Mandalanın geçmişi, bazı araştırmacılar tarafından 40 bin yıl öncesine kadar götürülmekte. İlk mandalaların Hindistan coğrafyasındaki farklı birtakım mağaralara çizilen resimler olduğunu savunan bu araştırmacılar, mandalanın Budizmden bile önce Hindistan coğrafyasında bilindiğini ve uygulandığını öne sürmüşlerdir. Ne var ki, pek çok kültürde benzer çalışmalara rastlanabilir ve tüm bunlara “mandala” ismini vermek güçtür.

Örneğin, geleneksel el sanatlarımız arasında öne çıkan tezhip sanatı, çinicilik veya kalem işlemelerini mandalayla ilişkilendirmek güçtür. Çünkü bu sanatlarda içerik, formdan çok daha ön plandadır ve kullanılan el becerileri, içerikte verilmek istenen mesajı güçlendirdiği oranda güzel ve değerli kabul edilir. Mandalada ise formun kendisi ayrı bir değer taşır ve form, yarattığı meditatif etkiler bakımından güzel ve değerli tutulur.

Hinduizmde mandala, Siva ve Sakti’nin kozmik dansını sembolize eder. Budizmde ise Buda’nın diyarını veya vizyonunu sembolize eden daha farklı mistik ve metafizik anlamlar kazanır. Hinduizm ve Budizmin yanı sıra Caynizm ve Sihizm gibi Uzakdoğu inançlarında da sıkça yer verilen mandala çalışmaları, mistik ve metafizik anlamlarının yanı sıra estetik bakımdan da oldukça zengin bir çeşitliliğe sahiptir.

Bununla birlikte mandala çalışmaları, mistik veya geometrik olmak üzere iki temel başlık altında incelenebilir. Mistik mandala türündeki çalışmalarda, mistik yönü güçlü ve manevi anlamlar yüklü formlar kullanılır, evrenin özündeki sonsuzluk duygusu sezgi veya içe bakış yöntemleriyle özümsenmeye çalışılır. Bu yönüyle mistik mandala, pek çok kültürel kod ve mesajı farklı formlar üzerinden işler. Bu çalışmalarda kullanılan formların yanı sıra renk seçimleri de yine kültürel kodlar üzerinden şekillenir.

Budistlere göre mistik mandala, kişilere evrenin kutsallığını ve bu kutsallık içinde kendi potansiyellerini keşfetme fırsatı sunar. Bu yönüyle mistik mandala, insanı gereksiz yüklerinden kurtarıp evrenin sonsuzluğuna taşır ve kendi hakikatini bu sonsuzluk içinde keşfetmeye çağırır. Tüm duygu ve düşüncelerin mistik mandala çalışması sırasında tutulduğuna inanan Budistler, bu arınmanın gerçekleştiği oranda kişide yaratıcı enerjinin açığa çıkacağını düşünür.

Budistler ayrıca, olumsuz duygu ve düşüncelerini aktardıkları mandalalarını yakıp küllerini savurarak tinsel bir şifalanma sürecinin mümkün olduğuna da inanır. Tamamlanmış bir mandala, yaratıcı enerjilerin yanı sıra hep güzel duygu ve düşüncelerin açığa çıkmasına katkı sağlayacağı için, onu yapan kişinin yanında taşımak isteyeceği veya yaşam alanlarında hep görmek isteyeceği nesnelerden biri haline gelir.

Diğer taraftan geometrik mandala ise herhangi bir kültürel kod veya mesaj içermeksizin farklı birtakım geometrik formların kullanıldığı ve içerikte çok daha farklı temaların işlendiği mandala çalışmalarını ifade etmektedir. Bu form ve temaların hazırlanmasında ve renklendirilmesinde herhangi bir kesin kural olmamakla birlikte, dış yüzeylerde dairesel formların kullanılması ve mandala desenleri boyanırken belirli bir sıra düzeni içinde hareket edilerek merkezden başlayıp en dış daireye gelinmesi şeklinde yaygın bir eğilim görülmektedir.

