Bu sene içerisinde takip ettiğim ve almak istediğim iki oyun vardı; Zengin Mutfağı ve Kral Lear. Uzun uğraşlar sonucu Zengin Mutfağı oyununa bilet bulmuştum. Kral Lear içinde telefonumun alarmınu kurdum, bilet satışı başlama zamanı öncesinde. Buldum ama nerede buldum ?

Maalesef en arkada buldum. Hem Biletix’den kendim seçemediğim için hem de fiyatları kategoriye göre ayırdıkları için. Olsun dedim aldım ve heyecanla oyun gününü bekledim…

Bekledim bekledim…

Geldi çattı o gün.

Zorlu’nun en büyük sahnesinde en beklediğim oyun olan Kral Lear’ı izleyecektim. Koltuğuma oturduğumda büyük bir hayal kırıklığı yaşasam da heyecanımı azaltmamaya çalıştım. Minnacık görebildiğim Haluk Bilginer’in sesini bile duymak güzeldi.

Öncelikle şunu söylemek isterim ki…

Güzel bir oyun izleyeceğimi biliyorum ama beklediğimden de güzeldi oyun. Shakespeare oyunlarının dili ve sahnelenmesi zordur çünkü oyunları genellikle ağırdır. Herkese hitap etmez. Şiirsel ve devrik cümleler arasında kaybolabilirsiniz. Dolayısı ile izlemeden önce bir önyargı oluşuyor. Nasıl sahnelendi, nasıl uyarlandı, nasıl hareketlendirildi ?

Oyun Atölyesi bu konuda başarılı olmuş.

Ağır bir oyunu öylesine hareketlendirmişler ki tam ağır sahneden sonra komik veya eğlenceli bir sahne geliyor ve birden kendinize geliyor, keyifleniyorsunuz. Sahneler arası kullandıkları müzikler, danslar, rahatsız etmeyen komik sahneler ve tabi oyunculuklar. (Birkaç oyuncunun performansları hakkında konuşmak istemiyorum sonuçta hepsininin oyunculukları mükemmel olmak zorunda değil :))

Haluk Bilginer’in diyaframını kullanmasını en uzaktan bile  farketmemin dışında tonlamaları, sesini oyuna göre kullanmasını izleyince dedim ki; ”Haluk Bilginer Oyunculuğu” diye bir şey var.

Yazacak çok şey var ama bunlarla hem ipucu vermek istemem hem de sıkmak istemem. En iyisi gidip izlemek. Kesinlikle tavsiye ediyorum. Birazcık uzun ve dediğim gibi ağır ama olsun pişman olmayacaksınız.

Bir dipnot; Zorlu PSM, mükemmel bir salon fakat izlemek istiyorsanız kendi sahnesinde izleyin. Kendi sahnesi (Oyun Atölyesi – Kadiköy) küçük olduğu için zevkle, oyuncuların mimiklerini görerek izlersiniz tabi bu sizin için önemli ise.

İyi Seyirler.

The post Kral Lear appeared first on Sanat Duvarı.

Otosansür terimini en güzel anlatan sanatçımız ise, hiç kuşkusuz, Haluk Bilginer idi… Öyle güzel de anlatılmazdı hani.

Sansür dediğimiz husus, birkaç şekilde oluşur… Birincisi, baskıcı kurallar ile olur. Zamanla alışırsın. Ancak yasaktır. Söyleyeceğiniz (yazacağınız ya da konuşacağınız) kelimeler de harfler de inceleme altındadır. Yönetmen de senarist de dikkat eder. Sahneden indiğin zaman polisler seni apar topar götürebilir. Dikkat etmelisiniz. Bu olay, konunun bir tarafı. Diğer tarafı, sanatçılığına da kültürüne de hayran olduğum pek kıymetli Haluk Bilginer’in de anlattığı gibi, daha tehlikeli de bir durum söz konusu. O da, Otosansür…

‘İnsan bir süre sonra baskıcı sansüre öyle alışırsın ki, sonrasında kendi kendine hiç farkında olmadan sansür uygulamaya başlarsın…’

Aynen öyle… Sinemada, tiyatroda ve hatta gazetelerde, dergilerde ya da herhangi bir medya organında, otosansür yavaş yavaş yerleşir ‘iş kültürümüze’… Bu ise, sansürün en tehlikelisidir…

