Memurun odasında üç çizgi bir imza

Kanatları kırık kelimelerin

Sakin hiddeti savurgan temasıyla

Sürüklendik sokakta kokuşmuş çöpleri

Bozkırda bir atlıydım ben altımda günışığı

Dostuma tezinden uçunca kara haberi

Taşın gölgesinde bıraktık umutları uçuruma

Kan döküldü damarsız kancalılardan

Sokakta işittik kurumuş cümleleri

Tabiri caizse halim yok ölüme

Dünya kaç bucak bilmem önümde çizgisiz

Kazarak gömmeyi adet edindik insaf

Kuşkusuz dolanmıştır kapında virgülle

Seni koşturan adımlar aciz yakandan

Apansız kırışır delice dokusu kazan

Dilinde kelepçeli gözlerden sakınan

The post Uyum Faturası appeared first on Sanat Duvarı.

Boşlukta sallanan masum gölgeler

Bir göze bağlanmış zaman yuları

Yorulmuş ruhumu neden sürükler?

Gecenin ardında kalan karanlık

Tutuşmuş gönlümde kandiller söner

Bir mumun altında o kanlı ışık

Vurulmuş bu kalbi içimden söker

Işıksız sokaklar gizler yüzünü

Kaybolur seninle parlak renkler

Zamana karışan mukaddes günü

İzinde doğrulan gölgeler gizler

Duvarlar yanımda yanık gözleri

Hatrımda boğulan sönük yürekler

İçimde rüzgarlar esen zemheri

Buluttan, kokunla yağmurlar geçer

Geceyi sallıyor elem rüzgarı

Bir can parçasında kırık gönüller

Bekledim, ayırdı zaman yolları

Tutkulu gözlerim biçare bekler

Göstermez aynalar yorgun ruhumu

Zamanı kaplıyor siyah perdeler

Hayat bahçesinin olgun tohumu

Bu akur kalemi neden gölgeler?

The post GÖLGELER appeared first on Sanat Duvarı.

Ürkek ayakların kanatlarında kırılmış

Kolların yellerden üstüme yapışan kütlesi

Parçacıklarımı döküyorum gökyüzüne

Çünkü ben, söyleyemiyorum nedense

Gökyüzünde kırılmış bir yıldızım

Yüreğine bu gece, evet tam da bu gece damlamalıyım

berrak teninde kuşkulu gözler ayıklamalıyım

Yanına varmadan, gözlerine bakarak zamana karışmalıyım

Sahiden bilmiyorum, neden söyleyemiyorum ?

Yeryüzünde aciz bir insanım

Ben demiyorum ki hiç yanılmadım

Unutulmuş bir kitabın yırtık sayfasıyım

Yanımda eriyen bir buz kütlesi gibi hayatım

Çekindiğim de yok kimseden anlayamıyorum neden

Özümde başıboş bir hayli araftayım

Yolumda kimse yok artık saklandığım

Her adımda biraz daha artıyor ağırlığım

The post Adım Adım Ölüm appeared first on Sanat Duvarı.

Alışkın terazilerin ölçüsüz

İşlerinden arda bıraktığı

Bozuk bir para gibi vakitsiz

Cebi delik pantolonlardan

Ağır ağır düşmeyi bekleyen

Bir adam vardı öyküsü uzun

Tutunacak dalları kırık

Düşe kalka yolunu bulan

Lüzumsuz, ortada kalabalık

Kiminle kalktıysa onunla düşmüş

Bitap kemikleri vücudundan

Bir adam vardı kimsesiz

Yetim, tatsız düşlere bulanık

Dimağında sığ düşünceler geçitsiz

Huzura kepenk kapatır adında

Görmez asrın sildiği yüzleri

Görünce görmemişin hakkını

Haksızlığından dolanır sözler

Bir adam vardı yoktu aslında

Gözlerden kayıp gider yıldızlar

O zamana takılınca izinden

Suya yazardı ismini güneşin

Mat bir cisme odaklarında

Saklanırdı zıt kutuplar

Onunla yorganların altına

Bir adam vardı bilmem var mıydı ?