Her iki türü içinde de mandala sanatı, makro veya mikro kozmosu gösteren sembolik bir anlatıma sahiptir ve bu sanatta esas amaç, kişinin ruh dinginliğine ulaşmasının yanı sıra evrene bakış açısını genişletmesine katkı sağlamaktır. Mandala desenleri belirli bir sıra düzeni içinde adım adım boyanırken kişi, dış dünyanın karmaşasından uzaklaşarak tüm enerjisini belirli bir nokta üzerinde yoğunlaştırır. Mandalanın çok küçük ve zengin desenleri, boyama işlemi sırasında kişiye evrenin sonsuzluğunu düşündürür ve zihninde yer eden pek çok meselenin bu sonsuzluk içinde eriyip kaybolmasını sağlayan mandala, bu yolla meditatif bir etkide bulunur.

Mandala çalışmaları, çizim ve renklendirme olarak iki temel kısımdan oluşmakta. Bu çizimler herhangi bir yeteneğe bağlı olmaksızın kolaylıkla yapılabileceği gibi, karmaşık desenler için daha yüksek el becerileri gerekmektedir. Çizim yapılacak yüzeyler ise kağıdın yanı sıra tuval, taş ve seramik veya ahşap gibi çok çeşitli yüzeyler olabilmektedir. Çizim aracı olarak da kalemin yanı sıra cetvel ve pergel gibi araçlar veya fırça gibi resim malzemeleri de kullanılabilmektedir.

Mandala çalışmalarında desenleri kendiniz hazırlayabileceğiniz gibi, daha önce hazırlanmış formları da renklendirebilirsiniz. Kullandığınız yüzeye göre farklı boyama araçlarının seçimine de dikkat etmelisiniz. Kağıt yüzeylerde çalışacaksanız, boyanın arka sayfaya bulaşmaması önemlidir. Tuval üzerinde çalışıyorsanız ve yağlı boya tercih ediyorsanız, küçük yüzeyler için ince samur fırçalar kullanmanız güzel sonuçlar doğuracaktır. Tuval üzerinde fırça geçişlerini görmek istemiyorsanız, sert uçlu sentetik kıllı fırçalar yerine, yumuşak uçlu doğal kıllı fırçaları tercih etmelisiniz.

Mandalada renk tercihleri, desenlerin formuna bağlı olduğu gibi, çoğu zaman da kişinin içinde bulunduğu ruh halinin bir yansıması olarak değerlendirilebilir. Bu yönüyle mandala, kişinin kendisini bir ifade ediş şekli olarak değerlendirilebilir ve kişinin bilinçaltında saklı olanların bilinç düzeyine çıkmasına katkı sağlar.

Mandalada ayrıca, tema bütünlüğünün yanı sıra renk bütünlüğü de önemlidir. Bir mandalanın teması, tek bir mandala deseninde değil, mandalanın desen bütünlüğünde açığa çıkar. Desen bütünlüğünün görsel açıdan mükemmeliyeti, renk bütünlüğünü gözetmesine bağlıdır. Bu bütünlüğü koruyan çalışmalar, yalnızca çizim ve boyamayla değil, aynı zamanda görsel açıdan da rahatlatıcı etkilere sahiptir.

Mandala çalışmalarının en önemli faydası, kişiyi ruhsal bakımdan bir dinginlik haline taşımasıdır. Zihni meşgul eden çok sayıda konu, mandala çalışmasındaki yoğunlaşma sırasında dağılıp gider. Estetik bakımdan başarılı mandalalar, parça içindeki bütünü, bütün içindeki parçaları görmeyi sağlar ve görsel zekanın gelişmesini hızlandırır. El becerilerinin yanı sıra dikkat gelişiminde de faydalı olan mandalalar, sabırlı olmak konusunda kişilerin direncini yükseltir ve başta stres olmak üzere pek çok olumsuzlukla kendi başına mücadele etme güç ve olanaklarını geliştirir.

