Sanat kolu kırık olana Ressamın yeni bir kol çizerek yerine yenisini takmasıdır, duygu hisleri körelenler için şiirle şair hisleri ve duygularını tazeleyerek, duygu ve hislerini tazeleyerek, yeniden hissetmesini duygu ile bir şeyleri duyarak hissetmesini sağlar. Yoksa resim sadece resim değildir, şiirle şair sadece şiir ve şair değildir, yüklendikleri bu misyon ile yaralarımızı iyi eden, güzel duygu ve hislerle bizim mutlu olmamızı gülümsememizi isteyenlerdir kısacası “Sanat “ denilen bu yol ile çalışma emek gayret veyahut asıl amacıyla” Bir duygu, tasarı, güzellik vb.nin anlatımında kullanılan yöntemlerin tamamı veya bu anlatım sonucunda ortaya çıkan üstün” bir meziyet gönülleri sevmeye talip olmaktır.

The post Sanat appeared first on Sanat Duvarı.

Hayata ve olaylara kendi düşüncemizin dar penceresinden bakarak, hayatın penceresinden bakmayınca” çırpınmak” olayı başlıyor. Para kazanmak nedir? İhtiyacını karşılama için emek gücüyle elde edilen bir kazanç, harcanılabilinir bir değer kazanarak onu harcamaktır… Oysa biz kazanmak için insanın emeğini gücünü hayallerini harcayarak elde etmemsi kazanmaması için para kazanarak sömür mü yor muyuz? Onlarca çalışan bir ev sahibi olamazken, patron aynı işten üç beş daire villa yazlık alabilirken, neden çalışanlar bir ev alamıyor? İnsanın hayatını harcamıyor muyuz, para harcamak yerine? Şimdi bu” çırpınma” değil de nedir? Şimdi acı içinde yuvarlanarak çıkılan yokuş yolunda aşağıya doğru düşmek çıkamamak, ne yapacağını şaşırmak anlamına uydumu? Yoksa ben para mı ortaya koydum insanlara iş gücü temin ettim diyerek onca serveti kazanmak için uğraşmak” çırpınmak” değil insanın emeğini gücünü hayalini çalmak ve boşa harcanmasını isteyerek hakkı olmayana göz dikmektir, denizde yüzerken boğulmamak için batmamak için uğraşmak bir ”çırpınma”dır. Yoksa varmak için son gücüyle koşmak kendini zora sokarak varmaktır ” çırpınmak” değil, kendini zorlamaktır.

Oysa patron yeni ev villa sahibi olurken değişik oturma yatma elde etme zevkini tadarken, diğer kazanarak elde etmesi gereken çalışanında bu zevki tatmaması için verdiği onca uğraşta korkusu da nefreti, keşif edilmeyi bekleyerek diğer insanların konforu kesif etmemsi için uğraş veren bu vicdansızların yaptıkları da” çırpınmadır”.Hakkı olanın hakkını vermemek için çırpınmadır bir boğulma anıdır ne yazık ki bu çırpınma haliyle, boğulma gerçek olur ve çırpınarak can verir böylesi insanlar… Her insanın içinde ulaşılması için az karanlıkta kalmış bir konfor ve rahatlık lüksü vardır, bu nedenle insan az fazla alışarak, bu karanlığı aydınlatarak konfora ve rahatlığa ulaşmak için çabalar lakin demin dediğim o patronların “çırpınışları” ile engellenerek, gerçekleşmesine mani olunur. Farkına vardıysanız yazımın başında çırpınmak dedim nereden nereye geldim. Söze dikkatli odaklanınca bu kadar geniş bir yelpaze ile yarına ertelemeden araştırınca bu açıklamalar bu sözler çıktı kalemimde, aslında bizimde kazancımızı çoğunu keserek kendi kasasına atan patronların, aman çalışsın daha çok genç ilerde biriktirir ev sahibi olur, ertelemesine karşı çıkacak toplu gücü bulduğumuz anda bu “çırpınma” son bulacak, sahip olma yolundaki bu güç emek vasıl olmaya gidecektir, beklentilerimiz para diyerek kimse harcayamaz harcayanlar ise ”çırpınarak” son nefesinde bunu öder ve kabirde ödemeye de devam eder, vesselam.

The post “Çırpınmak” Para Harcamak Yerine İnsanın Emeğini Hayalini Harcayanların, Çalanların Çırpınması appeared first on Sanat Duvarı.

Uyanmak için sabahı bekleyen kulun, Ramazan ayında sabah olmadan uyanmasıdır. Yolda beklediğinin farkına vararak yola devam etmesidir. Hayata bir şey katmadığını gören kulun koşarak hayata bir şeyler katmasıdır Mübarek Ramazan.

Mübarek Ramazan, biz hayat yolunda geride bir iz bırakmadan yürüdüğümüzü hatırlatarak, geride bir iz bırak merhametle gülümseme ile diyendir. Her şey biter acılar dertler kederler, bak bakalım gerinde dert keder çile kaldı mı diyerek şükürsüzlüğümüzü sabırsızlığımızı bize gösterendir.