Gerçekten gölgesinden uzun aşarak

Zirvelerini çetin doruklarında

Uzandı eliyle insanların uzanamadığı

Uçsuz bucaksız gönlün yoluna

İşte “O” vardı gerçekten anlıyorum

Hikaye değildir umarım anlatılanlar

Bir adam vardı belki de o bendim

O, sırlara ulaşmaya adayan kendini

Kendinden uzak kelimelere yakın

Hisleri içinden uzanarak kağıtlara

Dillere düşmeye alıştırmadan ruhunu

İşte bir adam vardı sizin hep yok

Saymaya alıştırdığınız bir adam. Vardı.

The post Bir Adam Vardı appeared first on Sanat Duvarı.

Bedenlere yansıyıp

Nakışsız gövdelerden uzanarak

Derine en derine işleyen

Hayatın tecellisi

Mürekkep kokulu yaprağın

Ardında bir dolu dünya

Savrulup içinde kaybolduğumuz

Notasız kademelerle taşradan

Şehrin doruğunda aramak yüzleri

Saplantısız kelimelerin

Kifayet kaybetmediği günlerden

Hep ardında kalan farketmediğimiz

O geceyi gönlümüze bağlayan

Nesnenin tesiri

Yağmur bulutların gözyaşlarında

İnce dokunuşları

Saydam gözenekleri dolduran

Seyretmeye doymadığım

Detayların kapımıza bıraktığı

Boş bir mektup misali

Aynalardan kaçıp

Gölgesinde yaşamak

Renklerin görkemini terkedip

Sade hayatın penceresinde beklemek

Nehirleri doldurup

Taşları ufalayan vaktin kıymetini

Karalama defterlerinde

İçinde beyaz güvercinler saklayan

Ellerin gönüllere bağlanıp ısındığı

Renkli sayfalardan koparıp

Dikenli yaprakların ortasında

Sepya bir tablo misali

Anı defterimin ortasında

Beliren dokunuşların

Hayatın her tonunda gördüğüm o iz

Saplayıp da hançerini

Öldüremeyen katilin ta kendisi

Vuruşmalar aksak yönleri düşen

Kirli uçkuru delik, yaralanmış

Taşların sesleri aksi ruhların

Divane dolaşımı enkazlarından

Ayinlerin ortasında döner

Küçük kapılı ortası yaldızlı mektup

Nereye baksa buğulu gözler

İzlerinde bir umut kararmış

Sakıncalı yanlışlarıyla arama denemeleri

Uzaktan seyrek dokunuşlarıyla

Beklediğim sokaklarda izin var

The post Sokaklarda İzin Var appeared first on Sanat Duvarı.

