Aldırma sen dönüp “ne oluyor” diye bakan olmamasına

Kimsenin duyamayacağı kadar yüksek

Ve derinden geliyor iç çekişlerim

Sessiz sedasız hıçkırırken bir balıkçı barakasında yalnız

Ağlara takılan her bir orkinosun son nefesi oluyor gözyaşlarım

Yorgunum Gregor

Kadim dostum benim

Yüreğimde fırtınalar koparıp kalyonlar batırırken dizelerim

Dilim ah şu dilim ve kalemim

Yok kimseye garazım ve kinim

Alacağım olacak kadar neyim var ki zaten

Sadece hep ve hiç nefes alamadığım

Karanlık ve küflü o odama serzenişlerim

Ne olur bıkma, dinle beni Gregor

Vefalı dostum benim

Hiç bitmeyecek titreme nöbetlerine mahkûm bedenim

Ruhum hapis şimdinin parmaklıklarının arkasında

Geleceği seçemiyor fersiz gözlerim

Öyle şatafatlı vedalar da bekleme benden

Kalemim ve boş kâğıtlarım sana emanet

Koruğa durmuş bir tutam asma yaprağının altında

Yorgun ama mağrur öleceğim

The post Yorgunum Gregor appeared first on Sanat Duvarı.

Dile geldi sonunda

Vuslatına bezgin bakışlar fırlatan şu boğaz

Kızkulesi, Sarayburnu ve Surlar

Yokluğunda

Karanlığa gömülmüş gözbebeklerime vuran tek ışık

Yine âşık bir İstanbul akşamı

Boğazda vapurlarla yarışan martıların

Kanatlarından güneşin bahşettiği kadar

Ve İstanbul’dan sana mektup var

Bu kadar bekletmenin ve ıstırabın

Olmalı elbet ve belli ki bir sebebi var

Gözyaşları ay ışığıyla yakamoz dansı yaparken

Eski İstanbul’un boş sokaklarında

Geçen her tramvayın ardından

Dalgın bakan bir çift göz var

İstanbul’dan sana mektup var

Her kalkan vapurda telaşla Sirkeci’den

Ve her homurdanarak kımıldadık ta Gar’dan tren

Camından yahut tırabzanından

Sana uzanan umutsuz bir el var

İstanbul’dan sana mektup var

Mutsuz veya umutlu cümleler yazmaktan bezgin kalemlere

Şu Ramazan akşamı iftar olsun sevda yüklü satırlar

Divan Yolu’ndan koşarak insin bir buket tebessüm

Sultanahmet, Ayasofya sevinçten haykırsın

Avazının çıktığı kadar

Mana dolu mahyalarla aydınlanırken Fatih’in minareleri

Bir mahyada aşkın yaksın gönlün kubbelerine manidar

Ve İstanbul’dan sana mektup var

Cağaloğlu yokuşunu tırmanırken bir yorgun beden

Çöktü kesme taşlı kaldırımların başucuna dedi “Yar!”

“Gel, kaldır, tut ve götür gidebildiğin yere kadar”

Tophane’den yetişemiyor nargile kokuları uyandırmaya

Hayata küsmüş şu gözlere bari sen et nazar

Ve saat kulesi yoruldu artık yokluğuna an vurmaktan

Gel durdur zamanımı ömrünün yettiği kadar

Kalan şu son dermanla yazılmış parmaklarla

Ve içinde bin deste hasret

Sana İstanbul’dan mektup var

The post İstanbul’dan Sana Mektup Var appeared first on Sanat Duvarı.

Anlayamadı ve ağlayamadı

Bomboş baktılar öyle

Bin bir emek çizdiğim tabloma

Kendine söylermişcesine fısıldadı biri

“Kapkara bu” dedi

“Bu adam delirmiş mi?”

Oysa ben

Güneşini yitirmiş bir dünyada

Sırtında son kara lokması

Ve yanaklarında simsiyah gözyaşları

Umudunu kaybetmiş

Yorgun bir karınca çizmiştim

Hayallerimle onlarca fırçaya ve

Siyahın her tonuna değmiştim

Herkes baktı

Kimse anlayamadı

Bir ben ağladım

The post Karıncanın Gözyaşı appeared first on Sanat Duvarı.

Olmadı, bu gece yazamadım

Aslında yazdım

Ama hep sildim sonrasında

Bu gece sana şöyle beylik bir laf patlatamadım

Ellerim dilim olmuş, kelamım kalemim

Ha döküldü ha dökülecek kâğıtlara dizelerim

İçinden gelen ve mırıldanırken hoşlandığın bir türkü gibi

Akıp gidiverecek kafiyelerim

Özür dilerim arkadaş

Bu gece yazamadım çünkü kendimdeyim

Sırtına dokunuverecekmiş gibi sanki bir el

Ve saklandığı duvarın ardından seslenecekmiş gibi biri

Dilimin ucunda sanki o adamın ismi

Aynı öyle işte

Sonra bir cesaret aldım elime kalemimi

Yazdım, sildim

Yazdım, sildim

Sadece sildim

Boş satırlarında gördüğüm

Ama kelimelere dökemediğim

O cümleleri bile sildim

Özür dilerim arkadaş

Kaburgalarımın arasında bir değirmen dönüyor sanki

Hem zamanı öğütüyor hem derdimi ömrümü

Bin duygu var çarklarının arasında

Çarklar acımasız ve çok gürültülü

Sabırla bekledim oluğunda bir avuç şiir için

Yok, bu gece olmaz

Bu darılardan ekmeklik un çıkmaz

Sen en iyisi taş bağla karnına ya da yat yüz üstü

Şiire dost olan şairine kızmaz

Bir gece daha mısralara aç uyuyacağız altı üstü

Ben yine de özür dilerim arkadaş

The post Özür Dilerim appeared first on Sanat Duvarı.