Evet, bunu ben seçtim. Ufaktan ufaktan, bu ne saçma bir anlayış biçimi, hangi insan tüm bu saçmalıkları kendi seçebilir ki, diye fısıldamaya başlasam da kendime, biliyorum. Bunu ben seçtim. Yalnız, sıradan ve keyifsiz yaşamım, benim tercihlerimin bir parçası. Tamam diyorum, bunlar benim tercihlerim ama nasıl ve neden? İşte o çok bilen, çok düşünen ve çok sorgulayan beynim burada sessiz kalıyor. O mu sessiz kalıyor, ben mi susturuyorum, onu da bilmiyorum. Tam bu noktada, her şey birbiriyle çelişiyor. Bunlar benim tercihlerim mi, yoksa kaderim mi? “Bunlar” kavramıyla kastettiğim, yaşadıklarım ve yaşadıklarımın hayatıma yansımaları, yaşamaya devam ettiklerim, hissettiklerim ve hissedemediklerim. Hayatımın bu noktasında, hissettiklerimden çok hissedemediklerim düşündürüyor. Böyle hissiz, devamlı somurtan muşmula suratlı bir insan olmamın sebebi neydi? Birbirinden farklı olan sorularım, tamamen aynı şeye çıkıyor. Yaşadıklarım, benim tercihlerim mi yoksa tanrının benim için hazırladığı “kader” defterinin satırları mı? Daha fazla sorgulamanın gereksiz olduğunu biliyorum. Evet, bunları ben seçtim!

Benliğim susuyor burada, daha fazla mücadele etmeye takati kalmamış gibi. Henüz üzerinden pek de fazla geçmemiş olan yaşadığım olaylar, zihnimde tek tek canlanıyor. Neden sorusuna kendi kendime canlandırdığım dramalarla cevap buluyorum. Yaşadığım iyi ve kötü olaylarda, aracı olan insanlar, yaşadığım her anda, beni aşağılamaya çaba sarf eden benliğim ve daima hatayı tanrıda arayan biri olmak tamamen benim tercihim. Tercihlerimin sonucu ise sırasıyla gerçekleşiyor. İlk sonuç, yanlış insanlardan arınıp, hayatın “yalnız” tarafına geçmek oluyor. Beni aşağılayan, ezen ve hatta bir hasım gibi davranan benliğim sebebiyle, olumlu duygulardan kendimi çekmek, yine kendi seçimlerimin sonuçları arasında. Sonra geriye kalan ise tüm hataların tek sebebi olduğumla yüzleşmek yerine, isyan etmek. Cevaplar bu kadar basit aslında, tanrıya isyan etmekten kendimi alabildiğimde, sorularımın cevaplarını bulabiliyorum. İşleyiş basit, evren basit, bunu kendi kendime zorlaştırıyormuşum meğer. İşte bunu fark ettiğim noktada, değişim başlıyor. Şimdi tek bildiğim, ne olduğuyla değil ne olacağı ile ilgilenmeyi öğrenmenin, bu yaşamın en basit ve en çok işleyen kuralı olduğu.

The post Bunu Sen Seçtin! appeared first on Sanat Duvarı.

Velhasıl, diğer insanlara güvenememek, kendine güvenememek durumu kadar vahim değildir, bunu da yaşayınca anlarsın ancak. İnsanlarla küs yaşamak, yalnızlığın zirve noktasıdır. Ama eğer kendine küssen zaten yaşayamazsın. Bu bir eksiklik değil, fazlalıktır. Kendin kendine; kendi  kendine fazlalık olursun. Ne istediğini bilemezsin, çünkü en başta kendin kendini istemezsin. Kendine bir adım atıp yaklaşmaya çabaladığında anında iç dünyan geri çevirir. Kendine olmayan inancın önce benliğini ezer. Kendini yalancı, sahtekâr biri olarak görür devamında “Bu ben değildim!” demeye başlarsın. Demek istediğim, ruhun hayata paralel olmaktan çıkar, dik kesişir. Yani hayat iyi davransa bile sen bunu fark edemezsin. Bir şeyler mutlu olmana izin vermez, daha çok ezilirsin. Karşına güzel fırsatlar çıkar, kendine olan nefretin tüm bunları değerlendirmeni engeller. Birileri seni zaten bitirmiştir, sonra kendin de kendini böyle öldürürsün…

Kendini kendine anlatamazsın, iç sesini duymak, dinlemek dahi istemezsin. Azıcık benliğine ulaştığında, sus der, sustur bir şeyler. Sanki bedeninde iki farklı ruh varmışçasına, biri senin mutsuzluğun ve huzursuzluğun için elinden geleni yapar. Sanki bu ruh, diğer ruhunu emip yaşadığın  iyi şeyleri yok edip seni sürekli kötü olanlarla yüzleşmeye zorlar. Kendine anlatamadıklarını, başkalarına anlatmana asla izin vermez. Yapabildiğin kadar susarsın. Kafanda daima dolaşır bir şeyler, ama ne yüzleşebilir, ne de aklından çıkarabilirsin. Sus diye bağırmaya başlarsın kendine fakat sonuç alamazsın. Özgüven denilen bu “kendine güven” problemini aşmadıkça, işte böyle sonuna kadar süründürür seni iç dünyan. Kendine en büyük düşman, yine kendin olursun…

The post Depresyonun En Kötü Hali: Kendine Güvenememek appeared first on Sanat Duvarı.