Mübarek Ramazan, hak yolunda hakka insana gönüllere merhametle imanla yürüyene, yürüdüğü yolu on bir ay sonra gelerek hala bu yolda mı diyerek, Hakkın selamı ile gelerek, dalda açan cennet çiçekleri sizleri kıskanıyor diyerek haber vererek, beraber nuruyla yürütendir gülümsetendir.

Mübarek Ramazan, bize hayatı bir defa yaşarsınız ve biter, lakin benimle beraber yaşarsanız, bitmezsiniz solmazsınız ölseniz de ölmezsiniz, ben size her yıl erken gelirim ki, geç kalmadan bensiz gitmeyin diye, beni gönderen Yüce Allah size ne kadar merhametle sevdiğini söylemek göstermek içindir.

Mübarek Ramazan, bize Rabbinizin güzelliklerini dün unuttunuz benimle hatırlayın, gerekirse unutmamak için bir aylığına nöbette kalın ve sakın unutmayın diye size gönderdiği bir hatırlatıcı, cennette sizi karşılamak için Yüce Allah. C.C. Bir davetim sizler için diyendir.

The post Mübarek Ramazanla İlgili Birkaç Diyalog appeared first on Sanat Duvarı.

Âşık der sevdim başladı tatlı sancım

Cananı varmak için yürüdüğü yol

Cananı sarmak için açılır her iki kol

Haktan verilen bir cennet bahçesi aşk anladım

Kerem ile aslının aşkını anlatayım

Sazın teline dokunsun canlanayım

Aşk nedir ne değilmiş anlayalım

Buyurun sizlere ben anlatayım

Haktan verilen bir cennet bahçesi aşk anladım

Keremin asıl adı Ahmet Mirza olan

Islahan Şahının oğludur aşkı bulan

Şahın hazinedarlığını aslının babası yapan

Ermeni Keşişin kızı Aslı derler belki yalan

Haktan verilen bir cennet bahçesi aşk anladım

Gönül bu görünce ilk bakışta sever

Aşk yakar gönlü herkes sanır keder

Cennet bahçesinde gezdirir aşığa yeter

Aşkı bilmeyenler sanır halleri olur beter

Haktan verilen bir cennet bahçesi aşk anladım

Aslı ile Kerem birbirlerini candan severler

Şah Keşişten kızı oğluna istemeyi dilerler

Keşiş, bir Müslüman’a kız vermez derler

Bunu böyle anlatır böyle söylerler

Haktan verilen bir cennet bahçesi aşk anladım

Aslının babası oynar oyunu bilinmez

Fakat hükümdarın isteğini ret edemez

Bir zamana kadar mühlet ister hayır diyemez

Zaman gün olmadan gizlice kaçar vermedim diyemez

Haktan verilen bir cennet bahçesi aşk anladım

Sabah olur Kerem cananı Aslıyı bekler

Ne gelen var ne giden Aslı gelmez başlar keder

İşitir kaçırmış babası zalim aşk sanmayın biter

Kerem Aslıyı bulmak için hemen yola düşer

Haktan verilen bir cennet bahçesi aşk anladım

Kerem’in sevdiği kızın ardınca dağları aşar

Anadolu yurdu olur araması şimdi başlar

Kerem artık yanında sadık arkadaşı sazı canlar

Sazıyla yanık çalan bir âşık kerem olmuştur herkes anlar

Haktan verilen bir cennet bahçesi aşk anladım

Kerem yolda Anadolu önünde her rastladığına

Sazıyla ve yanık türküleriyle yanaştığına

Aslı’yı sorar her kapısına vardığına

Kimi görür haber verir kimisi haber vermez kıskandığında

Haktan verilen bir cennet bahçesi aşk anladım

Coşar aşkla nehir gibi nehirlere döner

Taşlaşmış gönüllere anlatamaz köze döner

Başlar dağlara kuşlara hakka aşkını söyler