Işık saçıyor gündüze

Tılsımlarını tabiattan kavrayarak

Islak teninde, siyah cisimler

Yükseliyor ağaçların kurumuş, seyrek

Düşmeyi bekleyip doğumun

Süreğin izlerini gözlerden uzakta

Bu ağaç kuru öbürü yaş

Göze dokunan kuru bir yaş

Çalkantı gövdelere zehrini boşaltan

Soğukluk içinde,içimde,içimden

Pusulası kayıp balıklar

Oltasında uzun bir zaman

Kaybetmeye alıştığımız

Ucuz doyumluk seyirlerinden

Elden düşmeyen raflara uzanan

Kızgın bir alevde yokluğun

Ayakta siyah tebeşir

Kara tahta yüzünde

Okunmaz görünmez dilden düşen

Boyalara bulanmış dudakların

Siyah bir çizgi arasında gözlerin

Yokuşta bekleyen bir dolu insan

Çalıların ardında kalmış doğallık

Kirlenmiş çağdaş bulanık fikirler

İzinde sanat ateşine halka kuran

Sarı balonlar çarpıyor

Başında kurdele bir imza

Sokak lambaları yitik şehre tüneyen

Karanlık dünyaları gizeminden

Buğulu bir cam köşesinde

Kapayıp gözlerini uzatmalarıyla

Kurgulu yabana atıldığım

Uzak manasız hüzünlerimden

İbretinden kıssalar derlemeleriyle

Suçsuz infaz kararlaştırması

Metropol duvarları siyah takvimlerden

Gün çalıp hoyrat keyiflerde aşınır

Direklerin altında oturmuş

Yavru bir kuş merhametinden

Duyduğumuz insanlık çığlıkları

Toza bulanık kabarmış yüzler

Öfke sahneleri acizliğinden

Güvenceleriyle huzura erişen bir yol

Üstünde geriye dolanan

Kuralsız şehvetiyle bizi

Bizdekini bizden elimden

Elimizden

Uzaklara uçurtma rengiyle

Takıldı tesiriyle rüzgarın

Başımın üstünde hain direkler

The post Hain Direkler appeared first on Sanat Duvarı.

Işıl ışıl parıltılar saçarken

Gecenin sadakatsiz gözlerinde

Buruk bir kuruntu sabahı aratır

Nisan yağmurları ince bacaklara

Dolanan vurgunun sureti

Yazın bağrına düşen bir nur

Kucaklama hevesi baba yüreğinde

Anadolu bozkırına düşmedi

Gölgem hatrımda kalmış hiçbir iz yok

Küçük bedenim sallana sallana

Büyük yüzlere bürünmüş

Uzakta yaşamak hayatı

İçimde kudretimden büyük

Ufukların dalgasız deryaları

Soluklarımla içimde büyüttüğüm

Dostların kurnaz çukurlarından

Saplantı göğsümde biriken

Ansızın bir göz seyre girer gökleri

Gün doğmuyor, ışık yok

Aynalar göstermez yüzünü

Şehrin kalabalık sokaklarında

Yapayalnız bir ben ortada

Düşe kalka uyanma denemeleri

Sorumsuz kararsız içimde

Sert bir iklimin rüzgarlarına kapılan

Özenti hayatlara odaklandığım

Geceler ardında soğukluk bıraktığı

Aradığım hep kaçarak

Yüzleşmek adımlarında teklediğim

Kuru bir hava yüzüme çarpar durur

Ellerimde çizgisiz boşluk

Ruhuma el uzattığım

Pişman kırık yüzlerin hüsranı

Geriden izlediğim o gözler

Uzaklara uzandım küçük yaşımda

Küçük dediysem de büyüktüm ama

İçimde çocukluk rüzgarları eserdi

Parçalandı kadeh, kırıldı testi

Su yolunu görmeden göremeden

Dizimde burkulma tesiri

Yüreğimden sıçrayıp dizgin sulara

Hatırla dediğin sıcak yüzlere

Nefesimi tüketme sahnelerinden

Umutla beklediğim gecenin sonu

Son satırlar boşanıp bulutlardan

Göğsüme damlayan soğuk merhamet

Yolculuk var yol uzun

Bu tanımadığım diyarda

Yolum zamandan da uzun

Sessizce sokulup arka köşelerde

Bekledim arkadaş çığlıklarını

Zaman hızla geçiyor

Yanılgı akla dokunuşlarıyla

Süslendirme çabaları cesaretinden

Bir yıldız kayıyor

Semanın örtülü şafağından

Yeni yüzler içinde dolu bir hayat

Uzaklaşamıyorum esaret

İçimde içimizde neler kaldı ki?

Teninde yaprak gibi dolaşacak

Ardında rüzgarın kokusuyla

Yalanlar düğümlenir

Kış soğuklarında bezenip doğaya

Yine yolum daraldı

İçimde kuşkular ardı arkası kesilmez

Yeni bir kapı araladım

İçinde tutkuyla baktığım

Yeni bir çift göz

Hayata yeni bir uyanış

Sergileri gizlenip insanlardan

Uzunca bir serzeniş

Batakların kuru ve ıslak

Esrarlı beklemelerinde

Kendimi uzun bir süre aradım

Neredeyim dediğim vakit

Gözüktü yüzün karanlığın ortasında

Soğuktu geceler

Birbirimize bakarak ısınırdık

İçimde hissedilen yeni bir bahar

Kışın başlarında

Neden umutlar bekletirdi insanı?

