Dilek tutardım çocukluğumda…

Ne zaman ebemkuşağı çıksa,

Eylül damlalarının serinliği altında…

Göz kırpardı gri bulutların ardından,

Gün ışığı bana…

Beni sevdiğini söyledi bir gün usulca kulağıma,

Kaçtı sonra,

Saklandı ebemkuşağının gizemli moruna…

 

“Bekle geleceğim,

Seni yeniden seveceğim,

Sevgini yama yapıp gözyaşlarıma,

Gökleri deleceğim gönlüne saplanan ışınlarımla

Bekle geleceğim mutlaka” dedi…

Gözden kayboldu gitti.

İnandım ona…

Sadece ona inandım ben bu hayatta…

 

Bekledim ömrümün geri kalanında,

Gece demeden bekledim…

Gündüz hiç demedim, uyumadan bekledim…

Saçlarım karıştı uzayan sarmaşıklara…

Gözlerim onu aradı çıkan her ebemkuşağında…

Yedi rengin sırasınca izini aradım umutsuzca…

 

Kırmızı “Bana sorma “dedi… “ Sırdır söyleyemem”…

Turuncu “Utancımdan kızarırım, yaklaşma yoksa seni de yakarım.”

Sarı, boynunu eğdi, başakların ardı sıra kayboldu gitti.

Yeşile koştum koştum yetişemedim…

Mavi yüzüme baktı, ağladı içli içli…

Lacivert ellerini başıma koyup dağılan saçlarımı sevdi,

Mor “Aradığın bende” Gel gir içime korkma” dedi…

Sevinçle daldım içeri…

Dalış o dalış,

MOR’un tutsağıyım o günden beri…

Önceki İçerikTanrım, Asuman’ı Bana Yaz!
Sonraki İçerikİzmir Kısa Film Festivali Altın Kedi Ödülleri Yarışmacıları Belirlendi
İstanbul’da yaşıyor, çocukluğunu Yedikule’de geçirdi. Yedikule Lisesi’ni bitirdikten sonra M.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İktisat bölümünde Lisans ve İktisadi Gelişme ve Uluslararası İktisat Bölümünde yüksek lisans eğitimini tamamladı. Ortaokul yıllarında yazmaya başladı ve yazmaktan hiç vazgeçmedi. Üniversite yıllarında başladığı tiyatro çalışmalarını uzun yıllar amatör olarak devam ettirdi. Edebiyat ve sanat hep yaşamında var oldu. Ama müzikle uğraşmaya başladığından beridir artık müzikle edebiyat yapar, müzikle yaşar…

HENÜZ YORUM YOK

Bir Cevap Yazarak Görüşlerinizi Belirtebilirsiniz.