Tâlî yol değil, çıkmaz sokak değil!

Senin yolundan geçen, ferahlasın,

Akışı sen belirle, durak değil!

Hayat bir filmse, başrol olacaksın,

Yan rollerin figüranı değil!

Seni her seyreden, kendini bulsun,

Memleketinin yabanını değil!

Hayat bir resimse, boyası sen ol,

Saygınla, sevginle boya her yanı!

Tertemiz kâğıdı eline alan, Seninle boyasın hülyalarını!

21.03.2017

The post Hep Sen Ol appeared first on Sanat Duvarı.

Ucasar’dan çıkıp gitmek tek çârem,

“Kalanlara selâm olsun.”, yol, pâyem.

 Âvâreyim, “Gel, gör beni aşk n’eyledi”?

—– 0 —–

Yola revân oldum bir lokma aşa.

Zor ulaştım Hünkâr Hacı Bektaş’a.

Yâr olmadı gül, hiç bu garip kuşa.

Ya nasîp! “Niçin ağlarsın ey bülbül”?

—– 0 —–

Senden ayrılınca Hak’la özleşmek,

Kaderde “Sarı Çiçek”le söyleşmek,

Tapduk Baba’yla da varmış sözleşmek.

Sitârem, “Gönüller yapmaya geldim”.

—– 0 —–

“Od”un yanıyor gönül tandırında.

Eğriliğe yer yok, dostun bağında.

Hâlin de doğru olsun kelâmın da.

Yoksa sîgâya “Molla Kâsım gelir”.

—– 0 —–

Kova kova suyla dağlar aşılır.

Hayret makamında sabra şaşılır.

İlâhî aşka sıdkla ulaşılır.

Tut beni, “Allah sana sundum elim”.     

—– 0 —–

Çilehânede taate çekilir,

Sirkeyle çavdar ekmeği yenilir,

Kırk gün sonra mâsivâdan geçilir,

Ey Allah’ım, “Ayırma beni senden”.

—– 0 —–

Kolay mı şiir yazmak, mısra dizmek,

Dil bilmek, Türkçeyi imbikten süzmek,

Sözlü geleneği, “Dîvân”ı çözmek,

Hece, aruz?.. “İlim, ilim bilmektir”.

—– 0 —–

Bilmez mîrim, kimi ne yapsan bilmez.

Edep bilmez, hâl bilmez, vicdan bilmez…

Her gönül de aşkı Allah’tan bilmez.

Gerek yok, “Aşksızlara verme öğüt”.

—– 0 —–

Yunus’la söyleşmek için meşk etmek,

Yunusça bilmek, Yunusça düşünmek,

Hakikat meyvesini dermek gerek.

Bu yüzden “Gel, gidelim dosta gönül”.

—– 0 —–

Yunus der, “Mal da yalan mülk de yalan”.

Ömrümüz geçiyor, doluyor zaman.

Boşuna bu hırs, beyhûde bu yalan.

Nevşehrî, “Bu dünya kimseye kalmaz”!   

The post Yunus’la Yunusça Söyleşmek appeared first on Sanat Duvarı.

Çiçekler açar leylâk renginde.

Bereket değdi mi yüreğe,

Yağmur yağar leylâk renginde.

——– 0——-

Delirir kan, coştukça coşar,

Irmaklar leylâk renginde.

Akıl baştan taştıkça taşar,

Ummanlar leylâk renginde.

——– 0——-

Kış gelse, soğuk yaksa da

Yağan kar leylâk renginde.

Gök gürlese, şimşek çaksa da

Fırtına leylâk renginde.

——– 0——-

Ecel gelse, nefes dursa da

Ölüm leylâk renginde.

Hayat bitse, kıyamet kopsa da

Mahşer leylâk renginde.                                       

The post Leylâk Rengi appeared first on Sanat Duvarı.

Arkamdan oyun oynayan,

Çevirdiği dolaplardan,

İhanetinden utansın!

Yavaşça sokuluşundan,

Yüreğimi yakışından,

Suyun sessiz akışından,

İnsanın yere bakışından,

Yılan gibi sokuşundan utansın!

Saf görünüp göz boyayan,

Haseti gözünü bağlayan,

Beni kör kuyulara atan,

Vicdanından utansın!

Yazıklar olsun verdiğim değer,

Emeklerim boşmuş meğer

Bu kalp bir daha nasıl sever?

Benden utanmıyorsa Allah’tan utansın!

Kanıma ekmek doğrayan

Yediği lokmadan utansın.

Yüreğimi kurşunlayan

Tetiğinden, silahından utansın!

Uzaklarıma yakın, yakınlarıma uzaktayım,

Zannetme ki daha kurduğun tuzaktayım,

Hâlâ varım, hâlâ dimdik ayaktayım,

Beni can evimden vuran, Elindeki hançerden utansın!

The post Utansın appeared first on Sanat Duvarı.

Floryaya benzerdi sesi.