Sevdiklerimizle yaptığımız mandalalar ise keyifli vakit geçirmemize katkı sağladığı gibi, sosyal ilişkilerimizin güçlenmesine de yardımcı olur. Piyasada pek çok çeşidini bulabileceğimiz mandala kitapları, bu tür etkinlikleri dilediğimiz ortamlarda gerçekleştirmemizi ve çalışmalarımızı uzun süreler korumamızı sağlar.

Tüm sanat severlere kalıcı izler bırakmalarını dilerim…

The post Mandala Nedir? appeared first on Sanat Duvarı.

Sanatçı kitapları (Artist’s Books) çok değişik şekillerde hazırlanıyor. Sanatçı isterse kitabının kağıt hamurunu hazırlayıp kağıdını yapıyor, yazıyor, resimliyor, ciltliyor. Dilediği sayfa sayısında ve dilediği her malzemeyi sayfa olarak kullanmakta son derece özgür oluyor.

Judy Barras

Aşağıdaki resimde Judy Barras’ın ne kadar özgür olduğunu görüyoruz.

Sanatçılar Ortaçağ’dan bu yana kitapların üretiminde yer almışlardır. Fakat ‘sanatçı kitabı’ olarak nitelenebilecek ilk eser “Songs of Innocence and of Experience” İngiliz vizyoner sanatçı ve şair William Blake (1757-1827) tarafından bariz bir emsal olmadan yaratıldı. Türkçesi “Masumiyet ve Deneyim Şarkıları” olan bu eserde Blake’in çizgileriyle birlikte şiir koleksiyonu yer almaktadır. Aşağıda kitabın kapağı ve içinde yer alan bazı sayfalar görülüyor:

William Blake

Keith Smith

Bu tarihsel örnekten sonra günümüze döndüğümüzde sanatçı kitabı örneklerini çoğaltmamız mümkün. Keith Smith tarafından 1969 yılında fotoğraf ve desenlerle oluşturduğu sanatçı kitabı ünik olma özelliğini taşıyor:

Sanatçı kitaplarında ünik özellik gösteren örneklerin dışında sınırlı sayıda baskıyla üretilenler de vardır.

‘Değiştirilen Kitaplar’ başlığı altında ‘Dönüştürülen Kitaplar’ ‘Heykel Kitaplar’a kadar uzanan bir çok örneği görmek mümkün.

Noriko Ambe’nin

Dönüştürülen kitaplar kategorisini zorlayan örnek olarak Tokyo-New York merkezli sanatçı Noriko Ambe’nin projesini göstermek mümkün. Ambe projesinde modern ve çağdaş sanatçılara ait otuz sanat kitabını değiştirdi. Her kitabı farklı karakterlerde, örneğin yumuşak ve akışkan şekillerde kesip, oydu. MOMA koleksiyonunda yer alan sınırlı sayıda üretilen Noriko Ambe’nin iki çalışması:

Brian Dettmer

Dönüştürülen kitap örneklerinden ‘Kavramsal Kitap Heykel’ kavramını yaratan Brian Dettmer’in çalışmaları oldukça ilgi çekmiştir. Geçen yılkı (2015) Contemporaryart İstanbul’da bir çalışması sergilenmiştir. Aşağıda sanatçının çalışmalarından bir örnek:

Bir kaç yıl önce ziyarete gittiğim Frankfurt kitap fuarında ‘Artist’s Book’ salonuna girdiğimde gördüğüm örnekler karşısında çok heyecanlanmıştım. Üzeri karalanmış masa takvimlerinden özel el yapımı tek örnek incillere kadar yüzlerce çalışma vardı. En çok etkilendiğim kitap, gotik karakterle elle yazılı ve örjinal boyanmış büyük boy incil oldu. Tıpkı bizim eski el yazma kitaplarımız gibi tamamı elle yazılmış, resimlenmiş irili ufaklı başka inciller de vardı. Bunların dışında yaratıcılığın sınır tanımadığı değişik kitap türleri çok heyecan vericiydi.