Yaz gününde karlı yollardan geçemez yol ister

Haktan verilen bir cennet bahçesi aşk anladım

Aşkın önüne çıkan engeller engel mi tanır

Gönül kırılınca incinir insandan uzaklaşır

Kerem bu aşk ateşinde pişer kemale erer canlanır

Duayla aşk dolu gönüller Allah’a ulaşır aşkına ulaşır

Haktan verilen bir cennet bahçesi aşk anladım

Kerem derler ki Aslısına kavuştu

Kimisi der kavuşmadı yandı tutuştu

Kimisi der buluştu âşıklar konuştu

Araya giren hatır sahipleri koşuştu

Haktan verilen bir cennet bahçesi aşk anladım

Bazıları ise derler ki Kerem Aslı’sını bulur

Kerem vardığı şehrin Paşasına muhabbetiyle kendini sevdirir

Derler ki yine âşık sazın telleri dokunur haykırır paşanın gönlü sızlar

Paşa aslının babasını ikna ederek kızını Kerem’e vermeye razı eder

Haktan verilen bir cennet bahçesi aşk anladım

İki sevdalının nikâhları kıyılır hayat devam eder

Zalim baba oyununa durmaz devam eder gezer

Kötü ruhlu baba mutlu olsunlar istemez bunu nasıl diler

Son fenalığı yapar durmaz gider karanlığa gömülür gider

Haktan verilen bir cennet bahçesi aşk anladım

Rivayettir Efsanedir söylentidir

Kızına güya sihirli bir gerdeklik gömlek babası giydirir

Bu gömlek son düğmesine kadar açılır denilir

Tekrar kapanır imiş öyle derler belki gözler yanılır

Haktan verilen bir cennet bahçesi aşk anladım

Kerem sevdiğinin düğmelerini bir türlü çözemez derler

Yüreğinden kopup gelen ateşle yanar, kül olur giderler

Gerçi aşk gerdeğe girmeyi istemez gerdeksizde severler

Rivayettir belki bunu bilmezler hikâye efsane diye böyle söylerler

Haktan verilen bir cennet bahçesi aşk anladım

Devam edelim sonu nedir bekleyen

Kerem’in küller içinde yanmasın diye bekleyen

Aslı Han’ın gönlüde küllerin içinde yanmış beklerken

Bir kıvılcımla tutuşur iki gönül karşılıklı gülüşürken

İki aşığın ancak külleri birbirine kavuşur derler

Haktan verilen bir cennet bahçesi aşk anladım

Herkes başka türlü anlatır dururmuş

Hasret aşkın içinde bulunur dururmuş

Aşkın içinde gezen âşık kapısında dururmuş

Aşkın değerini anlasın diye hasret onu yorar dururmuş

Haktan verilen bir cennet bahçesi aşk anladım

Aşkta vuslat ahrette olurmuş

Bu dünyada aşkla yananlar hakka yolu bulurmuş

Geride gelenlere bu yolu açar dururmuş

Yolunda gelenlere hoş geldiniz diyerek karşı dururmuş

Haktan verilen bir cennet bahçesi aşk anladım

Aşk sanılsa böyle bilinse de efsane

İnsan az aşkı tatmak için bulur bir bahane

Aşkı duyarak insan gönlü olur şahane

İnsanlar aşkı ulaşılmaz sanılması için içine katar

Gönlü aşktan anlamayan bir gönlü olan bir buzhane

Âşık uğrar bu buzhaneye buzhane değil oları bir çekiç hane

Çekiç hanede çekiçle dövülür gönül olur çelikten hane

Olur, artık bu yıkılmaz aşk insanlığa bir dershane

Her gelen okur mezun olur alacağını alır olsa da gönül fakirhane

Fakir hane gönül herkese açıktır gelen girer içine olur Gülhane

Haktan verilen bir cennet bahçesi aşk anladım

The post Kerem İle Aslının Gönlünde Aşk Bir Kıvılcım appeared first on Sanat Duvarı.