Cıvıl cıvıldı ötüşü,

Bahar kokardı gülüşü.

Paşalar beslerdi floryayı,

Padişahlar severdi bir ayrı.

Serpildikçe güzelleşti,

Florya, daha da özelleşti.

Zamanla uçmaya heveslendi,

Yükseldikçe yükseldi.

Ne kadar çıktıysa göğe

O kadar çakıldı yere.

Burnu sızladı çakılınca,

Kanadı da kırılınca,

Kavrulunca yüreği,

Tutmaz oldu dileği.

Annesi aldı kanatlarına,

Merhem oldu yaralarına.

Sevgi yumağını ördüler,

Mutluluğunu gördüler.

Gelmek için gitmeyi,

Bulmak için yitmeyi,

Yaşamak için ölmeyi

Florya da öğrendi.

Belki de bu yüzden grisi olmadı.

Ya siyahtır ya beyaz,

Ya sıcaktır ya ayaz!

Belki de bu yüzden aşk baharda kalmalı.          

The post Sarı Florya appeared first on Sanat Duvarı.

Her “sevdim” diyene sakın aldanma!

İyi dinle sözümü, öğüt olsun:

Her gelip geçene sakın inanma!

Sevgi vardır, seni basitleştirir.

Cevher olmak varken gidip pul olma!

Sevgi vardır, seni sabitleştirir.

Elin bahçesinde solan gül olma!

Değerlerin, inancın, çizgin olsun.

İncitmeye, incinmeye yer verme!

Gerekirse acın, gözyaşın olsun.

Değer görmediğine değer verme!

Dinle kızım, bilmezsin niyetini,

Seni heves için sevenlerden geç!

Sonra ağır ödersin diyetini,

Sevginin ömürlük olanını seç!

O güzel saçını süpürge etme,

Kimseye yaranamaz, toz olursun.

Aklına yüreğini gölge etme,

Elin ağzına düşen, koz olursun.

İstersin, içini sarmasın keder.

Tuttuğu ele dayanacak bilek,

İstersin ki bir lokma ekmek yeter.

Yeter, yüreğin yaslandığı yürek.

Nevşehrî, sözün sana çare olsun.

Her kız değerini kendi belirler.

Unutma, kulağına küpe olsun. Seni de sen eden seçimlerindir!     

The post Kızıma Nasihat appeared first on Sanat Duvarı.

Çıkmaz sokakta tek kalabilirsin

Ya da girdapta boğulabilirsin.

Açmazını kalem et, kâğıda yaz.

*

Hıçkırığın içte coşkun nehirse,

Kelimeler boğazında düğümse,

Dilin kelâm etmeyi istemezse,

İçini kaleme dök, kâğıda yaz.

*

Yum gözünü, istediğini düşle,

Hayallerini nakış gibi işle,

Tutkulu bir istek, tende ateşle,

Derdini kaleme aç, kâğıda yaz.

*

Beyaz kâğıtta kayan kara kalem.

Böyle ikili görmemiştir âlem.

Yazdıkça silinir keder ve elem.

Neş’eni kalem eyle, kâğıda yaz.

*

Kalem yara açar, acıtır canı.

Beyaz kağıda döker kara kanı.

İfşa eder uyuyan saklı yanı,

Sırrını kaleme aç, kağıda yaz.

*

Kâğıdın dokusun yoklamak için,

Kalemin kokusun koklamak için,

Öldükten sonra da yaşamak için,

Öteleri kalem et, kâğıda yaz.

*

Kâğıt, sanki yeni bulunmuş gibi,

Kelâmın kitaba dokunmuş gibi,

Duada Allah’a okunmuş gibi,

Eline kalemi al, kâğıda yaz.

*

Nevşehrî, yeter ki yaz, hem kış hem yaz.

Haddi bilmeyene ne söylesem az,

“İkra” okuyup “Kalem” yazmak için

Gönlünü kaleme ver, kâğıda yaz.         

The post “İkra” Oku “Kalem” Yaz appeared first on Sanat Duvarı.

Rezervasyon, prosedürden sonra

Pansiyon perspektifinden panoramayı seyreder,

Bu estetiği kameraya çekersin. 

Market, megamarket, show rooma koşar,

Metropol cityde stresle boğuşur,

Kapadokya’da balona biner,

Relaks olmak için euro ile kendine maskot alırsın. 

Oil paça blue jeaninin üstüne t-shirt çekip

Cafeye free takılır, internette full time sörf yapar

Messengerde chatleşirken “bye” der çıkar,

 ‘Youtube’ta megastarın klibini seyreder, deşarj olursun.

 Restauranta asansör ile çıkıp

Menüden light cola ile hamburger alır,

Sigara içmemeyi ‘No Smoking ! ‘den  anlar,

“Kettle”ın duble nescafesinden sonra adisyon alırsın.  

Jakuziye, saunaya girer; masaj yaptırır,

Dokümanı doktora okeyletip

Check up, tomografi, röntgen, … sıralar,

Monoton hayata karşı defansa geçersin. 

