İşte o gün kadim dostlarımdan Semih cenazede görevliydi ve beni de davet etti ve bende icabet etmek için çok düşünmedim ve ettim. Oraya vardığımda yoğun bir kalabalık vardı. Bu kalabalığın yoğunluğunu oraya doğru giderken uzak mesafelerden gelen burun çekme ve hüzün seslerinin çokluğundan az çok kestirmiştim ve yanıldığım söylenemez. O anda “Gidiyoruz” adlı serginin konseptini de tam olarak anlamıştım. Geçen süre içinde cenazeler hazırlanmıştı ve ilk veda edenlerden biri duayen sanatçı H. Çorbacı idi.

Cenazeye geçmeden önce kalabalıkta yer alan birkaç enteresan karakterden bahsetmezsem olmaz. Buraları okuduktan sonra “iyi ki bahsetmiş” diyeceksiniz. Öncelikle en dikkat çekeni yaşı hayli ilerde olan, aslında yıllar önce ölmüş ama bir şekilde yaşayan adamdı. Sırası geliyormuş gibi bir hali vardı. Yüzünde: Şehirlerarası bir yolda mola verdikleri küçük işletmede tuvalette olduğu esnada otobüsü kaçırmış ve ne yapacağını bilemez bir şekilde oradaki işletmeci ile fikir alışverişinde bulunmaya çalışan çaresiz bir insanın ifadesi vardı. Dikkat çekici noktası da işte bu yüz ifadesi ve bir ölüden farksız oluşuydu. Çok üzgün olduğu belliydi. Yanındaki, en yakın arkadaşı gibi bir hali olan kişiye “benimde sıram geldi sanırım” diye bir şeyler fısıldıyordu. Evet, fısıldıyordu çünkü gücü sadece fısıldamaya yetiyordu.

Diğer kişi ise yüksek sesle ağlarken bir şeyler söyleyen yaşlı bir kadındı ve o kadın Çorbacı’nın karısıydı. “O ölemez, ölemez! Kabul etmiyorum! Bana ölümsüz olduğunu söylemişti! Kandırıldım !” diye haykırıyordu.

Bir diğer dikkat çekici kişi ise orada tezgah açmış, genç sayılabilecek yaştaki kişiydi. Fırsattan istifade edip Çorbacı’nın resimlerinin kopyalarını kelepir fiyata satıyordu. Bunun yanında çeşit çeşit boylarda boyalarda satıyordu. Ekonomik krizin onu incittiği belliydi. Yüzünde: Kısa zaman önce girdiği merkezi sınavın notu açıklandığı haberini alan ama o an için bakamadığından dolayı umut, heyecan ve hüznü aynı anda yaşayan bir insanın ifadesi vardı.

Cenazeye dönecek olursak, artık vakit gelmişti… H. Çorbacı’nın cenazesi yaptığı anlamsız resimlerin sarılı olduğu tabut ile yavaş yavaş çıkarılıyordu. Çıkarıldığı esnada müzik sistemi de çalıştırıldı. Fondaki müzik  “King Diamond – Goodbye” parçasıydı. Tabutu taşıyanlar ise onun en sadık dalkavuklarıydı. Kapıdan çıktıklarında müthiş bir alkış sesi, burun çekme sesleri ile karıştı. Herkes ellerindeki boya tüplerini tabuta doğru sıkıp fışkırtıyordu… Tabut renk skalasına dönmüştü. (Çorbacı’nın vasiyeti Picasso’nun yanında gömülmekti ama kabul edilmemişti) Bütün bunlar yaşanırken Çorbacının ruhu belki de çoktan yerine varmıştı. Belki de Cennet veya Cehennemin kapısında son işlemleri yapılıyordu…

Bu tören yaşanırken bizde Semih ile iki karanfil atıp bölgeden ayrılmaya başlamıştık (Karanfiller tabuta yapışmıştı) . Çay içmek için bir yer aradık ve bulduk. Olayın hüznü bizim üzerimizde yoktu, biz çay içerken kendi dünyamıza dönmüş güzel sohbetler diyorduk. Diğer kadim dostlarımızdan o an için uzaktık tek sıkıntımız buydu.

