• Ben çekildiğim her fotoğrafta, defolu bir kelebek gibi çıkarım.”
• Şiirlerin içinden çıkıp gelen kadınlar vardır. Öpse şiir, saçını dağıtsa mısra, gülse kıta olur.”
• “Bir zamanlar kendimi, bulunmaz Hint kumaşı sanmıştım…”

Didem Madak Şiiri

“Kaç metredir benim yokluğum?
Benden daha çok var sanmıştım.
Benim yokluğumdan dünyaya
Bir elbise çıkar sanmıştım.”

Bu dizeler Senin Didem Mamak. Üstüne bir şeyler yazılır mı?

Oysa bu yazı çok özel olsun istedim. Bu yazı bir biçimiyle sana gitsin istedim. O yüzden saatlerdir bilgisayara bakınıp, çırpınıp duruyorum. Yazı font biçimimi bile değiştirdim ama olmayacak biliyorum.

Nasıl anlatmalı Seni? Sana yakışan bir biçimde. Hani bazı insanlar vardır, tanışmamışsındır ama aynada kendini görmek gibidir ya Sen benim için tam öylesin.

Şiirlerin dizelerin ile bize acıyı, aşkı ve yaşamın kıyısında gezindiğimiz her duyguyu ne güzel anlatıyorsun Didem Madak.

Annem çok sevmelerin kadınıydı diyorsun ya, biliyorum ki çok sevmelerin kadınları hep sınırdadırlar. O yüzden belki de acıyı, ölümü ve aşkı böylesine anlatabilmen. Çok sevmelerin çok özel bir kadınısın. Hep bir ironi, hep bir tutku, hem bir başkaldırı. Coşkudan, dibe vurma hallerinde tutkunun ayak izleri.

Korkmadan söylemek istediklerini söyleme hali. Her şeye rağmen bir umut hali. Bizim kuşağın o en naif, en özel temsilcilerindensin. Hani şu bizler. Altmışlı yılların sonunda, yetmişli yılların başında doğan. Kırılgan, naif, çok sevmeler meyilli, kelebekler kadar özgür olmak, kafa tutma halindeyken bile düşme korkusunu yaşayanlar. Üzerimizden geçen bir önceki neslin ağırlığı altından sağ çıkmaya çalışan bizlere tercüman olmaya çalışan Sen.

Yazamıyorum olmuyor, Sen öylesine güzel anlatmışsın ki ben ne yazabilirim daha. Sen de Frida Kahlo gibi acının, ölümün, aşkın sanatçısın ya seviyorum Seni. Ve son sözü yine sana bırakıyorum.

Gidişinin 5. Yılında saygıyla ve özlemle.

“Sonra gittin. Birlikte kışlıkları naftalinleyecektik. Söz vermiştim, unutmayacaktım gözlerini.” Didem Madak.

Meraklısı için; 8 Nisan 1970 yılında İzmir’de doğan Didem Madak, 24 Temmuz 2011’de İstanbul dünyaya gözlerini yumdu. Didem Madak Grapon Kağıtları, Ah’lar Ağacı ve Pulbiber Mahallesi gibi kitapları ile tanınır.

The post Ah Be Didem Madak appeared first on Sanat Duvarı.