İnanın ağzımızdan girip burnumuzdan çıkarlardı. Ne istiyorsun çiçekten, ne istiyorsun kediden, köpekten, ne istiyorsun ağaçtan, fidandan, bırak büyüsün. Çocuğun olduğu zaman tekme atıyor musun, kolunu kanadını kırıyor musun? Affedersin, üstüne işiyor musun? Soruyorum ne istiyorsun? Bırak büyüsün o çiçek mis gibi koku salsın, bırak büyüsün o hayvan. Umutla yaşamakla karnını doyurmak için uğraşsın, bırak onun da çocuğu olsun, ne istiyorsun arıdan, bırak bal yapsın, kahvaltıda yerken güzel hiç düşündün mü arının nasıl bal yaptığını? Düşündün mü nasıl uğraştığını bir çırpıda yıkıyorsun onların dünyasını yazık değil mi?

O gülden ne istedin, sevgiline götürürken gözün ondan başkasını görmüyor ama sevgilin yokken nefretle bakıyorsun, neden? Ağaçtan ne istedin, peki yazın altında gölgelenirken senden rahatı yok, işin görülüyor değil mi, işin bittikten sonra nefretle kesmek yakmak niye!

Nefretle bakmak yerine güzellikleri görmeyi denediniz mi, asıl mutluluk baktığında görebilmekte.

İnandığım bir cümle var; “Hayvanları canlıları sevmeyen insanları da sevmez.” diye. Ne kadar doğru bir cümle…

Asıl dost aslında onlar, çünkü sevgi, sadakat, merhamet onlarda var. Bizlerde ise her şey biraz eksik…

O eksik yönlerimizi tamamlayabildiğimiz zaman bu dünya yaşanılası bir yer olacak, inanıyorum.

Biraz MERHAMET…

The post Merhamet appeared first on Sanat Duvarı.

İyi gününde herkes iyi olur emin ol iyi olursan herkes iyidir yüzüne gülerler oturursun sohbet edersin zaman böyle geçer. Aaa bir de fakirsen vay haline. Yanına gelen olmaz, öyle değil midir, cebinde biraz para varsa dostun da çok olur kardeşin de. Ama gerçek dostluk bir tek sigarayı paylaştığın insan değil de nedir!

Kime güvenebilirsin ki şimdi yüzüne gülen ertesi gün arkandan konuşur olmuş hayretle bakarsın şaşırırsın.

Neysen o olacaksın kardeşim bir öyle bir böyle değil.

Bir insanı bir kere aldatabilirsin ikinci kez değil, önemli olan hiç aldatmamak. İnsanlık da burada yatıyor zaten…

Bizler etrafı kalabalık ama bir o kadar da yalnız insanlarız, bizi kalabalık yapan her kafadan sesler…

Artık herkesi boşvermek gerekiyor, insanları anlamak yerine kendimizi anladığımız zaman mutlu oluyoruz. Ben öyle yaptım, mutluyum.

Size benden tavsiye,

AZ İNSAN ÇOK HUZUR!

The post İnsanlar ve Bukalemunlar Alemi appeared first on Sanat Duvarı.

Köyde büyüdüm okuyorum ama hala köy samimiyetine fazlasıyla inanıyorum insan ilişkileri veya kişisel sorunlar sürekli olurdu. Ama şehir hayatına bakıyorum bir de bizim köy hayatına uçurumlar var.

Bir örnek vereyim, şehirde insanlar tartışırken salak, manyak, aptal, geri zekalı, diye hitap ederler. Bizse onlara göre bagas derim çok kızdığımızda koca bagas deriz işte burada bile samimiyet var; ne kavga olur ne hakaret ya da kuru gürültü… Bagas kelimesi havalarda uçuşurken bir anda gülüverirler, sonra bir bakmışsın kardeşim dostum demeye başlar insan.

Samimiyet diyorum; ya fazlasıyla önemli insan kültürel ya da yaşadığı yerde ne görmüşse öyle devam eder. Benim fikrim bu yönde. Salağın manyağın ya da geri zekalının ne demek olduğunu ya da neden söylendiğini bilmem ama bagasın neden söylendiğini çok iyi biliyorum. Şimdi olmasa bile ilerde bir gün herkes birbirine bagas deyip sarılacak, buna inanıyorum.

The post Samimiyet ve “Bagas” appeared first on Sanat Duvarı.