On bir ayın sultanı Ramazan ayı geliyor

Gönüller âlemler bu ay başka gülüyor

Fakirin sofrasına bereket ekin diyor

Canlara can nur katan Mübarek geliyor

Gül bahçesinde cennette gezinin diyor

Benimle beraber yeniden doğun diyor

Âlemi gönülleri diyor benimle okuyun

Güzellikleri kardeşliği gönüllere dokuyun

Uzak kalmayın birbirinizden haydi sokulun

Fakirin sofrasına bereket ekin diyor

Canlara can nur katan Mübarek geliyor

Gül bahçesinde cennette gezinin diyor

Benimle beraber yeniden doğun diyor

Bitiktir Mübarek Ramazansız nursuz insan

Bak boşa gidiyor doldur içini nurla dolsun zaman

İçinde gönüllere âleme vardır bin bir derman

Fakirin sofrasına bereket ekin diyor

Canlara can nur katan Mübarek geliyor

Gül bahçesinde cennette gezinin diyor

Benimle beraber yeniden doğun diyor

Yürü ey can mübarek Ramazanla yürü

Bizler değiliz sürülecek koyun ya da sürü

Haktan geldik hakka doğru durma yürü

Fakirin sofrasına bereket ekin diyor

Canlara can nur katan Mübarek geliyor

Gül bahçesinde cennette gezinin diyor

Benimle beraber yeniden doğun diyor

Gelin on bir ayın Sultanı ile fakiri görün

Nefis şeytan görme derken der ki sürün

Nurdan nurdur bu ay haydi nura bürün

Fakirin sofrasına bereket ekin diyor

Canlara can nur katan Mübarek geliyor

Gül bahçesinde cennette gezinin diyor

Benimle beraber yeniden doğun diyor

On bir ayın sultanı çağırır çaresizler gelin

Gelin birlik olun birlikte beraber sevinin

Hak yolda hak için gönüllerde birleşin

Fakirin sofrasına bereket ekin diyor

Canlara can nur katan Mübarek geliyor

Gül bahçesinde cennette gezinin diyor

Benimle beraber yeniden doğun diyor

Tane tane dağılın fakirlerin sofrasına

Bereket olanla bereket sunun varın yanına

Ayrılık gayrilik yolundan dönün varın kapısına

Fakirin sofrasına bereket ekin diyor

Canlara can nur katan Mübarek geliyor

Gül bahçesinde cennette gezinin diyor

Benimle beraber yeniden doğun diyor

Gönüllerde vuslattır Mübarek Ramazan

Candan cana varmak ulaşmaktır Ramazan

Ara bulursun kardeşlikle içinde bin bir can

Fakirin sofrasına bereket ekin diyor

Canlara can nur katan Mübarek geliyor

Gül bahçesinde cennette gezinin diyor

Benimle beraber yeniden doğun diyor

Gece derin uykuda çalar davul

Çekil der ey nefis ey şeytan sen savul

Hakka doğru yürüyoruz ey nefis şeytan kavrul

Fakirin sofrasına bereket ekin diyor

Canlara can nur katan Mübarek geliyor

Gül bahçesinde cennette gezinin diyor

Benimle beraber yeniden doğun diyor

Gözlerimiz gönlümüz dünyamız aydınlık olsun

Mübarek ayda gönüller merhametle dolsun

Hak yolun yolcusu arasın yoksulu bulsun

Fakirin sofrasına bereket ekin diyor

Canlara can nur katan Mübarek geliyor

Gül bahçesinde cennette gezinin diyor

Benimle beraber yeniden doğun diyor

Gülveren’im çalmayalım ayrılık kapısını

Mübarek Ramazanda açalım gönüllerin kapısını

Verelim kazancımızda fakirin payını

Vermezsen açmaz nur ile melekler kapını

Fakirin sofrasına bereket ekin diyor

Canlara can nur katan Mübarek geliyor

Gül bahçesinde cennette gezinin diyor

Benimle beraber yeniden doğun diyor

The post On Bir Ayın Sultanı Ramazan Ayı Geliyor appeared first on Sanat Duvarı.

Hasretin çok zor düştüm sanki derin kuyuya

Nasıl anlatılır ki sensizlikle hasretin

Nasıl ulaşırım ben sensiz güzel rüyaya

Karıştı yolum sensiz varamam ben doğruya

Kalemimle ben nasıl resm edeyim buraya

Sen giderken ben nasıl taşıdım tabutunu

Seninle gönlümü de gömdüm sıktım kurşunu

Bildim elinde değil hazırlamadın sonu

Nasıl ulaşırım ben sensiz güzel rüyaya

Karıştı yolum sensiz varamam ben doğruya

Kalemimle ben nasıl resm edeyim buraya

Adım adım gidişin değdi ağrıyan yerime

Dönüşte sensiz heyhat bakamadım gerime

Seni gönlümle gömdüm ben düşmedi önüme

Nasıl ulaşırım ben sensiz güzel rüyaya

Karıştı yolum sensiz varamam ben doğruya

Kalemimle ben nasıl resm edeyim buraya

Annesizlik bir çıban kanadıkça kanıyor

Bu gönlüm her an sensiz kor alevde yanıyor

Beni böyle görenler deli oldum sanıyor

Hasretin zormuş anne onlar bunu bilmiyor

Nasıl ulaşırım ben sensiz güzel rüyaya

Karıştı yolum sensiz varamam ben doğruya

Kalemimle ben nasıl resm edeyim buraya

Gittin kifayetsiz söz ayrılmıyor peşimden

Hasret kaldım ben senin o tatlı gülüşünden

Nasıl inanam anne kokun varken öldüğüne

Nasıl ulaşırım ben sensiz güzel rüyaya

Karıştı yolum sensiz varamam ben doğruya

Kalemimle ben nasıl resm edeyim buraya

Artık bu dünyam sessiz sözlerim kifayetsiz

Ne kaldı tadım tuzum her şeyim hareketsiz

Gittin dünyada kaldım ben cennetsiz bahçesiz

Nasıl ulaşırım ben sensiz güzel rüyaya

Karıştı yolum sensiz varamam ben doğruya

Kalemimle ben nasıl resm edeyim buraya

Bir gün varacağım ben kalkılmaz o uykuya

Kalkma vakti gelince varacağız Mevla’ya

Sarılacağım artık sana ben doyasıya

Nasıl ulaşırım ben sensiz güzel rüyaya

Karıştı yolum sensiz varamam ben doğruya

Kalemimle ben nasıl resm edeyim buraya

Gülveren’im sen yaşa annenin hasretiyle

Duy derin sevgisini artık var kuvvetiyle

An her an sen anneni evlatlık bilinciyle

Nasıl ulaşırım ben sensiz güzel rüyaya

Karıştı yolum sensiz varamam ben doğruya

Kalemimle ben nasıl resm edeyim buraya

The post Annesizlik Bir Çıban Kanadıkca Kanıyor appeared first on Sanat Duvarı.