Ben de kendi kitaplarımı hazırlamak için kollarımı sıvadım. İlk kitabım tasarım bienaline ait çöpten aldığım katalog olacaktı. Kitabı hazırlarken bazı sayfaları katalogda bulunan yazı ve resimleri kapatmadan kafamdakileri birleştirmeyi denedim. Bazı sayfalarda serbest bağımsız desenlerle doldurdum.

Tasarım kataloğunun ardından bir inşaat şirketine ait kataloğu dönüştürdüm. Bu kitabın sayfalarının bir kısmını tamamen kapattım. Aşağıdaki örnekte olduğu gibi yer yer zemindeki görsellerden faydalandım.

Dönüştürülen kitap çalışmalarıma sanatçılara ait katalogları da dahil ettim. Bunların içinde bir kolleksiyoncunun kataloğundaki basılmış resimleri başka bir şeye çevirdim. Katalogdaki resimler kendi kompozisyonumun alt yapısını oluşturdu. Zemindeki renkleri ve şekilleri kendi formlarıma destek olarak kullandım. Sonuçta aşağıdaki çalışma gibi birçok resim gerçekleştirdim.

Bir başka sanatçı kitabı Mustafa Ata’ya aitti. Kitaptaki resimlerden hareketle görseller oluşturduğum gibi boş alanlarda da akrilik figür ve orjinal portreler çalıştım. Bir başka çalışmam BP şirketinin Türkiye’yi anlattığı kitap üzerine oldu. Sadece sağ sayfar üzerine yüzü aşkın akrilik çalışma yaptım. Sonraki kitap Cem Mumcu’ya ait bir kitaptı. Küçük boyda mukavva kapaklı kitabın sağında bulunan baskı resimler üzerine 116 adet portre işledim.

Bunların dışında tamamı boş sayfalara yaptığım çalışmalar da var. Sayfaları boş maket kitaplarını* veya boş defter sayfalarını da orjinal resimlerle doldurdum. Akrilik, guaş boyaların yanı sıra kağıt üzerine her türlü malzemeyle müdahale edebiliyorum. Fırça ve kalem dışında sünger, tel vs. malzemeleride kullanıyorum. Her kitabı farklı tarzlarda işlemeye çalışıyorum. Beni heyecanlandıran tek örnek orjinal kitap üretiyor olmak. Açtığım her sayfa dolu ya da boş farketmiyor, boyamam için bana heyecan veriyor. Sanırım bu maceram daha süreceğe benzer.

• (maket kitap: Matbalarda basım öncesi basılacak kitabın boyutlarını, kapağını ve kağıdını göstermek için hazırlanır.)

Bunlara ilave olarak desen çalışmaları da yapmaktayım. Üçyüz sayfalık İstanbul desenleri yaptığım kitabımı yarılamış durumdayım. Konu İstanbul olunca desen sayısını sınırlamak zorlaşıyor.

The post Sanatçı Kitapları (Artist’s Books) appeared first on Sanat Duvarı.

Peki, nedir bu mandala?

Mandala, Hindistan kökenli olup büyülü çember olarak biliniyor Ayrıca dini bir semboldür. Fakat günümüzde meditasyon ve dini bir sembol olarak görülse de geçmişte ve günümüzde farklı ulusların mimarisin de görmekteyiz. Mimaride kullanımı aslında çok uzun yıllara dayanmaktadır. İlk Müslüman Türk devleti olan Karahanlı Devleti ile Türk sanatın da kullanılmaya ve yayılmaya başlayan çinicilik mandala süslemeleri dikkat çekmektedir. İznik ve sonrasın da talebi karşılamak üzere Kütahya’da da yapımı başlayan çini sanatı günümüzde İznik’te yapımı azalsa da Kütahya bu konuda öne çıkan şehirlerden.

