerden ürken uzaklardan ürken bak işte

geçtiği yerlerde bıraktığı izlere:

bağlanamayışlarını unutma, kavuşamamalara gidiyor.

nehirlerin sesi kuşların sesine

karışınca

sınır boylarında

sesi yankılanacak:

ömrünün sonuna kadar seni beklemek için.

The post Karalamalar appeared first on Sanat Duvarı.

Bir Savunmanın Notları

Bahadır Ozan Yaşar — Sun, 18 Aug 2019 04:00:44 +0000

1.
Tanımlayamadığı bir şey oldu o sabah. Gitmek ile kalmak arasındaki ikilem sanki bir bıçağın ucunda göğsüne baskı yapıyordu. O inanılmaz ruhu yorgun birer dalga olarak saçlarına vurmuş gibiydi. Gidelim dedi. Kimsenin bilmediği bir yere belki de yaşanmamış bir zamana gidelim. Giderse yenileceğinden emindi. Aslında onu ikileme sürükleyen tek şey bu olmuştu. Olsun dedi. Son bir kez bakalım buradan yaşama öylece gidelim. O son bakış yıllarca gözlerinde tükenmedi.

2.
Esas itibariyle gün görmemiş bir yüreğin tek dileği sevilebilme umududur, dilek ağaçlarına utangaç bir çaputla bağlanan.

3.
yeni mevsimleri yaşayalım seninle
ve çıkalım yeni yolculuklara
bir tutunmadır işte bende
sana dair şeyleri yüreğimin üstünde
taşımaktan hiç yorulmamak.

4.
Coğrafya derslerinden durmadan kovuyorlar onu senden başka bir coğrafyaya inanmadığı için. Ve o coğrafyada ne varsa seni anlatabilmek için planlanmış sanki.

5.
Parça parça dağıldı yüreği yollarda. Yaz yağmurları örseledi her parçasını. Her parçasına güneş değdi. Parça parça yankılandı ırmakların adressiz yolculuklarında. Kollayamadı yüreğini. Uslatamadı.

6.
bunca hayal kırıklığının ardından
bir bozkır canlanmalı
göçmen kuşlar geri dönmeli
solgun gözler arasında
alışılagelmiş sürgünlerinden arınarak
gözleri yaşamı aramalı.

7.
Yağmur damlalarının yolculuğunda tek bir damlanın toprak ile buluştuğu o anı saklayıp sana getirmek istiyor. Avuçlarına bırakmak istiyor bir şeyler anlatırcasına: Seninle ‘yaşamak bütününde.’

The post Bir Savunmanın Notları appeared first on Sanat Duvarı.

Bir Çekilme Havası

Bahadır Ozan Yaşar — Fri, 21 Jun 2019 04:00:23 +0000

I.
Geceler boyu süren yankılardan çıkıp geldi. İsteyerek mi geldi kendisi de bilmiyordu aslında. Konuşacak bir şeyi kalmamıştı. Veya konuşabileceği son ses tonunu da yollarda tüketmişti. Belki de yorgunluğu tüketmişti sesini. Bir coğrafyada buna yaşamak diyerek kendilerini avutuyorlarmış. Oysa o, o kadar yorgundu ki.

II.
Yüreğinin kuytu yerlerinde yaşanmamış, hiç yaşanmayacak olan bir şeyler dolanıp duruyordu. Oysa o yüreğini kuşlara yuva yapmak için çabalayıp durmuştu. Tüm malvarlığının o yuvadan ibaret olmasını. O yuvadan dünyaya bakmak isterdi bu tanımlayamadığı burukluğu olmasaydı.

III.
Gökyüzünde haziran koşuşturmasının yansıması: tatil planları, uzun yolculuklar, deniz kenarları, yaz akşamları, ayrılışlar-kavuşmalar, çakırkeyf yürüyüşler. Aykırı bir şeyler düşünüyordu durmadan. Ve sanki bir dakika düşünmeyi bıraksa kendini bulamayacak gibiydi. Tanımlayamadığı mevsimler giriyordu düşlerine.

IV.
Bir anda buralardan gitmeyi düşündü. Sesini tükettiğine göre nasıl kalabilecekti ki? İnsan sesinin tükendiği bir yerde neden kalsın ki? Gidip bir yerlerde avazı çıktığı kadar bağırabilmeliydi. Ciğerlerine doldurabilmeliydi cesur bir havayı. Bir yerlerde sesini onarabileceğini hissediyordu.

V.
Hissetmek canını acıtıyordu. Belki de bu sebepten, tercihen sesini yitirmişti. Birden mevsim kendini hatırlatırmış gibi bir yağmura döndü. Sesinin tonuna değebilirdi bir yağmur damlası. Yağmur damlasında kendini bulabilirdi.

