Aslında bu söz İslamı, yani güzel ahlak dinini çok güzel özetlemiş.

Din, dil, ırk ayırımı yapmadan insanları bir görmek.

Zaten bütün dinler manada islam üzerine gelmemiş midir?

Tasavvuf ehli ne güzel yorumlamış. Hz Adem yaratıldığında dünya sabahın ilk ışıkları gibiydi, dünya sabaha yeni dönerken henüz kuvvetli ışığa hazır değildi sonra Hz Musa ve İsa geldi. Tam güneşin ışıkları dünyaya en kuvvetli geldiği öğle vaktinde Hz Muhammed teşrif etti. Güneş aynı güneşti fakat yaydığı ısı ve ışık farklı idi.

Sevgili Peygamberimiz diğer dinlere mensup insanlara da ayırt etmeksizin eşit mesafede muamele ederdi.

Şimdi bakıyorum, diğer dinlere mensup insanları kimileri ”kafir” olarak adlandırılıyor.

Yüce Allah Kur’anı Kerimde, Bakara 62: ‘”Şüphesiz iman edenlerle, yahudiler, hristiyanlar ve sabiilerden kim Allah’a ve ahiret gününe inanıp salih ameller işlerse onların ecirleri Allah katındadır. Onlara korku yoktur ve üzülmeyeceklerdir de.” buyurmuştur.

Bu ayeti yazınca, Galibi Şeyhi Atıf Efendi ile yapmış olduğumuz bir sohbet aklıma geldi. Küçük bir kesiti sizlerle paylaşmak isterim. Atıf Efendi Çin de bir müşteri ziyaretinde iken, namaz vakti iş yeri sahibinden namaz kılmak için, orada ki bir çalışandan izin istenilmesini rica eder. İzin geldikten sonra da namazını icra eder. Bu arada arkadan tartışma sesleri yükselir. Atıf Efendi sorduğunda ise yanlış kişiden izin alındığını, Budist iş yeri sahibinin gelerek ‘’ Şimdi bu beyefendi Müslüman ve ibadet yapıyor, ya o beyefendinin Tanrısı buraya gelirde, bizim tanrımız bu durumdan rahatsız olursa ne yaparız ‘’ bu şekilde tepkisini dile getiriyor. Atıf Efendi özür dileyerek seccadesini toparlıyor. Atıf Efendinin konunun üzerine yapmış olduğu yorumu oldukça etkileyici ‘’ Onlarla iş anlaşması yapma aşamasında olmamıza rağmen, İnançlarında ki samimiyet beni çok etkiledi. Biz aynı durumla karşılaşmış olsak acaba böylesine bir tepki verebilir miydik?’’

Bu arada belirtmeyi unuttum. Atıf Efendi namaza başlarken, bir hanımefendi kendi dilinde büyük bir heyecanla, gözleri parlayarak bir şeyler anlatmaya çalışıyor. Atıf Efendi tercümandan yardım alıyor. Hanımefendi ‘’ Ben Hıristiyanım fakat ikimizin de ibadet ettiği ALLAH aynı ALLAH ’’ diyor. Bunun üzerine Atıf Efendi onlar olayı öyle güzel anlamışlar ki, üzerine söylenebilecek çok fazla bir şey olmasa gerek dedi.

Yüceler Yücesi Rabbimiz insanların niyetlerine ve kalplerine bakıyor, takvaya bakıyor.
Ve kalpleri yalnız Yüce Allah bilir. Peygamber Efendimiz buyurmamış mıdır?” Açıp kalbine mi baktınız”
İnsanların günahlarına şahit olabiliriz fakat tövbelerine olmayız. Bu yüzden kimsenin imanını ölçmek, değerlendirmek bizim haddimiz değildir..!

The post 72 Millete Aynı Gözle Bakmayan Halka Müderris Olsa Hakka Asidir appeared first on Sanat Duvarı.

“Yaydan çıkan ok, ağızdan çıkan söz ve geçip giden zaman…”

Eski Türkler muhtemelen Herakleitos’un “Aynı sularda/nehirde iki kez yıkanılmaz” sözünü duymamışlardı. Bununla birlikte kendi yaşam biçimlerinden hareketle devinimi içselleştirmişler ve hayat tarzlarını bu minval üzere inşa etmişlerdi.