Zamansız beklemeler sen yolunda çekilirken

Yanında huzurun yıllar sonra gösterdiği yüzü

Sessiz bir yankı içimde

Sana dökülen nağmeler

Habersiz ışıksız gecenin sabahından

Ara çağrı

Seni sevmek için yaşamak gerek

Ölümüm kuşkusuz senin elinden

Zamana gövdeler yaslamak gerek

Saklanma gönlümün sevda selinden

Seni sevmek için yorulmak gerek

Yolların üstünde ömürler geçer

Zaman karışıp yok olmak gerek

Hayat bazen yanlış insanlar seçer

Usul usul uzaklaştık

Sol yanımda bir sancı

Eşi benzeri görülmemiş

Fırtınalar durulmuş

Bir hasret rüzgarı gözleri yerinden çıkaran

Yaklaştım yanına korkusuz, sevgiyle

Yüzünden düşen bir damla yaş

Sanki gönlümün içinde parçalanırdı

O vakit ki bizi birbirimizden ayıran

Hayatın ta kendisinden ayıran

Şimdi gözlerimi bağlayıp

İçine çeken nesnenin kendisi

Uzaktasın biliyorum gözümden

Bedenimden bana uzaktasın

Unutma ki sevgilim

Gönlüme daima yakınsın

The post Hayat Meselesi appeared first on Sanat Duvarı.

Işıkların perde aralarından zamana dokunduğu

Gecelerin soğuk, uzun ve karanlık perdelerde

Sahnelerin yalnız oyuncusu

Durakta günler çalınıp ardından

Pencerelerin saksılarla donatılıp

Karanfil kokulu damaklara taktığım

Seyrek gözlere sokulup tülbentlerin

Zarif kumaşlarından gözlere

Dolanmış tahta kapılı avlunun

Mihrap gölgelerinde yoksunluk

Askıda uykulu uzanmış bir bardak

Sıcaklığından yüze değen tesiri

Koşulsuz umutlara bağlandığımız

İzinlerin aralık tenha yokuşlarından

Sıhhat söylemleri ardı kesilmez

İçimde dünyaya saldığım ufak kesitler

Beyhude harcanıp özlem duyduğum

Fakat ellerimin ucunda kırılan

Tarafım, tarafın, tarafsız -sınız-

Bileklerimin etrafını saran iplerin

Zincirlere dayanıp kör dokularda

Bağlandığı gibi uzun uzadıya

Tükenmez saf dokunuşları

Görkemli tabiatın renkli çeliklerinde

Erimiş şekerin suyunda

Yudum yudum tadına doyduğum

Çocukluk uzun yıllarından

Yanlış bakışmalar anlaşmazlıklar

Ortasından sıyrılıp rahatın

Sürekli bir gözden gözlerden -gözünden-

Saklanıp zemin mat boşluklara daldığım

Uzaklaşıp hayatın bulutlara eriştiği

İnce çizgileri aşarak yakındığım

İçimde tükenmeyen bir acının yankısı

Sallana sallana gövdemden aşağı

Rahatsız bir halin içimden

Boşanıp yağmur birikintilerine

Sofralarda boynu bükük

Dertlerin kursağımda takılıp

Beni nazlı bir ölümün beşiğinde

Başıboş bıraktığı gibi zaman

Sıhhatim iyidir gönlüm hoş olunca

Gönülden gönle bir hal

Gözde bir bakışla

Yıpranmış bir kağıtta

Ya sonunda ya da ucunda

Dikenlerini hep üstüme batıran

Dost görünümlü yabani otların

Üstünde hayatın acı sahneleri

Koynumda beslediğim

Günü geçmez bitmez şarkıların

Zarif dokunuşlar umduğum

Kararsız gölgeden içime düşen mızraklar

Boğuk mırıldanmalar uzaktan ta uzaktan

Bir kalbe dokunmayı usta ellerde

İşlenip nakışsız düşe kalka düşlerin ortasında

Yaşamın diri çağında soğuk sessizlik

The post Soğuk Sessizlik appeared first on Sanat Duvarı.

