Mimarlık asla çözülemeyen denklemler bütünü bence. Ne kadar okursan oku, ne kadar gezersen gez ne yaparsan yap mimarlık uçsuz bucaksız bir alan bence.

İlk sınıfta tasarım becerilerini geliştiren, mimarlığa alıştıran dersler alıyorsun önce. Koltuk boyutu ne kadar? Tek bir kişi yemek yerken masada elleri arası uzaklık kaç cm olur? Gibi tonlarcasını yazabileceğim sorulara yanıt arıyorsun. Sonra ‘hah’ diyorsun ‘alıştım galiba ben bu mimarlık olayına!’ Yooook yooook sakin ol ve o özgüveni yavaşça yerine koy çünkü daha mimarlığın hiçbir şeyine alışmış değilsin. Proje dersi geliyor önüne tak diye. Arsa bul, fikir bul, çizim yap falan filan. Her şey zor yine.

Özel hayatında bir ölçüde törpüleniyor. Arkadaş buluşmalarına, sosyal hayata bir süre veda etmek zorunda kalıyorsun. Zaten belki de bir süre sonra seni çağırmıyorlar. Ama bu durum 3. ve 4. sınıfta biraz olsun değişiyor. Çünkü sen de duruma alışıyorsun ve geceleri uyumamaya çalışmaya gündüzleri de gelen teklifleri değerlendirmeye başlıyorsun.

Yani diyeceğim o ki mimarlık okuması zor ama muhteşem bir bölüm. Mezun olduğunda aşırı şanslı ve çalışkan değilsen bence öyle inanılmaz paralar da kazanamıyorsun. Ama ben umutluyum. Sevdiğim mesleği yapmak için çok heyecanlıyım ve bu heyecanımı kaybetmemeyi umuyorum. Mimarlık okumak istiyorsanız da bence okuyun. Zor da olsa günün sonunda yaptığınız şeye bakıp mutlu oluyorsunuz. (tabii severek yaptıysanız)

The post Mimarlık Okumanın Perde Arkası appeared first on Sanat Duvarı.

Hayırsever biri olan Bay Yani fakir yaşlılar için, o dönemler şehir merkezinden uzakta bulunan Feriköy’deki bahçe içindeki evini bağışladı. Rahibeler bu eve yerleştiler. Hayırsever Bay Yani onlara yardım etti ve evde kalan ilk yaşlı oldu. Rahibeler eve erzak taşımak için bir eşek aldılar. Zamanla bir at ve bir at arabası edinebildiler. İstanbul’un önemli Hıristiyan aileleri onlara yardım ediyorlardı. 1893’te çok soğuk bir kış geçirdiler. Ev mangallarla ısıtılıyordu. Evde 19 yaşlı (11 erkek, 8 kadın), 5 tane de rahibe vardı. Bir hayırsever Fakirhane’ye sobalar bağışladı.

1893 yılının sonunda yaşlı sayısı 23’e yükseldiğinden yeni bir yer bulma ihtiyacı doğdu. Nisan ayında eskiden tarla olan bugün ki yer bulundu. Satış işlemleri 12 Ekim 1894’te tamamlandı. 15 Temmuz 1895’te ilk temel taşı konuldu. 21 Kasım 1896’da, 54 yaşlı yeni yapılan binaya yerleşti. Yeni rahibeler de gelmişti. Yaşlı sayısı 1898’de, 100’e yükseldi. 1902’de çamaşırhane ve samanlık kısımları yapıldı.

Tubini Ailesi’nin (O dönemlerde Moda’da yaşayan, varlıklı bir Fransız kökenli aile) yardımları ile bina genişletildi. Bina o zamanlar sobalarla ısıtılıyordu. 1908 yılında hayırseverlerin gayreti ile merkezi ısıtma çalışmalarına başlandı ve 1909 yılında bine merkezi ısıtmaya kavuştu.

Arsa, Melanie Bernard adına kayıtlıydı. 1 Eylül 1913’te arsa ve bina Rahibeler Birliği’nin adına Huzur Evi olarak kayıt edildi.

2012 yılında binanın çatısı ve iç mekanları çağın ihtiyaçlarına da uygun olarak restore edildi.

Bugün, Fransız Fakirhanesi binası, Bomonti Huzurevi olarak hizmet veriyor. Bina, İstanbul’daki 19. YY Fransız mirasının önemli anıtlarından birisidir. Hala Yoksulların Küçük Kız Kardeşleri Cemaati tarafından yönetilmektedir. Zaman zaman fakirhane yararına kermesler ve yemekler düzenlenmektedir. Bugün Tarihi Bomonti Bira Fabrikası ve MSGSÜ Fen Edebiyat Fakültesi’nin yanında yer almaktadır.

–Fransız Fakirhanesi yetkililerine teşekkürler-

The post Fransız Fakirhanesi appeared first on Sanat Duvarı.

İlario Spolverini Eserleri 1,8 Milyon TL’ye Satılacak

Müzayedenin en önemli parçası ise İstanbul’un fethini 2 ayrı tablo ile resmeden ünlü İtalyan ressam İlario Spolverini’nin eserleri. Bu çift tabloların açılış fiyatı 1.8 milyon lira. Her biri 154 x 370 santim ebatlarında olan bu fetih tablolarının çok değerli olduğunu belirten Atika yetkilileri “Tabloları İtalya’dan özellikle getirttik. Çünkü bu eserler ülkemize layık. Ecdadımızın bir çağı kapatıp yenisini açan zaferini resmeden tabloların müzelerimiz süslemesini arzu ediyoruz” dediler.

Müzayede de ayrıca, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi ve İstanbul Arkeoloji Müzesi’nin kurucusu ünlü ressam Osman Hamdi Bey’in kara ve kırmızı kalem portreleri 9-19 bin lira arası, matarası 15 bin lira,  Sultan Abdülhamit’in cüzdanı 9 bin lira, yemek takımı ise 25 bin lira, Osmanlı tombak şerbet maşrapası ise 39 bin liradan başlayan fiyatlarla satışa sunuluyor.  Müzayede; tombaklar, biblolar, vazolar, tablolar, beratlar, fermanlar çeşitli objelerden 428 parça eser bulunuyor.

The post Atika’da Müzayede: İstanbul, 1.8 milyon liraya satışta… appeared first on Sanat Duvarı.