Herakleitos, bir sözüyle nasıl diyalektiği özetlediyse, bir bakıma Türklerin bu atasözü de insanın insan olma vasfını özetlemektedir kendi mütevazılığı içinde…

Zaman dediğimiz olgu an be an bir nehir gibi önümüzden akıp gitmektedir. Kimi kez sakin, dingin, ruha huzur veren sesiyle büyülemekte, kimi kez de çıkan fırtınaların eşliğinde önüne ne gelirse sel sularına kapıp götürmektedir. Kontrol altında tutamadığımız şeylerden korkarız. En çok da zamandan, belki bu yüzden gittikçe hızlanmaktayız. Bilim zamana meydan okuyan teknolojik gelişmelerle zamanı mikro ölçeklere sığdırarak insanoğlunun ölüm korkusuna çareler aramaktadır.

“Ben gelecek için hiçbir endişe duymuyorum… Ben şimdiki zaman için endişe duyarım. O’nun elimden kaçmaması için…” demiş Albert Einstein. Bilim artık saliselere sığamamakta, dokunmatik ekranlar bile insanoğlunun hızına yetişememekte sırf bu yüzden sözle çalışan bilgisayarlar üretilmektedir. Çok yakın bir zamanda klavyeler tarih olacak, ellerimizdeki cep telefonlarını ağzımızdan çıkan sözlerle kumanda eder hale geleceğiz. Dokunmak bile gerekmeyecek aletlere…

İşte bütün bunların ışığında söz, her türlü yönetimde mutlak hâkim olacak gelecek nesillerde.

Ağzımızdan çıkan bir tek söz ile bir savaşı başlatabilecek ya da bitirecek güce sahip olacağız. Bir tek sözümüzle emrimizdeki insanları-makinaları susturabileceğiz. Bir tek sözümüzle global dünyanın küçüldüğünü görebileceğiz.

Derviş Yunus Emre, yüzyıllar öncesinde o engin ileri görüşlülüğü ile “söz ola kese savaşı/söz ola kestire başı” demiş. İnsanın kâinata hâkimiyetini iyi bildiğinden daha fi tarihinden görebilmiş bugünkü zamanda yaşanacakları… Gönül irfan ehli olduğunda zaman bitimsiz olur bunu da böylece kanıtlamış…

An en değerli olandır, söz an da yaşar an da kalır… Doğru an da, doğru ağızdan çıkacak doğru söz, bütün zamana yayılır.

Saliselerin değerini anlayan bir kuşak yetişiyor artık, bizlerin onlara yetişebilmesi için elimizde tek bir silah var, o da irfan… Anadolu topraklarında yetişmiş olduğumuz o yüce ihsan…

“En büyük emelim, maarif vekili olarak yurdumun irfanını yükseltmektir.”diyen Atatürk, bu topraklarda yetişmiş olan her insanın bu yüce ihsandan almış olduğu güçle bu irfana ulaşabileceğine inanıyordu.

Bütün dikkatimizi ağzımızdan çıkacak sözlere yöneltmeliyiz çok geç olmadan.

Çünkü artık bir salise, bir ölüm anı olabilmektedir günümüzde…

The post Fırtınadan Sonra appeared first on Sanat Duvarı.

Hakkı yazma niyetine,

Avam verdi göz dağı

Dedi “Yorma bizi git işine”.

Fikir serzenişte,

Kalem oldu berduş diye.

Aradı bunda onca hikmet,

Berduşluğun sonu nere.

Akılda başlar fikir endişesi.

Bir ışık olur kalbinin sesi.

“Yahu” der “Bu neyin vesvesesi”?

Amelde görme vaktidir ilmi.

Ve ilim konuşmaya başladı…
Dedi;

Hakkı yazmak sana mı kaldı?

Kalsa ilmin ne kadardı?
Ne demiş Yunus;

İlim haddini bilmek demek.

İlim kendini bilmek demek.

Ne oldu şimdi o kadar amel?

Süpürdü adı cehalet olan yel.

İlim haddini bilmek demek.

İlim kendini bilmek demek.

Kim bilir karşılığı bilmem ne bedel?

Belki payın bu;nefsine özel.
Ne demiş Yunus;

İlim haddini bilmek demek.

İlim kendini bilmek demek.

The post Özel – Şiir appeared first on Sanat Duvarı.