Sessiz Çığlıkları Geceye Gömmek

Müge Bay — Tue, 21 May 2019 05:00:57 +0000

Gecenin sabahına ulaşmak güçtür derler. Zifiri karanlığın ardından doğacak güneşi bilmektir aslında bizlere umut veren. Geceyi dibine kadar yaşamak mı? Sessiz çığlıkların içinde oluşan feryatları, dilinin ucuna kadar gelmiş lakin söylenmemesi gereken kusurlar. Saklanması gereken sırları derinlemesine ortaya döktün. Yalnızsın ama ufkunda açılan derin sayfalarda birtakım şenlikler var. Geceye açsan derdini o ne anlar dersin. Siluetlere seslense zihnindeki çığlıklar, duyan olmayacağından endişelenirsin. Düşler birikir, düşler dibe çöker. Yeşermesi için umutlanırken düşkünlüğünü hissedip zerre umurunda olmaz hisler. Sonra yeniden güneş doğar yeniden aynı nameleri dinlersin. Geriye ne mi kalır? Bitmemiş ve sürekli yenilenen çığlıklar. Gecede kalmayan daima sizi takip eden sarmaşık gibi. Sarmaşıklar sözde incitmez canını daima sarılır durur sıkıca. Devamlı aynısını hissedecekmiş gibi bağlanırsın duygulara. Şehrin gazabından biraz olsun kurtulmayı dilersin. Birbiriyle ilişkili olmayan dilekler sıralarsın ardı arkası kesilmez. Tıpkı bu cümleler gibi kesik kesik görünen ama birbirini kollayan kelimeler gibidir dileklerin. Hep aynı güdüleri besleyen, dudaklarından döküleceği zaman biteceğini zannettiğin hikâyeleri dinleyip durursun. Umutla güne başlar azapla karanlığa gömülürsün. Kafandaki sonsuzluğu önleyemez düşler ayaklarına dolanır. İşte o anda karar vermek gerekir. Düşlere takılıp düşmek mi acıtır yoksa onları ezip geçmek mi? Belki de geceye bir mum yakarak devam etmek istersin. Daha önceden hiç denemediğin bir umut ışığın olur etrafında. Böylece gecenin karanlığında gölgelere sığınmak yerine mum ışığında yeni umutlar inşa edebilirsin.

The post Sessiz Çığlıkları Geceye Gömmek appeared first on Sanat Duvarı.

Durum Leyla

Müge Bay — Sun, 21 Apr 2019 04:00:51 +0000

Geçenlerde aklıma takılı kalmış nağmelerden, daha önceden hiç duymadığım yeni bir tını oluşturdum. Yaşam boyunca edindiğimiz bilgilerden kendi hislerimizle yenilerini inşa etmemiz kaçınılmaz olur. Nihayetinde zihnimize kazınmış ve yeniden yönetilmeyi bekliyordur. Nerede ortaya çıkacağı, hangi hisle gündemi meşgul edeceğini bilemezsiniz. Sabah uyanıp kalkmamak için direniyorken gözüne takılan pervazlarda derinlere dalmak gibi bir şey. Her anına izinsiz girebilir ve ancak canı istediğinde çıkıp gider. Onu büyüten de o konuma getiren de içindeki bitirememe arzusu, bitmesinde oluşacak korku hissidir. Alışılmışın dışına çıkamamak gibi bir şey adeta seni etki altına alıp hareket özgürlüğünü kısıtlar kendini kontrol etmekte zorlanırsın. İçinde yeşeren duyguyu daha da büyütüp kendine devasa duvarlar inşa edersin. Duvarları aşıp size ulaşacak yeni hisleri engellemeyi meziyet sanarsın. Oysa duvardaki oluşabilecek çatlakların önlemini en baştan alsan sonu bambaşka olacak bir hikâye yazabilirdin. Lakin kolaya kaçmak hepimizin işine gelmiştir. Paravanımızın etrafında uçuşan kelebeklerden hepsi aynı gibi gözükür bizlere. Onları ayırt edebilmek için çaba harcamamız istenebilir. Bizler de güzel bir üslup ile geri teperiz. Şiirin ilk nüshasında aldığımız hazzı bütününde de hissedecek gibi. Ama aslında bazı şiirlerin sonunda hissedilir güzellikler. Bunu beklemeye sabredecek olursak işte o zaman bazı çatlakları engellemiş oluruz. Diğer kalanları ise gücümüz ve cesaretimizle üstesinden gelebiliriz.

The post Durum Leyla appeared first on Sanat Duvarı.

Müge Bay – Sanat Duvarı

Sessiz Çığlıkları Geceye Gömmek

Durum Leyla