Gözlerini açıver bir sevda durağında
İsterse bedeninden ruh damarın alınsın
Öyle büyüt aşkını Ferhat gibi bağrında
Bir İlahi misali dudaklar da çalınsın

Şiiri şiirsel bir havaya şair gönlüyle özgün anlaşılır bir gülümseme bırakandır. Aşk şiirlerin vazgeçilmez akan bir pınarıdır tıpkı hayatın sevinç gülümseme pınarı gibi. Genç şair kardeşimiz şiirine” Gözlerini açıver bir sevda durağında “ diyerek, bizlerin sevda durağına ne olursa olsun varmamız gerektiğini söyleyerek devam ediyor. “İsterse bedeninden ruh damarın alınsın”,hani bilirsiniz aşkta gözyaşı hasret vardır, hatta aşktan sevdadan önce gönül boş iken, aşka sevdaya varır az gözyaşı hasret çekse de, sevdiğine sevgi verir candan sever gönlünde aşk bitmez tükenmez, mutlu etmek için çabalar gücü kuvveti bitmez, oysa aşktan önce böyle bir tükenmez pınarı enerjisi yok iken, birden aşkla gözyaşı hasretle baş başa kalsa da vereceği tükenmeyen bir hazinesi varmış lakin bilmiyormuş diyerek buna atıfta bulunarak, ruh damarın yani canın alınsın ne fark eder, sonumuz ölüm böylelikle severek ölümsüz olursun gönüllerde aşkla sevdayla bunlarla bir şeyler verdikten sonra  “Öyle büyüt aşkını Ferhat gibi bağrında”,diyerek daha çok sev, ver gönlün pınarından sevgiyi çekinmeden Ferhat gibi Kerem gibi ver gönlünde,” Bir İlahi misali dudaklar da çalınsın”,aşk ilahi bir pınardır akar tükenmez, bir şarkı sözdür söylemekle bitmez, işte bu nedenle aşk dudaklarında o güzel sözleriyle yâre şarkılar ilahiler söylesin gönlünü okşasın diyor.

Bu durak ukbaların kapılarına perde
Bu durak öyle temiz yüce lahuti yerde
Ey yolcu bu duraktan bir lahza geçiverde
Senden sonra ebedi bu durakta kalınsın

İşte bu ilahi aşktır ki ukba (Ahiret), ukbaların öteki âlem cennete perde olsun serinliğiyle essin.” Bu durak öyle temiz yüce lahuti yerde” Burası bu ahrete cennet âlemi gönülde verenlerin sevenlerin gireceği yüce kutsal ilahi âlemdir (Lahuti).” Ey yolcu bu duraktan bir lahza geçiver de”, ey yolcu aşk sevda durağında bir lahza an geçi ver de sevgiyi gönülde karşılıksız vermeyi sevinci bir gör, farkına var.” Senden sonra ebedi bu durakta kalınsın ”Sen bu durakta sevgiyi aşkı gönülde vermeyi gördükten sonra, sen daha fazla vererek terk edip gittiğinde arkanda ismin anılsın verdiklerinle gönüller coşsun, bir pınar iki üç olsun aksın, gelenler bu güzelliği görünce muhakkak kalmayı gezmeyi görmeyi, gönlüne almayı istesin aşkı, aşkı yaşasın sevgiyi versin âlem gülsün demektedir genç şair kardeşimiz.

Ne sevdana erişsin şerli iblisin kiri
Ne sevdana denk düşsün dertli Mecnun’un yeri
Gündüz güneş, gece de yıldız vari gökleri
Aydınlatan kandil ol asumanda salınsın

“Ne sevdana erişsin şerli iblisin kiri”,şeytanda gönül merhamet sevgi yoktur, sende bunlar mutlaka olsun, eğer bunlar sende olmazsa şeytan sana musallat olur gönlünü nefretle kinle kirletir, seni insanlıktan çıkarır diyor genç şair kardeşimiz. Devam ediyor “Ne sevdana denk düşsün dertli Mecnun’un yeri”,sen öylesine fazla sev ki Mecnun aşkını geçesin, gerçi aşkta yarış olmaz lakin daha çok severek fazla insanı mutlu etmekten kim zarar görmüştür ki?” Gündüz güneş, gece de yıldız vari gökleri-Aydınlatan kandil ol asumanda salınsın” İşte candan aşkla seversen gündüz güneş olur ısıtırsın gecenin karanlığını ay ve yıldız olur aydınlatırsın, gönlünü aşkla gökyüzüne(asuman) asmış olarak geceyi karanlığı aydınlatırsın diyor kardeşimiz, doğruyu da söylüyor kardeşimiz.

Kim istemez canından daha çok sevilmeyi
Esrarlı mahyaların bağrında dirilmeyi
Sana sorsun yiğitler cenkler de ölünmeyi
Hayat senle başlayıp canlar senle alınsın
Ve asırlarca çanlar aşkın için çalınsın…

