Güz günleri kadar vefasız gözlerin

Avucuma kurumuş çınar yaprağını do-kun-durur gibi,

Öylece bırakıverdi yüreğimi.

Darmadağın sadrımla kalakaldım sesinin!

Ardından;

Bakamadan…

Bir çıt bile duyulmadı kırılan onurumdan.

Dize geldi merhamet göklerden,

Damla damla sızarken,

Toprakta kan oldu can oldu sevgisinden.

Bırak kalsın kaynamış kemik misali

Damarlarındaki sevdam…

İliklerin bende nasıl olsa, iliklerim sen de ola…

Kör bıçakla kazıdın ya adını alnıma

Bundan böyle körüm gördüğüme de,

Görmediğime de nasılsa…

Bitti bitecek diye beklerken

Sahi ne kaldı ezelinden…

Kördüğüm değil; Ördüğümdür gayrı,

Hiç BİTMEYECEK!  Hasret çilesinden…

Önceki İçerikSaf Korku: The Conjuring 2 (Korku Seansı 2)
Sonraki İçerikSource Code - Kendini Tekrar Eden Gün
İstanbul’da yaşıyor, çocukluğunu Yedikule’de geçirdi. Yedikule Lisesi’ni bitirdikten sonra M.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İktisat bölümünde Lisans ve İktisadi Gelişme ve Uluslararası İktisat Bölümünde yüksek lisans eğitimini tamamladı. Ortaokul yıllarında yazmaya başladı ve yazmaktan hiç vazgeçmedi. Üniversite yıllarında başladığı tiyatro çalışmalarını uzun yıllar amatör olarak devam ettirdi. Edebiyat ve sanat hep yaşamında var oldu. Ama müzikle uğraşmaya başladığından beridir artık müzikle edebiyat yapar, müzikle yaşar…

HENÜZ YORUM YOK

Bir Cevap Yazarak Görüşlerinizi Belirtebilirsiniz.