Yanına Geleceğim Günü

0

Sahip olduğumuz hayallerle yaşayabildiğimi yeni fark ettim.

Sen gittikten sonra kirpiklerime kadar indi kırışıklarım.

Göz altı torbaları denilen şeyler oluştu yüzümde.

Senin çocuğunu doğuracağım dediğin günden beri hiç görmediğim şeyler indi saçlarımın üstüne.

Ak saçlı olduğumu aynaya bakınca değil, sen gidince anladım.

Yere serili bir ölü gördüğümde değil, sen yok olunca bıraktım göz yaşlarımı ayakkabımın tam ucuna.

Gazete parçalarıyla ayak uçları örtülen ölünün yanında bile aklımda sen, kalbimde sen varsın.

Toprak altında üşüyüp üşemediğini merak ediyorum.

Mahalleden arkadaşlar, “Üşümez, merak etme,” diye geçiştirdiler beni dün gece.

“Nereden biliyorsun?” diye sorunca da yüzleri asıldı yine. Hiç gelmediler ki senin yanına sevgilim. Orasının soğuk olup olmadığını nereden biliyorlar? Kim bilebilir ki soğukluğun gerçek yüzünü? Sensiz olmanın acısını da benden iyi kim bilebilir ki?

Toprağındaki çiçeklerin açması için her gün su taşımayı da bıraktım bu arada. Haberin olsun diye söylüyorum sadece. Yoksa bir beklentim yok yani. Zaten üstünde çiçeklerin açmasının sana ne faydası var ki? Çok daha mı güzel yatmış olacaksın orada?

Ama üşümem diyorsan o başka. Hemen gidip akşama kadar su dökerim mezarının üstüne. Çiçekler çıkana kadar da beklerim yanında. Aynı ilk geceki gibi olur yani. Seni gelmeni beklemiştim ya hani. Herkes gittikten sonra gelirsin diye beklediğimi de fısıldadım toprakların arasından. Duydun mu acaba? Duysaydın cevap verir miydin? Ben seni duydum. O kadar güzel sessizlik vardı ki gecenin tam ortasında. Her şeyinle duydum seni. Duymadım ama hissettim. İliklerine kadar seni hissettim. Az kaldı sevgilim. Çok az bir zaman sonra bende geleceğim yanına. Hem de tam yanına. Doktorla konuştuk işte. Söylediği ilaçları kullanmaya biraz daha devam edersem yanındayım. Ondan sonrada hiç ayrılık yok artık. Elini hiç bırakmayacağım günleri düşleyerek uyuyabiliyorum zaten. O günlerin gelmesi için biraz daha sabır göster sevgilim. Az daha kaldı. Azcık bir şey. Bekle geliyorum işte. Bitiyorum senin aşkından gecenin bir yarısı evimin tam ortasındaki halının üstünde. Geliyorum. Biterek geliyorum.

Paylaş

Yazar Hakkında

Muhammed Murat

Muhammed Murat. 1992 Erzincan Doğumludur. 2016 Türk Dili ve Edebiyatı Mezunudur. İstanbul’da yaşamaktadır. Birçok farklı yerde yazılar yazmaktadır. Öykü yazarlığı ve içerik yazarlığının yanında editör olarak da görev yapmaktadır.

Cevap bırakın