Anarşist Çoçuk

0

I

Yüz yıl önce

eğilmiştim

ruhunun derinlerine

durup durup hatırlayamadığın

tek hecelik şarkıyım sesinde

 

yüzüne değmek: hayat

sıcaklığında nefesinin

rüzgar salmak içine…

uçurtma rüyalar iliştirmek

çocuk uykularına

 

II

zamanında çalan saat gibi aklın

kalbine

durmadan geç kaldığın…

avuçların bayram yeri

öpüşünle mühürlü an’lar

 

III

serin İzmir gecelerinde

topuk seslerinde

vurulmuş martı kanadı yüreğim

 

duvarlarına aşk yazan

anarşist çocuğum

korku(luk)larını zorlayan

 

kabullenmek zor…

 

yel değirmeniydin

hiç dövüşmemiştin

Donkişot’a aşık olmak

varmış kaderinde;

arasında kalmak

hayalle gerçeğin!

 

Paylaş

Yazar Hakkında

Özkan Ataklı

Cevap bırakın