Gövdesinden büyük insanlığın

Zamana ayna tuttuğu

Dokunulmaz bekçileri

Susarak aradığım boşluklar

Her eksende kaybolduğum

Işıksız bir dünyanın

Çarpışık gözlere ulaşan

İnce ipince bir tılsımda

Aradığım, umduğum gibi

Yaşamak serüvenleri çocuk penceresinden

Dillerin yorgunluğundan

Sahte tebessümlere

Uzun bir yol harcayıp

Göğüslediğim gibi, hayat

Gözlerimin önünde çizgisiz

Kalemin doruğundan evleri

Sükuta ermiş bir nevi derviş

Dağınık parçalarım püsküllü kırlentte

Adım adım yanında

Hem uzağında

Hem kanında

Toprağın batağında

Yaşamak gibi aşk’ı

Kum dolu bedenlere

Torba niyetiyle hükmetmeyi

Çarpık bir yüzyılın ardında

Kilitlere bürünmeyi irtica sanarak

Dolu bir bardağa

Şeklini veremeyen o akışkan şey

Damağıma yapışan

Su serpintisi gibi boş yüreklerin

Kuşkusuz omuzlarında yatan

Şadırvan oluklarına damlayan

Rahmet vakitlerinde

Ucunda ince temrenli oklar

Bağcının nefesini düğümleyen

Taşların gölgesinde

Ölüm rüzgarlarına kapılıp

Bahara uzandı

Minik yürekler

The post Taş Kağıt Silah appeared first on Sanat Duvarı.

Bir kağnının sırtında yüzerek yaşamak gibi

Sular ardında kapalı taştan oluklar

Yolların çevresinde yorgun bir atmaca

Güz vurunca çarkını demir sarnıca

İçimde kelebekler zamana dökülürdü

Dem vaktini arayıp Mecnun gibi çöllerde

Nice gonca güller geçti dimağımdan

Adımın sensiz anıldığı zamanlarda

Mevsimlere uğrayıp, takvim yaprağından

Vakitsiz gecelerde bağışladım ismini

Gözlerin uzaktan gözlerime dokundu

Göğsüme saplanıp, kaderime vuruldu

Yasaksız geceler bağlanır şimdi

Sözcükler şiirlere hangi vakit bürünmüş

Kutupsuz çizgiler belirdi gözyaşlarımda

Soğuk bir nefesti içimde yayılan

Yaşamayı tatmak kırık parçalarda

Köprünün sonuna uzanan izler

Teslimiyet duygusu ruhun ön saflarında

Kusursuz bakışlarda yaklaştım sana

Masumane kelimeler döküldü dilden

Sayfalar uzanıp gecenin ışıksız yollarına

Bir kalemde yaşayıp yazdım hayatı

Sen kalbe düşen son kurşun izi

Göklerin mavisinde yüreklere dokunan

İçinde bir sır gibi sakladın bizi

Söylesene zamana sığabilir miyiz?

Renklerin uyumu tonundan belli olur

Rüzgarlar dünyaya kök salmak için

Gölgeler doludizgin adımlar salarken

Kayboldum şehrin karanlıklarında

Perdeler ardında güneş yüze görünmek için

Gözlerine dokunmak için uzanırdı ellerim

Buluştu yalnızlığın talihsiz sokaklarında

Umuda saplanıp yaşadım seni

Ellerini aradım şafaklara bürünüp

Dikenli yolların bodrum katlarında

Saklandım görüntülerin yamaçlara vurduğu

Sessizliğin hakim vurgunlarından

Uzun bir mektupta ismini bağışlayıp

Hatırladım yolun sonuna yaklaştığımı

The post Geceye Düşen Yıldız appeared first on Sanat Duvarı.