Ben vedaya mahkum olanlardanım şimdilik. En sevdiklerim de dahil hep birinin gidişini izledim. ‘‘Kal’’ diyebildiklerim de vardı, demek için hiç fırsatımın olmadıkları da. Kimilerinin dönme ihtimali vardı, bekledim. Kimileriyse dönülmez yerdelerdi, ben yine bekliyorum. İşte hayat denilen bu kadar tuhaf. Bazen anlamsız olduğunu bilsen de yaparsın. Ne tamamen mantığı kabul edebilir bu hayat, ne de tamamen duyguyu. Her şey için ayrılmış bir parçaya sahip. Aklına gelmeyecek ve biri söylese bile aklının almayacağı şeyler var.

      Ölüm mesela… Herkesin bitiş çizgisi bu dünya için. İnsanlığın en büyük gerçeği. Fakat kimsenin yürekten kabullenemeyeceği bir durum. İnsan beyni, karşısında nefes alan, gülen, bakan bir bedenin bir gün toprağa gömülüp orda çürümeye mahkum olacağını sindirebilecek kadar güçlü değil sanırım.

     İşte bu yüzden hayat denen süreci kimse anlatamaz ve anlayamaz. Çünkü yaşanılanlar ne kadar gerçek olsa da bunu hayale veya kabusa çevirmek için çırpınan bir beynimiz var.

     O halde her gün mutlu uymak ve umutla uyanmak lazım Azizim..!

The post Hayat Mı Nedir? appeared first on Sanat Duvarı.

Ve her şey dağıldı.

Koca bir yokluğun içinde buluverdik kendimizi.

Aslında tersine daha çok tutunmamız gerekmez miydi birbirimize?

Ama sen de haklısın

Çınarın gövdesi kesilip alınınca dalları nasıl bir bütün olabilir ki?

Kökten can bulup yeniden şahlansak peki…

Yeniden çiçekler açsa ve bahar gelse…

Gelmeli!

Gelmeli ki seni getirsin, tam da aldığı gibi.

Elbet geleeksin.

Bahar geçince umudumuz bitiyor mu sandın?

Yapma! Bu kadar hiçe atma mevsimlerce beslediğin yüreklerimizi.

Bir ömürlük vaktin var

Dönmek ve kırılan yanlarımızı aşılamak için.

Unutma bahar kokulum,

Unutma çocukluğum…

Görevin bitmedi hala.

En azından son bir kahramanlık için

Kucağını açıp bize koşman gerektiğini unutma!

The post Unutma / Şiir appeared first on Sanat Duvarı.