Ferhat İle Şirin

Mavi hayallerle geçti günlerim,

Erişilmemiş baharlardan kalmayım.

Zemherinin kışında yorgun ellerim,

Don tutmuş bir DELİ kırlangıç yuvasında.

 

Yolcusuyum zifiri aşkının

Körüm güneşinden bakamam aya

Çıkamam kuyusundan Gayya’nın.

Zindanında lâl olmuş zebanımla.

 

Bilirim; Vebalimsin, zevalimsin
Bilirim; Başımda durup bekleyen,
Hasret kokulu gül Zebanimsin.

 

Ne beklersin,

Yolcusunu bekleyen hancı gibi…

Her çalınışında gönül kapının…

Ağzında yüreğin.

Ateşin avucunda.

Söndüremezsin umudunu sevincin.

Sessiz akan

Sensiz göz pınarlarımda…

 

Oysa bilmezdin,

Sana gelen yollarda çalınan çarelerimdi.

Koyduğun üst üste dağdan dağ, demirden demir…

Bütün engellerin canımla bir…

Ferhat delmedi mi sırlarını aşkın?

Kaynağı çağlayan billur sularından,

İçmedi mi Şirin, can şarabından?

 

Bilirim; Vebalimsin, zevalimsin

Bilirim; Başımda bekleyen,

Hasret kokulu gül Zebanimsin.

Önceki İçerikGüç Gösterisi Değil ‘Yobazlık’
Sonraki İçerikAntidepresan Niyetine 15 Film
İstanbul’da yaşıyor, çocukluğunu Yedikule’de geçirdi. Yedikule Lisesi’ni bitirdikten sonra M.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İktisat bölümünde Lisans ve İktisadi Gelişme ve Uluslararası İktisat Bölümünde yüksek lisans eğitimini tamamladı. Ortaokul yıllarında yazmaya başladı ve yazmaktan hiç vazgeçmedi. Üniversite yıllarında başladığı tiyatro çalışmalarını uzun yıllar amatör olarak devam ettirdi. Edebiyat ve sanat hep yaşamında var oldu. Ama müzikle uğraşmaya başladığından beridir artık müzikle edebiyat yapar, müzikle yaşar…

HENÜZ YORUM YOK

Bir Cevap Yazarak Görüşlerinizi Belirtebilirsiniz.