 Global dünyada prestij önemlidir.

Yeni jenerasyonda kaos bir trenddir.

Karizmatiklik, popülerlik, sempatiklik kriterdir. Ama bu ambiyansı analiz, bizim mantalitemizdir.

The post No Problem, Rutin Şeyler appeared first on Sanat Duvarı.

“Dudaktan Kalbe” giden bir yol vardır.

“Acımak” denmez içteki sızıya

“Gizli El”i güden “Kan Dâvâsı”dır.

Ben ne “Çalıkuşu” ne Feride’yim.

Başımı alıp da nasıl gideyim?

“Gökyüzü” zifîrî karanlıktayken

Işığa hasret “Yeşil Gece”deyim.

Kızıl gül açar “Akşam Güneşi”nden,

“Eski Hastalık” nükseder derinden,

“Harâbelerin Çiçeği”dir, ürkek.

Başında “Kavak Yelleri” eserken…

O meş’um hâdise hâlâ zihnimde,

O “Ateş Gecesi” hâlâ gözümde,

“Kızılcık Dalları” kor kor yanarken

Kalemleri kıran “Damga” elimde!

Her gün sonbahar, hep “Yaprak Dökümü”,

Yaralı bir kuşun son gündönümü,

Son feryat, son dua, en “Son Sığınak”,

Yazarsam roman mı olur öykü mü?

Gözlerde ya kin ya gaflet uykusu,

Her tarafta nefret, öfke kokusu,

“Bir Kadın Düşmanı”, çevre düşmanı,

Hayvanlarda bile insan korkusu.

Ey Ateş Böceği, derinlerdeyim.

Saçımı öğüten “Değirmen”deyim.

Sahtekâr, riyâkârlar dünyasında

“Miskinler Tekkesi” ötesindeyim.

Ah Reşat Nuri, hangi mevsimdesin?

Benim hislerimi dillendirensin.

Zamanımız ayrı, çevremiz ayrı,

Sen Nevşehrî’yi nereden bilirsin? 

The post Ateş Böceği Romanları appeared first on Sanat Duvarı.

Ne söylenecek söz,

Ne yürekte köz kaldı,

Kelamın yarana tuz…

Şimdi artık, sen sus!

Sözlerin öksüz kaldı,

Kelimeler cümlesiz,

Yüklemin öznesiz kaldı,

Feryadın çaresiz.

Şimdi artık, sen sus!

Başını alıp gidersin de

Yolların düz değil…

Yapraklarını dökersin de

Mevsimin güz değil.

Şimdi artık, sen sus!

Baktıkça görüyorsun,

Aktıkça buluyorsun,

Coştukça coşup

Söylendikçe söylüyorsun.

Şimdi artık, sen sus!

“Dil”imden geçenler

Dilime dökülür.

“Dil”ime gelenler

Dilimde çözülür. Şimdi artık, sen sus! 

The post Sus Dilim appeared first on Sanat Duvarı.

İbrahim, küçük bir çocuktu,

Yüksekçe bir tepeye oturdu.

Bir yandan koyunlarını otlatırken

Akranlarına hayal kurdu.

Helva ustasıydı Muşkara’da.

Yerleşmişti İstanbul’a,

Ünü ulaştı padişaha,

Helvacı olmuştu saraya.

Üçüncü Ahmet padişahtı.

Aynı zamanda da hattattı.

Gül goncası Fatma’sı gelin,

İbrahim artık damattı.

Hayalindeki gibi bir vilayet,

Cami, hamam, imaret, …

Seyyahlara ziyaret,

O tepeyi kale yaptı.

“Lale Devri Şairi” arkadaşıydı,

“Paşam, madem yeni bir il yaptınız,

Muşkara olmaz, Nev-Şehir olsun adı.”

Nedim, Nevşehir’in isim babasıydı.

Kurşunlu Camii girişine

Bir beyitlik şiir yazdı.

Yabancı olanlar Osmanlı Türkçesi’ne

Bu şiiri ayet sandı.                     

                          II

Nevşehir, güvercinler yurdudur.

Yer altı şehriyle ünlü Derinkuyu’dur.

Peribacaları, Dünya’nın gözdesi,

“Üç Güzeller” Ürgüplüdür.

Hacıbektaş’ta yatar pîrimiz,

Bir kolu Mevlana, Yunus Emremiz,

Gülşehir’de “gül” der Gülşehrî’miz,

Acıgöl’de acır su, kurur gölümüz.

Karasaldır iklimi; kıraçtır patatesi,

Sütle kavrulur kabak çekirdeği,

Nohut mayasından Nevşehir simidi,

*Ağ pahlasının lezzeti Avanos çömleği.                            

Kızıldağ’dan doğan Kızılırmak,

Ta Sivas’ı dolanır gelir,

Toprağımıza bereket, bolluk,

Bize neşe, huzur verir.      

