Bulutlar gittiğimi bilirler mi?

Yollar hatırlar mı beni?

Hak ettiğimi düşünürler mi acaba?

Nü ağaçlar…

Uçabilsem, mehtap benim olsa

Bucaksız bir derya serilse önüme

Keyif benimle olsa

Kâhyam yanımda

Dünya yurdum olsa, evim olsa

Hiç terk edilmişlik hissetmesem

Bu dağlar arasında

Dokunamadığım deniz kenarında…

Ufuk çizgisinin ardına geçip

Geri dönebilsem

Tekrar tekrar gidip, geri gelebilsem

O zaman ölüm

Güzel bir şehrin adı olurdu sadece

İstanbul gibi…

The post Keyfim ve Kâhyamla appeared first on Sanat Duvarı.

Acı çeken derinlerimde

Çok iyi saklanmıştı

Suskun gecelerde ve kalabalık gülen günlerde

Kurşun bir kalem ve kâğıttı yaldızlı hediye paketinin içindeki

Bilmezdim ben ezelden beri zaten böyle şeyleri

Adını anmakta bile kararsızım

Zaman ne, nerede bilmeli artık insan

Beni yaktı çünkü bu geceler

Çok hızlı kavuştu gün emeline

Kayboldum bu hengâme de

Ne ben kendimi su üzerinde tutabildim

Ne de biri beni çıkartabildi kıyıya

Her yaklaşan daha çok batırdı sadece yüreğimi

Her gelen bir damla daha doldurdu soluğuma

Tamamen cahillikten kabul ediyorum

Kabul ediyorum yenildim bu kez

Kaybettim, yok oldum

Hiç ettim…

The post Kayıp Şiir appeared first on Sanat Duvarı.