Gelelim son dörtlüğe şiirin sonuna.” Kim istemez canından daha çok sevilmeyi-Esrarlı mahyaların bağrında dirilmeyi”,genç kardeşimiz çok haklı kim istemez sevilmeyi, sevdiğinden daha çok sevilmeyi herkes ister, esrarlı mahyaların (Ramazan gecelerinde, camilerde iki minare arasına gerilen ipler üzerine kandil veya elektrik ampulleriyle yazılan yazı veya yapılan resim ) asıldığı o bağrına iki arasına, gökyüzüne güneşle ay arasına oradan yâri aşkla severek görerek, sevgili gökyüzüne etrafına bakınca seni görerek dirilmeyi kim istemez? Hepimiz isteriz elbet. Öyleyse aşk deyin sevda deyin bu durağa önce uğramak gönülden severek gülümseyerek gülümseterek bir şeyler vererek ulaşılır bunlara diyor genç şair kardeşimiz, eyvallah dedik aldık gönlümüzde sakladık. Devam ediyoruz son kıtaya “Sana sorsun yiğitler cenkler de ölünmeyi-Hayat senle başlayıp canlar senle alınsın”,bu aşk sevda durağına varmak orada gözyaşı hasretle kalmak zordur, lakin sen bunu yaparken gönlünde sevgi veriyorsun bunlara katlanıyorsun, ayrılık ölümden beterdir sen katlanıyorsun bu yiğitlikle, yiğitler savaşa gidenler savaşmak için sendeki bu aşkı azmi cesareti alsın, aşk mazluma varmakla başlasın varılsın hayat aşkla gülsün güldürsün, canlar aşkla can bulsun yeniden…” Ve asırlarca çanlar aşkın için çalınsın ”Çanlar bu aşkı anlatılması için çalsın halkı ahaliyi toplasın, bu ölümsüz aşk anlatılsın… Genç şair kardeşimiz Sencere bu şiiri için huzurunuzda teşekkürler ederek, bu şiiri ile bize bu güzel duygu ve hisleri duyarak yazdırarak okunmasına vesile olduğu için sizler adına tebrikler ediyorum, selamlarımla.

The post ”Aşka Sone” Şiirini Az Tahlil Etmek Az Anlamlı Kılmak Ve Gülümsemek appeared first on Sanat Duvarı.

ŞİİR SEVMEYİ ÖĞRETİRKEN TERK EDİP GİTMEZ HEP YANINDADIR

Şiir sevmeyi öğretirken terk edip gitmez hep yanındadır, yalanın dilini parça parça ederken, hakikat sözleriyle konuşmasını sağlar. İnsan kendisini harap eden yollara atarak ıstırap çektiğini çektirdiğini görmez, bir süre sonra görende ne yapması gerektiğini bilmez. İşte şiir şairin duygu gözlemi hisleriyle burada araya giriyor, çektiklerinin ıstırap olduğunu bunu da kendi eliyle olduğunu söylerken, kendisinin sebebiyet verdiğini yine kendisinin yok edeceğini söylüyor. İnsan bazen düşünür ya ölüm mü rüya, rüya mı ölüm! Rüya ölümdür aslında, ölüm yeniden diriliştir, sonsuzluk kapısına açılan bir pencere… Yaşadığımız hayat rüyadır ölümle farkına vardığımız, bununla şunu anlatmak istedim, rüya ölümün yaşadığımız canlı halidir yani rüyada ölümü yaşayan insan, ölümle bu dünyada her şeyini bırakarak gidende yine insan, her şey insan içindir, her şey insanın kendi içindedir hatta âlem dünya insanın gönlündedir iç dünyasında gözlerine yansıyan bir yansımadır desek umarım yanlış söylemiş olmam. İşte Üstat Özdemir Asaf ağlayan birisinin ağlamasını hissederek yazmış. Hissettiklerini unutmak için ağlamak çaredir içindeki yarayı sökerek atmaktır, bazen yetmezse de üstünü ört diyor üstat… Bundan daha güzel gönül his birliği olabilir mi?

Ağlamak
Bazı acılarda yetmez
Bazı ölümlere

Örtüsüdür bazı acıların
Örter, örtülmez
Savunur bir süre

Ağlayanlar sevinmeli
Sevin ağlayabiliyorsan
Acılar art arda dinmeli

Durur bir nöbetçi gibi
Durur bir bekçi gibi
Zamana gülmeli gülmeli

Sevin ağlayabiliyorsan
Unutmanın kardeşidir ağlamak
Uyur uyanır yatağında duyguların
Düşüncenin kucağında hep çocuktur
Ağlamak.

Özdemir Asaf

Yalnızlık, yaşamda bir an,
Hep yeniden başlayan…
Dışından anlaşılmaz.

Ya da kocaman bir yalan,
Kovdukça kovalayan…
Paylaşılmaz.

Bir düşün’de beni sana ayıran
Yalnızlık paylaşılmaz
Paylaşılsa yalnızlık olmaz.

Özdemir Asaf

Yerin seni çektiği kadar ağırsın
Kanatların çırpındığı kadar hafif…
Kalbinin attığı kadar canlısın
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç…
Sevdiklerin kadar iyisin
Nefret ettiklerin kadar kötü…
Ne renk olursa olsun kaşın gözün
Karşındakinin gördüğüdür rengin..
Yaşadıklarını kar sayma:
Yaşadığın kadar yakınsın sonuna;
Ne kadar yaşarsan yaşa,
Sevdiğin kadardır ömrün..
Gülebildiğin kadar mutlusun
Üzülme bil ki ağladığın kadar güleceksin
Sakın bitti sanma her şeyi,
Sevdiğin kadar sevileceksin…..

