Uçarak kör kanatlı güvercinlerin tepesinden

Bir bir sayıyor bana aşk elinin dikenlerini

Gecenin koynundan gelen dolunayın sesini

Bir kitaptan bir şarkıdan gelen dumanlı uçuş sesten sese

Dokunur sağır duvarlı mağaramın pencerelerine

Koş küheylan koş insan kalabalıklarından

Bağrın çatlarsa dur bakalım, nerede durduracak yaradan?

Bir fotoğraf karesinden kanat seslerinden

Kaçarak kurtulmayı bekleyen mum alevinden

Ey deli küheylan ne zaman edineceksin bir yer?

Göklerin mavi yüzüne uçan halını ser

The post Küheylan / Şiir appeared first on Sanat Duvarı.

Adına ne derseniz bilmem, içinize dönüyorsunuz işte. Çünkü dış dünya ağır geliyor bedeninize. Tütün, her gece dudağınızın kenarında olsa da, kalabalık olsa da etrafınız veya ne bileyim bol kahkahalı olsa da suratınız öyle olmuyor işte. hayatın getirdiği ve sırtınıza bindirdiği şeyler ağır geliyor size. Taşımak istemiyorsunuz. Bir şeyler gösteriyor size bakmak, görmek, kabullenmek istemiyorsunuz. Uzun. Çok uzun bir yolculuğa çıkmak istiyorsunuz…

Durun…

Durun, durun!

Çıkıyorsunuz da zaten, hiçbir yerde dönmeyen talih çarkınız burada dönüyor ve siz bu istediğiniz yola çıkıyorsunuz.  Göç ediyorsunuz içinize doğru. Hem ne demişti  Zarif bir abimiz;

‘’En uzun yoldur insanın içi’’

Bu uzun yolculukta ardınızda bazı şeyleri bırakıyorsunuz. Bazı sesler, bazı gözler, bazı sevinçler bırakıyorsunuz. Ama bunları öyle bir bırakıyorsunuz ki parça parça ederek. Adeta nereye gittiğinizi birileri bilsin diye…

Bilsin ve eğer sizi bir gün ararsa o parçalardan sizi bulsun diye…

Bu yolculukta yanınıza aldığınız tek şey ise umutlarınız. Ama her virajda biraz daha eksiliyorlar sizden. Sarp ve engebeli bir arazide geçiyor bu yolculuk dikkatli olmanız gerek…

Derin bir sessizlik ve karanlık içinde geçen bir yolculuk bu…

The post Kalk Gidelim appeared first on Sanat Duvarı.

Bütün kelimeler manalarını yitiriyorlar bazen. Bir otogar, bir bilet, bir otobüs her şeyi çözecekmiş gibi geliyor insana. Başını alıp gitmek çare değil aslında. Zaten o baş size lazım değil ki hatta aklınızın başınızda olmaması lazım. Bırakıp gitmeniz lazım onu. Anca o zaman kurtulursunuz kederlerinizden. Evet, ben de sizin gibi insanlara güvenen, çiçekleri seven rengârenk bir dünyası olan insanlardanım. Yani daha büyüyemedim, çocuklar gibi şen insanlara sürekli güvenen bu dünyanın hala düzeltilebilir bir yanı olduğu inanan insanlardanım. Ama olmuyor gençler, olamıyor. Yani biz her gün üye kaybeden bir derneğiz ne yazık ki. Aslında iyi çocuklarız biz,  kimlik yaşı çift hanelerde gösterse de biz hala tek hanelerde yaşayan yalnız kalabalıklarda ki iyi çocuklarız. Ama çok üzüyorlar bizi çok kırıyorlar. Çiçekler açacak, ilk cemre düşecek, bahar gelecek diyorlar bize. Gelecek elbet ama içimizde ki kışa bir ateş yakabilsek ne kadar güzel olurdu. Duygularımız donuyor içimizde. İçimiz hala taş devrinde kalmış birisi gelsin de şu ateşi bulsun artık. Sonra sobayı bulsun birisi. Söz kestaneler benden. Portakal da bulurum bi’ yerlerden. Kestaneler bittikten sonra portakal kabuklarını üstüne koyarız güzel kokular yayarız her tarafa. Bulun da şu ateşi gerisi gelir işte…

The post Toplanın, Ölüyoruz appeared first on Sanat Duvarı.

Bana mı indirildi onlarca ayet?

Ben miydim dağların kaçtığı yüke talebe?

Benim mi alnımdan öpecekti seccade

Bilmiyorum…

Ölüm tepemde tünemiş bir baykuş

Ben de ötmesini bekliyorum

Nedir içimdeki bu boşluk?

Zaman akarken karanlığın kollarında

Önünü alamıyorum

Coşkun bir ırmak gibi ruhuma akan soruların

Boğuluyorum…

Ölüm, tepemde tünemiş bir baykuş

Ben de ötmesini bekliyorum

The post Nerede Hüviyetim? appeared first on Sanat Duvarı.

