Atina Üniversitesi’nden Yardımcı Profesör Ortodontist Manolis Papagrigorakis ve endokrinologlar, ortopedistler, nörologlar, patologlar, radyologlardan oluşan ekibi İsveçli arkeolog ve heykeltıraş ve fotoğrafçı Oscar Nilsson’ın da büyük katkılarıyla; BT taramalarını ve 3D baskı teknolojisini kullanarak Avgi’nin 9000 yıllık kafatasını ve yüzünü şekillendirdi. İsmi ise Mezolotik Çağ’ın ‘medeniyetlerin doğduğu çağ’ olarak bilinmesi ve kalıntıların Mezolotik Çağ’da, M.Ö. 7000 yıllarında yaşıyor olması nedeniyle; arkeologlar tarafından Türkçe’de ‘Şafak’ anlamına gelen Avgi konulmuş. Diğer iki insanın kalıntılarıyla birlikte Avgi, aslında o dönemde insanın var olduğuna bir kanıt niteliği taşıması sebebiyle de ismiyle özdeşleşiyor.

Kemik ölçümlerinde yaşının 15 civarında olduğu düşünülse de, dişlerinin panoramik röntgeninin incelenmesiyle 18-19 yaşlarında olduğu belirlendi. Atina Acropolis Müzesi’nde kamuoyuna duyurulan Avgi’yi görenler, yüz hatlarının çok sert, kaslı olması sebebiyle kadın olmasına rağmen maskülen bir ifadesi olduğunu ve oldukça sinirli gözüktüğünü söylüyorsa da Manolis Papagrigorakis yaptığı açıklamada bu görüntünün asıl sebebinin avcı toplumda beslenebilmek için deriyi yumuşatmak zorunda olduklarından çiğnemeleriyle, öne çıkık fonksiyonel iç çene ve alt çene kemikleri geliştirmelerinden kaynaklandığını belirtiyor.

Anemi hastası olduğu düşünülen Avgi’nin; kalça kemiği sorunu ve eklem rahatsızlığı sebebiyle mağaradan dışarı çıkamadığı için mağarada bulunduğu ve yine muhtemelen aynı sebeplerle öldüğü düşünülüyor.

The post 9000 Yaşında appeared first on Sanat Duvarı.

Dünya savaşının barbarlığına sanat alanındaki ve gündelik hayattaki entelektüel katılığa karşı çıkan bu akım, mantıksız ve varolan sanat düzenlerini yıkıp kuralsızlığı kural edinen bir anti-sanat hareketi başlatmıştır. Kurucuları akımın ismini dahi Fransızca sözlükten rastgele bir sayfa açarak koymuşlardır; Dada Fransızca’da ‘‘Çocuk Dilinde Oyuncak Tahta At’’ anlamına gelmektedir. 1918’de yayımlanan Dadaizm bildirgesi akımın amacını şöyle anlatır:

‘…Yerle bir edici eylemin var güçle yumruklarda anlatılışı: DA-DA, incelik ya da uysal bir uzmanlaşmanın utangaç duygusuyla, günümüze değin yadsınmış tüm yolların tanınması: DADA. Zavallıların dansı olan mantığın yok edilişi:DADA. …Belleğin yok edilişi:DADA. Geleceğin yok edilişi: DADA. …Özgürlük: DADA DADA DADA…’

Akımın kurucularından Macar şair Tristan Tzara 1917’de Dada isimli dergiyi çıkarmış ve ilerleyen zamanlarda Paul Eluard, Andre Breton, Louis Aragon gibi edebiyat dünyasına ismini kazıyan bir çok sanatçı ona katılmışlardır. Tristan Tzara Dadaist şiirin nasıl yazıldığını kendi şiirinde de şöyle açıklamıştır:

DADAİST ŞİİR YAZMAK İÇİN

Bir gazete alın
Makas alın
Bu gazetede şiirinize vermeyi tasarladığınız
Uzunluğa sahip olan bir makale seçin
Makaleyi eşit parçalar halinde kesin
Dada sonra bu makaleyi meydana getiren kelimeleri özenle kesin
Ve bir torbaya koyun
Yavaşça karıştırın
Daha sonra her küpürü peş peşe
Torbadan sırayla çekin
Olduğu gibi yazın
Şiir size benzeyecektir.

Tristan Tzara

Dada sanata karşı doğanın yanındadır; Dadaizm’e göre doğada anlam olmadığından sanatta da anlam olmamalıydı. Dadaistler her ne kadar sanata karşı, sanatı reddettiklerini ve sadece yozlaşmış bir toplumla alay etmek düşüncesiyle hareket etseler de fonetik bazı görsel çalışmalar harf biçimleriyle fütürizmde de etkili olmuşlardır.