                     *Ağ Pahla: Kuru Fasulye              

The post Şehrengiz/ Nevşehir appeared first on Sanat Duvarı.

Biraz düşün, kafa yor,

Elinde kaç harfin var?

Hayatın adı: Bulmaca.

Dön o yana, bu yana,

Sağdan sola, soldan sağa,

Çık yukarı, in aşağıya,

Hayatın adı: Bulmaca.

Bir çengele takıldı mı akıl,

Uykusuzlar kervanına katıl,

Bilinmeze sen de sarıl,

Hayatın adı: Bulmaca.

Konu var konu içinde,

Sorular soru içinde,

Gönül hep bir sorgu içinde,

Hayatın adı: Bulmaca.

Ömrün bir başı, bir sonu var.

Her sesin ayrı tonu var.

Hepsinin ayrı fonu var.

Hayatın adı: Bulmaca.

Gecenin ahiri tanmış,

Hecenin zahiri yanmış,

Gönül kurdu kuzu sanmış, Hayatın adı: Bulmaca.                            

The post Bulmaca appeared first on Sanat Duvarı.

Vahdette vücut bulur.

Bir ağaç kesilse bir yamaçta

Bir insan kafasına denk bulur.

Doğu Türkistan’da derisi yüzülen çocuğa

Yorgan uğruna tüyü yolunan kazı yek bulur.

Kürkü için tilkinin, vizonun, kaplanın,

Derisi için timsahın, yılanın,

Dişi için filin, gergedanın,

Kuyruğuna teneke bağlanan kedinin,

Gözleri oyulan köpeğin,

Töreye kurban giden körpelerin

Yüreği yakışı berk olur.

Komşuda yangın çıksa

Kar olmak adam olana düşer.

Kaf Dağı’nda buzul çıksa

Har olmak adam olana düşer.

Mısır’da kıtlık çıksa

Nar olmak adam olana düşer.

Nerede, kim varsa gözü yaşlı,

Kalbi paslı, gönlü yaslı,

Hayat sahibi bir canlı

Elinden tutmak, adam olana düşer.

The post Adam Olmak appeared first on Sanat Duvarı.

Kışımız, bahârımız, yazımız bir.

Aynı gemideyiz, yönümüz Mevlâ,

Rotamız, kaderimiz, yazımız bir.

Kimimiz efsane, kimimiz roman,

Aynı Musavvîr’in tasvirleriyiz.

Kimi hayvan, bitki, kimimiz insan,

Aynı Nur’un ayrı tenvirleriyiz.

Kimi “melek”, kimi “cin”, kimi “şeytan”,

Hepimiz Hâlık’ın mahlûkâtıyız.

Kimi ateştendir, kimi topraktan,

Hep aynı Allah’ın mevcûdâtıyız.

Anadır, tohumu bağrına basar,

Allah’ın ikramı taamlar sunar,

Cansız bedenleri sır gibi saklar,

Topraktanız; lokmamız, aşımız bir.

Gülün derdine bülbül gül-zârdayken,

Hicran ehli yine ah ü zârdayken,

Deryalar gel-gitlerle efkârdayken,

Aynı ateş yakıyor, acımız bir.

Hava, su ve toprağa düşmesini

Beklediğimiz umut, cemremiz bir.

Dünyadaki kir, kalplerdeki kini

Yıkayacak duamız, katremiz bir.

Süleyman kuşlarla konuşuyorsa,

Yunus çiçeklerle söyleşiyorsa,

Ceylân, aslanla Hünkârlaşıyorsa

Bektaş, demek ki tüm mahlûkât biriz.         

The post Anâsır-ı Erbâ appeared first on Sanat Duvarı.

Sensiz göremez oldu bu dünyâyı Efendim

Sensizliği bilmez sana âşık yara kalpler

Senden de belâ-yı aşk diler cânım Efendim

Girdin ya bu kalbe nice lezzet de getirdin

Yorgunlara kırgınlara dermân ey Efendim

Yağmur gibi yağ kalbime sevginle dolayım

Ey serv-i revânım sana meftûnum Efendim

İnsanlığa yol göster ve dünyâya rehâ ver

Aşkınla ışık yak bu Nev-şehrî’ye Efendim

The post Gazel appeared first on Sanat Duvarı.

 Derin bir kâseye atılıp

İyice çırpılır.

Bir çay bardağı sevgi,

Bir su bardağı saygı,

Bir fincan güzel söz,

Bir yudum güler yüz,

Katılıp harmanlanır.

Gökyüzünden sonsuzluk,

 Bulutlardan beyazlık,

Aydan aydınlık,

Yıldızlardan mutluluk,

Vefadan bir tutam tuz,

Hayâdan bir fiske süz,

Sevgiyle bakan bir çift göz

İlave edilir.

Bu tarif kalıba değil,

Özgün bir hayata dökülür.

Olgunluk fırınında zamanla pişirilir.