VI.
Oysa hepsi şuydu:
çekilmeye çabalıyordu.

The post Bir Çekilme Havası appeared first on Sanat Duvarı.

Ateş Böceğinin İlkyazı

Bahadır Ozan Yaşar — Tue, 05 Mar 2019 03:00:50 +0000

I.
Dünyanın ilk gecesinden ve ilk gündüzünden önce yüreğinin en derinlerinde bir söz vardı. Yaralı bir sessizlikte çırpınan bir söz. Ateşin, suyun, toprağın, havanın anlam bulduğu bir söz.
Ve o söz sanki acıları dinmeyen bir tanrıçanın hikayesinin ilk cümlesi gibiydi.

II.
Güzelliğini kar taneleriyle özdeşleştirip geçirdi iki kışı. Ve sen bu kışlarda uzunca bir yolculuğa çıktın. Kimliksiz çiçeklere güzelliğini dokundurmak için.
O gündüzler boyu söylenememiş bütün cümlelerin geceler boyu yankısında seni bekledi.

III.
İlkyaz ile birlikte sanki güzden, kıştan kalan kırgınlığı bir nebze de olsa çözülüverdi. En azından toprağa değdi gözleri. Gözleri tomurcuğa. Tomurcuk yağmura. Yağmura sen değdin belki de.
O anda nehirlerin sesi kuşların sesine karıştığında ülkesiz kaldı. Ve bütün nehirleri birleştiren kuş seslerini içine toplayan bir sınır çizdi.
Ve sanki yüreğinin ritimli kıpırtısı o sınırlarda yankılanınca gözlerini kapayıp bir uzun ninniyi dinlemeye koyuldu.

IV.
Hani böyle uzun süren yağmurlardan sonra bir sabah uyanınca bakarsın güneş çıkagelmiş işte seni öyle bekledi. Kimselere duyurmadan. Sonra çekildi o bekleyişten.
O bekleyişte bir güneş parçacığı olup saçlarına saklanmak isterdi oysa.
Sen o güneşli havalarda yüzünde ilkyazın deli dolu heyecanı ile gülersen o da yeniden döner bekleyişine.

V.
Aslında anladı ki günebakan çiçekleri senin gözlerini kapaman ile derin bir uykuya çekildi. O kapadığın gözlerinde doğayı arayabilmenin saikini öğret bu ateş böceğine.

The post Ateş Böceğinin İlkyazı appeared first on Sanat Duvarı.

Başka Yalnızlıklara

Bahadır Ozan Yaşar — Thu, 17 Jan 2019 06:00:20 +0000

avuçlarımıza bırakılmış
yolların yalnız halleri
ve işlemiş bedenimize.
her yanımız boydan aşmış
bir düşünceli bir saygısız.
insanlar var
taşınıyorlar yeri her gelmedikçe
başka yalnızlıklara.
yalnızlık savurgan,

bitmeyen böyle bir yürüyüş
kuşluk vakitleri; kızıl ve ötesi.
oysa ben sadece kırıktım;
gidemediğim her yoldan,
çoğaltarak bıraktım.
bunların hiçbirine inanılmamış
inanmasınlar, baksınlar sadece öyle
inkar eder gibi, yalanlar gibi.

The post Başka Yalnızlıklara appeared first on Sanat Duvarı.

Tamamdır Vakit

Bahadır Ozan Yaşar — Wed, 02 Jan 2019 06:00:59 +0000

her şeyi geride bıraksam

nere olursa olsun

güneş… ay…

gücüm yettiğince

aklım el verdikçe;

yasaklanmış tüm lisanları

babaannemin hikayelerini

unutarak!

karaladığım onca kağıdı

hayran kaldığım mısraları

yağmuru,

denizi,

geride bırakarak!

koşardım,

keşke yapabilseydim tüm bunları

keşke.

yorulmazdım,

erkenden bir kavanoza koyup

hissettiklerimi

yıldızlara bağlamak ister miydim hiç?

hiç bırakmayacaktım o vakit

elbet ararsın ya, elbet bulurum ya!

fakat,

vakit burada çok geç

sen her şafak sökerken

beni affet

hatta

bağışla!

The post Tamamdır Vakit appeared first on Sanat Duvarı.

Aşkın Kronolojisi

Bahadır Ozan Yaşar — Mon, 24 Dec 2018 06:00:11 +0000

ay rengi bir çığlık
dudaklar arasında

yürek

takvime eklenecek
yeni kuruluş tarihi.
hayalde heykeli

hiç yorulmamaya benzer
Aşk.

kalabalık kağıtlar
haftanın ilk günü

yürek

devlete bağlanan.
bilmem kaçıncı maddeye
yeni fıkralar ekleyen.

her gün işe gitmeye benzer
Aşk.

banka sıraları
saati saatine alınan ilaçlar

yürek

yorgunluğa inanan
son evresinde, ay rengi
acıdan solmuş çığlık.

her gün soluk almaya benzer
Aşk.

