Bakarım her sabah penceremden,

Her sabah günaydın derim sana.

Gün, seninle aydındır

Gün, seninle canlanır…

Bilmezsin ne yaparım,

Bilmezsin hiç ama hiç…

Öylece durup bakarsın,

Suskun, hareketsiz…

Ağlarım kimi zaman

İşitmezsin sesimi…

Kimi zaman uçarım göklerde

Sevinç bunun yanında ne ki?

Bilmezsin gizlice seni seyrettiğimi…

Hasret çektiğimi bilirsin,

Bilirsin ama değil mi?

Hiç olmazsa…

Dertleşirim ya seninle gün boyu,

Hani anlatırım ya sana uzun uzadıya,

Sen hiç kesmeden dinlersin sözümü…

Arada bir bakarsın sanki bana

Sen de doyasıya…

Gece olunca yalnızlaşırım,

Karanlık perde olur aramıza…

Güneşin doğuşunu beklerim usulca…

Bir daha gelelim diye yan yana…

Sen benimsin!

Benimsin öyle değil mi?

Sen dediysem yani

Bahçemdeki Servi…

Önceki İçerikİlk İnsan
Sonraki İçerikErdal Beşikçioğlu İle Tek Kişilik Oyun Bir Delinin Hatıra Defteri
İstanbul’da yaşıyor, çocukluğunu Yedikule’de geçirdi. Yedikule Lisesi’ni bitirdikten sonra M.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İktisat bölümünde Lisans ve İktisadi Gelişme ve Uluslararası İktisat Bölümünde yüksek lisans eğitimini tamamladı. Ortaokul yıllarında yazmaya başladı ve yazmaktan hiç vazgeçmedi. Üniversite yıllarında başladığı tiyatro çalışmalarını uzun yıllar amatör olarak devam ettirdi. Edebiyat ve sanat hep yaşamında var oldu. Ama müzikle uğraşmaya başladığından beridir artık müzikle edebiyat yapar, müzikle yaşar…

HENÜZ YORUM YOK

Bir Cevap Yazarak Görüşlerinizi Belirtebilirsiniz.