Çini sanatı dikkatlice incelediğinde karşımıza sürpriz şekilde mandala desenleri çıkmaktadır. Uzun yılladır sarayları ve konakları süsleyen çinilerin mandala ile uyumu insanı adeta şaşkınlık içeresinde bırakmakta olup pek çok Doğu mimarisinde mandalayı görmekteyiz.  Karahanlılardan sonra 10. Yüzyılda kurulan Büyük Selçuklu Devleti’nin duvar süslemelerinde ve kabartmalarında  da mandalayı  görmek mümkündür. Bu dönemde çini sanatı devam ederken farklı bir yöntem olan oymacılık sanatının en güzel örnekleri ise, UNESCO tarafından koruma altına alınmış, Taç Kapı ve Avlulu tipik Selçuklu mimarisinden olan Ulu Cami bunlar arasında sayabilir.

12. Yüzyıla gelindiğinde ise Osmanlı Devleti’nin Topkapı Sarayı’nda ve konaklarında zirve dönemini yaşayan çinicilik mandala desenleri ile adeta bütünleşerek görsel şölen sunmaktadır. Çinili Köşk buna verilebilecek en güzel örneklerden sayılır. Bunun dışında pek çok mimari eserde kullanılan çiniciliğin günümüzde de kullanımı devam etmekte olup mandala ile iç içe girmiş birçok örneği bulunan çinicilik tıpkı mandala gibi merkezden başlayıp dışa doğru ilerlemektedir.

Sadece Doğu mimarisin de değil dinleri ile de paralellik gösteren mandala Hinduizm ve Budizm gibi dinlerde kullanılsa da bunların dışında birçok dinde de mandala sembollerini görmekte olup bunlar arasında İslam, Hristiyanlık, Museviliği sayabiliriz. İslam dinini ele aldığımızda ise hayatımıza Yavuz Sultan Selim’in Çaldıran Savaşı ile sanatımıza dahil olan ve Kanuni dönenimde en parlak dönemini yaşayan Kur’an süslemesi olarak benimsediğimiz, altın ile süsleme anlamına gelen tezhip sanatında da karşımıza çıkmaktadır. Tezhip sanatı da tıpkı mandala gibi kare ve yuvarlak şekilde yapılarak bizlere mandalanın İslam dinin de kullanımını en güzel şekilde göstermektedir.

Gündeme yeni oturmuş gibi olsa da çok uzun çağladır yanı başımız da bulunan mandalanın serüveni burada kalacağı pek benzemiyor.

Günümüzde eğitim ve iş alanında pek çok yerde kendine yer edinen mandala, sanat yönüyle birçok insanı kendine hayran bırakmaya devam edecek gibi görünüyor.

Günümüzde bu kadar popüler olmadan aslında yanı başımızda bulunmaktaydı. Uzun zaman önce kültürümüzde yer edinen mandala ilk olarak tezhip ve çini sanatı ile sürpriz şekilde karşımıza çıkmaktadır. 10. ve 12. yüzyıllara geldiğimiz de ise, Selçuklu ve Osmanlı mimarisinde de kullanılmakta olup bu mimari eserler UNESCO tarafından koruma altına alınmıştır.

The post Büyülü Çember: Bilinmeyen Yönleriyle Mandala appeared first on Sanat Duvarı.

30 Nisan 1946 doğumlu olan Plympton 90’lı yılların başından beri uzun ve kısa metrajlı animasyon filmlere imza atmış ve yaptığı kısa metrajlı animasyonlarıyla kendinden söz ettirmiştir. Çoğunlukla gündelik hayattan basit olayları mizahi, felsefik ve absürd bir şekilde kendi tarzıyla yorumlamakta ve bunu yaparken de gerçekten başarılı çalışmalar ortaya koymaktadır.