Sıcak sıcak kesilir.

Ilık ılık yenilir.

Bir dilim yetmez kimseye,

İnsanın tattıkça tadası,

Yedikçe yiyesi gelir.

Bu terkîbi bir defa uygulayan,

Bu keki bir defa tadan,

Kaç temiz yürek doldursa

O kâse yine de dolmaz, Bu kek yemelere doyulmaz.     

The post Kek Tarifi appeared first on Sanat Duvarı.

Barış getirsin diye,

Sevdamı güvercine yükledim.

Kanadı kırıldı da

Uçamadı ki…

Taş kalplidir, kırılmaz diye,

Kayadandır, darılmaz diye,

Aşkımı dağlara yükledim.

Dağlar yarıldı da

Taşıyamadı ki…

Soğuktur, serttir diye,

Yanmaz, yakılmaz diye,

Sabrımı taşlara yükledim.

Taşlar çatladı da

Duramadı ki…

Hayallerimi çerden çöpten bulsun diye,

Kırıkları yerden toplasın diye,

Yüreğimi bulutlara yükledim.

Bulutlar parçalandı da

Dayanamadı ki…

Bitsin bu gurbet diye,

Dinsin bu hasret diye,

Özlemimi balıklara yükledim.

Balıklar ağladı da

Unutamadı ki…

Gelir gider, eser geçer diye,

Belki bir kapı açar diye,

Sırrımı rûz-gâra yükledim.

Rûz-gâr savruldu da

Tutamadım ki…

The post Tutamadım appeared first on Sanat Duvarı.

Yaramaz menekşeye yanışını?

Kışın dondurucu buzuna, karına

İsyanla baş kaldırışını?

Biz de birer kardelen çiçeğiyiz!

Güzel dilimizin gönül elçileriyiz.

Biz Türk’üz, Türkçe söyleriz.

Şahlanan Türkçe ekibiyiz.

Biz birer mumuz, Türkçe ile yanarız.

İçin için erir, eridikçe parlarız.

Tükenmek yok bizim dilimizde

Eridikçe küçülmez, renklenir ışığımız.

Sarmaşıkları temizleyen tırpanız,

Ayrık otuyuz, yabandan ayrılırız.

Etrafımızı saran örümcek ağlarını,

Kara bulutları  dilimizle dağıtırız.

Duayla beklenen bereket gibi,

Şahlanan Türkçeyle toprağa yağın.

Takip edin ayak izimizi,

Şahlanan Türkçeyle uyanın!

Uzatın bize dost elinizi:

Seviyorsanız dilinizi,

Düşünüyorsanız geleceğinizi,

Şahlanan Türkçeyle siz de şahlanın!

The post Biz / Şiir appeared first on Sanat Duvarı.

Alfabeyi sökme hevesidir.

Gençlikte diploma almak,

Kariyer yapma isteğidir.

Bazen bir takvim yaprağı,

Bazen yerdeki kâğıdı,

Matematik, tarih, kimyayı,

Bazen Kur’an okumaktır.

Neşeli bir türküyü,

Nihavent bir şarkıyı,

Bir şehide ağıdı,

Ninniyi okumaktır.

Olayları anlamak,

Hayatı yorumlamak,

İnsanları tanımak,

Fark etmektir okumak.

Allah’tan ilk ayettir,

Peygamber’e davettir,

İnsanlığa rahmettir,

Merhamettir okumak.

The post Okumak appeared first on Sanat Duvarı.

Gam değil; yudum yudum geçtik nehri,

Hal ehli bilir zehirdeki sihri,

“Biz bu vatanı karşılıksız sevdik!”

“İncili Kaftan” misal çul olmadık,

Makam mevki dilenip pul olmadık,

Allah’tan gayrısına kul olmadık,

“Biz bu vatanı karşılıksız sevdik!”

Ne küstük ne yurda ihanet ettik,

Ne isyan ettik ne bir gün küfrettik,

Bıçaklar kemiğe dayandı bazen,

“Biz bu vatanı karşılıksız sevdik!”

Tırnağımız kerpetenle sökülse

Kemiğimiz tekmelerle ezilse,

Derimiz diri diriyken yüzülse,

“Biz bu vatanı karşılıksız sevdik!”

Nevşehrî’yim, ay yıldızım sol yanımda,

Damarımda, oluk oluk kanımda,

Alnıma yazılmış sevdan, canımda,

“Biz bu vatanı karşılıksız sevdik!

The post Biz Bu Vatanı Karşılıksız Sevdik appeared first on Sanat Duvarı.

Hayat ağacımın kökten sökümü,

Bilmem diri miyim yoksa ölü mü?

Geriye kalan: Bir kâğıt, bir kalem.

Ruhum engin denizlere dönüktü.

Dilim elemini döktükçe döktü.

Lakin mavinin rengi de sönüktü.

Derya yerine bir kâğıt, bir kalem.

Rûz-gâra yakışan esip geçmektir.