Can yücel

ÂLEMLERİN RABBİ YÜCE ALLAH İNSANIN SURETİNE DEĞİL GÖNLÜNE BAKAR, BU NEDENLE ÇOK ŞANSLIYIZ HEM DE ÇOK BAHTİYARIZ, ÇÜNKÜ GÖNLÜMÜZDE ŞİİRLE HECELERİN MISRALARIN GÜLÜMSEMESİNİ TAŞIYORUZ

– ve şiir devam eder bitmez, ömür bu âlemde bitince de bitmez, gönülde bir iz bırakmıştır, bir çiçek açtırarak kokusunu bırakmıştır içinde, insan dirilince yeniden duyar hisseder bu kokusunu, görür izleri, zaten. Âlemlerin Rabbi Yüce Allah insanın suretine değil gönlüne bakar, bu nedenle çok şanslıyız hem de çok bahtiyarız, çünkü gönlümüzde şiirle hecelerin mısraların gülümsemesini taşıyoruz, şöyle biraz daha geniş hayal dünyasına az dalın ne demek istediğimi gülümseyerek anlayacaksınız zaten vesselam.

The post Monolog Röportaj-Şiir, Gönülde Bir İz Bırakmıştır, Bir Çiçek Açtırarak Kokusunu Bırakmıştır… appeared first on Sanat Duvarı.

Pencerelerin kenarından
Sarkmış tül perdeleri
Pembe Evin
Uçup uçup yüz sürüyorlar
Karsı tepedeki manastırın selvilerine

Rüzgârla eğilip doğruldukça
Sardunyalar, biberiyeler,
Hiç korkma
Karada ölüm yok olgum sana bugün

Dizine yatırıp beni Çingene benlerimi sıkıyorsun
Gümüşlü zurnası dikiliyor havaya çeribaşının
Işıklar bir bahriye çiftetellisi çalıyor yüzümde

Hay Allah
Yine tutuldum galiba
Derken bir ask çocuğu doğuyor
Çırpınan denizin karnından
Bu şiir

Ağlarken gülüyor
Ve ağlıyor gülerek
Tuzlu damlalarıyla günesin,
Sözcükler yanıp yanıp sönerken
Körpecik teninde
Sanki benim için yazmıştı adeta daha sonrasında okuduğum.

“Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne. ‘O olmazsa yaşayamam.’ demeyeceksin.
Demeyeceksin işte. Yaşarsın çünkü.

Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki. Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın.
Ve zaten genellikle o daha az sever seni, Senin o’nu sevdiğinden…

Sevdiğimize bağlanmayınca yaşayamamacığımızı sanırken, beylik laflarla konuşurken” bu eserini okudum, üstat öylesine yazmış dedim, gençlik yılları aklımız aşkla beş karış havada bulutların üzerinde geziniyor. Sevdiğim şiir gözlümün İsmini her zaman tahtanın sağ üst köşesine yazardım, altına parantez içinde şiir gözlümü eklerdim. Herkes bilir sınıfta rahat durmayanlar tahtanın sağ ortasına yazılırdı. Hiç haz almadığım sevmediğim bir öğretmenim bir gün kurnaz ve çok akıllı ya, üstte şiir gözlümün ismini görünce.

• Demek ki bugün sınıfta rahat durmayan Zülâl sensin demek.

Diyerek yanına çağırdı, yüreğim koptu yerinde oysa öğretmende biliyordu ki…

• Aç bakalım avucunu

Diyerek cetveli şiir gözlümün ellerine acımadan vurmaya başladı. Cetveli vururken sınıfta bizleri gizliden izliyordu, yazan kim öğrenmek istiyordu. Benim gözlerimde yaşlar oluk oluk akmaya başladı. İçimde küfürleri sayıyorum, öğretmenin üzerine atlayarak dövmek ağzını burnunu kırmak istiyordum, ama yapamıyordum.

• Geç yerine bir daha yaramazlık yapma dedi.

Zülâl benim önümdeki sırada oturuyordu. Ellerinde gönlünde acılarla sıraya geçerken gözlerimden akan yaşları görünce gülümsedi, ağlamana gerek yok beni seven sensin şimdi anladım dercesine oturdu avuçlarını ovalayarak. O Gün üstadın ne demek istediğini anladım. Bundan sonra Zülâl ile çok sıkı arkadaş olduk sevgili diyemeyeceğim o yıllarda sevgili olmak kolay değildi, ancak arkadaş olunurdu. Anladım ki yine acı varsa acı bir şeyi hatırlamak hatırlatmak için varmış. Şimdi o acı günü o anı hatırlatınca bu acı dolu sahne o zülâlin şiir gözlerini gülümsemesini hatırlıyorum. Neyse bende o sevmediğim çok şey bilmiş öğretmenime teşekkür edeceğime, intikam almayı düşündüm, gerçi iyi bir şey değil ama gel gör ki o yaşlarda bunu idrak etmek çok zor. Güya sevdiğim şiir gözlümü sahiplenecektim. Oysa Can Yücel üstat ne demişti.

“İlle de bir şeyleri sahipleneceksen, Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin. Gökyüzünü sahipleneceksin, Güneşi, ayı, yıldızları…

Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak. ‘O benim.’ diyeceksin. Mutlaka sana ait olmasını istiyorsan bir Şeylerin…

Mesela gökkuşağı senin olacak. İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın. Mesela turuncuya ya da pembeye Ya da cennete ait olacaksın. Çok sahiplenmeden, Çok ait olmadan yaşayacaksın. Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi, Hem de hep senin kalacakmış gibi hayat.