Sanatı ve çalışmaları ile ilk tanışmam 27. İstanbul Film Festivali ile gerçekleşmişti. 2004 yapımı “Hair High“ ve 2008 yılında Türkiye’deki ilk gösterimi gerçekleşen “Idiots and Angels“ isimli animasyonu yönetmenin en sevilen çalışmalarıdır. “Idiots and Angels“da, her gece yerel çevredeki bir barda takılan ahlaki bakımdan çökmüş, takıntılı, bencil Angel isimli bir adamın yaşadığı doğaüstü ilginç olay karşısında kendisiyle ve düzen ile ilgili mücadelesi eğlenceli ama bir o kadarda düşündürücü bir şeklide işlenmiştir.

Plympton, animasyonun yanı sıra birçok müzik videosuna da imza atmıştır. Amerika’nın ünlü komedyenlerinden Weird Al takma isimli Al Yankoviç’in müzik videolarından bazıları ve Kanye West’in “Heard’Em Say” isimli animasyon klibi yönetmenin çalışmaları arasında bulunmaktadır.

Son filmi olan “Cheatin“de, yine insan duygularının temeline inmiş ve hepimizin hayatlarımızın herhangi bir noktasında karşılaşabileceğimiz aldatma olgusu üzerine odaklanmıştır. Kaderin kendilerini bir fuarda çarpışan araba oyununda bir araya getirmesiyle hayatları değişen Jake ve Ella birbirlerine olan bağlılıkları, birbirlerinden ve hayattan beklentileri, inançları ve en önemlisi birbirlerine olan tutkulu aşklarıyla sınanmaktadırlar. Diyaloga ihtiyaç duymadan gerek kendine has olan çizim tarzıyla gerek konusunun işleniş biçimiyle olsun her anlamda sizi içine çeken yapıya sahip bir animasyon. Yaşadığımız anlık hislerin bizleri nerelere nasıl sürüklediğini ve yaşamlarımıza nasıl yön verdiğini, bizi tanımlayan bu hislerin bizlere neler yaptırabileceğini naif ve açık bir şekilde gösterilmektedir.

Plympton için animasyonlarında kullandığı renkler filmin ruhunu yansıtmalıdır.  “Cheattin (2013)”de pastel renklerle duygusallık, “Hair High (2004)”la 60’ların toy ve havai genç ruhu, “I Married a Strange Person! (1997)“da evlilikte yaşanan karmaşaları, “The Tune (1992)“da ve “İdiots and Angels (2008)”da da anlatılmak istenen felsefenin derin ve soğuk atmosferini hissetmekteyiz.

Bill Plympton daha fazla geç kalınmadan tanışılması ve çalışmaları kaçırılmaması gereken yaratıcı ve mütevazı karaktere sahip nadir sanatçılardan birisi ve 2017’de gösterime sunulması beklenen “Revengeance“ filmi de yine heyecanla beklenmekte.

Bu müthiş sanatçıyı tanımanız dileğiyle…

Herkese iyi seyirler ve güzel günler dilerim.

The post Sevilesi Bir Derviş: Bill Plympton appeared first on Sanat Duvarı.

Sanatçıların resmettikleri eserlerinin uzun yıllar boyunca ve birçok suçlu tarafından gözlemlenecek olması, onların söz konusu “4661 m²: Art in Prison” (4661 m²: Hapishanede Sanat) adlı projede titizlikle çalışmalarının da bir başka sebebi oldu.

Projeye katılan sanatçılar şu şekildedir: Malik, Claude Luethi “Note”, Ata Bozacı “Toast”, Harun Doğan “Shark”, Robert Proch, Ti, Lain, David Monllor, Chromeo, Mizzo, Nevercrew (Pablo Togni, Christian Rebecchi), Sarah Parsons, Daniel Zeltner, Onur, Benjamin Solt.

Projenin tüm aşamlarını anlatan ve fotoğraflayan bir kitap da yayınlandı.