Aşığın murâdı sevdâ çekmektir.

Çölde bir yudum suyu beklemektir.

Benim yağmurum: Bir kâğıt, bir kalem.

Ay güneşe, gün geceye yanaştı.

Ak karaya, kara aka karıştı.

Tüm yumaklar birbirine dolaştı.

Düğümü çözdüm: Bir kâğıt, bir kalem.

Nevşehrî’yim, bir canım var, bir ismim.

Ne duyulur ne görülür cismim.

Cebimde bozuk param, eski resmim,

Hicran sermayem: Bir kağıt, bir kalem.

The post Bir Kağıt Bir Kalem / Şiir appeared first on Sanat Duvarı.

Nesneler belirtisizdir,

Tümleçler dolaysız,

Yer tamlayamaz!

Özne de yükleme kırgındır,

Tüm yüküne rağmen

Yüklem cümleyi kurarsa aşk olsun!

Bir mektup yazmak istersin

Kâğıt, kalemi iter,

Kalemin mürekkebi biter,

Tam noktalayacakken

Araya ünlem girer.

Noktasız mektuba aşk olsun!

Bazen bir hayal kurarsın

Mavi, derinlerde kaybolmuş,

Bulut, yağmurda boğulmuş,

Yağmur, toprağa gömülmüş,

Hayali bulana aşk olsun!

Bazen bir rüya görürsün

Akan suya söylersin.

Su, ırmağa karışır,

Irmak, yatağından uzaklaşır,

Su, rüyanda saflaşır,

Bir daha görene aşk olsun!

The post Aşk Olsun / Şiir appeared first on Sanat Duvarı.

Seni yudumlarken

Geride kalan gençliğini,

Yitirdiği yârini hatırlatan,

Kasketinin altındaki

Zifiri karanlık başı kaşındıran,

Saçı ağartansın çay!

Kısıp gözlerini ufka dalan,

Ummandan ummana salan,

Daha delikanlı çağında

Genci hummaya sokansın çay!

Fakirin ekmeğine katık,

Dermansız dertlerine ortak,

Belki en büyük zevk,

Bir alışkanlıksın.

Sofranın olmazsa olmazı

İç yangının en açmazı,

Kış gecelerinin soğuğuna inat

Muhabbeti sıcak bir dostsun çay!

Kırılan saçlar gibi

Kırılan gönüllere,

Yorulan ruhlara,

Savrulan hayatlara,

Yolundan sapanlara,

Kapanda duranlara

Umuda açılan bir kapısın çay!

The post Çay / Şiir appeared first on Sanat Duvarı.

Kime sorsam bilir beni,

Uzun uzun anlatır hikâyemi,

Asaletimi, letafetimi,

Gençliğimi, zarafetimi.

Herkes sever de kokumu,

Pek de bilemez huyumu.

“Çağın hastalığı” derler,

Beyaz zambağın yokluğu.

Benim şarkımı benden dinleyin,

Beyaz zambağa kulak verin.

Rüzgârın sevdası gönlüme değince

Gözümü gözünden sakındığıma inleyin.

Bıyığı terleyen delikanlının

Mahcup bakışıdır beyaz zambak.

Bembeyaz gelinlik içindeki kızın

Kırmızı kuşağıdır beyaz zambak.

Züleyha tanıyamadı bir türlü beni,

Ne kadar anlatsam, anlayamadı hislerimi.

Zindanlarda çürüse de bedeni,

Yırtılan gömlektir beyaz zambak.

Sevdanın bir itibârı var,

Usûlü var, erkânı var,

Her yürek taşıyamaz,

Beyaz zambağın vicdânı var.

Takvimden yaprak düşer,

Gün biter, ay döner,

Değil yıl, asırlar geçer,

Beyaz zambak hep yerindedir.

Her şeyin bir zamanı var.

Her çiçek bir gün solar.

Mevsimler değişse de

Beyaz zambak hep açar.

The post Beyaz Zambak / Şiir appeared first on Sanat Duvarı.

Çağla kokar tenleri,

Bırakır “ben” “sen”leri,

Bir olur sanki çağla mevsimi.

Dağlar, tepeler bir ayrı güzel,

Yağan yağmur ayrı özel,

Görünmeyen gizli bir el,

Uzanır sanki çağla mevsimi.

Güneş bambaşka doğar,

Ağaçlar çiçek dolar,

Etrafa huzur salar,

Sevgidir sanki çağla mevsimi.

The post Çağla Mevsimi / Şiir appeared first on Sanat Duvarı.

Yamaçlarında ağaçlar yeşertecek,

Üstünde çiçekler yetiştirecek,

Börtü böceği yemleyecek.

Hele eteğindeki taşları atınca

Yeri yerinden oynatacak!

Ağaç gibi olacak insan!

Kökü yerde, başı dimdik.

Topraktan geldiğini bilecek,

Kalbini göklere verecek.