İlişik yaşayacaksın. Ucundan tutarak…”

Tabi ki sonunda yıllar sonra anladık üstadı ama ne yaparım öğretmenimden intikam alırım diye düşünürken, birden Arşimet gibi “evraka evraka” diye içimden bağırdım. Hocanın sevdiği birkaç öğrenci vardı, onların ismini tahtanın ortasına her gün yazmaya başladım. Derse girince hoca tahtaya bakarken en üstü boş görerek sağ ortada ki isimleri görünce duraksadı, şaşırdı. Görmemezlikten gelse ben haykırarak hocam rahat durmayanların ismi tahtada diye haykıracaktım diyeceğim biraz zordu tabii ki. Geçenlerde şiir gözlümü rahat durmayanların içine katarak dövdüğü için kendini mecbur hissederek onları tahtaya kaldırdı, avuçlarına birkaç defa cetvelle vurdu. Yüreğim soğudu diyemeyeceğim lakin üzülmüştüm. Gözlerimdeki sevinci hoca görünce başımı öne eğdim. Diğer sınıftaki hocanın sevdiği öğrencilerin adını her gün yazmaya başladım gizlice. Lakin pişmanlığım Üstat Can Yücelin sanki benim için sanki yazdığı şiirde ki gibi uzun yıllar sürdü.

“Bilmelisin ki… Bilmelisin ki…
Duvarda asılı diplomalar insanı insan yapmaya yetmez.

Bilmelisin ki…
Aşk kelimesi ne kadar çok kullanılırsa,
anlam yükü o kadar azalır.

Bilmelisin ki…
Karsındakini kırmamak ve inançlarını savunmak arasında
çizginin nereden geçtiğini bulmak zor.

Bilmelisin ki…
Gerçek arkadaşlar arasına mesafe girmez.
Gerçek aşkların da!

Bilmelisin ki…
Tecrübenin kaç yas günü partisi yaşadığınızla ilgisi
yok,
ne tür deneyimler yaşadığınızla var.

Bilmelisin ki…
Aile hep insanın yanında olmuyor.
Akrabanız olmayan insanlardan ilgi, sevgi ve güven
öğrenebiliyorsunuz.
Aile her zaman biyolojik değil

Bilmelisin ki… Ne kadar yakın olursa olsunlar en iyi arkadaşlar da
ara sıra üzebilir. Onları affetmek gerekir.

Bilmelisin ki…
Bazen başkalarını affetmek yetmiyor.
Bazen insanın kendisini affedebilmesi gerekiyor.

Bilmelisin ki…
Yüreğiniz ne kadar kan ağlarsa ağlasın dünya sizin
için dönmesini durdurmuyor.

Bilmelisin ki…
Şartlar ve olaylar, kim olduğumuzu etkilemiş olabilir.
Ama ne olduğumuzdan kendimiz sorumluyuz

Bilmelisin ki…
İki kişi münakaşa ediyorsa, bu birbirlerini
sevmedikleri anlamına gelmez. Etmemeleri de sevdikleri
anlamına gelmez.

Bilmelisin ki…
Her problem kendi içinde bir fırsat saklar.
Ve problem, fırsatın yanında cüce kalır.

Bilmelisin ki…
Sevgiyi çabuk kaybediyorsun, pişmanlığın uzun yıllar
sürüyor.”

Can Yücel

İşte sonunda bende geç bildim. Hoca bir gün beni odasına çağırdı. Yine yüreğim korkudan yerinden çıkacak gibiydi. Eyvah dedim hoca çaktı mevzuyu. Kapıyı çaldım. Hoca.

• Gir.

Girdim içeriye alnımda boncuk boncuk ter içinde.

• Beni çağırmışsınız, hocam.

Tabii hemen söyleyemedim kekeleyerek söyledim. Hoca oturduğu koltuktan beni baştan aşağıya süzdü az düşündü.

• Tahtalara, o isimleri sen mi yazıyorsun? Dedi.

Ben cevap vermekten aciz bir şekilde.

• Hayır, hocam, dedim.
• Biliyorum sen yazıyorsun, ama evladım bu yaşlarda aşk sizin neyinize, ben size ders vermek için

Daha sözünü bitirmeden ben.

• Hocam siz aşk hocası mısınız? Fizik hocasısınız…

Diyerek odayı hızlıca terk ettim. İki üç gün okula gitmedim. Zülâl ikinci günü akşamı bize geldi. Çalışma odamıza geçerek, anne babam duymasın diyerek okula neden gelmediğimi sordu, bende bu cesaretle her şeyi anlattım, başladık gülmeye… Saatlerce güldük annem kapıyı açarak.

• Siz ders mi çalışıyorsunuz dersi mi kaynatıyorsunuz diyerek fırçasını da yedik. Şimdi aklıma geldi yazdım, Üstadın dediği gibi hayatın ucundan tutarak yaşamaya başladık, tabi Zülâl başkası ile evlendi ben başkasıyla, ara sıra karşılaşınca bir kahve veya çay içerek bu günleri hatırlayarak gülmeye hala devam ediyoruz. Üstadın dediği gibi dost kaldık bir ömür.

The post Şiir Gözlüm – Can Yücel Eşliğinde – appeared first on Sanat Duvarı.