Güle güle Duayen

The post Çağdaş Sanatlar Merkezindeki Cenaze: Duayenin Ölümü appeared first on Sanat Duvarı.

Sıcağın vermiş olduğu basıklık ile biraz hareketlenmek için kalkıp yürüyelim dedik. Kalktık fakat nereye gideceğimiz konusunda bir fikrimiz yoktu. O sırada nereden aklıma geldi bilmiyorum ama “çağdaş sanatlar merkezine” gidebiliriz dedim; belki herhangi bir sergi vardır varsayımı ile. Vardığımızda afişi gördük fakat garip bir afişti bu…daha doğrusu biraz iç karartıcı. Simsiyah bir afiş ve üzerinde sadece “Gidiyoruz” yazıyordu. İçeri girdik merakla; güvenlik görevlisi   “ Cenazeye hoş geldiniz. Peçete ve limon kolonyası hemen şurada, ihtiyacınız olursa alabilirsiniz” dedi. Üç kat boyunca yüzlerce resim asılıydı duvarlarda (en azından biz öyle sanmıştık) Yavaş yavaş gezmeye başlamıştık sergiyi ve o anda bunun şaka veya farklı bir yaklaşım olmadığını anlamaya başladık; bu apaçık bir cenaze idi..

Katları çıktıkça cenazenin karanlık atmosferi ciğerimize işledi. Artık son  kata gelmiştik bir elimizde peçete diğer elimizde kolonya ile (Aslında üzülmemiştik ve üzülmememiz gerekirdi çünkü zamanımız daha doğrusu imkanımız olsa bu gibi cenazeler olmaz şenlikler olurdu. Çok göze batmayalım diye ellerimizde peçete  ve kolonya vardı) İşte tam bu sırada asıl enteresan olanı gördük; katil de cenazedeydi ve kendisi bir doktordu !

Yanına gittik ve sohbete başladık, o devasa boyuttaki müthiş resminin yanında. “ Bu cenazenin sebebi benim ve böyle bir cinayet işlediğim için mutluyum ! Ama ben ve benim gibiler azınlıkta. İşte bu yüzden insanlar belki de dünyanın sonuna kadar burada benim eserim dışındaki zırvaları görmeye mahkum olacaklar” dedi.

Başarılarının devamını dileyerek oradan ayrıldık. Yolda yürürken yeniden biraz öfkeli bir sohbete başladık…

–          O tuval neydi öyle ! Adam üzerine sadece yeşil boyayı vurmuş ! Acaba astar attığı esnada ensesinden mi vuruldu ?!

–          Belki boyası bitmiştir !

–          Yoksa çok derin bir şey anlattı(!) ama biz mi bir şey anlamadık?

–          Bence beceriksizin biri tıpkı diğerleri gibi !

–          Sen hiç becerikli insanların bir yere gelebildiğini gördün mü? Becerikliler azınlıktır…tıpkı katil doktor gibi

–          Haklısın…öfkemizde azınlık oluşumuzdan bunu sende biliyorsun. İmkanımız olsa bu cenazede olmayacaktı.

–          Kendini Picasso zannedenlere ne demeli?! Merak ediyorum : demek ki Picasso olmasa bunların hepsi taş  yiyecekti ! Ekmek değil de boya yiyorlardı !  Anlayın işte Picasso değilsiniz, olamazsınız ve ömrünüz boyunca olamayacaksınız !

–          Bir de şu var. Bu ülkede hiçbir zaman özgün bir sanat olmadı. Ve buna rağmen Türk Çağdaş Sanatını konuşmak ne kadar ironik !

–          Boşver… Belki bir gün azınlık olmaktan çıkarız. Nerede çay içelim ? Semih ile Osman da gelir birazdan.

The post Çağdaş Sanatlar Merkezindeki Cenaze appeared first on Sanat Duvarı.

Nâzım Hikmet Kültür ve Sanat Vakfı ve Nazım Dostlarından Şiirli Kutlama

Nâzım Hikmet Kültür ve Sanat Vakfı başkanı Rutkay Aziz ve vakıf üyeleri, Nâzım Hikmet’in eşi Vera’nın kızı, damadı ve torunu, oyuncu Tarık Akan, Nâzım Hikmeti’in Bursa Cezaevi’nden arkadaşı Morris Gabay ve de pek Nazım dostu Tarabya’da bir araya geldi.

“Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür / Ve bir orman gibi kardeşçesine” sloganıyla şiirler okuyup denize karanfiller bırakan Nazım dostlarına Sarıyer Belediyesi ve Fazıl Say öncülüğünde Nâzım Hikmet Korosu da destek verdi.

Nâzım Hikmet Kültür ve Sanat Evi Açıldı

Şişli Belediyesi’nin 2013’te yapımına başladığı Nâzım Hikmet Kültür ve Sanat Evi’nin açılışı, şairin 114. doğum gününde gerçekleştirildi.

Piyanist ve besteci Timur Selçuk’un küçük bir konser verdi.

Nâzım Hikmet Kültür ve Sanat Evi, “Halide Edip Adıvar Mah. Darülaceze Cad. No:2 Şişli” adresinde hizmet verecek. Kültür evi tüm Nazım dostlarını ve meraklılarını ağırlamaya hazırlanıyor.

Kadıköy Belediyesi Nazım Hikmet’in Doğum Gününü Kutladı

Kadıköy Belediyesi Caddebostan Kültür Merkezinde anma töreni gerçekleştirdi. Kemal Kocatürk, şairin şiirleriyle etkinlikte yer aldı. Didem Balık ve Sinem Balık ise Nazım’ın bestelenmiş şiirlerini seslendirdi. Ayrıca gecede Nazım’ın hayatından kesitlerin yer aldığı bir sinevizyon gösterimi yer aldı.

NHKM, Nazım Oyuncuları ve Okuma Tiyatrosu’ndan “Memleketimden İnsan Manzaraları”

Nâzım Hikmet Kültür Merkezi, Nâzım Hikmet’in 114. yaşını “Memleketimden İnsan Manzaraları”yla Anadolu’nun her köşesine taşıyacak. Kültür merkezinden yapılan açıklama şu şekilde:

“114. yaşını selamladığımız Nâzım’ın; umuduna, aşklarına, sevinçlerine, hüznüne, eşitlik ve özgürlük tutkusuna yeniden el sürüyor, ilk yola çıkışımızda sahneye taşıdığımız Memleketimden İnsan Manzaraları’nı bu kez, Nâzım oyuncularının ve Kültür Merkezimizin bir parçası olan Tuncer Necmioğlu’nun oyunlaştırdığı haliyle sunuyoruz.”

14 Ocak saat 20.00’de SES Tiyatrosu’nda Nazım Oyuncuları tarafından ilk gösterim gerçekleştirildi.

15 Ocak’ta Ankara ve İzmir’de ve Anadolu’nun birçok yerinde oyun sahnelenecek.

Memleketimden İnsan Manzaraları’nın kadrosuysa şu isimlerden oluşuyor.

• Yazan: Nâzım Hikmet
• Oyunlaştıran: Tuncer Necmioğlu
• Yönetmenler: Metin Coşkun, Orhan Aydın
• Yönetmen Yardımcısı: Eylem Aydın
• Işık Tasarımı: Yüksel Aymaz
• Oyuncular: Cezmi Baskın, Metin Coşkun, Levent Özdilek, Orhan Güner, Levent Ülgen, Cansu Fırıncı, Ender Yiğit, Ayşegül Alpak, Ali Gül, Orhan Aydın.

Çankaya Belediyesi Nazım’ın Doğum Gününü Çağdaş Sanatlar Merkezi’nde Kutladı

Çankaya Belediyesi, ünlü ozan Nazım Hikmet’in 114. yaşını Çağdaş Sanatlar Merkezi’nde kutladı. Etkinliğe, Müzisyen Mehtap Meral “Nazım Şarkıları”nı seslendirdi. şair Haydar Ergülen de yaşamı ve yapıtlarını doğrudan etkileyen Nazım Hikmet’in yaşamı ve şiirlerinin anlatacak.

The post Nazım Hikmet 114 Yaşında appeared first on Sanat Duvarı.