Ölüm Çağrısı / Manzume

23

Biliyorum vakit tamam!

Ama lütfen,

bırak da uğurlayım tüm hatıraları, bu sokaktan son defa.

 

Burada yaşadık biz kaç kuşak,

Lozan imzalanınca, mübadeleyle gelmişler  Kapıhisar’a , merkez Keşan,

O vakit sıralı değilmiş duvarlar, iki kondu arasında koşan çocuklar!

Kondurmuş bizimkiler de iki göz bir oda, bağlasan köpek durmaz!

Beş kızdan sonra verdiklerinde beni kucağına, davul çalmış, sofralar açmış babam!

Altı yaşımda, gazi maaşıyla aldığı dört tekerle, dört döndüm, tekerinde fırfır kırmızı beyaz!

Anam ‘’kuran neyine yetmez ‘’ diye kendini yerlere vurduğunda ‘

’O da gerek ama Mektep şart, okuyacak ‘’. Demiş.  ’’ vatan hayrına!’’ . Yumruk masada!

Kolumun altında a b c, düştüm mü ben yollara

Kar kış ayağımda, yün sarılı lastik, sırtımda eski bir aba

Okudum ya…., babam göçünce, anamı bir başına koymak da olmaz

Kaldım yine ben bu sokakta

İki dul bacı, yedi yetim, bir de anam

Geçinmek için, kazanılacak helal olanla, tezgahımı koydum şu köşe başına

üstüne bir daktilo, tıkır tıkır başladım yazmaya…

Nice sayfalar; Resmi makama yazılmış arzular veya hal eden uzakta olanlara…

Hayırlı oldum mu bilmem babam şu vatana

Ama çok dualar aldım inan burada

Hoş Zuhal yüz çevirmişti, arzuhalci olduktan sonra

Ama sanmam ki mutlu oldu, benden sonra muallime vardığında.

Olsuuuun varsın, benden son bir selam da gönlüme değmiş tek bir çift göze olsun

 

Hazırım artık gitmeye.

Kavuşmak var ya, bekle!

El salladım tüm hatıralara, geliyorum

Sadece bir soru asılı boynumda

‘’Razı mısın benden, baba?’’

Paylaş

Yazar Hakkında

Fulya Aras Koca

18/01/1974 İstanbul doğumluyum. Nişantaşı Anadolu Lisesi ardından İ:Ü. Eczacılık Fakültesi’ni bitirdim. M.Ü. Üst İşletme İhtisası yaptım. Özel sektörde satış ve medikal departmanlarda çalıştım. Şu anda serbest eczacılık yapıyorum. Yirmi yıldır evliyim. On altı yaşında Robert Koleji’nde okuyan bir kızım ve on dört yaşında Bilfen Lisesi’nde okuyan bir oğlum var. . En çok gezen mi en çok okuyan mı bilir sözünün cevabını veremem. Fotoğraf çekmeyi, kitap okumayı ve farklı yerleri gezip oradaki insanlara hayatlara dokunmayı severim. Bu üçünü birleştirmek için önce fotoğrafçılık kursuna gittim. İki yıldır da yaratıcı yazarlık atölyesine gidiyorum. Gezmek mi? Onu iki çocuk ve işten fırsat buldukça zaten hep yapmaya çalışıyorum ve gittiğim yerlerdeki insanlarla sohbet demlendikçe mutluluğum artıyor, onlarla zenginleşiyorum. Dilim döndüğünce fotoğraf altına hikaye, şiir ve manzume denemeleri karalıyorum. Gördüğüm veya hissettiğimi doğru şekilde aktarmak için kendimi geliştirmeye çalışıyorum. Öğrenciyim daha , yolun çook başında.. O yüzden sürç-i lisanım için affola...

23 yorum

  1. gülhanım
    gülhanım üzerinde

    Harika bir yazı ve orijinal bir kalem !! tenrikler Fulya Hanım lütfen devamını rica ediyoruz.

  2. Ulaş Ercoşkun üzerinde

    Çok güzel ve gerçekçi bir anlatım. O kadar gerçek ki hayal etmemize fırsat vermemişsin.

  3. NURAY GEZMİŞOĞULLARI üzerinde

    Emeğine yüreğine sağlık. Ruha işliyor sözcükler. Alıp götürüyor en derinlere. Tebrik ederim

  4. Yusuf Kürkçüoğlu üzerinde

    Fulya eline sağlık. Güzel bir yazı olmuş. Tebrik eder yazılarının devamını bekleriz…

  5. Nemide baydar turan üzerinde

    Bırak da uğurlayayım tüm hatıraları ,bu sokaktan son defa ….

    O kadar çok duygu yükledi ki bu cümle bana ….🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻

    Kalemine,yüreğine sağlık 🙏🏻🙏🏻

  6. Gulsah kesmer üzerinde

    Sade ve bir o kadar da duygu dolu bir anlatım..bence yazmaya devam etmelisiniz..tebrikler

  7. E.Gaye Kutluay üzerinde

    Sayın Fulya Aras;
    Gözlerim yaşla dolu , yüreğim kabarmış okudum denemenizi.Yüreğinize sağlık. Kocaman yüreğinizle nerelere götürdünüz beni bir bilseniz…
    Tebrik ederim. Kaleminize güç yüreğinize enginlik dilerim.

  8. Bülent BAYSAL üzerinde

    Hayat hep mücadele, hep zorluk asıl olan bu zorluklara göğüs gerip hayata mücadelenin nasıl olacağını öğrete bilmek… Kendinden sonrakilere daha müreffeh yarınlar yarata bilmek, bazılarına iyi örnek olabilmek…
    Yani ardında iz bırakan olmak…
    Her hayat yaşanmış bir romandır, bazı romanlar okumaya doyulmaz bazıları içi boş süslü sayfalardan ibarettir, sabun köpüğü, kof betimlemeler yumağıdır…
    Güzel olan insanın hayat çizgisinden sapmadan insanca yolunu tamamlamasıdır…
    O zaman ruhen ve bedenen mutluluğu adımlamış olur…

    Teşekkür ediyorum Fulya Hanım… Kutluyorum…
    Saygıyla…

  9. Mübeccel
    Mübeccel üzerinde

    Tebrik ederim.Yurege dokunan,kirpikleri göğe doğrultan bir yazı.cebinizden taşan kelimeleri göle atmissiniz.su hala icimde halka halka…

  10. Gulnur üzerinde

    Fulya Hanim elinize saglik. Ne de guzel anlatmışsıniz koskoca bir hayati. Cok duygulu gercekten.

  11. Simla üzerinde

    Yorumunuza bayildim Fulya hnm basarilarinizin devamini dilerim Hissiniz bize gecti bu beni mutlu etti yazmaya devam etmelisinizi dilerim sevgiler

  12. hilal üzerinde

    Yürekten gelen ne ise ve sayfalara sığmayan hatta boyutsuz yolculuğun da tınısını duyumsamak yine şairle yaptığımız yolculuk.
    kutlarım Fulya Hanım
    saygılar, selamlar…

  13. Gunseli Deniz üzerinde

    Fulya cok narin ve guzel bir anlatimin var. yazilarinin devamini beklerim. Kalemine saglik..

Cevap bırakın