Karabasanın pembesine boyamak bir maviyi.

Ve arınmak her kuş uçuşunda, içsel çığlıklarından.

Manik bir kadının neşesi kadardır yaşamımızın arka bahçesi.

Kaç bölümlük dizi olur bu hayatlardan?

Sevgisizlikten kangren olan kalpler kaç öykü eder?

Ya hep ya hiç mi gerçekten?

Hiç mi şansı yok gri bir topuk sesinin?

“Siyah kuşanmış bir gecenin üzerine yıldız yağdırmalı!” dedi uzaklardan bir ses.

Yaklaşan her sessizliğin üzerine damlalarca rüzgar sermek basit bir denklemdi.

Çaresizliklere terk edilmek kadar zifiri ve bir o kadar da unutulmuş!

The post Acı Gri / Şiir appeared first on Sanat Duvarı.

Öyle gerçek ki; bazı harfler yan yana durduklarında koskoca bir hayat olmaya yetiyor bazen…

Hangisi daha çok acıtırdı sizi?

Unutulmak mı?

Unutulmaması gerekenleri unutmak mı?

Sevgi içinde boğulmak mı?

Sevgisizlikten gömülmek mi?

Acıtan tüm söylemlere inat gülümsemek, gamzesinden öpmek bir kalbi…

Seninle kalanlara bakmadan, kaybedilenlere düğünler göndermek, bayramlar giydirmek!

Ne kadar adilse her şey, o kadar zindan var her bir boşlukta.

Her sabaha iyicil bir ifadeyle başlayıp, gerçeğin o ihtişamlı yüzünü ayla örtmek, koyuluğa sarılıp beklemek…

Erken vazgeçişlere teslim olmak, ölüm tadında…

The post Tek Kişilik appeared first on Sanat Duvarı.