Bu akımın görsel alanda en önemli sanatçısı ise hiç şüphesiz Marcel Duchamp olmuştur. Hazır nesneleri ait olduğu bütünden ayırıp yeni bir şekilde görürsek, ona yeni bir gözle bakacağımızı düşünerek nesneleri işlevlerinden bağımsızlaştırmıştır. Porselen bir pisuarı ters çevirerek hazır nesneden yeniden oluşturduğu Çeşme adlı eseri Richard Mutt takma adıyla yayınlanmış ve skandal yaratmıştır, fakat İngiliz sanat camiasında oylamaya sunularak 20. yüzyılın en etkili eseri seçilmiştir.

Dadanın hemen hemen her şeyi inkar etmesi yeni ve güçlü iletişim yöntemlerini yaratmış şiirde yeni biçimleri, görsel iletişimde kolaj ve fotomontaj gibi teknikleri oluşturmuştur. Bu akım dahilinde 1919da başlayan Merz resimlerinde şans eseri bulunmuş aykırı görsellerle tasarım yeteneği bir araya getirilmiştir. Bu akım serbest çağırışımı desteklemiştir.

Türk Edebiyatı’nda ise Mümtaz Zeki Taşkın ve Ercüment Behzat Lav’ın bazı eserlerinde Dadaizm’in etkilerine rastlıyoruz:

HAYTİ ADALARI

Bir istiridyedir bizim ada

Dada..

Dada…

Dada…

Benim istiridye adamın incisidir.

..Dadam…

Dadam…

Dadam derken çıldıracak adam.

Dada

Benim istiridye adamın incisidir.

Dada

Ne bir Arjantin güzeli

Ne bir Afrika zencisidir.

Okyanusun

Koyu nefti dalgaları

Hayti adaları

Ah.. Da.. Da

Da… Da…

Da…

Da…

MÜMTAZ ZEKİ TAŞKIN

The post DA DA DA DA DA DA DA DA DA DA DA DADA! appeared first on Sanat Duvarı.

Sosyal baskıyı, yoksulluğu, evsizler için yaşamın zorluğu ve çaresizliğini belgeleyen ‘Vaka Geçmişi’ adlı fotoğraf serisiyle toplumun kendinden koparıp yadsıdığı parçaları, bir bakıma koparanların gözleri önüne serdiği çarpıcı çalışmasıyla büyük ses getirmişti.Sanatçının Galeri Artist’te kapılarını açan Yesterday’s Sandwich (Dünkü Sandviç) isimli fotoğraf sergisi 30 Ocak ile 7 Mart 2018 tarihlerinde ziyaret edilebilir. Çağdaş fotoğrafçının 1960’lı yıllardan bu yana çektiği fotoğraflardan oluşan bu sergi ismini, görsel bir sandviç oluşturmak üzere kat kat birbirinin üstüne binmiş ve sansür sebebiyle gün ışığı görebilmek için 50 yıl kadar beklemiş görüntülerden alıyor.

Sanatçının gözünden insanlığa ve yaşadığı döneme bakmak rahatsız edici olmasının yanı sıra büyük de bir ders niteliğinde.

The post Boris Mikhailov Yesterday’s Sandwich Sergisi appeared first on Sanat Duvarı.

Uyku yani yarı ölüm hali ruhu hapsolduğu yerden geçici bir süreliğine de olsa kurtarır ve ona hürriyetini verir. Bu süre zarfında ruh hapsolduğu bedenle gidemediği yerlere gidip, göremeyeceği insanlara kavuşur ve uyanınca her şey bitiverir. Yaşamla ölüm arasındaki incecik çizgi aynı zamanda beden ve ruh arasındadır. Ruh asidir… Bedene darılıp darılıp onu bırakıp gitmek ister fakat çoğu düşünceler bu yöndedir ki; Ruh Hakk’ın emriyle tutsağımızdır, özgürlüğü emrolunmadan bedenden bütünüyle kurtulamaz.

Kişinin bir çok zaman olduğu yerde mutlu olmadığını hissetmesinin sebebi ruhun beyni etkilemesinden kaynaklanır. Ruh amansız bir hasret ve çare bulunmaz bir acı içindedir, çünkü beden ve bu hayal alemi onun gerçekliğine uygun değildir.

Beden ile sınırlı dünyasına hapsolan ruh, kendisini bütünsellikten ayrı bir varlık olarak kabullendiğinden, evrensel sisteme ayak uyduramamakta farkında olmadan kendisini mükemmel işleyen büyük parçanın muhatap alanı dışına atmaktadır. Geçici olarak konakladığı bedende ruhun sistemin akışına teslim olması, bir bütünün parçası olduğunu kabullenmesi gerekir. Bu da şuursal olarak kişinin dirilmesiyle mümkün olabilir.

İşte böyle bir sistemde ruhun parça bütün ilişkisini anlamlandırmaya çalışırken bir serüvene kapılıp şuurun diriliş sancısını yaşıyoruz…

The post Diriliş Aryası appeared first on Sanat Duvarı.