Duyguların rengarenk koşuşturduğu, her yeni günün merakla beklendiği,

Her şeyin fazla önemsendiği ve bunun için zaman zaman yıpranıldığı

İdeal olmasa da ona yakın bir dünyanın var olabileceği,

kötülüğün yerini iyiliğin alabileceği inancı

Kişisel hırslar, ihtiraslar , savaşlar

Yine de güzeldi denilebilecek,

Başka bir hayattı o, yaşanmış geçmiş

Artık ayakta kalmak en büyük arzu oldu

Masumca güldürebilen tek şey, bir çocuğun sevimliliği,

saflık sadece orda kaldı çünkü

Eskisi kadar çok önemli gelmiyor elde edilenler, edilemeyenler;

her ne kadar eksiklikleri hissedilmeye devam etse de

Kabullenme çağı başlıyor, idealizmin hayal kırıklığından başka birşey olmadığını

Ve yaşamanın ne kadar insanca ve basit olursa o kadar güzel olduğu…

The post Kendimce appeared first on Sanat Duvarı.

Bütün renkler siyaha bürünmüş sanki

Hiç heyecanı kalmadı sürprizlerin…

En umulmadık anlarda ortaya çıkmanı,

desteğini, esprilerini, sesini

yani kısaca seni özledim..

En zoru da tam aklımdan geçen bir şarkıyı ,

bir düşünceyi,bazen de yüreğimin sesini duymuş gibi

karşıma çıkarmanı unutamamak…

Özlemin yerini büyük bir boşluk almadan gel…

Ya da hiç gelme…

Hayat böyle de sürer gider…

Siyaha bürünenler asıl renklerini almaya başlayacak

Bıraktığın yeri belki bir başkası kaplayacak…

The post Sen Olmayınca appeared first on Sanat Duvarı.

Ve gözlerinden çok içi doldu pişmanlığın gözyaşlarıyla.

Artık her günün, her anın ne kadar değerli olduğunu anlaması kaçınılmazdı.

“Ne kadar bilirsen bil, hep öğrenilecek yeni şeyler var

Ne kadar yaşarsan yaşa vardır mutlaka yeni yaşanacaklar.

Yeterki vazgeçme yaşamaktan…” dedi o ses…

Heves’in sesi.

Ve bunun üzerine açtı o notları, çok sevdiği arkadaşının defterinden ve başladı okumaya…

Yaşama Dair Anladıklarım

İnsan dediğin yaşama dair hevesini kaybederse eğer umudunu da kaybeder.

Neden bazen dün gibi, bazen de yüzyıl öncesinde kalmış gibi gelir insana geçmişi…Sanki başka birisinin hayatını izlercesine bakarsın geçmişinin penceresinden…

Geçmiş yok gelecek de aslında sadece bugün var…

Herkese çok benzer bazıları ve hep herkesten farklı bir hayat ister özünde…

Bir de herkese benzemeyen sıradışı insanlar vardır, tek istediği herkes gibi bir hayat yaşamaktır, o da bir türlü olmaz…

Geleceğinizi başka türlü kurgulamış olsanız da geçmişte, tıpkı sahnedeki gibi, size düşen, rolünüzü en iyi şekilde oynamaktır.Elinizdekilerle ne yapabildiğinize bağlıdır ilerlemeniz.

Çoğu kere gözümüzün önünde durur da göremeyiz yeterince olanaklarımızı, sınırlarımızı…Uzakta ya da zorda aramaya eğilimimiz vardır mutluluğu, o kadar kolay ve yakında olabileceğini düşünmeyiz genelde.Oysa en büyük anlamlar basitte saklıdır.

Kapatırken düşüncelere daldı, öncesinden daha iyiydi şimdi ve söylerken bilgisayarında çalan şarkıyı daha umutluydu sesi.

Dışarıda yağmur başladı, severdi yağmurun sesini dinlemeyi ve izlemeyi pencereden…

Yağmurun sesi ona birden eskiden yazdığı bir kısa şiirini hatırlattı:

Yağmur muydu

Yağmur muydu, gözlerimden öteye yüreğimin derinliklerine yağan

Rüzgar mıydı, dağıtan umutlarımı saçıp savuran…

Kar mıydı, buz gibi yapan içimi düşmana karşı

Dolu muydu, vurdukça vuran,gidenleri hatırlatan

Fırtına mıydı, kasıp kavuran beni ve düşüncelerimi…

Gece simsiyah bir yorgan gibi kaplamıştı gökyüzünü, yağmur hafiflemişti artık etraftaki sesler gibi…

Yarın hayatında yeni bir gün daha başlayacaktı. İçinde birbiriyle yarışan farklı duygularla kendini uykunun kollarına bırakıverdi…

The post Yaşama Hevesi appeared first on Sanat Duvarı.