Adem’in Kasvetli Çocukları

0

Çok boşladık ve çok dolduk

Lekesi kaldı yediğimiz bokların

Tenimizde bir haykırış

Parçalanmış bir şehir oldu nefesimiz.

Şanına yakışmayan bir dünya

Ve kasvetli çocuklarıyız biz Adem’in.

 

Yediden gelip yetmişe uzanarak

Harika palavralar atarak

Kara deliğin kenarından geçip

Suda taş sektirmeyi öğrenebildik.

 

Ve şimdi kararırken evlerin ışıkları

Gündüz mü oldu vakit

Yoksa saat çok mu geç bilmeden

Bir sandalye de her şeyi boşlamış

Oturup dolduruyoruz tabakayı.

 

Kırmızı bültenle aranan bir kadın

Kan rengi bir ten ışıltısı

Koca dağın yamacında ıslanan paçalarımız

Dert yandık

Ve yağmur kesemize yağdı durmaksızın.

Kuruyan dudaklarda

Çelimsiz Afrikalı bir çocuk gibi

Oynaştı güneş sabah beri gözlerimizle

Ve birden açıldı sahnenin perdeleri

 

Utanamadık.

Paylaş

Yazar Hakkında

Burak Aydemir

Adımı Burak Soyadımı Aydemir koymuşlar. Üniversite okuyorum. 23 senedir dünyalıyım. Kendimle tanışmama vesile olan edebiyat ile yaklaşık 10 senedir uğraşıyorum. Müziğe, doğaya ve yalnızlığa hayranlığım her gün artıyor. Hatta benim en güzel aydınlığım yalnızlığım. Sevgiyle.

Cevap bırakın