Değil rüzgârda, fırtınada bile

Sarsılsa da gövdesi, devrilmeyecek!

Adam gibi olacak insan!

Kimsenin adamı olmadan,

Doğruluktan sapmadan,

Para pula tapmadan,

Adam gibi adam olacak,

Karakterini satmadan!

Adam gibi olacak adam!

Vatan için, millet için,

Bayrak için, devlet için,

Âlem için, ibret için,

Ölmek ne ki… Yaşamayı bilecek,

İnsanlığı yaşatmak için!

The post ADAM / Şiir appeared first on Sanat Duvarı.

Yıkanmaz ki akan kanlar,

Tüm kalplerde aynı dualar:

“Her şey vatan için!

Vatan sağ olsun!”

Başlar diktir şimdi, gözler ileri,

Bu kutlu görevden dönülmez geri.

Allah’ın yanıdır şehidin yeri.

“Her şey vatan için!

Vatan sağ olsun!”

Tabutlarda ay yıldız bayrağım,

“Ay”ına, “yıldız”ına kurban olayım

Sen dalgalan, ben gölgende kalayım.

“Her şey vatan için!

Vatan sağ olsun!”

Vatanıma fedadır kopan elim, ayağım,

Kalleşin mermisiyle tanışırken şakağım,

Dalından düşen küçücük bir yaprağım,

“Her şey vatan için!

Vatan sağ olsun!”

Bu acıya hiçbir yürek dayanmaz,

Toprak kızıldır, başka renge boyanmaz,

Şehitlerin arkasından ağlanmaz.

“Her şey vatan için!

Vatan sağ olsun!”

Hepimiz Türk’üz! Hepimiz Mehmetçiğiz!

Goncası açmadan solan gülleriz.

Beraber ağlar, hep beraber güleriz.

“Her şey vatan için!

Vatan sağ olsun!”

Bu akın Fatih’e müjdelenen akındır.

Baharın saltanatı inan, artık yakındır.

Tarihteki altın taç yine senin hakkındır.

“Her şey vatan için!

Vatan sağ olsun!”

The post Vatan Sağ Olsun appeared first on Sanat Duvarı.

Babasının merhameti,

Ailesinin güveni,

Sevgisiyle mutlu olur.

Bir kadın kocasının goncası,

Dört yapraklı yoncası,

En evveli ve soncası,

Dağının karıysa güzelleşir.

Bir erkek karısının aşkı,

Sofrasındaki sıcak aşı,

Kadının gözündeki yaşı

Silerse adam olur.

Herkes sevgi sözü bekler.

Her kalp sevgi gözü ister.

Gözden gelmeyen söz,

Kimi, ne kadar etkiler?

Sevildikçe kin, nefret biter.

Sevdikçe gönülde sevgi biter.

Tüm duygular gizlenir de

Gizlenemeyen bir sevgidir.

The post SEVGİ / Şiir appeared first on Sanat Duvarı.

Dostuma deva özüm, düşmana dert!

Kendin ne kadar gizle, örtersen ört,

Kimsenin gözlüğünü takamam ben!

Niyetler çözen bakışım var benim.

Dik başlı değilim, başım hep diktir.

Fesada sessizliğim inceliktir.

Sevgim derin, saygım efendiliktir.

Su değilim, her kalıba girmem ben!

Hayata karşı duruşum var benim.

Zalimin karşısında, mazluma can.

Hainin kaçışında sadığa kan.

Cahilin sapışında âlime yan,

Tekâmül derdiyle koşuyorum ben!

Canla başla bir yarışım var benim.

Çocuklar arkadaşım, masum yanım.

Hastalar şefkatim, sızlayan canım.

Yaşlılar vicdanım, gelecek halim…

Herkesin yardımına koşarım ben!

Gönülden gönle akışım var benim.

Tırnaklarımla tutundum hayata,

Ömrümü harcadım yalan dünyaya,

Kandım bir kerecik tatlı rüyaya,

Diplere vursam da şahlanırım ben!

Bu yüzden candan gülüşüm var benim.

Mahlûkat sevmeyi bildim Yunus’tan,

Hoş görü, tevazuyu Mevlana’dan,

Yaraya merhemi Hacı Bektaş’tan,

Her insan bir ayettir, okurum ben!

Yüreğimde Allah aşkım var benim.

The post BEN/Şiir appeared first on Sanat Duvarı.

Baharın yalnız adı kaldı.

Tomurcuklar solarken dalında

Bülbüle ancak feryadı kaldı.

Bülbülün dudağında gülün sözü,

Yanık yüreğinde küllenen közü,

Tükendikçe tükendi özü,

Yâdında gül yüzü kaldı.

Rüzgâr esti tozu kaldı.

Elinde son kozu kaldı.

“Tuz ekmek hakkı” diye

Damağında tuzu kaldı.

The post Kaldı / Şiir appeared first on Sanat Duvarı.

Bak, ben ağlıyor muyum?