The post Aşkın Kronolojisi appeared first on Sanat Duvarı.

Yüreğindeki İlk Veda

Bahadır Ozan Yaşar — Tue, 18 Dec 2018 08:25:41 +0000

Heybetsiz bir adamsın işte

kendi peşinde

geceleri bile zor geçiriyorsun;

ışığa çiçek uzatıyor

görünür yalnızlıklarını

toprağa gömüyorsun.

uzanıyorsun bu gece

ve son gece

toprağın utangaç tarafına;

yüzünde masum

gençlikten kalma bir ifade ile

mutluluk dokunduruyorsun ellerine.

sürgün yemiş bir adama benziyorsun

saklanmalısın şimdi

çiçeklerin

göz kırpmalarına.

saklanıyorsun.

toprağa

sen değince

geç oluyor vakit.

artık

veda etmelisin.

The post Yüreğindeki İlk Veda appeared first on Sanat Duvarı.

Tasarlanmış Bahara Bir Şiir

Bahadır Ozan Yaşar — Mon, 26 Nov 2018 05:00:21 +0000

size baharı anlatmalıyım

şu çok merakla beklediğimiz

türlü manalar yüklediğimiz.

ilk defa bu kadar yakın şahit oldum

ağaçlarını ilk önce öptüm

peşine çiçeklerinin değdiği her yeri.

direngen bir sonbahar peşinde koştuğumu

kimseye hissettirmeden unuttum

her isyan şiirini tenime bastığımı da.

anlatmadım asla, söylenmesinler diye

amacım yok aslında

hislerine kulak kabarttım sadece.

ve hatırlanmayacak olan

bir sarartı kondurdum

en güzel yerine.

güneşli bir yaşamak

istedikleri

her suyun peşine

damarlarında bir sevda

en az kökleri kadar dul.

yanmamış ve kırılmamış

müze olmak isteyen

ve en vahşi anılarını

gövdesinde besleyen.

bu yüzden

hırslılar ve kendilerini

kanıtlamak istiyorlar.

bir gün

çoğalan saatlerde

sesi güzel olduğu için

bir kadını vuracaklar.

The post Tasarlanmış Bahara Bir Şiir appeared first on Sanat Duvarı.

Aşık Olanın Şiiri

Bahadır Ozan Yaşar — Tue, 21 Jun 2016 08:00:46 +0000

amansız bir gökyüzü yetiştirirdin aşkta

mevsimlerinde göçlerini unuturdu kuşlar

uçurum kenarlarına bir yağmurun habercisi olarak

gelirdin,

geldiğin yerlerden bahar kokulu incelikler getirirdin.

şehrine girer seni sorardım

kuşlar gözlerini buluştururdu

sokaklar ile

ve bir baharın menevişli hatırası

sarıp sarmalardı.

bilincindeydi toprak ile gökyüzü arasındaki

suya bile direnen nesneler

bir şiirin mısrasından bir filmin şeridinden

seni sevdikçe örüldüğünün.

şimdi

gör ve dinle

ateşini suyunu toprağını

sonra yaşa ve anla

her şeyin sevmek olduğunu.

The post Aşık Olanın Şiiri appeared first on Sanat Duvarı.

Ah Bu Sevmenin Garip Hissi

Bahadır Ozan Yaşar — Thu, 02 Jun 2016 12:30:04 +0000

Yaşlandıkça yüreğimi alıyorum elime

başka kimse yokmuş gibi

ardına saklanıyorum korkuların

bağışla, konuşmayı unutuyorum gittikçe.

Bir kuyuya bırakıyorum sessiz

ömrümün bilinmezlikten açılan yaralarını

kendimi kandırıyorum, anlamamazlıktan geliyorum.

Mevsim değiştiren yağmura

yağmurdan yollara

yollardan dağlara

dağlardan bahara

bahardan sana ulaşabilir miydim?
Kendimi tükettim. Sesim ve sorularım anlamsız artık.

Ah bu sevmenin garip hissi!

Ben senden ayrı kalmalarımda

aşka dair incelikleri gücendirmeden

yüreğim elimde gidebilmeyi istedim anlam verebilmeyi yaşama

yollara düşemedim, ulaşamadım sana ama şiirler biriktirdim.

buğulandı gözlerimde bilinmezlik.

buğulandı gözlerimde yaşanmamışlık.

The post Ah Bu Sevmenin Garip Hissi appeared first on Sanat Duvarı.