Sinema perdesinde daha önce bu tarz girişimlere denk gelmişliğimiz muhakkak ki olmuştur. Lakin anlatılan öykünün insan ile yaradan arasındaki problemden ziyade, kader olgusunun üzerini komediyle eşelemesi sanırım çok az. Bu da bizleri Brüksel’den başlayarak tüm Dünya’yı etkisi altına almaya çalışan küçük bir kızın çabalarına götürüyor.

Yeni Ahit

Yeni Ahit’in Tanrısı bir apartman dairesinde ailesiyle birlikte yaşayan gamsız bir insan. Hatta kendisinden nefret ederek hıncını çevresindekilerden çıkaran anti karakter. Elindeki gücün tümden genele yayılması da ortaya Dünya ve içinde belirsizliklerle yaşayan insan topluluklarını çıkarıyor. Babasının insanlara yaşattığı ızıdraba daha fazla katlanamayan 10 yaşındaki Ea ise, bir gece ana bilgisayardan yeryüzündeki bütün insanlara ölecekleri zamanı kısa mesajla göndererek evi terk ediyor.

Daha önce Mr. Nobody ile festivallerden alkışlarla dönen Jaco Van Dormael, Yeni Ahit’te de yine en iyi bildiği şeyi yapıyor ve yaşamda en bağımlı kaldığımız soyut kavram olan din unsuruna hiciv dolu absürtlükler yerleştiriyor. Filmin oluşturduğu karakterlerine her şeye rağmen yeni bir sayfa imkanı sunması da, kader ile hayat arasındaki bir türlü anlamlandıramadığımız koşulsuz bağlılığı ortaya çıkarmış. Nitekim, ölecekleri tarihi bilen insanlar üzerinden sergilenen zamansız atmosfer, şartlar ne olursa olsun hayattan bir şeyler kapabilme arzusunu gözler önüne seriyor. Ardından da hayatımız boyunca yaşamaktan büyük zevk aldığımız tüm boşvermişlik eğlenceli bir resitalle sergilenmeye başlıyor.

Aslına bakacak olursak filmin masaya yatırılan meselenin ciddiliğine inat komedi unsurlarıyla naifleştirmesi, eldeki malzemenin de dengeli kullanılmasını sağlamış. Bu sayede Jean Pierre Jenuet filmlerini andıran sekanslar eşliğinde hayat ile varoluşun insan ruhu üzerinde ne denli rutine bindiğini fark ediyoruz.Yönetmenin filmindeki en derin meseleyi basit çıkarımlar eşliğinde aktarması da, izleyenler için rahatlatıcı bir unsur oluyor. Zaten Dormael’in derdi de meseleyi karmaşıklaştırıp derinleştirmek yerine çok daha absürt bir evreye yerleştirmek olmuş. Tabii bu noktada yer yer sert unsurlarla da karşılaşmıyor değiliz. Fakat yine de filmin izleyenine göre farklı hissiyatlar oluşturacağı  açık bir gerçek.

Uzun lafın kısası Yeni Ahit kişinin ruh haline göre sevebileceği ya da yadırgayabileceği bir film. Özellikle de tıkır tıkır ilerleyen senaryosu, alışılmışın dışına taşan Tanrı – Peygamber ilişkisi ve başarılı oyunculuklarıyla olumlu cümleleri sonuna kadar hak ediyor.

The post Yeni Ahit Filmi Değerlendirmesi appeared first on Sanat Duvarı.

Türk seyircisinin antikahramanlara olan düşkünlüğü uzun zamandır gişe sonuçlarına yansımaktaydı zaten. Özellikle de Recep İvedik furyasıyla start veren ve uçsuz bucaksız absürtlüklere bulanan birçok filmin baş karakteri aşırı doğallık komasından müzdarip. Kötü Kedi Şerafettin ise; içinde ki birikmişliği dümdüz dışa vuran ve yaptığı edepsizlikleri kutsallaştırmayı başaran ender bir karakterdir. Durum böyle olunca Şero’ nun okuyucularını peşinden sürüklenmesi de haliyle kaçınılmaz oluyor. Her hareketinde sıradan bir doğallık bulunduran ve bunu da bir tekir kırmasının içgüdüleriyle pekiştiren Şerafettin’in sinemada ki ilk macerası da sağlam senaryo ve titiz bir işçilik sayesinde başarıya kavuşmuş.

Bu noktada; Anima İstanbul stüdyolarının detaylı bir İstanbul betimi eşliğinde karşımıza çıkardığı Kötü Kedi Şerafettin için son zamanların en kaliteli animasyon – hikaye – kurgu anlatımına sahip olduğunu söyleyebiliriz. Üstelik ortaya çıkan işin yetişkinlere hitap etme özelliği de neredeyse hiç denenmemiş olanı beyaz perdede şölene dönüştürmüş.  Filmin senaryo kısmında yer alan Bülent Üstün ile Levent Kazak kalemlerinin kimyası perdeye fazlasıyla yansıyor. Cihangir’de yaşayan birkaç sokak hayvanı üzerinden ilerleyen öykü, ortaya attığı şamata eşliğinde hem görsellik, hem üst düzey diyaloglarla ilerlemesini biliyor. Vizyon tarihinden birkaç ay önce internette yayınladıkları kamera arkası görüntülerinde ne denli zahmetli bir işe kalkıştıklarını gösteren yönetmenler Mehmet Kurtuluş ve Ayşe Ünal ise çektikleri filmin hakkını sonuna kadar vermişler.

Geçtiğimiz yıl vizyona giren ve Türkiye’de ilk olduğunu iddia eden Evliya Çelebi Ölümsüzlük Suyu’nda ki kopuk öyküler, bomboş İstanbul sokakları ve aksak kurgusuna kıyasla, herhangi bir ilk olma vaadinde bulunmayan Kötü Kedi Şerafettin’in teknik kapasitesinin pek çok ünlü animasyon ile eş değer tutulabileceği düşüncesindeyim.  Bununla birlikte Simpsonlar, South Park ve Family Guy gibi uzun soluklu absürt çizgi dizilere aşina olanların Şero sayesinde Nirvana’ya ulaşma ihtimalleri de çok yüksek.

Uzun lafın kısası; içerisinde çarpıcı diyaloglar, siyasi göndermeler, bol alkol ve sağlam bir Müslüm Gürses parçası bulunduran bir animasyon ne kadar animasyon kalabilir diye merak ederseniz eğer, Kötü Kedi Şerafettin kafanızda ki bütün soruları cevaplamaya hazır. Sıradan bir Mart gününde Cihangir sokaklarında yiyecek ve çiftleşme telaşı içerisinde sürüklenen kedimizin bu macerası, akabinde gelecek olan pek çok animasyon işine de örnek olacağa benziyor. Üstelik Uğur Yücel, Güven Kıraç, Yekta Kopan, Demet Evgar ve Ahmet Mümtaz Taylan gibi isimlerin ses verdiği karakterler özgün kalma konusunda adeta birbirlerinden rol çalıyor.

The post Yerli Animasyonda Büyük Adım: Kötü Kedi Şerafettin appeared first on Sanat Duvarı.