Bir anı yakalıyorum şimdi tırnaklarında

Reaksiyon eğilimli kirpiklerinde

Gerçeği yaşattığım ince bileklerinde

Acıyı öldürürüm çiçeğim

Üstümdeki bu hüzün dar geldi bana

Koşmak istiyorum kollarına

Bir çocuk gibi iğneden kaçarcasına

Sarılıp doya doya içime çekmek istiyorum

Umut kokuyorsun çiçeğim

Yakamoz oluyorsun

Denizlere açılıyorsun

Bir sandal taşıyorsun yüreğinde

O sandala beni de alıyorsun

Sıkı tutun acılara çarpacağız çiçeğim

Ben, kendini şair sanan sefil

Karınca olup, aynalara görünen fil

Aşk karşındaki kekeme dil

Ama bunu kekelemeyeceğim

Seni seviyorum çiçeğim

Bir kafiye gibi yanaklarındaki gamzeler

Başta sorduğum soru, tek kıtanın musallasından iner

Sevgidir akrostiş olan kelimelere

Ellerin çok klişe bileklerin nerede

Vehim bir duygu olan aşk kirpiklerinde

Gözlerinden inerek getirir geceye

İsimsiz güzellikler hece hece

The post Umudun Adı? appeared first on Sanat Duvarı.

Geçmek isterken kafiyeler durdurdu beni

Sardı kalemimi bir umutsuzluk seli

Kalemim yaralı kaldı, cümlelerim sakat

Köşe başlarında sağanak sağanak düşünceler

Koşarken ben büyük sanatkârlığa doğru

Kelimelerden bir katliam vuku buldu

Önümü kesmeyin, viran etmeyin beni kelimeler

Nedir bu kelimelerin bana yaptığı asilik?

Kalemimden dökülürken damla damla yaş

Bana mı düştü bu uğraş?

Bana mı düştü şairlik?

Cümleler kuramıyorum

Sözlükler kusarken ben

Yolumu bulamıyorum

Hücre duvarım kelimelerden

The post Kelimeler appeared first on Sanat Duvarı.

Evdeyse -ki evdedir-  acele bi’ şekilde dışarı çağıracaksın, gelecek dışarı koşa koşa ” noluyo lan” diyecek… Alacaksın karşına konuşacaksın bütün suskunluklarına inat hiç susmayacakmış gibi konuşacaksın : ”seviyorum seni” diyeceksin ”senelerdir aklımdan hiç çıkmıyorsun, bir yanımda hep seni biriktiriyorum, hadi gel gidelim buralardan…” diyeceksin üç nokta miktarı bekleyeceksin. O da yıllarca bunu bekliyormuşçasına kitaplarını bagaja savurup, giysileri alıp umutlarıyla dolduracak arabayı tıka basa…

Gideceksiniz…

Nereye mi?

Bilmem, orasını daha düşünmemişsiniz…

The post Umutlar İçin Gitme Vakti appeared first on Sanat Duvarı.

Yol kenarlarında mevzilenmiş Leylalar,

Mecnunlar var ki elleri kelepçelidir,

Yüreği harap sevgililer teşhir edilir meydanlarda.

Ferhatlar dağlarda sevda marşları söylerken,

Devirecekken zulüm çarkını,

Elleri gül kokulu Şirinler,

Kibir ellerinde nefret çarkıyla sevda diyarını zapteder.

Gel Yunus’um sahip çık şu güller diyarına,

Muhabbet kokulu kapılarda bekle,

Koy heybene dervişler selamını,

Gel seninle fethedelim gönül saraylarını.

Geleneksel aşk katliamı son bulurken satır aralarında,

Kalemi idam sehpasında Süreyaların,

Suçu belli bu aşıkların dedi, çatarak kaşlarını hakim,

Çok sevmek, çok yazmak, çok ağlamak.

The post Aşk İhtilali appeared first on Sanat Duvarı.

Sessizlik en yüksek seste,

Bağırabildiği kadar uzağa bağırır.

Kelimelerin, yalnızlığın ufkunda kaybolur.

Hasretler iyice yer eder yüreğinde.

Toprağın altından acılar uyanır.

Kaldırıp gözyaşlarını üzerinden,

Uzak özlemlerle kol kola girer umutlar.

Acı damla damla olur yüreğinde.

Ümit selinde boğulur anılar.

Eski dostların gülüşleri,

Koşuşmalar,

Keder depreminden kaçanlar.

Hayat tütününü sararken,

Umut rıhtımlarında.

Eski sevgilinin gülüşü hatırımda,

Bu karanlık sonbahar akşamında.

The post Hüviyetsiz Aşk Yansımaları appeared first on Sanat Duvarı.