Bulut olur, dolarım pınarına,

Yağmur olur, akarım yanağına,

Can olur, sızarım damarına,

Nur olur, konarım saçlarına,

Cennet olur, sığarım rüyalarına,

Kuş olur, gelirim hülyalarına…

Ağlama “gül” annem, ağlama.

Bu illete tutuldum bir kere,

Yenildim ilik kanserine,

Doktorlar ümitsiz, ilaçlar çaresiz,

Faydalar da faydasız anne.

Yaşım on beş bile değil henüz,

Belki bu bahar, belki de güz…

Ölüm korkutmuyor beni anne.

Toprağım yorganım,

Kefenim yatağım olur,

Isıtır beni.

Mezar taşım mum olur,

Işıtır beni.

Yoruldum, gücüm kalmadı artık,

Yürümeye mecalim yok.

Keşke kış hiç gelmese:

Çizmem çok ağır,

Mantom çok kalın,

Berem bile büyük bir yük,

Artık taşıyamıyorum.

Bütün bunlar bir yana,

Arkadaşlarımın alayına dayanamıyorum.

Tembel Ömer bile dalga geçiyor,

Bana “kemiksiz” diyor.

Ben senin göz bebeğindim,

Ben senin kelebeğindim,

Ben senin koklamaya kıyamadığın

Kırmızı gelincik çiçeğindim.

Ben ölüyorum anne,

Ben gidiyorum,

Saçımı son kez ör,

Yüzüme son kez bak.

Elimi son kez tut,

Sensizlikten korkuyorum.

Anne, ben ölüyorum,

Dualarını bekliyorum.

The post Ağlama Gül Annem, Ağlama appeared first on Sanat Duvarı.

Gönüllerdeki gamı, kederi dağıtsın.

Kırık kalplerdeki efkârı atsın.

Tüm gönüllerde gök kuşağı açsın.

Dünya huzurla, mutlulukla dönerken

Güneş her yere sevgi yollasın.

Dilerim ki hiçbir çiçek solmasın.

Dünya bahçesinde çiçekler açsın

Renk renk, çeşit çeşit.

Kimi leylak, kimi sümbül,

Kimi menekşe, kimi gül…

Her bahçede bayram olsun,

Dilerim ki hiçbir çiçek solmasın.

Tomurcuklar dalında büyüsün,

Neşeli çiçeklere dönsün.

Kimse hoyratça koparıp

Yan gözle bakmasın,

Küçük bedenine kimse dokunmasın.

Her çiçek güvende olsun.

Dilerim ki hiçbir çiçek solmasın.

Savaş nedir bilmesin,

Silah sesi duymasın,

Tanklar altında ezilmesin,

Hiçbiri vurulmasın.

İllaki vurulacaksa

Yârinin kirpiğinden vurulsun.

Analar artık ağlamasın,

Hiçbir çiçek solmasın.

The post Çiçekler Solmasın / Şiir appeared first on Sanat Duvarı.

Artık atmayan bir kalp için üzülürüm

Hiç tanımasam da…

Dayanamam.

Ne zaman bir şehit haberi alsam

Gencecik bir fidanın kurumasına,

Bir gülün açmadan solmasına

Kıyamam.

Ne zaman bir tabutun bayrağa sarıldığını görsem

Geride kalan anayı, yâri, yetimleri düşünür,

İçlerinde yanan, hiç sönmeyecek ateşi görürüm.

Yanarım.

Ne zaman bir kar yağsa

Yırtık ayakkabıyla dolaşanlara,

Tütmeyen sobalara,

Yanmayan ocaklara,

Boş tabaklara

Acınırım.

Kimin işinden, eşinden, aşından

Ayrı düştüğünü bilsem,

Ciğerlerinin kavruluşuna ortak olurum.

Kim ne için uğraşırsa uğraşsın,

Ne kadar çabalarsa çabalasın,

Kadere güç yetmediğini bilirim.

“Bana ne?” diyemem kimseye

Elimden gelini yaparım !

Yapamazsam

Her şeyin bir çaresi vardır, diyerek

“Çaresizlerin Çaresi”ne sığınırım.

Bir şeyi daha bilirim ki

Hayat insanı ne kadar yorsa da

İyiler hep kazanır.

Herkes kalbinin ekmeğini yer!

The post YÜREK YANGINI appeared first on Sanat Duvarı.

Ayrı macera, ayrı hüzün her serîm.

İnce düşünme, hemen pes etme

Hikâye başlamadı, bu, daha serim.

Kelimeler boğazımda hep düğüm düğüm,

Ne zaman açılır ki bu kör düğüm?

Her hikâyenin kaderinde gördüğüm,

Biraz acı, keder; bolca heder!

Yüreğim kaldıramaz, dayanamaz özüm,

Artık, kendime de geçmez sözüm.

Her masaldaki mutlu sonu

Yaşayarak beklemek tek çözüm.

The post HİKÂYE / Şiir appeared first on Sanat Duvarı.