Unutma / Şiir

0

Gittin…

Ve her şey dağıldı.

Koca bir yokluğun içinde buluverdik kendimizi.

Aslında tersine daha çok tutunmamız gerekmez miydi birbirimize?

Ama sen de haklısın

Çınarın gövdesi kesilip alınınca dalları nasıl bir bütün olabilir ki?

Kökten can bulup yeniden şahlansak peki…

Yeniden çiçekler açsa ve bahar gelse…

Gelmeli!

Gelmeli ki seni getirsin, tam da aldığı gibi.

Elbet geleeksin.

Bahar geçince umudumuz bitiyor mu sandın?

Yapma! Bu kadar hiçe atma mevsimlerce beslediğin yüreklerimizi.

Bir ömürlük vaktin var

Dönmek ve kırılan yanlarımızı aşılamak için.

Unutma bahar kokulum,

Unutma çocukluğum…

Görevin bitmedi hala.

En azından son bir kahramanlık için

Kucağını açıp bize koşman gerektiğini unutma!

 

 

Paylaş

Yazar Hakkında

1996 Denizli doğumluyum. Ama yıllardır üniversite ve iş sebebiyle farklı şehirlerde yaşadım. Şu anda Antalya'da memurum ve aynı zamanda Çocuk Gelişimi okuyorum. İstediğim hayatsa bundan tamamen bağımsız. Eğer sadece yazarak yaşamak mümkün olsaydı kesinlikle bunu tercih ederdim. Benim kelimelerle yarattığım dünyada sonsuz huzurum var çünkü.

Cevap bırakın