Yaşlandıkça yüreğimi alıyorum elime

başka kimse yokmuş gibi

ardına saklanıyorum korkuların

bağışla, konuşmayı unutuyorum gittikçe.

Bir kuyuya bırakıyorum sessiz

ömrümün bilinmezlikten açılan yaralarını

kendimi kandırıyorum, anlamamazlıktan geliyorum.

 

Mevsim değiştiren yağmura

yağmurdan yollara

yollardan dağlara

dağlardan bahara

bahardan sana ulaşabilir miydim?
Kendimi tükettim. Sesim ve sorularım anlamsız artık.

 

Ah bu sevmenin garip hissi!

 

Ben senden ayrı kalmalarımda

aşka dair incelikleri gücendirmeden

yüreğim elimde gidebilmeyi istedim anlam verebilmeyi yaşama

yollara düşemedim, ulaşamadım sana ama şiirler biriktirdim.

 

buğulandı gözlerimde bilinmezlik.

 

buğulandı gözlerimde yaşanmamışlık.

HENÜZ YORUM YOK

Bir Cevap Yazarak Görüşlerinizi Belirtebilirsiniz.