Şunu dersem ne olur, bunu yaparsam nasıl olur, bu beyfendiyi eleştirmeyelim, şu işadamına dikkat edelim, sayın vekilim kızmasın, patronlar kovmasın, şirket zarar görmesin, bizim gazete başkasına çalışıyor dikkat edeyim, çoluk-çocuk var işsiz kalmayalım, hapis yapmak istemiyorum, nasıl yazsam, nasıl yorumlasam, nasıl başlayıp nasıl bitirsem, hangi şakayı yapsam ya da hangisini yapmasam… Ve daha niceleri…

Bu saydıklarımız belki de ‘devede kulak’… Ve yaşanıyor… Ne yazık ki…

Dediğimiz gibi, en zoru ve kötüsü de, ‘otosansüre’ geçmek.. Öyle ki, bir süre sonra farkında dahi olmuyorsunuz… İlk başta ‘söylesem mi, söylemesem mi’ diye düşünen kişi gidiyor, yerine, hiç düşünmeyen bir sistem gelmiş oluyor.. Evet, sistem…

Bu konuyu çözecek kişiler kimler peki? Meçhul.. Keza, sansüre hayır diye istediğiniz kadar yürüyüşler yapın, nafile. Hatta şöyle diyeyim, öyle güzel ‘otosansür’ yerleştirirler ki, anlayamazsınız, farkına varamazsınız… Sanat sanat diye aşk ile çalışmak lazım.. Bu konu bir gün çözülür, gider.. (diye umuyoruz…)

Sanatsız bir millet olmamak için, sanat yapanlara destek olmak gerekir… Yoksa, ne medyada ne de sanatta artık ‘çoklu düşünce’ bulamayacaksınız… Yapabileceğimiz yegane olay, tiyatrodur sinemadır, gidip gelmek, destek vermek…

Sanatla Kalınız…

The post Otosansür ve Sanat… appeared first on Sanat Duvarı.

Hep merak ettiğim fakat Moda bana uzak kaldığı için bir türlü yolu göze alıp gidemediğim bu oyunu Trump Towers AVM’de görünce hemen bilet kaptım tabi. İki oyuncuya da olan hayranlığım ve bu hayranlığımın getirdiği saygı yüzünden oyunun konusu ilk başta benim için ikinci plandaydı. Ancak oyunun başından sonuna kadar sahnede devleşen oyuncular oyunun hakkını verip, benim gibi bir tiyatro meraklısından tam not almayı başardı.

Oyunda iki kardeşin sırlarının ortaya döküldüğünü ve bu sırlarla nasıl yükler altında kaldıklarını açıkça görüyoruz. Kan bağlarının boyutlarını tüm yönleriyle ele almış ve sınırlarını zorlamış, ahlaki değerler enine boyuna irdelenmiş ve bize yani seyircilere tokat gibi -hayat gerçekleri- ile yansıtılmıştı. Genel olarak durağan bir oyundu dersem yalan söylemiş olurum. İnişleri ve çıkışları gayet ölçülü ve oyuncuların birbirleriyle paslaşmaları sahnede göz dolduran unsurlardandı.

Oyunla ilgili pek çok şey söylemek mümkün ancak merakınızın baki kalmasını istiyorum. Duygusu oldukça yüksek olan oyun aynı zamanda müzikleriyle de hayatımızın anlık sorgusunu oradan oraya sürükledi. Herkesin oyunda kendinden bir şeyler bulduğunu salonun derin sessizliğiyle irkilerek fark ettim. Birçok seyirci benim gibi bu oyunda ön planda oyuncuları tuttuğu için bu kadar enteresan bir oyun beklemiyordu. Çoğu tiyatro izleyicisinde karşılaştığım fotoğraf çekme ya da telefonlarla oynama gibi bir durum olmadığını, herkesin donmuş vaziyette oyuna kilitlendiğini etrafı çaktırmadan süzünce anladım.

Oyunun sonlarına doğru bir kez daha oyunculuğuna hayran kaldığım Salih Bademci sahnede çıtayı yükseltti ve tabir-i caizse şov yaptı diyebilirim. Ayça Bingöl’de muazzam çıkışlarıyla ondan geri kalmadı.

Oyun bittiğinde tüm salon ayaktaydık. Kan ter içinde tüm marifetlerini döken oyuncuları ve oyunu ayrı ayrı iki kere alkışladık.

Oyunun şu an da hali hazırda bir programı yok fakat devam edecekler. Daha detaylı bilgi için Oyun Atölyesi ile iletişime geçebilirsiniz. Oyuncularla pek aranız yoksa oyunla eminim olacaktır. Benden size güzel bir tavsiye olsun.

Sanatla kalın…

The post Hansel ve Gretel’in Öteki Hikayesi appeared first on Sanat Duvarı.