The post Sanatta Renklerin Rehabilite Gücü appeared first on Sanat Duvarı.

Ücretsiz olarak gezilebilen 14. İstanbul Bienali, 30’un üzerinde noktada düşüncenin alabildiği sayısız farklı formun özel bir yelpazesiyle izleyicilere sunuluyor. Bienalde, 60’ın üzerinde sanatçının yanı sıra aralarında denizbilimci, hikâye anlatıcısı, matematikçi ve nörobilimcilerin de bulunduğu diğer katılımcılar, kolektif ve zamansız bir ortak düşünme deneyinde buluşuyor. Bienalde, düşüncenin alabileceği formlar matematikle, fenle, bitkilerle ve sanatla içiçe araştırılıyor. Bienal kapsamında aynı zamanda paneller ve okuma günleri gibi etkinliklerin olduğu kamusal program ile film programı da düzenlenmekte.

TUZLU SU: Düşünce Biçimleri Üzerine Bir Teori

Carolyn Christov-Bakargiev, TUZLU SU: Düşünce Biçimleri Üzerine Bir Teori başlığıyla 14. İstanbul Bienali’nde, “sanatta araştırma ile diğer bilgi türlerini birbirine bağlayan, doğrusal olmayan ve organik formlar vasıtasıyla, çizginin nerede çekileceğini, nerede geri çekilmek gerektiğini ve nelerden faydalanılabileceğini arıyor. Bunu açık bir denizde, yüzey düzken parmak uçlarıyla olduğu kadar sualtının derinliklerinde, katlanmış kodlama katları açılmadan da yapıyor.”

Bir dalga, nihayetinde düğüm haline gelmeye çalışan bir çizgi olabilir mi ve eğer öyleyse düğüm ne zaman çözülebilir?’ sorusunu fizikçi ve aynı zamanda filozof dostlarına yönelten Carolyn Christov-Bakargiev ‘en sonunda ve belki de bilhassa – sanatçılara soruyor ve yanıtı onlardan bekliyor.’

Bienalde, “birçok çizim, resim, yerleştirme, film, obje, kitap, işbirliği ve araştırma bazlı etkinlik; radyo dalgaları ve ışık dahil farklı uzunluk ve frekanslarda elektromanyetik dalgalara, ses dalgalarından su dalgalarına,  beyin dalgalarından bir patlama ertesindeki şok dalgalarına düşünce biçimleri –tekrarlayan ya da farklılaşan çizgilerden oluşan, enerji aktarımının her biçimini yapılandırıp katlayan dalgalar ya da salınan örüntüler– olarak izlenebilecek.”

Carolyn Christov-Bakargiev’in bienali işbirliği içerisinde şekillendirdiği isimler arasında Anna Boghiguian, Arlette Quynh-Anh Tran, Aslı Çavuşoğlu, Cevdet Erek, Chus Martínez, Elvan Zabunyan, Emin Özsoy, Emre Hüner, Füsun Onur, Griselda Pollock, Marcos Lutyens, Pierre Huyghe, Vilayanur Subramanian Ramachandran, William Kentridge yer alıyor.

Bienal tüm şehirde

Bienaldeki sanat yapıtları ve projeler, 5 Eylül’den itibaren Boğaz hattı boyunca, Karadeniz’den Marmara Denizi’ne ve şehrin iki yakasında 30’un üzerinde farklı mekânda gezilebilecek. Neredeyse İstanbul’un tüm noktalarına yayılacak olan bienal sergilerinin yer alacağı mekânlar arasında Büyükada’daki Splendid Palas ve Troçki Evi’nin, Şişli’deki yeni Hrant Dink Vakfı binasının yanı sıra ARTER, İstanbul Modern, Masumiyet Müzesi, SALT Galata ve Depo gibi sanata ayrılmış alanlar yer alıyor.

14. İstanbul Bienali Uluslararası Dostları ve Hamileri Programı Onursal Başkanlığı’nı Orhan Pamuk üstleniyor

1. İstanbul Bienali’nde yer alacak sanatçıların bienal için üretecekleri yeni prodüksiyonlarına kaynak yaratmak amacıyla Uluslararası Dostları ve Hamileri başlıklı bir destek programı başlatıldı. 14. İstanbul Bienali Uluslararası Dostları ve Hamileri programı, geçtiğimiz günlerde açılan Venedik Bienali 56. Uluslararası Sanat Sergisi’nde bienal “hamileri”nden Nicoletta Fiorucci’nin 14. İstanbul Bienali onuruna düzenlediği ve pek çok sanatçı, küratör ve sanat destekçisinin yanı sıra programın onursal başkanlığını üstlenen Orhan Pamuk’un da katıldığı bir davette tanıtıldı. Orhan Pamuk, yaptığı konuşmasında “Bu bienal kesinlikle biricik olacak, özel olacak. Taşıdığı gizemlerin gün ışığına çıkarılması adına sürprizli bir bienal ve İstanbul bizi beklemekte,”sözleriyle davetlilere İstanbul Bienali’ne gelin çağrısında bulundu.  Orhan Pamuk, sanatçı kimliğiyle de İstanbul Bienali katılımcıları arasında yer alacak.

Sanatseverlerin en az üç günde gezebileceği 14. İstanbul Bienali’nde, İstanbul Modern, ARTER, Özel İtalyan Lisesi ve Galata Özel Rum İlköğretim Okulu gibi mekânlar karma sergiye ev sahipliği yaparken, diğer tüm mekânlarda tek sanatçı ya da sanatçı topluluklarının işleri görülebilecek.

Galata-Tophane-Beyoğlu Bölgesindeki Mekânları Yürüyerek Keşfedin

Bienal gezisine, Bankalar Caddesi üzerinde, 19. yüzyılda, Osmanlı Bankası’nın merkez binası olarak Fransız asıllı Levanten mimar Alexandre Vallauri tarafından tasarlanan ve 2011 yılında restore edilerek yeniden açılan SALT Galata ile İstanbul doğumlu İtalyan mimar Antoine Tedeschi tarafından 1863 yılında Neo-Rönesans stilinde inşa edilen tarihi Sümerbank binası ve yakın zamanda yeniden açılan Vault Karaköy The House Hotel’den başlanabilir.

Kabataş-Kadıköy-Büyükada Rotası

Kadıköy ve Büyükada’da da farklı mekânlar 14. İstanbul Bienali projelerine ev sahipliği yapacak. Kadıköy Yeldeğirmeni’nde yer alan bir sanatçı atölyesi de mekânlardan biri olacak.

Bienal Şişli’den Tarihi Yarımada ve Rumelifeneri’ne Uzanacak

1. İstanbul Bienali’nin Şişli bölgesinde iki sergi mekânı olacak: 1903-2004 yılları arasında Anarad Hığutyun Okulu olarak hizmet verdikten sonra yeniden inşa edilerek 2015 yılında açılan Hrant Dink Vakfı ve Agos’un yeni binası ile Agos’un Genel Yayın Yönetmeni Hrant Dink’in Ocak 2007’de önünde öldürüldüğü, Pangaltı’daki vakfın ve gazetenin eski merkezi Hrant Dink Vakfı ve Agos – Parrhesia Alanı.

Bienalin geçici mekânı Kastellorizo (Meis)

Son olarak, bienalin geçici mekânlarından biri de Türkiye kıyılarından iki kilometre uzaklıkta olan Yunanistan adası Kastellorizo (Meis). Adada 7-13 Eylül 2015 tarihleri arasında Fiorucci Art Trust işbirliğiyle bir proje gerçekleştirilecek.

The post 14. İstanbul Bienali 1 Kasım’a Kadar Devam Ediyor appeared first on Sanat Duvarı.